Nog meer gepats

3:41

Wappig. Raadsel over eno's concurrent

Bij deze wil ik vanuit Winsum (Nederland) even reageren op de kleurenpoll.

Zie hier Marijntje, begin oktober 2010, met haar favoriete potloodje: eno.

Inmiddels kan Marijntje al behoorlijk goed praten, maar eno blijft eno. En zo zijn er nog meer woorden die bijzonder genoeg in haar eigen taal blijven hangen.

Graag wil ik jullie het volgende voorleggen. Marijntje heeft inmiddels een nieuw favoriet potloodje. Regelmatig geslepen en daardoor al een stuk kleiner dan de rest.

En dan nu aan jullie de vraag. Wat zou Marijntje bedoelen als ze het over haar nieuwe favoriet heeft?

"Eve kleine blote leje plete."

***

Een ander woord van Marijntje is 'wappig':

"Marijntje, doe maar niet, dat is stout. Vind je dat niet stout?"

Marijntje zelfverzekerd: "Ja."

"Maar je moet niet stout doen. Waarom doe je dat?"

Marijntje met ondeugend lachje: "Wappig."

Wappig is dus het neologisme (enologisme?) voor alles wat een beetje stout maar wel grappig is. En dat is er de laatste tijd steeds meer!

Ff patsen

We zijn wel een beetje gewend geraakt aan goede rapporten, maar Agnes heeft ons met haar laatste rapport toch weten te verrassen: 'n 10 voor Duits en 'n 10 voor Grieks. Ineke heeft verstandig genoeg onze rapporten uit de tweede klas maar niet tevoorschijn gehaald. Ineke had destijds ongeveer een 6,5 gemiddeld, Agnes nu een 8,3. Ik had ongeveer een 6,1 gemiddeld... eh... de tweede keer dan.

kleurepoll

Eno heeft gewonnen. Niet geheel onverwacht.

Huisje te koop!

Iemand geinteresseerd in een (buiten)huisje in Maastricht? Of iemand geinteresseerd in hoe wij nu (nog) wonen? Kijk op http://www.damen-og.nl/makelaardij/woningaanbod/default.asp, Maastricht, prijs tussen 200.000 en 300.000, Ellecuylgaard 59.

Toen we de foto's op internet zagen, vroegen we ons af waarom we eigenlijk willen verhuizen. Nooit geweten dat we zo'n enorm huis hebben!

Julia ingericht

Nog niet helemaal klaar, maar al heel leefbaar. De piano is door ganggenoten natuurlijk met gejuich binnengehaald. Adres: Dijkgraaf 4-11A10, 6708PG Wageningen.

Mooi eno is niet lelijk

En vooral ook heel erg lekker, vindt Pien!

Van de Cuyl naar de Berg

Onze dagen in de Cuyl zijn geteld. Binnen afzienbare tijd - vooralsnog staat de overdracht gepland voor november 2011, maar we gaan zoveel eerder als beide partijen overeenkomen - verhuizen wij van onze hoek-rijtjeshuis-woning-met-garage-in-een-kindvriendelijke-wijk-van-Maastricht naar een twee-onder-een-kap-met-groot-perceel-gelegen-aan-de-bosrand-in-Geulle.

Het huis, met bijbehorende oprijlaan.

De helft van de tuin...

De andere helft van de tuin...

En hiermee blijkt toch maar weer wat een hechte familie wij zijn: verhuizen doen we allemaal tegelijk en Opa’s geld goed kunnen gebruiken ook! (nog mensen die hun verwijderde commentaar tegen een zacht prijsje willen laten verdwijnen?)

Julia's nieuwe kamer

Na een aantal fijne maanden op kamers bij oma, gaat Julia nu echt naar een heuse studentenflat. Haar reistijd naar de universiteit van Wageningen is niet meer 2 uur met de bus, maar 2 minuten met de fiets. Dagelijkse tijdwinst van bijna 4 uur!

WAS....

.... altijd jaloers, vroeger, op vriendin Aimee, want die had een rijke pa. Die van ons was dat niet, hoor! Tenminste dat dacht ik altijd. Tot gistermiddag. Hou je vast broers en zussen en andere familieleden, want het is heel bijzonder wat ik nu uit de handdoeken ga doen! Onze pa is zò rijk, dat hij zijn geld moet laten wit wassen! Zonder het te weten deed ík dat voor hem, gisteren. Woensdag is het hier wasdag. Ik haalde de schone was uit de machine: eerst kwam er een sok, daarna een briefje van 20, toen een onderbroek en nog een briefje van 20. Ook bij de volgende kledingstukken kwam geld, het hield niet op. Uiteindelijk had ik 180 euro schoon in de hand. Hij wast overigens zijn handen in onschuld en zegt dat hij ze per ongeluk in het borstzakje van zijn overhemd had laten zitten, maar ik weet wel beter: hij zit gewoon heel goed in de slappe was! Was getekend: A3n

boekepoll

Waarom heeft Michael niet gestemd deze keer?

een kijkje in de correspondentie van A3n en RJ

(door Margriet)

A3n stuurde via de post een kaart aan Roelof-jan. Ze wilde de post van Nederland naar Frankrijk testen. RJ stuurde de volgende e-mail terug. Ik heb hem ongewijzigd overgenomen, als je iets niet begrijpt is het handig om het hardop voor te lezen. En soms is ie gewoon onverstaanbaar.

