Na de een, nu de ander

Deze glazen werden geheven na het bericht dat ná L., nu ook E. het aanbod heeft gekregen om bij DSM in Delft aan de slag te gaan.
Ik vroeg hem natuurlijk welke taken hij daar precies te doen krijgt en, eh.., ja.., ik kan hem geloof ik maar beter zelf aan het woord laten: "In a nut-shell my job will be, as associate scientist for the Bio-Solutions group of DSM, to attend the needs of internal and external customers. These needs include, but are not limited to, the conceptual and actual design of processes with emphasis to purification and recovery processes, and troubleshooting customer problems. Our customers include industries such as: pharmaceutical (biopharmaceuticals and small molecules), food, nutrition-related products and industrial biotechnology."
Nou ja, zeg. Duidelijk toch?

Er waait een koude wind over Taule

Het heeft wat tijd gekost dit keer voordat ik weer een blog over Taule maakte. Dat komt omdat Roelof-jan en ik het niet eens zijn over de vervolgstappen. En ik schrijf deze blog, dus echt neutraal wordt hij niet. Maar ik probeer een en ander te beschrijven.

Het verschil van mening gaat over de eventuele verkoop van Taule. Er is een makelaar op bezoek geweest die het huis op een verkoopprijs schatte die € 50.000 lager ligt dan wat we zelf geïnvesteerd hebben. Dan reken ik het werk van RJ niet eens mee. Ik wil Taule liever behouden. Ik vraag RJ om het langzaam af te maken en afwisselend in Frankrijk en Nederland te wonen. Ik denk dat een afgemaakt huis voor onszelf heel waardevol is en als we het eventueel alsnog willen verkopen misschien ook meer oplevert. RJ wil het advies van de makelaar volgen. Die geeft aan dat het verstandig is om niets meer te investeren, want een eventuele koper kan dan de eigen wensen realiseren. Ook adviseerde hij om een paar visueel storende aspecten aan te passen, zoals het opruimen van de tuin en het huis en de annex helemaal af te maken.

De reden dat RJ Taule wil verkopen, is dat het huis in Oudenbosch de eerstkomende jaren vrijwel zeker niet verkocht wordt. Alhoewel we het financieel wel kunnen dragen, willen we allebei niet twee huizen hebben. RJ zegt dat hij weliswaar geld moet toegeven op Taule, maar veel minder dan op het huis in Oudenbosch. Hij wil het huis in Oudenbosch eventueel uit de verkoop halen.

Roelof heeft een nieuwe planning gemaakt en gaat nu de adviezen van de makelaar opvolgen. Eerst maakt hij de slaapkamer af. Samen met de nieuwe badkamer is er nu een prima logeergelegenheid op Taule. Hij wilde ook een keuken gaan bouwen, maar daar steekt hij nu dus geen geld in.

We waren op een heel verkeerde tijd naar Frankrijk gegaan. Dat was zeker niet bevorderlijk voor een goede discussie. Normaal kan het in februari wel tot 20 graden worden en nu was het -12. Heel uitzonderlijk, ook al omdat er sneeuw lag en dat was nog nooit vertoond. Niet het ideale weer om in een door en door koud huis aan het werk te gaan. Misschien juist daardoor kreeg Roelof-jan het na twee weken in heel ernstig zijn rug en dat is nu, na vier weken, nog niet beter.

We geven onszelf nu een lange tijd om na te denken. Misschien vraagt hij nog een andere makelaar om te komen kijken. En deze zomer gaat Roelof in Nederland wonen en ik een tijd in Frankrijk. Misschien gebeurt er in de tussentijd iets dat ons helpt een goed besluit te nemen. Hij kan dan lekker in de tuin werken en ik kan vakantie vieren met bezoekers.

Natuurlijk zijn er wel foto's gemaakt. En die kun je hier bekijken:



voor alle zekerheid is hier ook nog een link naar de foto's.

Merel als Ramona

Het Haarlemmermeerlyceum stond twee dagen op zijn kop. De theatergroep Play More gaf tweemaal de voorstelling Welkom op Camping de Lindeboom. Met onze Merel in een hoofdrol! Iedereen in de zaal was wild enthousiast en ze kregen vele open doekjes. Dat mag ook wel na maanden repeteren en dan ook nog een hele crocusvakantie hele dagen op school oefenen.

