Vroeger, in het papieren tijdperk, hielden we een tijdlang een wedstrijd in zuinigheid. Zuinig met geld, zuinig met spulletjes, maar ook zuinig met tijd. De Termeers wilden hierin niet voor elkaar onderdoen. Ik weet niet of die zuinigheid sinds de invoering van de euro veranderd is, maar wat mezelf betreft, moet ik opmerken dat ik, nu ik op wat oudere leeftijd ben aanbeland, niet meer zo zuinig ben, terwijl ik in salaris toch aardig achteruit ben gesukkeld. Het zal wel te maken hebben met het goede Brabantse spreekwoord dat als excuus geldt (goede woordkeuze!) voor een gat in de hand: "ge kèn ut toch nie mee nemen!"
Toevallig ging ik op een voor mij ongebruikelijk moment boodschappen doen bij AH, tussen de middag dus. En daar zag ik een heleboel zuinige mensen! Ze waren naar AH gekomen om te ... LUNCHEN. Je kon voor niks krijgen:
1. stukjes kaas van een jongeman die ze op een dienblaadje had. Okee, je kreeg er een heel verhaal bij, maar als je na een rondje om de wijnafdeling had gemaakt, dan kende hij je gezicht al niet meer, en kon je weer rustig een stukje pakken. Overigens lagen er bij de kaasafdeling ook bordjes met kaas!
2. stukjes worst, bij de vleesafdeling. En daar stond helemaal niemand bij!
3. toastjes met roze smeerspul en toastjes met groen smeerspul, hartstikke lekker. Zonder uitleg, daarom kan ik jullie niet vertellen wat het smeerspul was.
4. stukjes rozijnenbrood met spijs. Helemaal niemand.
5. stukjes meloen. Geen uitleg erbij.
6. slokjes yoghurt drank. Daar stond wel weer iemand. Maar als je daar geweest was, dan kon je weer vooraan beginnen.
Dus mijn tip aan mijn nog steeds zuinige familieleden is dus: ga tussen de middag boodschappen doen! Ik doe dat uiteraard niet meer, ik kom zelfs voorlopig niet bij AH, ik heb er vandaag zoveel rondjes gemaakt dat ze waarschijnlijk vooraan in de winkel, bij de meloenen dus, een foto van me ophangen: "zeg tegen deze persoon dat ze voortaan thuis gaat eten!"
vrijdag, augustus 03, 2007
donderdag, augustus 02, 2007
Vakantie Nijmegen
O.K. Toon, dan zoeken wij het met de vakantiefoto's in de gelaagdheid (al missen we hier de achtergrond van een inaugurele rede). Op de eerste zien we Ineke met de voeten op de Engelse aarde, het lichaam in de Engelse zee en het hoofd in de Engelse wolken. De di
epere laag graag zelf aanbrengen. Suggestie: vuur. Op de tweede zien we zeven Engelse lagen: weg, strand, zee, lucht van onder naar boven, maar ook nog eens glas, waterdruppels en lucht in de diepte. Vooral die laatste laag is natuurlijk erg diep, filosofisch gesproken. Ook vanwege het getal zeven citeren 
we Prediker: alles is lucht en leegte. De derde foto laat de laatste zes lagen van de tien geboden zien. Die zijn voor Engelsen even duidelijk als voor Nederlanders, maar in de diepste laag (het tiende gebod) treedt verwarring op: dat je het huis, de vrouw, de bediende, de meid en de os van je buurman niet mag begeren, daar valt mee te leven. Maar voor het overige... Wij menen in deze laag de oorzaak van veel homo-onvriendelijkheid in Engelstalige
landen te hebben blootgelegd. De vierde foto laat twee vakantiebelevingslagen zien. Op de voorgrond de snoepenwatjekuntbeleving van Julia-Emma-Agnes, op de achtergrond de cultuurbelevingsbeleving van Ineke. De laatste heeft natuurlijk de zak snoep in beheer, vandaar dat de belevingen altijd bij elkaar in de buurt blijven. De laatste foto lijkt een vakantiekiekje, maar ook hierin zit een diepere laag. De f
amilie staat/zit namelijk op een zogenaamde Jakobsladder, een trap naar de hemel. Nog dieper: de familie komt net naar beneden. Het viel boven overigens zwaar tegen.maandag, juli 30, 2007
Nat Nieuws uit Oudenbosch
Het is een natte en winderige zomer, maar ik heb VIJF weken vakantie en er zijn genoeg zonnige dagen om mij het echte vakantiegevoel te geven. We hebben nieuwe stoelen gekocht voor het terras, lichtgewicht wegwaaistoelen en twee daarvan zijn ligstoelen die heerlijk de zon vangen in de vroege avond. Dat is de beste tijd dit jaar, de wind gaat dan liggen, de wolken verdampen en de late-avondzon geeft voldoende warmte om bij te soezen en sudoku’s te doen.
