Poll resultaat: de 38% foute familie

De Termeer familie = 1 ignorant, geen enkele nerd, 2 snobs, 1 geek, 4 slimmeriken en 5 probleem gevallen.

Bias, hoezo bias?

Marijntje kan helemaal zelf gaan staan

... en trots dat ze is. Applaus!

en hier zijn de eerste beelden!

Daar is ze dan,

Opa's nummer tien,

onze lieve kleine Pien!

Hieronder twee filmpjes:

daar is ze dan!

* Pien *

geboren op 27 maart 2010, om half twee 's middags

ze weegt ongeveer 3200 gram

een mooi kindje

met mooie lange vingertjes en mooie lange teentjes

*

Zojuist, om half vier, belde Marleen deze gegevens vol trots door.

De bevalling schijnt vannacht om 2.30 thuis begonnen te zijn. Lonneke had veel pijn. Uiteindelijk moesten ze toch naar het ziekenhuis waar al gesproken werd over keizersnede. Het kindje reageerde heftig op de weeën.

Lonneke kreeg een ruggeprik en daarna ging het snel. Keizersnede hoefde niet meer. Ze heeft wel veel bloed verloren.

Marleen had 's ochtends een afspraakje met Lonneke om samen boodschappen te doen. Peter zou naar een open dag moeten. De komst van de kleine Pien schopte lekker alles in de war. Marleen gaf toe dat ze behoorlijk zenuwachtig was.

Alles is goed afgelopen dus. Op dit moment zijn Pien en haar ouders nog in het ziekenhuis. Lonneke moet wachten tot de verdoving van de ruggeprik is uitgewerkt. Daarna mag ze weer naar huis.

*

Lonneke, Peter, van harte gefeliciteerd met jullie kleine Pien!

Wij zijn heel blij voor jullie en gaan het hier lekker vieren.

Tot binnenkort!

groetjes,

nichtje Lisa, nichtje Marijntje, tante Es en oom Jeroen

Zonnig project

Moet je kijken wat Matthijs samen met zijn collega heeft gemaakt als afstudeerproject: een zonnecollector. Ze hebben er wel een paar duizend spiegeltjes voor moeten plakken op een oude schotelantenne, maar het werkt! Het youtubefilmpje van hem laat het zien. Jammer dat alleen zijn collega er op staat en van Matthijs alleen zijn overhemd. Maar je hoort 'm wel lachen. Ze zijn duidelijk trots. En terecht!!

http://www.youtube.com/watch?v=x76xAZSZXyw

Waggelingetje

Eens in de zoveel tijd waag ik me nog wel aan een kort wandelingetje. Zo ook op zaterdag. We verenigen het nuttige met het aangename en waggelen naar het plaatselijke winkelcentrumpje voor luiers (met kortingsbon). Op de terugweg wordt de stoep geblokkeerd door twee kletsende moeders met twee kleine kindjes, eentje op een fietsje, de ander op een step. Een van de moeders begint spontaan te zingen: "Jongens, meisjes, aan de kant, want daar komt ..." en houdt dan verschrikt haar mond.

Ik vul vol overtuiging aan: "... een olifant!"

Ze had tenslotte gelijk!

It ain't over...

'til the fat lady sings.

Zittend op een contrabaskruk, de knieen tegen elkaar lukte niet meer, een grote, zwarte jurk met daaronder een zwarte zomerbroek die onder m'n buik hing, dikke zwarte sokken in zwarte zomerschoenen, want de zwarte concertschoenen pasten echt niet meer, en een indrukwekkende klankkast. Hoor hier het resultaat (Edouard in de basregionen, Lonneke in de sopraansectie):

Om een indruk te krijgen hoe enorm die klankkast dan is, een foto van 4 weken geleden.

Concerto in G-major

Samen met Benson (bass), Eric (keyboard), Katelyn (drum) en Gillian (vocals) speel ik in een bentje (de voorlopige naam is Gillian and the... what the...?). De opzet was oorspronkelijk eenvoudig: we schrijven ons eigen materiaal, geen druk, en misschien spelen we ooit een concertje ergens of we doen wat home-recording.

Gillian is echter een echte semi-professional. Ze zingt jazz in een hotel. Toen ze aan ons vroeg of we met haar akoestisch wilde spelen in een bar (betaald), dacht ik, hey waarom niet? Ik speelde op het hoogtepunt van In a Green Field 15 jaar geleden voor 700 toeschouwers. Optreden, dat kan ik nog wel...

FOUT.

