Een vriend van Toon

Groot verdriet in ons gezin om de manier waarop een van Toons allerbeste vrienden onlangs in het nieuws is gekomen.

Mijn man heeft diverse beroemde vrienden, althans als zodanig betiteld door zijn eigen - destijds nog jeugdige - dochters, die niet altijd goed konden onthouden in welke context hun vader deze mensen was tegengekomen.

Zo is de staatsman van de Praagse Lente, Alexander Dubcek, hem wel vertrouwd, nadat die hem eenmaal passeerde in een Rotterdamse congreszaal. Met de grote Duitse leider Helmut Kohl staat hij op zeer intieme voet, nadat hij ooit in de aula van de universiteit zeker een uur lang direct uitzicht had op de roos die de man op zijn kraag had liggen. Ruud Lubbers schudde hem weleens de hand, met Wouter Bos voerde hij een gesprek over het kunstbeleid en in een droom zag hij ooit Ronald Reagan himself zijn vuilnis buiten het Witte Huis zetten.

Al deze grootheden halen het echter niet bij Juan Carlos, de Spaanse koning, die hem eenmaal, bij het passeren in de gang van een Madrileens congrescentrum, recht in de ogen keek en vervolgens gedag knikte. Onze jonge dochters hebben dit verhaal meermalen mogen aanhoren, om maar niet te spreken van mijzelve.

Dus! Wat nu! Een olifant maar liefst! Ja, die kan zelfs ik wel raken! En wat lees ik daar? Een Duitse maitresse? Mein lieber Gott!

Jullie begrijpen dat Toon inmiddels nadrukkelijk heeft laten weten deze vriend te zullen schrappen van zijn illustere lijstje!

En na het huis...

... komt de tuin. Dus als jullie klaar zijn met nadenken over de kelder van het Essche Heike, mogen jullie mee nadenken over de lap grond op de Berg. Een aantal zaken staan vast, zoals het huis (we hebben het naar achteren proberen te verplaatsen, maar dat lukte niet), de schuur, een aantal bomen, de bamboe en de schommel, de waslijn. Het Limburgs Landschap komt in het najaar hoogstamfruitbomen plaatsen, is de bedoeling. Maar waar die bomen komen, ligt nog niet vast.

Dus laat je fantasie de vrije loop en richt onze tuin in. Een zwembad? Mag! Je mag er zelfs van komen genieten. Maar je moet 't wel zelf komen uitgraven.

Ook deze tekening kan via de mail toegestuurd worden. De winnaar van de tuinwedstrijd mag, na de logeerpartij bij A3n, bij ons de eerste appel komen oogsten of de eerste duik komen nemen, afhankelijk van het ontwerp.

EEN NIEUWE WOONLAAG OP HET ESSCHE HEIKE

Ik heb jullie hulp nodig.
Het Essche Heike souterrain moet opgeknapt worden. Het heeft nogal wat waterschade ondervonden tijdens de grote storm van 28 juni 2011, en bovendien is het een opslagplaats geworden van spullen. Ik had ipv 'spullen' eerst 'troep' getypt, maar dat komt omdat ik geen klusser ben. En de meeste spullen zijn (O)paps oude klusspullen. En tja, in mijn ogen is dat allemaal troep.
Even terug naar de stormschade. Ik kreeg wat geld van de verzekering om de boel een beetje op te knappen, en dat geld ga ik gebruiken om ervoor te zorgen dat het water niet meer naar binnen kan. Een aannemer die bij Rich en José de bovenverdieping tot een klein appartementje heeft omgetoverd (grote kamer, plus badkamer en w.c.) komt volgende week de stoep achter het huis verlagen. Dat vond ik vreemd, nòg lager? Komt er dan niet nòg meer water in de tuin? Maar eigenlijk was het heel logisch: het water kan dan in ieder geval niet meer het souterrain in. Waar blijft het dan? In een goot die rondom het huis wordt gegraven, om daarna weggepompt te worden. Met een rooster erop, we hoeven geen slootje te springen.
Daarna kan pas de schade in het souterrain zelf worden aangepakt. Wat kan ik nou beter doen dan het eens goed op te ruimen en er iets leuks van maken? Ik kijk tegenwoordig veel tv op mijn nieuwe tvtje, en zie dat veel huizen in Amerika een basement-room hebben. Daar bivakkeren vaak de kinderen, zo te zien. Die kinderen heb ik niet, maar een basement-roompje leek me wel wat. Voor Engelse gasten, of in noodgevallen voor een Nick of een Eva. Of een familielid dat in Tilburg econometrie wil gaan studeren. Of een neef die door zijn vrouw op straat wordt gezet. Verzin er zelf nog maar een paar bij.
Het moet een zit-slaapkamer worden, met keukenblokje en een veilige manier van koken b.v. met een ovenmagnetron, die opstraatgezette neef vertrouw ik niet zo! En apart een douche en toilet. Dat moet allemaal aan de linkerkant als je van de trap naar de garagedeur loopt. Die garagedeur wordt vervangen door andere deuren, liefst met veel glas. De muren die er staan mogen niet worden afgebroken, er mogen wel muren bijkomen, eventueel van hardboard of hoe heet dat spul. De rechterkant blijft voorraadkamer en washok. Auto komt er helemaal niet meer in, fietsen krijgen ook een andere verblijfplaats. Ik wil graag vanaf de trap naar buiten kunnen zonder door het appartementje te lopen. Ik ben al aan het puzzelen geweest, en ik kom er niet helemaal uit. Wie van jullie heeft een goed idee? In bovenstaande plattegrond heb ik met rood de vermoedelijk niet te verhuizen obstakels aangegeven, zoals b.v. de watermeter en de vloerverwarming van de serre. Als de tekening niet helemaal duidelijk is, en je zou mij toch willen helpen, laat het mij even weten, dan stuur ik 'm uitvergroot via de e-mail. We maken er gewoon een wedstrijdje van: de winnaar mag als eerste komen logeren. De neef mag zijn nieuwe vriendin meebrengen.

Socialistische media

Volgens mij zitten we redelijk in line met de rest van de wereld.  Maar we hebben maar liefst drie G+ accounts; werken er zoveel Termeers voor Google?

Zie ook https://xkcd.com/802/

Montessori, don't try this at home!

Marijntjes speelzaal is Montessori. Dat betekent: de kinderen veel zelf laten doen. Erg leuk.

Nou, dat moesten we thuis ook maar eens proberen.
Eén dienblad, twee bakjes, een lepeltje en wat droge rijst.

Jawel, ook thuis is het een groot succes!
Alleen dat opruimen (wat ze volgens de montessorijuf zelf zouden moeten kunnen), dat wil nog niet zo...
Alle rijst is nu mooi gelijkmatig verspreid over de hele vloer.

Marijntje voor het eerst naar school

Eindelijk is het zover. Marijntje zit op school!

Elke dinsdag- en donderdagochtend gaat ze voor anderhalf uur naar de peuterspeelzaal in Pieterburen. De speelzaal in Den Andel is helaas een half jaar geleden opgeheven. In Pieterburen zit ze bij juf Mieske. Ze heeft het erg naar haar zin.

Op deze foto heeft ze overigens helemaal uit zichzelf een mooie M op het bord geschreven.
"De M van Marijn," legt ze uit.

Verhuizing

Van de Tuinbouwstraat...           Naar de Oude Dijk.

Lisa maakte over onze eerste week het volgende gedicht:

 

De laatste regels stonden op een volgend blad. Ik typ ze even over:

"Niemand jaagt ons weg uit dit huis,

want dit zijn wij met ons nieuwe thuis."

Kom je ook?

Op 27 maart 2010 wordt Pien twee jaar! Dat vieren we op 1 april (geen grap) op de Moorveldsberg. We hopen op goed weer en heel veel mensen, zodat we de tuin optimaal kunnen gebruiken. Laat je even weten of je komt?

Merel's optreden

In aanvulling wat ons mam heeft geschreven over Merel's toneelstuk: er is een stukje hierover verschenen in het lokale weekblad, met een geweldig mooie foto van Merel, te vinden op:

http://www.hoofddorpsecourant.nl/scripts/edoris/edoris.dll?tem=LN_TEXT_VIEW&doc_id=23185156&pageid=61208&naam=Genieten-van-'On-Stage'-op-Haarlemmermeer-Lyceum

Heel klein nieuwsberichtje

Nog klein ja, maar wel heel druk bezig met groeien is


(11 weken)


(12 weken)

En Emma vindt ook dat zijn/haar eerste voetafdruk op deze site niet mag ontbreken:

Na de een, nu de ander

Deze glazen werden geheven na het bericht dat ná L., nu ook E. het aanbod heeft gekregen om bij DSM in Delft aan de slag te gaan.
Ik vroeg hem natuurlijk welke taken hij daar precies te doen krijgt en, eh.., ja.., ik kan hem geloof ik maar beter zelf aan het woord laten: "In a nut-shell my job will be, as associate scientist for the Bio-Solutions group of DSM, to attend the needs of internal and external customers. These needs include, but are not limited to, the conceptual and actual design of processes with emphasis to purification and recovery processes, and troubleshooting customer problems. Our customers include industries such as: pharmaceutical (biopharmaceuticals and small molecules), food, nutrition-related products and industrial biotechnology."
Nou ja, zeg. Duidelijk toch?

Er waait een koude wind over Taule

Het heeft wat tijd gekost dit keer voordat ik weer een blog over Taule maakte. Dat komt omdat Roelof-jan en ik het niet eens zijn over de vervolgstappen. En ik schrijf deze blog, dus echt neutraal wordt hij niet. Maar ik probeer een en ander te beschrijven.

Het verschil van mening gaat over de eventuele verkoop van Taule. Er is een makelaar op bezoek geweest die het huis op een verkoopprijs schatte die € 50.000 lager ligt dan wat we zelf geïnvesteerd hebben. Dan reken ik het werk van RJ niet eens mee. Ik wil Taule liever behouden. Ik vraag RJ om het langzaam af te maken en afwisselend in Frankrijk en Nederland te wonen. Ik denk dat een afgemaakt huis voor onszelf heel waardevol is en als we het eventueel alsnog willen verkopen misschien ook meer oplevert. RJ wil het advies van de makelaar volgen. Die geeft aan dat het verstandig is om niets meer te investeren, want een eventuele koper kan dan de eigen wensen realiseren. Ook adviseerde hij om een paar visueel storende aspecten aan te passen, zoals het opruimen van de tuin en het huis en de annex helemaal af te maken.

De reden dat RJ Taule wil verkopen, is dat het huis in Oudenbosch de eerstkomende jaren vrijwel zeker niet verkocht wordt. Alhoewel we het financieel wel kunnen dragen, willen we allebei niet twee huizen hebben. RJ zegt dat hij weliswaar geld moet toegeven op Taule, maar veel minder dan op het huis in Oudenbosch. Hij wil het huis in Oudenbosch eventueel uit de verkoop halen.

Roelof heeft een nieuwe planning gemaakt en gaat nu de adviezen van de makelaar opvolgen. Eerst maakt hij de slaapkamer af. Samen met de nieuwe badkamer is er nu een prima logeergelegenheid op Taule. Hij wilde ook een keuken gaan bouwen, maar daar steekt hij nu dus geen geld in.

We waren op een heel verkeerde tijd naar Frankrijk gegaan. Dat was zeker niet bevorderlijk voor een goede discussie. Normaal kan het in februari wel tot 20 graden worden en nu was het -12. Heel uitzonderlijk, ook al omdat er sneeuw lag en dat was nog nooit vertoond. Niet het ideale weer om in een door en door koud huis aan het werk te gaan. Misschien juist daardoor kreeg Roelof-jan het na twee weken in heel ernstig zijn rug en dat is nu, na vier weken, nog niet beter.