We hebben in Oudenbosch/Hoeven een enorme overstroming gehad. Binnen enkele uren viel er 80 mm regen, waardoor de gehele omgeving onderstroomde. Je kon met laarzen niet in bepaalde hoeken van het landgoed, zo hoog stond het water. Hoofdschuldige was een kassencomplex van 8 hectare in onze omgeving die op een sloot afwatert. De sloot stroomde over op de straat, en vandaar via de sloten en landerijen in onze richting. Inmiddels weten we wat het laagste punt is in onze omgeving: aan de overkant van ons huis en aan het einde van het aardbeienveld komt al het water tot stilstand. Het was meteen een test voor ons nieuwe huis, dat hoog en droog boven de omgeving staat en zelfs de schuur die 30 cm lager staat bleef geheel droog. We hadden wel een intern probleem, het water dreigde via de wc omhoog te komen. Gelukkig heeft de bouwer ons geadviseerd een overloopje te plaatsen op een laag punt van de regenpijp, als we daar het deksel van losdraaien, loopt het water van de wc meteen naar beneden. Opgelost!
Ook daarna volgde nog een bui van 30 mm in één uur, maar daar draaien we nu onze hand niet voor om. Terwijl ik dit typ hoost het, maar ik vertrouw nu volkomen op al onze systemen. Een van die systemen is de vijver. Via de ene toegang die er is, stroomde water vanuit het hele bos en vanuit de naburige sloot naar de vijver. Vorig jaar juli stond de vijver op -40cm, na de overstroming was dat meer dan + 100 cm. Ik heb voor het eerst een paling gezien in de vijver, waarschijnlijk meegekomen vanuit de sloot, over het overstroomde land.
De vijver is trouwens prachtig dit jaar. Als het even niet giet is het water superhelder. De duizenden vissen presenteren zich heel aantrekkelijk voor de reiger, die dan ook komt ontbijten, lunchen en dineren. Maar ook de planten groeien als nooit tevoren. Ik heb acht kruiwagens vol ‘kerstbomen’ (zo genoemd door Zeger en Merel) uit de vijver weggekruid. De kerstbomen heten myriophyllum of zo en zijn berucht als prachtige tropische plant die alle sluizen van Nederland bedreigt. Maar met één hark ben ik ze de baas.
Door al die regen is het bos onherkenbaar. Je loopt tussen muren van groen, alles groeit geweldig. Jammer genoeg doet ook het onkruid het uitstekend. Mijn vakantie breng ik dus als een mol door, wroetend in de borders, waar ik de natte onkruiden probeer voor te blijven. Och, je moet wat te doen hebben. En ik houd door al die regen tijd over om een stukje in de krant te zetten.
Margriet
We hebben in Oudenbosch/Hoeven een enorme overstroming gehad. Binnen enkele uren viel er 80 mm regen, waardoor de gehele omgeving onderstroomde. Je kon met laarzen niet in bepaalde hoeken van het landgoed, zo hoog stond het water. Hoofdschuldige was een kassencomplex van 8 hectare in onze omgeving die op een sloot afwatert. De sloot stroomde over op de straat, en vandaar via de sloten en landerijen in onze richting. Inmiddels weten we wat het laagste punt is in onze omgeving: aan de overkant van ons huis en aan het einde van het aardbeienveld komt al het water tot stilstand. Het was meteen een test voor ons nieuwe huis, dat hoog en droog boven de omgeving staat en zelfs de schuur die 30 cm lager staat bleef geheel droog. We hadden wel een intern probleem, het water dreigde via de wc omhoog te komen. Gelukkig heeft de bouwer ons geadviseerd een overloopje te plaatsen op een laag punt van de regenpijp, als we daar het deksel van losdraaien, loopt het water van de wc meteen naar beneden. Opgelost!
Ook daarna volgde nog een bui van 30 mm in één uur, maar daar draaien we nu onze hand niet voor om. Terwijl ik dit typ hoost het, maar ik vertrouw nu volkomen op al onze systemen. Een van die systemen is de vijver. Via de ene toegang die er is, stroomde water vanuit het hele bos en vanuit de naburige sloot naar de vijver. Vorig jaar juli stond de vijver op -40cm, na de overstroming was dat meer dan + 100 cm. Ik heb voor het eerst een paling gezien in de vijver, waarschijnlijk meegekomen vanuit de sloot, over het overstroomde land.
De vijver is trouwens prachtig dit jaar. Als het even niet giet is het water superhelder. De duizenden vissen presenteren zich heel aantrekkelijk voor de reiger, die dan ook komt ontbijten, lunchen en dineren. Maar ook de planten groeien als nooit tevoren. Ik heb acht kruiwagens vol ‘kerstbomen’ (zo genoemd door Zeger en Merel) uit de vijver weggekruid. De kerstbomen heten myriophyllum of zo en zijn berucht als prachtige tropische plant die alle sluizen van Nederland bedreigt. Maar met één hark ben ik ze de baas.
Door al die regen is het bos onherkenbaar. Je loopt tussen muren van groen, alles groeit geweldig. Jammer genoeg doet ook het onkruid het uitstekend. Mijn vakantie breng ik dus als een mol door, wroetend in de borders, waar ik de natte onkruiden probeer voor te blijven. Och, je moet wat te doen hebben. En ik houd door al die regen tijd over om een stukje in de krant te zetten.
Margriet
Abonneren op:
Posts (Atom)