Bonsjoer bel-zeur,
Je peut ecrire toi un e-mel en francais, mais malheuresement ca ne va pas. En effet parler le francais c'est pas quelque chose grand choose pour moi, mais ecrire c'est un frais couchemare. Bain, comme ça j'écrit seulement un e-mel en ollandais/brabansons.
Betreffende de door u aan mij verzonden kaart. Antwoord op de eerste vraag (komt ie aan?) à nee. Ik heb gedurende enkele dagen nauwlettend het gewicht van de kaart in de gaten gehouden, maar hij komt niet aan. Tweede vraag (hoe lang doet ie erover) is geen eenduidig antwoord te geven. Het begrip “lang” in samenhang met tijd is in Frankrijk zeer lastig te definieren. Voorbeelden:
- de notaris zou na het tekenen van de akte het eigendomsbewijs toesturen (april 2010), nog niet gebeurd;
- begin juli de deuren en ramen besteld (dat gaat wel 6 weken duren!), tot op heden geen informatie van die kant;
- 's avonds belt de burgemeester: morgen moet u rioolbuizen en installatiemateriaal leveren want wij gaan aan de weg werken; een week of 3 later komen ze een keer langs (hadden nog niets geregeld).
In Nederlandse termen is de kaart afgelopen zaterdag aan gekomen. Althans toen heeft Jan-flip de kaart achter het badkamerraampje gestoken. Mijn post komt namelijk bij jan-flip aan omdat de postbode weet dat ik daar tijdelijk woon en het dus wel handig vindt om alles daar te droppen. Maar dan blijft dus de vraag: verwerkt jan-flip de post van zijn huurders op dezelfde dag, danwel spaart de postbode mijn post altijd een week op?
Concluderend: je moet geen vragen stellen die in Frankrijk niet te beantwoorden zijn.

Mijn leven hier verloopt nog steeds zeer aangenaam en ik hoop voor jou hetzelfde,

Houdoe, uw bo-frer RJ

Jeroen vertelt

Eerst dacht ik dat ze het over Marleen had, maar ze bedoelde zichzelf: "Malijn"

Als je nu denkt dat ze een strak lambdicisme heeft, heb je het mis. Het klopt dat ze de R niet zegt, maar die is lang niet altijd vervangen door de L.

Als we buiten ons ommetje maken, 's avonds, wandelen we (Lalalala) naar de boten (Bote!); zien we daar meeuwen (Mone!) of kraaien (Kwaaie!) vliegen (Lieje) en gaan we via de brug (Bloewe) naar de Chinees (Nees); kijken we daar eendjes (Akwaak) die er soms wel een stuk of vijf (Twee!) zijn; zien we misschien iemand (Mens) die zijn hond uitlaat (Eén hmm hmm hmm) en gaan we naar de molen (Mole); maar letten we op voor de auto's (Soso / Auto) en de fietsen (Lietsje); terwijl we juichen voor wielrenners (Lietsje) en bang zijn (Bang... Eng...) voor het geluid van een brommer (Blommel) of motor (Blommel). Als we geluk hebben horen we nog de bellen van de spoorwegovergang (Hore!) en zien we een trein (Tein zien... Mense in... Pappa) en gaan we na ons ommetje nog even kijken bij de grintbak op de hoek met mooie stenen (Tene) en genieten van alle auto's die mooi (Mooi) zijn omdat ze oranje (Eno) hebben, hun knipperlicht althans. Soms zullen we na afloop nog wat rozijntjes (Zijne) eten, zodat we met recht kunnen zeggen dat we van ons avondwandelingetje hebben genoten (Lekke leuk!).

DE OUDE BOOM ACHTER TAULE (geschreven door A3n, op de blog gezet met foto's door Margriet)

Het is een prachtige plek, dit oude huis dat Taule heet. Margriet en Roelof-jan verlangen er naar om erin te kunnen wonen, midden in de zon en de druiventrossen, de heuvels en de vogels. En bij de oude boom achter het huis. De meeste mensen zouden ‘m omhakken, zo’n boom. Hij staat midden op de plek waar eigenlijk een gazon hoort te liggen. Of een zwembad. Of minstens een bloemperkje. Maar in Taule staat ie nog, die boom.
Volgens Margriet is het een es, en da’s best een korte naam voor zo’n grote plant. Ik heb ‘m op het moment dat ik dit schrijf, heel hard nodig, want het is de enige plek die wat schaduw geeft. Margriet heeft geen moeite met het warme zonnetje op het bordes, en Roelof-jan klust in het koele binnen een badkamer in mekaar.