Merel staat hier midden op de cover van het programma. In haar toneelkostuum: een broek en laarzen van Pauwel en een sigaretje in haar mondhoek. Het was een nogal ordinair stuk over een oerhollandse camping, aangevuld met allerlei acts van andere leerlingen. En Merel was een boze meid die zei waar het op stond. Volgens Petra hoefde ze alleen zichzelf te spelen, maar dat is helemaal niet waar. In het echt is ze een schatje die met iedereen van school en ook met haar oma knuffelt. Bedankt voor een heel leuke avond, Merel!

Phone conversation

Girl: can you email me the report?
Erik: sure what's your email address?
Girl: Y U H I...
Erik: Wait, I don't hate you!
Girl: (silence)
Erik: You asked me: Why I hate-ch you?
Girl: Heh-hmph... Yankee Utah Hotel India...

grrrr

Deze blog is bestemd voor de klantenservice van de NS.

Daar kom je dan uit Bordeaux met de trein aan op station Roosendaal. Een heel snelle reis van acht uur achter de rug. Waarvan zes uur treinen en twee uur 'overstappen' (overstappen is in Parijs een eindje met de metro).

In Roosendaal heb ik vijf minuten overstaptijd. Maar de trein uit België is altijd vertraagd, dus in de praktijk is dat minder. Geen nood, de sprinter naar Oudenbosch staat aan de andere kant van het perron en wacht meestal. Er is maar één probleem: in Nederland moet ik inchecken met mijn OVkaart. En de incheckpalen staan in de stationshal en die is een heel eind lopen. En dan moet je ook nog eens vier trappen nemen.

Daarom maak ik er in Roosendaal een gewoonte van om eerst de conducteur van de sprinter te zoeken. De afgelopen drie keer dat ik dat deed, was er geen conducteur. Dus ging ik zonder kaartje naar Oudenbosch. Vijf minuten in de trein, want Oudenbosch is het eerstvolgende station.

Maar deze keer was het anders: er was een conductrice. Ik vroeg of ik bij haar een kaartje kon kopen, omdat ik de stationshal niet zou halen. Maar dat kon echt niet en als ik zou instappen kostte me dat € 35. Maar ze vertelde me dat verderop op het perron een incheckpaal stond en dat ik nog drie minuten de tijd had.

Dus rende ik, voor zover mijn koffer dat toeliet, naar het aangewezen punt. Geen paal. Dan toch maar naar de stationshal. Inchecken. Nog twee trappen. Gelukkig ben ik een halve-marathon-loper, dus was ik weer snel terug op het perron. Zodat ik de trein precies voor mijn neus zag wegrijden.

Woedend was ik. Ook een beetje op mezelf, want je kunt wel kaartjes op internet kopen. Maar intussen moest ik een uur wachten. Tijd genoeg om stoom af te blazen bij de kaartverkoopbalie. De NS'ers waren het volmondig met me eens, ze hadden al lang doorgegeven dat er een incheckpaal op dat perron moest komen. Ik kreeg een kaartje met een adres waar ik een klacht kan indienen.

Dat doe ik bij deze, GRRRRRR, een uur in de kou, op een station dat alleen en kebabstalletje heeft en geen enkele warme zitplek.

In het echt belde ik de buren op en die kwamen me met een lekkere warme auto halen. En kebab is best lekker voor een keertje.

Jaar van de Bevers

Wisten jullie dat dit jaar het jaar van de Bevers is? Wat een eer, hè, 2012. Ik vond het al een prachtige lente dit jaar!

Ik kreeg onderstaand berichtje in mijn mailbox. Foto's van Bevers? Die heb ik wel.

Oproep: Foto's van Bevers

De Zoogdiervereniging heeft 2012 uitgeroepen tot het Jaar van de Bevers (www.jaarvandebevers.nl). We gaan verschillende activiteiten organiseren en ook een aantal publicaties uitbrengen, zoals een brochure en een boek. Hiervoor is natuurlijk veel en afwisselend beeldmateriaal nodig. Heb jij foto's van bevers, beverdammen, burchten, omgeknaagde bomen, typische beverlandschappen (Biesbosch, rivierengebied) die wij mogen gebruiken? Stuur die dan aub naar stefan.vreugdenhil@zoogdiervereniging.nl. Fotografen waarvan we een foto gebruiken in het boek krijgen een exemplaar van het boek (medio september), er is ook een beperkt budget beschikbaar voor foto's. 

Nieuw huis

Na een verblijf van een paar weken in een appartement op de begane grond met het Vredespaleis in Den Haag als directe overburen, hebben L & E de vertrouwde en geliefde hoogte weer opgezocht. Zie hoe Emeryville er in Nederland uitziet:

poll-itiek

Vandaar dat we nooit ruzie met elkaar hebben tijdens de familie feestjes...

(Beleef de) Lente

Vandaag is het lente in Taule. Toen Nederland in de ban was van de elfstedentocht, was het hier in Taule echt heel koud. Het record was - 12 graden. Overal zag ik toen kieviten, misschien dat ze pauzeerden op weg naar een nog kouder Nederland. Ze  heten hier 'vanneau huppé', maar ze roepen toch heel eigenwijs hun Nederlandse naam. De pauze was vele vogels fataal, ik zag overal dode kieviten. Oh ja, en een dode das, maar die was tegen een auto aangelopen. Mooi beest trouwens. Net als die kieviten. Als ze dood zijn kun je ze rustig bestuderen.

Maar vandaag kwamen de kraanvogels over. Misschien op weg naar de oostvaardersplassen. Ze vliegen in een V, net als ganzen, maar ze zijn groter en eleganter en ze maken een ander geluid. Ze roepen hier in Frankrijk hun naam 'grue'. Het lijkt me niet dat ze in Nederland  'kraanvogel' roepen, dus de balans is in evenwicht. Als de kraanvogels in het land zijn, zeggen de Fransen, dan begint de lente. De eerste tractor die ging ploegen, bevestigde dat beeld.

En ik ben vandaag gestart als vrijwilliger bij de junior-afdeling van Beleef de lente. Dat is de website waarbij je kunt binnenkijken in allerlei vogelnesten. Ik doe het dagboek van de merel. Wel passend voor de oma van Merel.
Op 1 maart gaat Beleef de lente officieel van start, net als de meteorologische lente. Dat zou morgen zijn, ware het niet dat er een schrikkeldag tussen zit.

Dat wisten die kraanvogels niet. Lente!

test

test

trotse oma en opa

Marian en Jan, twee trouwe tltztm-lezers van het eerste uur, zijn op 4 februari 2012 om 21.30 oma en opa geworden van Femke Poort, dochtertje van Mirte en Bart.

Namens TLTZTM van harte gefeliciteerd!



Van + naar -

Terugkeren vanuit San Francisco naar Nederland op 4 februari 2012 blijkt een sprong van maar liefst 32 graden, van + 16 in de Bayarea naar:




We poken de kachel nog maar eens op!

Debuut

Vraag haar terloops advies over een juridisch probleem op je werk en je krijgt binnen een halve dag 2 pagina's antwoord met 7 voetnoten eronder. Iemand die zo snel werkt en zo vaardig schrijft, dat kon niet anders dan tot een debuut leiden. Hierbij een deel van het omslagartikel uit het Advocatenblad van februari 2012, met daarin twee bijdragen van Emma.

Consistentie test

Jeroen zag hem al aankomen....

Thans:

Een jaar of wat geleden:

Opvallend: Er is een stem meer, een kleurenblinde minder, en Meneer Sukkel wordt tegenwoordig gespeld met twee hoofdletters.

Conclusie: ofwel we zijn met z'n allen vreselijk inconsistent, ofwel hebben we een grote variëteit in de lezer groep die op de poll stemt, vergeleken met een jaar geleden.

Is er een psycholoog in de zaal?  Misschien kan die een redenen verzinnen (bijv. trend stemmen, of invloed van de huidige economische situatie op kleuren voorkeur?)

Boerencool

Katelyn en ik organiseerden laatst een Nederlands etentje voor een paar Singaporese vrienden.  We aten boerenkool met worst.   Ik vertelde trots dat alleen Nederlanders boerenkool eten (Belgen voeren boerenkool aan de varkens), en ook hoe de Nederlanders het eten (met de rechter hand inlepelen).  We spraken over hoe in men alleen in Nederland gelooft dat spinazie niet opgewarmd mag worden, en hoe in het Engels met 'Kale' veelal de Chinese groente kai-lan wordt bedoeld.


Volgende dag ontving ik een link naar een Iers boerenkool recept (colcannon) met een heus Iers lied erbij:

"Yes you did, so you did, so did he and so did I.

And the more I think about it sure the nearer I'm to cry.

