Verschrikkelijke aardbeving in Emeryville

Na de beelden van de verschrikkelijke tsunami, die we ons allen herinneren, viel de Bay-area gisteren ten prooi aan maar liefst twee aardbevingen kort na elkaar. Onze reporter was uiteraard ter plaatse en meldde na de tweede: "OMG!!! Nog een aardbeving!! Ik zat onder de tafel!! :) ze voelden allebei zo hard! Die van vanmiddag was maar 4.0 maar het epicenter was in Berkeley! Heel dichtbij dus. Nu het nieuws kijken :)"

Op de foto een overzicht van de verwoestende gevolgen in het appartement:

Marleense dansen

Het is zondagochtend. Ik heb koffie gemaakt en ga nu werken aan een voorstel voor Coutinho. Daar is het plan opgekomen om een vernieuwende, communicatieve grammatica uit te brengen, voor middenopgeleide immigranten die Nederlands willen/moeten leren. De taalwetenschap heeft namelijk nieuwe theorieën ten aanzien van dit onderdeel van het taal leren. Leidt het traditionele grammaticaonderwijs wel tot succesvol taalgebruik?

- Maar laat ik eerst even mijn mail checken. Hé, een mail van Loesje. Die kan ik nu meteen wel even beantwoorden.

- Ik schrijf dat ik het momenteel druk heb met het wegbakken van onze appeloogst van …. Mm, even tellen hoeveel appels het ook al weer waren.

- Ik ga naar de hal - waar de appels liggen opgeslagen - en bedenk intussen dat ik nu best ook even mijn tanden kan gaan poetsen.

- Ik loop door naar de keuken om een krant te halen, want wie poetst er nou zijn tanden zonder er iets bij te lezen?

- In de keuken valt mijn oog op een artikel dat ik al heb gelezen, maar wil bewaren voor een debat in mijn debatclubje. Ik pak gelijk een schaar, knip het uit en ga terug naar de kamer om het in mijn la met knipsels te leggen.

- Die la met knipsels is wel erg vol! Denk aan: cursistenlijst van mijn laatste groep Engels, overlijdenskaart auntie Marie + bijbehorende mails, treinkaartjes, googleroute van hotel naar kerk, geboortekaartje van Mees, programmaboekje concert, Liber Amicorum bij afscheid van collega-vriendin, kalenderblaadje met belangrijke week voor Em & M, rekening van hotel in Emeryville, entreekaartje toneelstuk, treinkaartje naar dagje uit, enzovoort enzovoort enzovoort. Heb ik hem dit jaar wel netjes periodiek geleegd en voor zover van eeuwigheidswaarde - voor mij dan - in mijn knipselmappen gedaan? Nu gelijk maar even doen.

- Ben een half uur bezig met het uitzoeken van mijn knipsels - sommige sneuvelen alsnog - en breng de rest naar boven naar de kast met de knipselmap - mijn privé-museum. De boel gaat erin, ik kom op de terugweg langs de badkamer en hoor - of niet - dat de wasmachine is gestopt.

- Ik haal de was eruit, hang de boel op - op zolder - en op weg naar beneden passeer ik de werkkamer van Toon. Is het niet tijd voor een tweede kopje koffie? Toon zegt altijd ja, dus: naar de keuken, koffie maken, gisteren gebakken appel-gember-muffin erbij. Oh ja, ik was bezig met die mail over mijn appeltaarten.

- Voorzien van een tweede koffie zet ik mij weer aan mijn mail: lees de tekst dat ik het momenteel erg druk heb met het wegbakken van onze appeloogst van …. oh ja, even tellen hoeveel appels het ook al weer waren.

- Ik loop naar de hal - waar de appels liggen - en bedenk ineens dat ik nu onderhand toch echt mijn tanden moet gaan poetsen…. enzovoort enzovoort enzovoort.

Ik heb deze eindeloze heen-en-weer-bewegingen ooit de naam Marleense dansen gegeven, omdat ik het - járen geleden - voor het eerst zag bij Marleen, als we een paar dagen in Maastricht doorbrachten. Ik zat bij haar altijd dagenlang lekker in een luie stoel te lezen, maar waar hing Marleen ergens uit? Dat was totáál onvoorspelbaar: was ze het ene moment bedden aan het opmaken, het volgende stond ze ineens in de tuin te spitten, was ze aan de voorkant buiten de ramen aan het lappen of bleek ze plots op de fiets ergens heen te zijn vertrokken. Later realiseerde ik me dat ik precies zo was als zij. Waarschijnlijk zijn alle mensen zo.

Maar… is dat wel waar? Of zijn er mensen in onze familie die een wonder van georganiseerdheid zijn? Iets in mij denkt dat Margriet met het voorbeeld van Roelof-Jan aan gaat komen. Klopt dat? Of misschien is het een vrouw-ding. Want ik bedenk ineens dat ook Toon veel georganiseerder is dan ik. Enfin, ik wacht jullie reacties af.

Keienrommel wordt rommelkeien

Alweer een blog uit Taule. Dit keer met foto's. Michael noemt Taule: Rommelkeien. Hij heeft gelijk, er is veel rommel en er liggen veel keien. Maar het gaat vooruit, en snel ook.

