Baby Termeer...

is vandaag van top tot teen goed gekeurd tijdens de 20-weken echo. Spannende momenten voor papa en mama toen het hartje, orgaantjes, ruggetje, vingertjes en teentjes werden gecheckt, maar we hebben het doorstaan... En als toegift kwam het overduidelijk in beeld: wij verwachten een zoon!!!

Een zwembad op Taule

Waar het in de zomer 40 graden wordt, past een zwembad. Maar het gaat jaren duren voordat RJ het huis en de omringende tuin naar zijn wensen heeft omgevormd en een zwembad staat geheel onderaan op zijn lijst. In de praktijk betekent dat: nooit. Dus nam ik uit Oudenbosch een kinderbadje mee. Het werd netjes opgeblazen en gevuld met water, en ik kon gaan zitten. Zwemmen is er niet bij. Maar het was heerlijk in mijn zwembad, lekker koel met een sudoku en een boek.

Helaas stortte het zwembad dezelfde dag geheel in. De twee opgeblazen banden liepen allebei leeg, de bovenste zo snel dat het water er overheen gutste.

Wat we ook zochten, door natmaken, met zeepsop, we konden het gat niet vinden. Als ik het zwembad onder water kon houden …. En water is er genoeg in de Gers. Overal verspreid liggen de meertjes die in de winter vollopen vanuit de beekjes. Aan de andere kant van de rivier, op zo’n 300 m afstand, is zo’n meertje, een vennetje eigenlijk.

Roelof-jan zag mijn plan helemaal niet zitten, maar blies wel voor mij het zwembad weer op.  En daar ging ik over straat, met een zwembad van 2x3 meter op mijn hoofd. Gelukkig is het erg stil op ons weggetje, niemand zag mij. Bij het vennetje was het nog niet makkelijk om met dat grote ding in het water te komen. En eenmaal in het water schrok ik van de gladheid van de bodem. Het is hier allemaal klei en dat is onder water een glijbaan. Gelukkig liggen hier overal stenen, ook onder water, en daar vonden mijn voeten wat steun. Daar stond ik, onder het bord ‘baignade interdit’.

Het zwembad onder water duwen, ging echt niet. Maar ik kon wel elke keer een stukje onder water duwen en wachten op luchtbelletjes. En ik hoorde het gat voordat ik het zag. Gevonden! Daarna heb ik het hele zwembad nog minutieus onder gesopt maar een tweede gat kon ik niet vinden.

Uit het water komen was nog veel moeilijker dan er in komen. Gelukkig zag niemand mij. En het zwembad liet ik goeddeels leeglopen, zodat ik meer grip had. Dan over de wilde rozen heen tillen, anders had ik nog meer gaten. Maar ik kon trots met het zwembad op mijn hoofd teruggaan.

Roelof heeft vervolgens drie keer geprobeerd het gat dicht te stoppen. Op het laatst deed hij dat met zijn lijmpistool en betonfolie. En het is goed gegaan. De bovenste band blijft lekker dik opgeblazen. De onderste stort nog steeds wel in, maar dat blijkt in de praktijk niet zo erg. Mijn zwembadje blijft overeind en veel water heb ik niet nodig (ik ben namelijk heel erg slank). Elke middag van vier tot zes ben ik in het zwembad.

En dan nu de foto’s. Geen enkele van het verhaal dat ik hier verteld heb, maar gewoon dezelfde foto’s als altijd: keien en rommel. Maar natuurlijk staat op sommige foto’s wel een zwembad!

Met een weer nieuwe poging de foto's te publiceren:
dit is de link naar de foto's
sorry voor het ongemak, Margriet

In de sneeuw

Omdat het maandag 4 juli Independence Day is, hebben onze Amerika-gangers een extra lang weekend. En dat brengen ze door in een hotelletje bij Mount Shasta of Úytaahkoo dat "Witte Berg" betekent. En of dat klopt!

verhuis-poll ook wel saai eigenlijk

Doe mij nog maar eens een nieuwe woning en een cursus Nederlands voor beginners aub...

De catalpa, echt niet saai

Bekijk de foto's van de catalpa van A3n. Toevallig zijn de eerste vier gemaakt op de dag voordat hij omwaaide:

Saai? Was 't dat maar!