Feit bleek: We hadden slechts twee weken om ons voor te bereiden.
Bleek feit: De concert lengte: 3 sets van 45 minuten (meer dan twee uur).
Probleempje: Benson zat in Australië voor twee weken.
Blame-je-pro: Katelyn is echt nog niet ready voor concerten.

Onze doelgroep (barvolk) wil natuurlijk U2 horen en Radiohead en zo, en niet teveel Louis Armstrong en Miles Davis. In het verleden speelden we samen alleen ons eigen geschreven materiaal. Gillian en ik moesten dus opeens een cover-lijst met ongeveer 60 liedjes samenstellen en instuderen. In 14 dagen?! Hola, ik moet ook aan mijn bedrijfje denken, en lopenlopenlopen, etc.

We hebben alles bij elkaar 6 keer 2 uur gerepeteerd. Ik zat iedere avond tot diep in de nacht met de gitaar op schoot op het Interweb, zoekend naar poppy liedjes tussen 1950 en 2010 die niet al te moeilijk waren om live te spelen. Vaak moesten we iets vinden voor solos (infamous quote: 'Kun je niet wat scatten voor de solo in dat Kate Bush nummer?'), en soms moest ik ze transponeren naar Gillian's stem-bereik. Die twee eerdere filmpjes waren van een soort trial-event dat we deden in de Holiday Inn hotel (en ja, dat was een lift). Dat was één week geleden. Tot dan toe hadden we iets van 10 liedjes gesprokkeld. We durfden er 4 te spelen die avond.

Gisteren avond was het optreden. En hoe ging het? Er waren dus drie sets van 45 minuten:
(1-1) Erg slecht.
(2-2) Stukke beter.
(3-3) Helemaal geweldig.

Zo hoort het. In stijl ;)

Ik was bloednerveus. Ik wist dat we écht slecht voorbereid waren, en lets-face-it, ik was gewoon poepie-bang. Als een bassist meespeelt, dan mag je best een keer fout gaan, maar Benson zat in Melbourne en met alleen gitaar en zang is ieder foutje hoorbaar. En inderdaad: mistakes-galore, de PA was hopeloos, een snaar sprong, kritiek-lawine van de-baas-van-de-bar, de monitor kraakte bij het leven, het was 'buiten' (erg warm, vooral met een L.E.D. spot op je gezicht), en dat éne zuchtje verkoelende wind waaide de score in het rond. Echt alles ging mis.

Maar, who cares? de laatste set was echt grandioos te gek. Er waren mensen in de bar, die precies vertrokken nadat wij ons laatste nummer eindigden. Da's toch magnifiek? Helaas verdween de-baas-van-de-bar halverwege de tweede set, maar misschien mogen we wel terug komen volgende week (hopelijk kan Benson dan ook meespelen met een paar nummers).

Ik heb zoveel sneetjes en eelt op mijn linker-vingertoppen (van de snaren), dat het lijkt alsof ik er een halve marathon op gelopen heb. Dat is het pijnlijke resultaat van twee weken hard musiceren, maar, met een constante glimlach. Mijn gage gaat in een spaarpot voor studio kosten van ons eigen werk. Hoi podium, ik ben weer terug...

Stemmen in Delft

Op 3 maart mocht Esteban voor de eerste keer stemmen in Nederland. Dat heeft niets met zijn pas verworven NL paspoort te maken, want alle immigranten die 5 jaar of langer met een geldige verblijfsvergunning in ons land wonen, mogen stemmen voor de gemeenteraad. De week voor de verkiezingen had hij diverse politieke debatten op TV gezien, maar dat waren allemaal landelijke kopstukken. Voor wie moest hij nu in Delft stemmen?
Op weg naar het stembureau aldaar kwam hij zijn Italiaanse collega Domenico tegen. Die had al gestemd. Op wie dan? Domenico begon een heel verhaal te vertellen, hij hij had de perfecte kandidaat gevonden, met Kies Kompas, de man stond op de lijst van D'66, een heel intelligente man, hij had ook een beurs gehad enzovoort enzovoort. Nu was E. door zijn TV-scholing toch al gecharmeerd geraakt van Alexander Pechtold, dus besloot hij de tip van Domenico te volgen. Op het stembureau bestudeerde hij de lijst met kandidaten aan de muur. Een rij met D'66 kandidaten, maar wat gek, Kees Kompas stond er helemaal niet bij!

foto van Lot

Hier de eerste foto van Lot.