Was RJ tot nu toe vooral bezig met het dak, de vloer, de leidingen en de aan en afvoer van de badkamer, nu ineens is daar een echte kamer. Aan elke kant een deur, dat benadrukt het kamergevoel. Er moet nog van alles gebeuren, maar het is wel de eerste ruimte in het hoofdhuis met deuren.

Over deuren gesproken, er zijn afspraken gemaakt voor de levering van alle resterende deuren en ramen van het hoofdhuis. Ik zal jullie de lijdensweg besparen die eraan vooraf ging, maar nu staat echt alles op papier en is de bestelling gedaan. Ook heeft RJ afgesproken dat alles vóór eind november geplaatst zal zijn Ik geloof niet dat hoongelach hier echt op zijn plaats is,  maar ik snap het wel.

RJ heeft zijn werk in de badkamer afgebroken om op twee-drie plaatsen muren te bouwen. Het open gat in de slaapkamer met daaronder de schuur (zie foto’s) is hij aan het dichtmetselen, waarbij hij dan gaten openlaat voor ramen. Ook de poort die als voordeur gaat dienen, wordt voor de helft dichtgemetseld. Wordt vervolgd.

Intussen heb ik bergen werk verzet. Letterlijk. Ik ben nog niet helemaal klaar, maar dat komt omdat ik moet wachten tot RJ klaar is bij de poort van de oprit. En dan is alles weg.

Ik heb graszaad gekocht en een paar stukjes grond ‘losgemaakt’. Lees: ik heb erin zitten wrikken. En dan geharkt en zaad gestrooid. Vervelend werk, want ik denk dat het toch niet lukt. De grond is veel te hard. Ik wacht nu op regen want dan wordt de grond een soort slib en wil ik in de rest van de tuin gras zaaien. Ik hoop dat het dan kiemt zonder al dat wrikken. Volgens de verpakking mag ik tot eind oktober zaaien, dus dat wordt spannend.

De buurman Yves (die van de floc) staat hier achter op zijn terrein vreselijk lawaai te schoppen met een zaagmachine. Het is nog steeds zijn terrein. Ik ben gestopt met de notaris achterna te zitten, het wordt nu toch winter en we kunnen niks doen op dat land. Ik denk wel af en toe met zorg aan de € 5000 die we er al voor betaald hebben. Straks kunnen ze dat niet vinden.

Yves heeft een boel wijngaarden, maar eentje, die ook nog pal langs de weg ligt, verzorgt hij niet meer. Dat is goed te zien, de helft van de wijnstokken is dood, er wordt niet gesnoeid, maar ook wordt er geen vergif gestrooid. Er hangen wel hier en daar druiven aan. Ik was daarvan aan het snoepen, toen Yves langs kwam. “Rammassez, rammassez,” riep hij, om aan te geven dat ik de druiven kon verzamelen. Ik ben inmiddels al een paar keer met een plastic tas en een snoeischaar bezig geweest. Elke dag eet ik trossen zoete witte druiven. Ik heb hem netjes bedankt. En hij mag herrie maken zonder dat ik hem een k.tfransman noem. Oh ja, en ik mag hem ook geen Yves noemen, want hij heet voor ons monsieur Paveillac.

Verder ben ik supertrots op mijzelf omdat ik uitgevonden heb hoe je zenders zet op de internetradio. Dat is een radio die via het draadloos netwerk werkt, hetzelfde als radio via de computer. De internetradio heeft RJ voor zijn verjaardag gekregen van mij (hij heeft hem wel zelf betaald, ik had toen geen geld bij me).
Al die tijd heeft RJ gebruik gemaakt van de voorgeprogrammeerde zenders die er op zaten. Je kunt echter de radio ook voorzien van lijsten waar je je eigen zenders in zet. Zoals Studio Brussel voor RJ en Radio 1 voor mij.
Ik ben in totaal zeker 6 uur bezig geweest om dat voor mekaar te krijgen. Ik heb eerst uitgevogeld welke website ik daarvoor nodig heb, daarna uitgevogeld hoe deze website werkt (Frans, weet je, alles staat erin, maar niemand legt uit waar het staat) en toen sloeg de website op tilt. Vervolgens heb ik uitgevogeld dat die website eigenlijk alleen op Internet Explorer draait (Frans, weet je) en wij hebben Firefox. Dus heb ik Internet Explorer gedownload (drie keer) want daar gaat ook steeds wat mis mee (Windows Seven, weet je, daar kunnen de Fransen niks aan doen). En toen had ik het voor mekaar. Ik heb onze lijsten zo lang mogelijk gemaakt, elke zender die ik maar kon bedenken zit erin. En ze doen het allemaal. Ik ben wel blij dat ik met pensioen ben, hoe doen mensen die werken dat toch?

Het is vandaag 14 oktober en de temperatuur is ongeveer 25 graden. Maar dat vinden ze hier ook uitzonderlijk. Toch kun je goed merken dat het ook herfst is. ’s Morgens is het heel mistig en koud, de bomen zijn aan het verkleuren en het is vroeg donker. In de zon is het heerlijk, maar als je met een bezwete rug in de schaduw komt staan, is er een lelijk windje dat je laat weten dat de zomer is afgelopen. Nu ja, van mij mag het wel gaan regenen. Voor het graszaad dan.

Hier is de LINK naar de foto’s van de laatste drie weken. Of klik op het onderstaande plaatje.