Oh, wasn't it the happy days when troubles we had not,

And our mothers made Colcannon in the little skillet pot."

Een uitdaging volgde.  Dus heb ik een boerenkool-gangster-rap geschreven:

[beat starts]

Oh yeah... Ah-hah... Hmmm...

The English call it kale

But it's nothing like kai-lan

You cook the stuff 'cause raw it's rough

And this is how it's done

PEEL THOSE POTATOES!! [shouted (in case the caps are not clear)]

Peel'em really thin

There's a urban myth that states vitamins hide

Just under the skin

  [chorus]

  They call it boerenkool

  Is what they teach in school

  But hardcore farmers know

  ... ... It's “boerencool”

Once starch 'n salt are boiling

You add the great green goods

Then you let it cook for as long as it takes

To shoot someone in da 'hood

  [bridge]

  fry that lard hard [triplets: fry-that lard! hard!]

  fry that lard hard

  fry that lard hard

  fry that lard hard

  fry that lard hard

  fry that lard hard

  fry that lard hard

  Yeah...

[bagpipe or fiddle solo, to honor the Irish]

  [chorus]

  They call it boerenkool

  But hey, I ain't no fool

  Herewith it's renamed, y'all

  Should call it boerencool

Mash with milk and pepper

And serve sausage made of pork

Shove it in your face, as in the old'en days

You only need a fork

  [chorus]

  They call it boerenkool

  Wipe that smile off of your “smoel”

  This is no laughing matter

  Man this is “boerencool”

Don't reheat it into nitrite

Just finish up that bitch

Unless you are one of them Belgian dudes

Then ya feed it to the pigs

Gast

Willen jullie weten hoe het is om 2 maanden een gast in huis te hebben (Emma noemt haar liever: uitvreter)?

- Iedere ochtend om 6 uur opstaan in plaats van kwart voor 7.

- Iedere ochtend ontbijtje klaar zetten in de keuken: yoghurt(in een soepbord) en minimaal 3 bakjes met verschillende soorten fruit in stukjes, zoals: banaan, druiven, mango, kiwi, ananas en grapefruit (enorme klus, al die schilletjes eraf). In het weekend doet madame dit zelf, maar dan komen er de koffie- en theemomentjes voor in de plaats.



- Iedere ochtend lunchpakketje klaarmaken (kikkererwtensalade met gewelde tomaatjes en beetje olijfolie in bakje, boterham met kaas, diepgevroren muffin, appeltje, mandarijntje, worteltjes), daarna fiets klaarzetten, achterlichtje alvast aan - batterij is inmiddels op. En zodra de señorita richting trein is vertrokken - eerst even uitwuiven - alle lichten uitdoen waar zij ze heeft aan gelaten.

- 1/3 meer boodschappen doen, vooral fruit, yoghurt, kaas en kikkererwten. Elke veertien dagen nieuwe muffins bakken, dubbele was wassen, ophangen - geen wasdroger - en opvouwen - geen huishoudelijke hulp.

- Iedere avond tot zeven uur moeten wachten met koken, want madame komt pas tegen half acht aanzetten. Vaarwel kranten lezen tijdens de maaltijd - ongelezen ochtend- en avondbladen stapelen zich op in wanordelijke hopen. Dag radio 4 tijdens de maaltijd - Mag dit uit?

- Ons zorgen maken dat ze veilig tweemaal per dag de lange, donkere Noothoven van Goorstraat (= de Goudse versie van de Parallelweg) doorstaat. De mevrouw die daar laatst is aangevallen en in mekaar geslagen, staat al wekenlang in de Goudse krant en is ook al op TV geweest bij Opsporing Verzocht.

- 's Avonds naar het nooit eerder geziene Opsporing Verzocht moeten kijken, en nu de medeburgers niet meer vertrouwen. Maar liever naar: Ik vertrek, want vertrokken is ze zelf ook eens.

- Binnenkort vertrekt ze weer, maar niet dan nadat eerst de jonge señor ook een week bij ons in huis heeft gelogeerd. Volgende week zaterdag arriveert hij op Schiphol, dat wordt dus:

- 2/4 meer boodschappen doen, vooral fruit, (boterham)vlees, broodjes en aardappelen. Tweedubbel wassen, ophangen - geen wasdroger - en opvouwen - geen huishoudelijke hulp. Ons Spaans oppoetsen.

- Maar wat jammer nou. Nooit meer skypen....

Word maar lekker ouder allemaal!

Naar aanleiding van het bericht van 9 januari 2012 en bijbehorende reacties nog even het volgende.

We worden allemaal ouder (gelukkig maar). Zie ook een bericht van mei 2007 toen we blijkbaar ook al ouder werden. En niet alleen A3n merkt dit op (zie het bericht van Petra van november 2009). Maar of het nu zo erg is dat de tijd verstrijkt, valt nog te bezien.
Het is meer hoe we ermee omgaan. Hoe dealen we met al onze kwaaltjes (Erik, Lonneke, Klaartje, Beppie,...)? We kunnen de tijd ook gewoon negeren!

Laten we zoals gezegd maar gewoon blijven genieten. Want zonder ons ouder worden zijn er heel wat minder dommedommes, stomhès en gebeurt er heel wat minder opmerkelijks. Zie de links in de rechterkolom.

Maar laten we met zijn allen wel beducht blijven op tests van Meneer Sukkel. Want ik had het wel door! De huidige poll hebben we namelijk al gehad. Of was Meneer Sukkel dat zelf vergeten? Zie de poll van december 2010. Kortom, laten we wel beducht blijven op verdachte herhalingen die ons opmerkingsvermogen testen.

Water!

Heel herkenbaar, de regenton van Lonneke. Wij hebben ook zo'n regenton aan de schuur:

Maar bij ons zit er bijna niks in:

Dat komt omdat wij het vervolg van Lonnekes verhaal kennen. Het water in de regenton bevriest eerst aan de bovenkant, dan kun je er nog leuk een gieter op zetten. Maar daarna bevriest de rest en het uitzettende ijs moet ergens naar toe. Bij ons barstte de plastic ton niet, maar de bodem was zo rond geworden dat hij omviel. En dan moet je heeeeel lang wachten tot al het water weer ontdooid is.

Water?!

Wij hebben een grote regenton vol gratis water. Maar de ton staat halverwege de tuin (zo'n 50 meter van het huis vandaan) en ik had steeds wel een smoes om geen water te hoeven halen. Een huilend kind, regen, geen jas bij de hand en met dat koude weer heb je zo een verkoudheid onder de leden... Vandaag had ik geen excuus. Jas nog aan, slapend kind, gieter leeg en de planten dringend aan water toe. Dus ik liep de immense afstand om mijn gietertje te vullen, maar helaas, geen gratis water vandaag.

De leeftijd

Een familielid maakte mij er attent op dat ik al zowat een jaar niks meer van me heb laten horen. Op de blog dan, want verder ben ik luid genoeg. Ik meende gewoon dat ik niks bijzonders te melden had, saai-65+leventje, waar ik overigens best tevreden mee ben. Ik hoop dat zo te houden, al beginnen er af en toe wat alarmerende seintjes te piepen als ik in de auto opeens niet meer weet waar ik naar toe wilde (het schiet me gelukkig toch weer snel te binnen) of als ik niet op het juiste woord kan komen (maar daarin ben ik niet de enige). En toen ik twee maanden geleden spit kreeg, zei de fysiotherapeut dat ik niet te snel moest denken dat het over was, op MIJN LEEFTIJD kon het weer plotseling terug komen. Ook ben ik regelmatig tas of sleutels kwijt. Ik heb al een keertje mijn pinpas geblokkeerd omdat ik dacht dat mijn portemonee echt weg was, om 'm dan gewoon in een jaszak terug te vinden. Vandaag deed ik een compleet nieuw stom iets. Ik stapte na een wandeling met Zebbie (en hier had ik eerst "Tosca" getypt!) uit de auto, heel erg snel, omdat ik een kennis een paar meter verderop zag. Ik drukte op het slotknopje aan de binnenkant van de deur, sloot die en holde de kennis achterna. Na een babbeltje ging ik terug naar de auto: die bleek dus op slot, en de sleutels zaten nog in het contact en de motor draaide nog. Ik riep in paniek de buurman erbij, en die zei dat ik de ANWB moest bellen. Eerst maar even naar binnen om te zien of ik een reserve sleutel kon vinden. Niks. Daarna terug naar de auto om Zebbie gerust te stellen. Bleek de linkerdeur gewoon van het slot te zijn. Opluchting groot, tas en hondje konden eruit. Ik besefte pas later dat die deur dus ook open is geweest tijdens de wandeling van een uur. Met mijn tasje gewoon op de voorstoel....