Hij is gemaakt door Rich met een hoge ISO waarde om niet te hoeven flitsen en hij is geresized. Dus al met al niet de beste foto maar het kind staat erop.

LOT

Vandaag 04-03-2010 geboren om 12.02

LOT

dochter van Teun en Josje, zusje van Nina en nichtje van Puck, Job en Noah.

Foto volgt zodra deze beschikbaar is.

Voor zover mij bekend een was de nacht wat onrustig voor Josje maar geen weeën. Vanmorgen vroeg de vliezen gebroken. Omdat het vruchtwater niet helder was direct naar het ziekenhuis gegaan. Daar zijn de weeën op gang gekomen. Het laatste stappen van 6 cm naar geboorte ging geloof ik in 20 minuten. Moeder en dochter (en vader) maken het goed en komen waarschijnlijk morgen weer naar huis.

En nu is het wachten op de bevalling van Lonneke. Laten we hopen dat die net zo voorspodig gaat verlopen!

Verse poll

Prachtige verdeling toch? Geen video meer dan maar.

Gillian & Erik

Te weinig news? Geen probleem. Er is vast wel iemand die dit leuk vindt.

'Venus' heb ik ooit van Michael geleerd, geloof ik... Maar dat zal wel fout geweest zijn. Gelukkig is er the interweb.

Ontwikkelingen

Wegens onverwachte ontwikkelingen op haar werk in Oakland, heeft onze reporter in Emeryville besloten om tussendoor twee weken naar Nederland te komen voor een gesprek met haar Delftse collega's. Kan ze mooi ook even naar de tandarts (ze vertrouwt alleen haar Goudse tandarts), opa bezoeken in zijn nieuwe home en last but not least haar marido bijstaan als die op 5 maart met haar mee terug naar de States reist. Esteban heeft namelijk een liesbreuk-operatie ondergaan en hij mag een tijdje nergens te zwaar aan tillen!

Google Shmoogle

Ik denk, ik zal die Lonneke eens een poepie laten ruiken: ik zet mezelf op Opa's agenda voor de gein, en weetjewat, ik ga op de 24ste, dan zit'ie in de 'gym', kan ik mooi een eindje mee treadmillen en zo heeft Opa nog iets leuks op die dag (aangezien hij daarna Michael over de vloer krijgt, arme knul).
Enfin, waar moet ik die dag eigenlijk precies naartoe? Ah... "Zaal". Dat kan niet moeilijk zijn, er is zelfs een 'kaart' link:



Klik de link en...



Halleluja, Opa zwemt die dag in Saoedi Arabië!

Opa online

Opa's google-agenda kan gebruikt worden om teveel overlap te voorkomen.
De link staat ook permanent hier rechts op de pagina, bij de "Familie Favorieten", tussen die geinige poll en al die geweldige comments (behalve dan die van Michael).

Update: De agenda wordt dus niet bijgehouden door 's Mam:

"het is juist de bedoeling dat iedereen in de agenda noteert wanneer ze naar ons pap gaan. Alleen A3n, Rich en José zijn vrijgesteld, die mogen zomaar bij opa binnenlopen."

Dat laatste is is een soort Boxtels nationalisme.

Drafts

Hoi alle schrijvers,

Er staan nogal wat draft-posts (ik weet niet hoe ze in het Nederlands heten - klad-verhalen?). Omdat ik een beetje een schoonmaak nazi ben, ga ik ze toch weg gooien over een maandje of zo. Best jammer misschien. Je kan hier zien of er een van jou tussen zit (eerst inloggen natuurlijk).

Zoek de verschillen. Agnes klom 2 plaatsen.

Kennismaking met Nederland

Om het nieuwe Nederlanderschap van Esteban te vieren, gaf Emma hem toegangskaartjes voor Madurodam cadeau. Zaterdag 6 februari togen we erheen en troffen een waterkoud Madurodam in de mist. Overigens bleek Esteban er al eens te zijn geweest (uiteraard), zoals hij ook de Zaanse Schans had bezocht (geen van ons), Alkmaar (ook niemand), Haarlem (Beppie niet), Kinderdijk (Emma niet) en de Sint Jan in Den Bosch (Em & M niet). Wij hebben ons ter plekke ernstig voorgenomen het eigen land eens wat beter te leren kennen...

Feestje van opa

Dankzij alle bezoekers, familie en vrienden, oude bekenden uit Olland, de Boskant en waarvandaan dan ook, en niet te vergeten de geweldige speech van Michael, was het een echt gezellig opa-feestje! Hier een paar impressies: