Yeah, onder de honderd!!!!!!!!!!!!!!!

Het is weer tijd voor een update. Het is even geleden maar er was ook niet zoveel te melden. Mijn doel om voor de jaarwisseling onder de 100 te zitten, heb ik niet gehaald maar daar was ik al voor gewaarschuwd. De chirurg had al uitgelegd dat de bypass op een gegeven moment even zou stoppen met werken. Ik ben in die periode ook nauwelijks afgevallen. Maar goed...... in de maand december staan er meer lekkere dingen op tafel. Normaal gesproken zou ik in die maand aangekomen zijn. En nu ben ik simpelweg niet afgevallen. Ook al prima voor mij.
Nu ging ik vanmorgen maar weer eens op de weegschaal staan en ik wist dat het eraan zat te komen maar het is dan nu eindelijk zo ver. Ik zit onder de 100 kilo. 99,1 om precies te zijn. Dit betekent dat ik inmiddels ruim 36 kilo afgevallen ben.
En het gaat goed! Ik kan voldoende eten en geniet van kleine beetjes lekkere dingen. Een schaaltje chips ipv een zak. Een dropje ipv de hele pot.
Maar ik ben er nog niet. Nu gaan we met stappen van 10 kg doelen werken. Het volgende bericht volgt als ik onder de 90 zit. En om mezelf niet teleur te stellen ga ik er geen tijdslimiet aan hangen. Ik zie het wel gebeuren.
Loslaten heet dat en ik wordt er steeds beter in!!!
Tot de volgende keer,
Groet
Klaartje

En dit is echt niet om iemand na te apen!!
Dit bericht is namens Bas!

Wij, 4 fanatieke mountainbikers, zijn op zoek naar uw hulp om samen een doel te verwezenlijken, namelijk zoveel mogelijk geld in zamelen voor onderzoek naar de spierziekte van Duchenne. We gaan dit doen door Duchenne Heroes uit te rijden.

Wat is Duchenne Heroes?
Duchenne Heroes is een zeer pittige, mountainbiketocht van Luxemburg naar Nederland, en brengt ons door 4 verschillende landen. Tussen 12 en 18 september 2010 leggen de deelnemers 7 dagen lang gemiddeld 100 uitputtende kilometers per dag af.

Doel van Duchenne Heroes: het bijeenbrengen van sponsorbedragen om nieuw, essentieel onderzoek naar Duchenne spierdystrofie mogelijk te maken.

Duchenne is een spierziekte die alleen bij jonge kinderen voorkomt en uiteindelijk ook de hartspier raakt, hierdoor worden deze kinderen meestal niet ouder dan 20 jaar.

Omdat de kinderen, die getroffen worden door deze ziekte, hun spieren niet meer kunnen gebruiken, willen wij onze spieren inzetten om zoveel mogelijk geld in te zamelen.

Wij, Anton Adams, Bas van der Burgt, Berry Naber en Evert Houweling (DOE - Team) gaan deze grote uitdaging aan tbv het onderzoek voor de spierziekte van Duchenne.

Wij hopen op jullie sponsoring.

Via onderstaande link komt u op onze site uit voor meer informatie en kunt u rechtstreeks doneren.
http://2010.duchenneheroes.nl/Weblogs.aspx?selected=47

U kunt ook direct uw bijdrage storten op
Rekening Rabobank nr. 15.56.36.758 t.n.v. Duchenne DOE - Team.

Alvast bedankt voor jullie aandacht ik hou jullie op de hoogte!

Groet van Bas

Na schrift van Klaartje:
Bas is sinds 2 weken flink in training om deze uitdaging met succes te kunnen aangaan. Minimaal eens per week de bossen in op de mountainbike en sinds vandaag ook spinnen in de sportschool.
Hij komt net binnen en kan nog net op zijn benen staan. Dat wordt spierpijn morgen!!

Net zoals sommige andere familieleden zijn wij ook enthousiaste fietsers geworden. Niet alleen met de trekfiets, sinds vorig jaar ook op de racefiets. Maar alles kan nog gekker, in elk geval voor Pauwel. Hieronder tekst en uitleg:

Beste vrienden, familieleden,

In plaats van een doorsnee teambuilding sessie, hebben wij, het managementteam van Vrumona, besloten ons samen actief in te zetten voor een goed doel. Hiervoor hebben we 'Alpe d'HuZes' uitgekozen.
Dit Nederlandse initiatief heeft alles te maken met de strijd tegen kanker. Om het onderzoek tegen deze ziekte te ondersteunen gaan op 3 juni 2010 weer meer dan 2000 mensen Alpe d'Huez zoveel mogelijk keren op 1 dag op fietsen om de nodige miljoenen in te zamelen. De opbrengst gaat naar het KWF en het mooie van deze organisatie is dat ze 0 euro eigen kosten hebben, maw: al het geld gaat naar het goede doel. Eventuele kosten zijn gesponsord en medewerkers zijn allemaal op vrijwillige basis. Hierover kan je alles lezen op www.opgevenisgeenoptie.nl.

Mijn doel is 6 keer op een dag die historische berg uit de Tour de France op te rijden. Dat wil zeggen zes keer 13km, 21 bochten, omhoog en omlaag, met 1100 meter hoogteverschil!
Ik zou het leuk vinden als jullie mij willen steunen bij deze spannende uitdaging. Dit kan je doen door geld te doneren op mijn actie pagina:
http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/pauwel/team/
Er zijn diverse mogelijkheden en je kan ook per beklimming doneren. Dit wordt op de site verder uitgelegd.

Ik reken op jullie
groetjes
Pauwel


Wordt vervolgd na 3 juni!!

En weer een Nederlander erbij!

Na het plechtig afleggen van de gelofte zich te zullen houden aan de Nederlandse wet, ontving Esteban uit handen van de burgemeester van Delft op maandag 18 januari eindelijk het Nederlanderschap! Hij was er zeer mee vereerd en vond het een geweldige ceremonie. Na afloop werd het heuglijke feit gevierd met een maaltijd in een Spaans restaurant.

Turnwedstrijd Agnes

Klik op de foto voor foto's van Agnes' laatste wedstrijd (samen met twee clubgenootjes). Elke wedstrijd kent vier onderdelen: vloer, balk, brug en sprong. Op de foto boven zie je het slot van de vloeroefening. De balk is Agnes' meest favoriete onderdeel, de sprong het minst favoriete.

Poll-pulariteit daalt sterk

Slechts vijf stemmen! Maar wel een prachtige verdeling.

"There's lies, there's damn lies and there is the Termeer poll..."

HET IS KOUD!

Ik weet niet hoe het in de rest van de wereld is, en daarmee bedoel ik natuurlijk Singapore en San Francisco, maar hier in Boxtel is het frisjes, vandaag zaterdag 9 januari! Opap zal wel een extra dekentje willen en uiteraard krijgen ook onze vogeltjes de nodige zorg, er hangt een batterij aan pinda's en vetbollen over de vijver, en voor de niet-hangers een groot plastic kerstbord met appeltjes die iets te lang hebben gelegen, Weetabix die al vijf jaar in de kast stond, havermout die niemand lust, verjaarde rozijnen, toastjes die over waren van de feestdagen, muesli en jawel, ook gewoon bruin brood. Wel acht merels maken daar grote ruzie over, er mag er maar eentje tegelijk op het bord zitten. Och, op die manier blijven ze ook een beetje in beweging.
Op het journaal gisteravond werd aangeraden "niet naar buiten te gaan" vandaag, want de gevoelstemperatuur zou -15 graden zijn. Zebbie kan ik echter niet op de pot zetten, dus ik MOET wel naar buiten. Ondanks het feit dat ik in een vorig leven een Eskimo was, is -15 voor mij toch ook wel een beetje koud, ik zal even vertellen hoe ik mij daar vanochtend tegen wapende: panty's onder lange broek, twee paar sokken in laarzen, een regenbroek, dikke trui, dikke jas, das OM de muts heen, warme handschoenen en mijn handen teruggetrokken in de mouwen. Ik kon er tegen! Echter, na 5 seconden hing er een druppel aan mijn neus en moest ik mijn handen weer naar buiten duwen, handschoen af, om een zakdoek te zoeken. Handschoen was gevallen, dus nat. Dit herhaalde zich om de 10 meter. Gelukkig was er niemand anders op straat, want ik zag er bovendien niet uit! Ik heb nu iets anders bedacht: ik koop gewoon een burka! Misschien hebben ze speciale winter-burka's, maar anders trek ik voornoemde plunje eronder aan. Neus afvegen hoeft dan niet eens: niemand die de druppel ziet hangen! Ik stuur jullie hierbij allemaal mijn warmste gevoelens toe!