Meestal is mijn leven heel erg saai. Dan zijn de hoogtepunten van de week de komst van de diepvriesman, die komt vragen of ik nog wat van zijn (vieze!) diepvriesmaaltijden wil. Of dat ik een zakje schoolkrijtjes in de kast vind, die ik dan allemaal achtermekaar opeet. Of dat buurman René een paar foto's komt maken van de prachtig bloeiende catalpa, nog nooit is ie zo mooi geweest. Ik heb een afspraak liggen om 'm binnenkort te laten snoeien
Maar je hoort mij niet klagen. Saai is ook wel rustig en vertrouwd. Als het spannend wordt, dan is het soms wel eng. Zoals gisteravond toen we getroffen werden door een noodweer (Krant: "Boxtel en Vught het ergst getroffen") Wind en hagel en regen gingen zo tekeer dat je de bomen niet eens hoorde omvallen, pas toen het een beetje bedaarde zag ik dat ook de catalpa het loodje had gelegd. Snoeien niet meer nodig, helaas.
Toen alles wat stiller werd, hoorde ik een verdacht geluid: een snelstromende rivier? In huis? Jawel, hoor. Het gutste het sousterrain in, door de luchtgaten van de garagedeur, het leek wel de Aswandam in het klein. Niet leuk, maar zeker niet saai! Ben overigens gewoon naar bed gegaan, vanochtend pas begonnen met scheppen. Na een uur was er zo te zien nog geen milimeter van af.
Tussendoor even Zebbie uitlaten. Ravage in de straat en in het park, het nieuwe hek rond het ODC terrein op drie plaatsen kapot. Ik klauter over en onder bomen richting Martien Pennings z'n sporthal om te zien of het dak er nog op ligt. Blijkt er daar in de straat helemaal niks gebeurd te zijn? Nog geen blaadje ligt er op straat, ook niet op de Essche Baan. Saai, hoor! Ik ga maar weer naar het Essche Heike waar de buren druk bezig zijn met het opruimen van de puinhopen. Overal een praatje maken. Gezellig! En dan maar water gaan scheppen. Dat begint nu wel een beetje saai te worden.

Saai nieuws (2)

Het saaie nieuws uit Nieuw-Vennep - de groeten terug trouwens Petra! - wordt in saaiheid overtroffen door het verschrikkelijk saaie nieuws uit Gouda. Het saaie nieuws uit Gouda is dat de man des huizes na 35 jaar steelse wenken nog steeds zijn schoenen achterlaat op plaatsen waar de vrouw des huizes pas aan zou denken als het einde der tijden is aangebroken en enige haast misschien van belang zou kunnen zijn. Namelijk:

1. middenop het badkamermatje:
En anders wel:
2. netjes naast de tafelpoot, maar wederom precies op het kleed:

Saai nieuws

Al maanden niets op de blog gepost. Tja... wij zijn niet zwanger, krijgen geen echo's, hebben geen peuter-praat, zien geen kraanvogels (of was het toch een reiger??), verbouwen geen huis in Frankrijk en zijn niet met een diploma of een (andere) studie bezig. Wij hebben gewoon een geweldig saai leven!! Zie foto - we maken tegenwoordig foto's van het ontbijt, want ja, zo saai is ons leven. Toegegeven, we hebben wel veel plezier - zie ze lachen op de foto, al kan me niet meer herinneren wat er zo grappig was, 't was vast hun vader.

Merel en Zeger gaan gewoon elke dag naar school. Saai!!! Toegegeven, dit weekend is Merel naar Oerol met haar theatergroep van school. Ze zal wel uitgeregend thuis komen, maar ze smste me dat het er wel heel gezellig is.
Verder werken Pauwel en ik zoals gewoonlijk te hard, ook zeer saai!! Toegegeven, Pauwel is nu 2 weken op cursus, is even iets anders, maar daarna gaan we gewoon saai weer verder.

Er valt dus weinig te vertellen. Vakanties zijn nog het minst saai. Zo onze meivakantie: toen zijn Pauwel, Zeger en ik de Mont Ventoux opgereden. Met de (race)fiets wel te verstaan, bijna 22km omhoog klimmen. Voor niet-Mont Ventoux bekenden niets bijzonders waarschijnlijk, maar ik kan je zeggen dat ik echt een paar keer dacht - ik stop, ik ga terug! Maar we hebben het alledrie gehaald. En wat was het koud daar boven op die berg!


En oja - in april van mijn fiets gevallen. Met zo'n racefiets fiets je snel 30-35 km/u dus even niet opletten, iemand keerde op het fietspad, en boem - ik remde te laat. Gelukkig niets ernstigs alleen flinke schaafwonden en verder vooral materieel schade: nieuw voorwiel, herstel vd stuurinrichting en nieuwe fietsbroek. Kosten - dikke 250 euro! Da's duur vallen en helemaal niet saai...

Maar voor de rest gaat het prima met ons saaie leventje. Groeten uit Nieuw-Vennep!!

huisje te koop

(dus als iemand iemand kent die graag in Winsum wil wonen...)

Julia switcht

Bericht van het studiefront: Julia is niet alleen geswitcht van vriendje, maar nu ook van opleiding. Ze gaat nu naar het conservatorium (Utrecht) om schoolmuziek te studeren. Hoewel ze het in Wageningen prima deed, is de overstap niet echt een verrassing voor ons. Muziek maken en creatief zijn is echt haar lust en haar leven en het ziet er naar uit dat ze daar helemaal op haar plek zal zijn. Ze zat nog wel even in over de toelating, want van de honderd aanmeldingen werden er maar zestien tot de studie toegelaten. Samen met Julia is toevallig ook een begaafde pianoleerling van Ineke toegelaten, dus één leuk maatje heeft ze alvast. Ze gaat naar Utrecht, want dan blijft ze een beetje in de buurt van Wageningen waar Sander zit. Nu nog een leuke kamer waar ze met al haar instrumenten terecht kan!

Met lof overladen!

Op woensdag 8 juni sloot Emma met een mondeling examen een loodzware postacademische specialisatieopleiding af die haar een jaar lang elk weekend aan huis kluisterde, de onder juristen welbekende Grotius Arbeidsrecht. Voor de opdrachten die ze gedurende het jaar had moeten inleveren, stond ze al een ruime 8, voor het mondeling haalde ze, als de allerbeste van de groep, een 9. Haar kantoor in Rotterdam viert al twee dagen feest! Zijzelf uiteraard ook. Hier het bewijs:



Dus... advocaatje nodig? Kijk op www.wybenga-advocaten.nl!

Taugé

Nou! De komkommers hadden we maar gewoon gegeten, maar het bakje taugé (dat toch over de datum was) gooide ik toch maar weg, voor alle zekerheid. Ik had het plastic bakje echter nog niet opgeruimd of de radio meldde alweer dat het nog helemaal niet zo zeker was dat de Ehec-besmetting daar vandaan kwam. Was dat even zonde van die mooie taugé (hij rook nog best wel fris). De Duitse regering kan nu ook van mij een fikse claim tegemoet zien: de kosten van één bakje taugé! (Zal ik erbij schrijven dat ie 35% afgeprijsd was bij de Appie of pik ik die centen gewoon ook even mee?)

Michael stemt 6 keer

en slechts zes familie leden antwoorden...

Dropbox

Handig: Dropbox! I.p.v. bestanden meenemen op memorysticks, doe je de bestanden in een map op je computer (de dropbox) die je vervolgens op elke andere computer (of blackberry) kunt openen. Een ander kan daar op jouw uitnodiging ook in, dus ideaal voor het uitwisselen van foto's, filmpjes etc.etc.. Te installeren via: http://db.tt/IXcR0KD Wat? Ja, natuurlijk is het gratis, wat dacht jij dan?

Nu ik toch bezig ben, hier heb ik wel veel aan gehad: http://twitterinhetkwadraat.blogspot.com/2011/02/in-zes-stappen-goedkoop-pc-beveiligen.html. Allerleid handige programmaatjes en tips uit betrouwbare bron om je computer sneller en veiliger te maken. O.a. een gratis virusscanner.

Taule: de laatste stukjes afbraak en dan alleen nog maar opbouwen

Sinds enkele dagen is Roelof-jan weer in Nederland. Hier volgt een selectie uit zijn foto's van de laatste twee maanden:






Met spannende foto's van twee slangen. Niet vergeten als je komt logeren: nooit met blote voeten in de tuin!

Eenzame echo

Op dringend verzoek van Michael - die punniksite kent hij onderhand ook van buiten - had ik hier wat nieuwe echo-foto's willen plaatsen. Vanmiddag om 12 uur hadden wij een afspraak bij de echoscopist in het ziekenhuis om weer eens naar ons tweede wondertje te kijken. Toen Peter om 2 over 12 nog niet gearriveerd was en ik inmiddels wel Edouard tegen het lijf was gelopen, besloot ik toch maar vast nar de poli te gaan. Edouard ging mee om Peter op te vangen en door te sturen.

Waar je normaal toch zeker zo'n 20 minuten in de wachtkamer naar andere wachtenden zit te staren en Privé's en Party's van 7 maanden geleden zit door te bladeren, was ik nu meteen aan de beurt. Op een nieuw echo-apparaat zag ik ons kleine wolkje, haarscherp en helemaal compleet, heerlijk dutten - het tegenovergestelde van grote zus Pien die bij 12 weken uitgebreid kermis vierde in de buik. Helaas was het apparaat zo nieuw, dat foto's afdrukken nog niet lukte. Ik kreeg een cd mee met de plaatjes. Plaatjes die ik, vanwege de extensie, helaas niet kan openen (iemand tips voor het openen van .4dv files?). Mike, geen foto's dus...

Na de echo door naar de bloedprikpoli. Nog steeds geen Peter. In de wachtkamer van de bloedprikpoli geen Weekends of Libelles, alleen rochelende, zuchtende en zwetende patiënten die, vanwege de drukte, wel heel dichtbij zaten. Hier uiteraard wel een wachttijd van 20 minuten. Een buisje bloed armer en een gaatje in de arm rijker afscheid genomen van Edouard en ietwat ongerust over het lot van Peter richting de uitgang.