Ik zou daar ook wel willen zitten, maar dan moet ik andere schoenen aantrekken, omdat er grote kluiten kleimodder kleven aan de schoenen die ik nu aan heb, en een extra paar heb ik niet bij me. Overigens wordt je door die modder zo’n centimeter of 5 groter, en dat is voor zo’n kort mens als ik, best een leuke gewaarwording. Kan ik ook eens op iemand neerkijken.
Ik weet niet of de boom ooit geplant is door ’n vorige bewoner: “vrouw, ik heb ’n beumke gekregen van de buurman, zoek maar ’s een mooi plaatsje op”,of dat ie gewoon is aan komen waaien.
Al vroeg begon de stam jonge takken te krijgen, hij was toen nog geen twee meter hoog, en eigenlijk is ie dat nu nog steeds, al zijn al die jonge takken nu flinke jongens geworden. De stam is er ook een beetje scheef van gaan hangen. Aan een van de grotere takken hangt een stevig touw. Mogelijk heeft daar een jongetje aan geschommeld.
Ook het huis heeft waarschijnlijk zware tijden meegemaakt, het ziet er ouder uit dan de anderhalve eeuw die Roelof-jan schat. Het zal hier geen vetpot zijn geweest voor de bewoners.
Yves de buurman is hier opgegroeid, hij woont nu verderop in de straat en maakt wijn en floc van zijn druivenoogst. Zijn naam prijkt op de flessen. Desondanks is Yves bijna failliet.
Later woonden in dit huis een moeder met haar zoon. Die zoon woonde in een slaapkamertje waarvan nu het plafond zowat op de grond ligt, en er blijkt, na hem, ook een uil te hebben gewoond. Het huis krijgt een flinke opknapbeurt, die is straks alle kommer vergeten: een schotelantenne hangt er al,

en dan komen er nog verwarmingen, nieuwe vloeren en plafonds, ramen en deuren, en twee picobello keukens en twee badkamers en straks wordt de kamer van die jongen en de uil ook helemaal opgekalefaterd door Roelofjan.

Alleen die boom blijft dan dezelfde, en kan zich misschien nog iets van vroeger herinneren. Wie weet klom die knaap er wel eens in om te zien of hij over de heuvelrug de Pyreneeën kon zien, en verlangde hij naar een toekomst ver weg van dit eenzame huis.
Misschien was hij al op weg naar die toekomst toen hij met zijn motor verongelukte.


Ik zei tegen Margriet dat ik klaar was met mijn stukje over de boom.
Wat denken jullie dat ze toen zei?

Broertje (of zusje)

Zo, Femke is geboren en het volgende achterkleinkind van Opa(p)(a) kondigt zich alweer aan.
Nee niet bij mij, maar namens Dirkje en Marc hierbij het bericht dat Noah ongeveer begin mei 2011 een broertje of zusje mag verwelkomen!!

De eerste 13 weken werden goed doorstaan ondanks de bijbehorende in meer of mindere mate aanwezige misselijkheid en op de echo bleek het een echte spring in het veld.

Herfst op het noordelijk halfrond

In de Steets rijpen de pompoenen tot reuzengrootte, wat betekent dat Halloween
voor de deur staat. Zoals alle Amerikanen hebben L&E een pompoenenfarm bezocht.
Nu alleen nog bedenken wat voor gerecht ze van hun aanschaf zouden kunnen bereiden.



In Gouda betekent de herfst dat de appeloogst weggewerkt moet worden.
Hieronder het einde van 2 fraaie Schonen van Boskoop in een appelcake!
Wie lust er een plakje?

Domme domme

Op weg naar een uitstapje zit een rijtje Millingenaren (leerlingen uit Millingen aan de Rijn) op de achterbank van de bus. Ze hebben een verzoekje: "Ken u nie an de sjofeur vroagen of dattie Radio Anaol wil opzetten?" Wat?! Voor de zekerheid vraag ik het nog eens na: welk station precies? "Radio Anaol!" Radio Anaal? Nemen ze me in de maling? Zo grof? Maar waarom lachen ze dan niet? Gelukkig is er een hulpvaardige vertaalster uit de Heilige Land Stichting: "Radio NL mijnheer!"

Femke

Ons jongste familielid, Femke, is op zaterdagnacht 9 oktober om 3 minuten over half 12 geboren. De hele familie is moe, maar zielsgelukkig. En iedereen doet het goed!

Domme domme

Ik fiets met Puck naar huis na de zwemles. Puck op haar eigen fiets naast mij. Het druppelde een beetje. Er kwamen wat auto's voorbij rijden.
Puck: "Die mensen zijn allemaal lapjes. Vind je ook niet mam?"
Ik: "Lapjes?" Puck: "Ja lapjes!"
Ik snapte er geen barst van maar Puck bleef volhouden dat al die andere mensen lapjes waren.
De enige vraag die ik nog kon bedenken was: "Waarom zijn die mensen dan lapjes?"
Puck: "Nou wij zijn op de fiets en die mensen gaan allemaal met de auto!"
Snappen jullie hem nu?

Oh my head!

A couple of weeks ago Katelyn said to me: "Reverse psychology is the only thing that doesn't work on you!" I am still thinking about how to answer to that.