SNEEUWRUIMEN DEEL TWEE (ZO MOET HET ZIJN GEGAAN)

Hallelujah,

oorspronkelijk van Leonard Cohen, hangt al twee dagen in mijn hoofd. Eerst gezongen in de film van Shrek (mijn filmniveau) en later natuurlijk op de radio, echt kerst.
RJ en ik hebben alle reden om mee te kwelen. We hebben tot verrassing een huis gekocht. Voor wie zoekt op Google Earth of gewoon op de kaart: het huis heet Taule, de straat heeft waarschijnlijk geen naam, het dorp heet Courrensan en het ligt in het departement Gers, in de regio Midi-Pyrénées in Frankrijk.

We zijn in november een weekje in Frankrijk geweest. Dit keer hebben we gezocht in de prijsklasse onder de twee ton. We hebben bedacht dat het beter is een huis te kopen waar we misschien niet voor altijd gaan wonen, maar waarmee we wel een pied à terre krijgen in het gebied waar we willen wonen. We kunnen dan rustig ons huis in Oudenbosch verkopen en even rustig omzien naar een meer definitieve stek in Frankrijk.

We vonden Taule. Een klein huis dat helemaal opgeknapt moet worden. Het stond te koop voor € 83.000, wij deden een openingsbod van € 71.000 en kregen per kerende mail een akkoord. Het betekent nog niet dat we het echt hebben gekocht, maar het belangrijkste is vastgesteld: de prijs. Nu worden er maandenlang allerlei dingen uitgezocht, opgemeten en afgesproken. Er kan dus nog van alles tussenkomen.

Voor wie niet kan wachten staan hier de foto's. Voordat jullie je vakantie gaan inplannen: het eerste jaar kunnen we er zelf ook niet wonen!

Hallelujah, prettige kerstdagen aan iedereen,

Margriet

SNEEUWRUIMEN

Omdat hij zondag door de weersomstandigheden niet naar Boxtel kon rijden, moest Toon een dezer dagen toch naar het zuiden afzakken: oma An haar (kunst)kerstboompje dat in Gouda met ballen en lichtjes en al stond opgeslagen, moest op zijn minst voor Eerste Kerstdag ter bestemder plekke geraken. Gisteren leek daarvoor de beste dag. Nu stonden alle auto's in de straat inmiddels verscholen achter een halve meter hoge wal van verijsde sneeuw, dus daar moest de schop bij te pas komen om uberhaupt de weg op te kunnen rijden. Dat betekende een kleine 10 minuten zweten en sneeuwijs scheppen, maar daarna was de auto dan ook geheel bevrijd. Nu de kerstboom in de achterbak. Toon klikte naar zijn auto, maar was wel erg verrast toen zijn eigen zwarte Focus verderop in de straat bleek te staan.... Dus opnieuw met de schop...

Kate-latin's dragons

10 Dec 2009 @ Raffles Hotel Jubilee Hall, Singapore [youtube.com]

Maar hoezo kunnen jullie niet zien wie Katelyn is? Hmmm... Ze begint achter in. Toch duidelijk de ... deh... eh... tweede-eh van rechts... dwz, in het begin, eh... achterin... geloof ik... ja! toch?

(edit) Zelfs met de photo erbij is het moeilijk...

Witte kerst. Verse poll.

De sint ontving verbazend veel vraag naar paarse jasjes...

Broers- en zusdag

Dat weeralarm was best fijn, want dan konden we tenminste lekker doorrijden: er was geen kip op de weg. We hebben de tas met noodrantsoenen en water niet hoeven aan te spreken. Bij aankomst troffen we in de oven een kalkoen van de buitencategorie aan. Zie hier voor al het heerlijks dat jullie gemist hebben. Om de stoelen wat te vullen en meer recht te doen aan de inspanningen van de keuken waren Willem en vriendin Mariël uitgenodigd. Erg gezellig!

P.S. Bij kritische beschouwing van de foto's tref je op het voorgerecht een haar aan. Dat werd zo niet geserveerd vanuit de keuken, deze bijdrage zal van Ineke zijn geweest.

Domme Domme

De eerste echte dommem domme van Job.

We zitten met z'n vieren aan tafel voor het ontbijt. Het is een beetje een luidruchtige bende en de kinderen doen erg hun best om dat vol te houden. Na meerdere verzoeken om het een beetje rustiger aan te doen geeft Bas het op en zegt: "Wat hangt er hier in de lucht?" Waarop Job meteen roept: "De maan!!"

