Klein grut

Sofía mag kiezen: een waterijsje of kleine snoepjes. Ze kiest het ijsje. Als dat op is, moet ze huilen. Want: "Ik wil tóch liever de snoepjes!"

Matthias ziet bloemen in de berm. "Kijk, Margrieten! Net als het neefje van oma!"

Matthias heeft zich in de tram al vrolijk gemaakt over de halte Broeksloot.  Dan roept hij zelf ineens uit volle borst: "Volgende halte: Poepstraat!"




Maren voor het eerst op de loopfiets. Daar heeft ze zo te zien al haar concentratie voor nodig. Ze vordert 1 cm per seconde....


 



Het standpunt van de kleine Rijswijkers in de zomerse zwartepietendiscussie:

Domme domme

Vol trots vertelt Pien wat ze op school allemaal gedaan hebben: "We hebben gepraat in het Nederlands, gezongen in het Engels, en geteld in het Orgaans!" (Hongaars)

Dommelsa

Elsa: "There are three monkeys and there two monkeys and here one monkey"
Erik: "And how many monkeys are there all together?"
Elsa: "Yes! All together, many monkeys!"

Katelyn wijst naar een eenvoudige plastic vis en vraagt "what is that?" Elsa's antwoord verbaast ons: "that is a shark." Ik wijs naar een wat grotere plastic walvis en vraag, "and that big thing over there?" Elsa: "that is a big shark!"
Mijn inductieve conclusie: je gaat als kind door een periode waarin alles een shark is.

En... Iedereen schuilen, want heel Singapore komt naar Europa! Over een paar weken zijn we gedrieën in Nederland te bezichtigen. Heeft nog iemand ideeën voor leuke eendaags tripjes voor tweeënhalfjarigen, zoals concerten van Wooden Ships en andere kinderboerderijen?

Flinn leest

Op vrijdagochtend neemt Flinn de krant ter hand. Zeer geinteresseerd bestudeert hij een artikel om vervolgens tot de conclusie te komen: "Kijk mama, een dino-bot, het kan vliegen!"

Van de straat

Emma had zich over laten halen om in haart buurt te collecteren voor het Longfonds. Dat leverde ons dagenlang veel berichten met haren uit het hoofd trekkende foto's en huilende emoticons op. 

Maar op 1 van die avonden nam ze Matthias mee en toen was het zowaar gezellig. Hij mocht af en toe het centje in de bus doen, en na afloop gaf hij het bedankkaartje. Hij zwaaide en riep keurig "daahaag" als ze het tuinpad weer afliepen.

Intussen becommentarieerde hij deurmatten en snuisterijen op vensterbanken. Of zei hardop: "Er is iemand thuis", als hij door het raam gegluurd had.

Ze kregen het er warm van en gingen thuis even de jassen uitdoen.
"Wil je liever in de tuin spelen, Matthias?"
"Nee, ik wil langs de deuren geld aan mensen vragen."

Onderweg kwamen ze een buurman tegen, Emma maakte een praatje. Toen ze doorliepen zei Matthias, net iets te hard, "Waarom gaf hij geen geld?"