Een klassieke slapstick bij de draaideur: Peter van buiten naar binnen, ik van binnen naar buiten en, omdat we elkaar wilden treffen, allebei nog een rondje. Hij was verwikkeld geraakt in een ernstige, heftige discussie en daardoor de tijd vergeten. Nou ja, hij was in ieder geval ongedeerd!

En Ukkie? Die moet maar vast wennen aan die man die op zondag altijd het vlees komt snijden...

Speciaal voor Michael, die eerlijk toegaf nogal eens te vergeten op de Pien-blog te kijken, hier een foto van een trotse Opa met zijn kleindochter. Voor meer details toch maar even op de Pien-blog kijken...

Fietsen

Je het allerlei soorten fietsen.
Kleine fietsen, kinder fietsen, mensen fietsen (Puck bedoelt dan een grote mensen fiets), mountainbikes, wielrenfietsen, loopfietsen, waterfietsen, driewielers, tandem en ik vergeet er vast nog een hoop. O ja de riksja (hoe schrijf je dat) en de bierfiets.
Iris, een vriendinnetje van Job heeft een hele mooie: zij heeft een zonderzijwieltjesfiets!!

Nieuw berichtje

't Wordt weer eens tijd voor een nieuwe berichtjes. Wordt er nog gelachen? Hoe dik zijn de buiken? Nog een F-16 gesaboteerd? Een rechter gewraakt? Anders maar weer wat foto's van Rommelkeien alsjeblieft. Nieuwtje uit Wageningen: Julia heeft een nieuwe vriend, Sander. Bijzonder aardig, creatief en erg hippie. Geen goede vooruitzichten dus.

opa verwacht aandacht!

Morgenvroeg, dinsdag om half elf, wordt opa geopereerd. Hij is er heel vrolijk onder. Hij had vandaag meer moeite met de enorme hoeveelheden laxeermiddel dan met het vooruitzicht van een ingrijpende operatie. Hij is al goeie maatjes met de verpleegsters, die erg graag voor hem zorgen. Je kunt hem niet bellen, er is nog geen telefoon op de kamers en trouwens ook nog geen tv. Het is behelpen met zo'n nieuw ziekenhuis.
Maar een kaartje komt misschien wel aan.
Adresseer als volgt:
Dhr. A. Termeer
JeroenBosch Ziekenhuis
chirurgie A7 Noord kamer 35
Henri Dunantstraat 1

5223 GZ 's-Hertogenbosch
Morgen bellen we de broers en zussen wanneer we de uitslag van de operatie gehoord hebben.

SIMPELE ZIEL

Er wordt weleens een ree gesignaleerd bij ons in de buurt, er woonde een grote man-ree een tijdje in het wandelpark, en het was een hele onderneming om hem daar weg te krijgen. Er werd ons verteld dat hij verdoofd en wel terug naar de Kampina was gebracht, maar ik heb daar zo mijn twijfels over. Ook over de reeen die overcompleet waren in het dierenparkje in het wandelpark. Volgens Gerrit-de-beheerder werden die verdoofd en dan naar andere dierparken gebracht. De manier waarop ze echter in de vrachtwagen werden geslingerd deed mij vermoeden dat ze hetzelfde verhaaltje vertelden aan de eveneens simpele zielen bij die andere dierkampjes.
Vanochtend rende een reetje rond op het terrein van de Gasunie, ze probeerde een uitweg te vinden, maar die was er maar eentje: door het prikkeldraad en dan de straat op. Ik belde via de politie (zeer behulpzaam!) met een wildbeheerder en die stuurde een man naar Boxtel. Deze man zei dat het dier waarschijnlijk afgeschoten zou moeten worden, maar hij deed toch een poging om het dier te pakken. Ik neem aan dat hij veel verstand had van reeen, maar zelfs IK had hem kunnen vertellen dat dat niet zou meevallen. Het lukte hem niet. Bang dat hij zijn geweer zou gaan pakken, stuurde ik twee buurmannen het veld in om te helpen: René en Peter.
Er werd een stuk gaas los geknipt in een hoek en met zijn drietjes dreven ze het beestje daar naar toe, haar vrijheid tegemoet. Ik weet niet voor hoelang, want de wildman zei dat hij per maand tientallen reeen omkomen in het verkeer en dat ze bovendien per maand ook een bepaald aantal moesten afschieten (zo heet dat, AFschieten). Ik zei dat ik toch blij was dat hij dit reetje had weten te redden, omdat ik het al de hele morgen had zien rennen en er aan gehecht was geraakt. Toen ik de drie kerels met zeer verbaasde blik naar me zag kijken, had ik daar wel een beetje spijt van. Maar ik meende het wél!