EERSTE- EN TWEEDEHANDSHANDEN

Het "schilderij" van Erik bracht mij op het idee om even wat te vertellen over de "verzameling" van Toon, en intussen ben ik daar ook een beetje verslaafd aan: we geven aan elkaar door als we de hand hebben geschud van een bekend persoon. Dat telt dan in onze verzameling als "eerstehandshand". Schud je de hand van iemand die ooit de hand schudde van een bekendheid, dan telt dat natuurlijk als "tweedehandshand". We laten het altijd hierbij, omdat je anders wel zowat iedereen in de wereld gehad hebt. Ik had al een eerstehandshand van Ramses Shaffy (in een cafeetje in Leningrad!) en vandaag mocht ik er eentje toevoegen toen ik bij een bezoek aan vrienden in Tilburg kennismaakte met de violist Herman Krebbers! Ik moet overigens bekennen dat ik er geen lijstje van heb bijgehouden, en de keer dat Ome Willem in mijn nek stond te ademen in de rij voor de koffie in een theaterpauze, telt niet mee! Ik zou het wel leuk vinden als jullie me kunnen vertellen of je ooit een eerstehandshand hebt gehad, dan mag ik die in ieder geval toevoegen aan MIJN tweedesen!

Soort Sudoku

Als je even geen zin hebt in nog een Sudoku, maar je wil ook niet werken... Deze 'puzzel' kwam van een collega van Katelyn. Er staan 100 'bekende' mensen op deze painting. Als je er 25 bij naam kent, dan mag je jezelf 'cultured' noemen volgens de collega. Ik denk dat we in de familie dan allemaal 'cultured' zijn. Ik heb geen volledige oplossing, maar ik heb er, ableit samen met Katelyn en oud collega Sjors er ongeveer 75 gevonden.


Interessant is wie er allemaal missing zijn (eg Nelson Mandela en Martin Luther King).

Hij kwam, hij kwam

Op donderdag 10 december arriveerden dan eindelijk de Sinterklaaspakketten in Emeryville. Een pakket van Toon en B, tot de rand toe gevuld met zoete Sinterklaasrommel en, op precies dezelfde dag, 1 soortgelijk pakket van een oude vriendin. Alle holle Pieten en Sinten + het suikerbeest waren ingedeukt of verkruimeld.
Op vrijdag 11 december arriveerde Esteban in levende lijve, met twee zakken pepernoten in zijn mochila. Loesje zegt dat ze voorlopig vooruit kan!

Ooh-bah-mah!

Pappa en Mamma zegt ze nog niet!

Beste Jeroen

je houd veel van planten en dieren
kamelen, katten, honden, beren en mieren
dat lieveheersbeestje is dus voor jou
in de winter en de kou
vinden ze jou fijn
dus in de winter zullen ze heel blij zijn
ga dus maar gauw in de schuur zoeken
kijk goed in alle gaten en hoeken
en als je het dan ziet
zeg dan tegen lisa de zwarte piet
dankjewel (in je eigen woorden)
ik hoop dat Sint het hoort want
van Sint en Piet

cadeautje:

Sinterklaasgedicht

(Van "kleine" Emma, die binnenkort mijn kruin passeert. Ze "had" Agnes.)

Een vroege ochtend in huize Termeer.

Vogeltjes fluiten, genietend van hun voer,

Meneer Termeer met verrekijker op de loer.

De waterkoker suddert vol levenslust,

en wordt door Emma snel weer gesust.

De zon wordt wakker, en schijnt een wazig licht,

Ineke komt binnen, de slaap op haar gezicht.

Na een tijdje, het is al wat laat,

laat ook Julia weten dat ze nog bestaat.

“Kijk nou, het is zwembad West!”*

“Och ik voel me vandaag toch zo gestresst.”

“Heb je Wilders weer, die idioot.”

“Mam, help je me even met m’n brood?”

Woorden schieten heen en weer,

En plots..

“HEEEEEEEEEEEEEEEEEELP, MAMA HEEEELP, IK KOM TE LAAAAAAT, ALWEEEEEER!”

Vluchtig kijkt ied’reen elkaar aan,

Pakken hun bezittingen, en laten de rest staan.

Sindsdien is het huis verlaten,

Maar als je goed luistert, zelfs in de verste straten

Hoor je nog altijd de eeuwige kreet,

Van een brugger, die de tijd vergeet.

*) In volgorde hier kenmerkend aan het woord: Michael, Ineke, Emma zelf, Julia