We geven onszelf nu een lange tijd om na te denken. Misschien vraagt hij nog een andere makelaar om te komen kijken. En deze zomer gaat Roelof in Nederland wonen en ik een tijd in Frankrijk. Misschien gebeurt er in de tussentijd iets dat ons helpt een goed besluit te nemen. Hij kan dan lekker in de tuin werken en ik kan vakantie vieren met bezoekers.

Natuurlijk zijn er wel foto's gemaakt. En die kun je hier bekijken:



voor alle zekerheid is hier ook nog een link naar de foto's.

Merel als Ramona

Het Haarlemmermeerlyceum stond twee dagen op zijn kop. De theatergroep Play More gaf tweemaal de voorstelling Welkom op Camping de Lindeboom. Met onze Merel in een hoofdrol! Iedereen in de zaal was wild enthousiast en ze kregen vele open doekjes. Dat mag ook wel na maanden repeteren en dan ook nog een hele crocusvakantie hele dagen op school oefenen.

Merel staat hier midden op de cover van het programma. In haar toneelkostuum: een broek en laarzen van Pauwel en een sigaretje in haar mondhoek. Het was een nogal ordinair stuk over een oerhollandse camping, aangevuld met allerlei acts van andere leerlingen. En Merel was een boze meid die zei waar het op stond. Volgens Petra hoefde ze alleen zichzelf te spelen, maar dat is helemaal niet waar. In het echt is ze een schatje die met iedereen van school en ook met haar oma knuffelt. Bedankt voor een heel leuke avond, Merel!

Phone conversation

Girl: can you email me the report?
Erik: sure what's your email address?
Girl: Y U H I...
Erik: Wait, I don't hate you!
Girl: (silence)
Erik: You asked me: Why I hate-ch you?
Girl: Heh-hmph... Yankee Utah Hotel India...

grrrr

Deze blog is bestemd voor de klantenservice van de NS.

Daar kom je dan uit Bordeaux met de trein aan op station Roosendaal. Een heel snelle reis van acht uur achter de rug. Waarvan zes uur treinen en twee uur 'overstappen' (overstappen is in Parijs een eindje met de metro).

In Roosendaal heb ik vijf minuten overstaptijd. Maar de trein uit België is altijd vertraagd, dus in de praktijk is dat minder. Geen nood, de sprinter naar Oudenbosch staat aan de andere kant van het perron en wacht meestal. Er is maar één probleem: in Nederland moet ik inchecken met mijn OVkaart. En de incheckpalen staan in de stationshal en die is een heel eind lopen. En dan moet je ook nog eens vier trappen nemen.

Daarom maak ik er in Roosendaal een gewoonte van om eerst de conducteur van de sprinter te zoeken. De afgelopen drie keer dat ik dat deed, was er geen conducteur. Dus ging ik zonder kaartje naar Oudenbosch. Vijf minuten in de trein, want Oudenbosch is het eerstvolgende station.

Maar deze keer was het anders: er was een conductrice. Ik vroeg of ik bij haar een kaartje kon kopen, omdat ik de stationshal niet zou halen. Maar dat kon echt niet en als ik zou instappen kostte me dat € 35. Maar ze vertelde me dat verderop op het perron een incheckpaal stond en dat ik nog drie minuten de tijd had.

Dus rende ik, voor zover mijn koffer dat toeliet, naar het aangewezen punt. Geen paal. Dan toch maar naar de stationshal. Inchecken. Nog twee trappen. Gelukkig ben ik een halve-marathon-loper, dus was ik weer snel terug op het perron. Zodat ik de trein precies voor mijn neus zag wegrijden.

Woedend was ik. Ook een beetje op mezelf, want je kunt wel kaartjes op internet kopen. Maar intussen moest ik een uur wachten. Tijd genoeg om stoom af te blazen bij de kaartverkoopbalie. De NS'ers waren het volmondig met me eens, ze hadden al lang doorgegeven dat er een incheckpaal op dat perron moest komen. Ik kreeg een kaartje met een adres waar ik een klacht kan indienen.

Dat doe ik bij deze, GRRRRRR, een uur in de kou, op een station dat alleen en kebabstalletje heeft en geen enkele warme zitplek.

In het echt belde ik de buren op en die kwamen me met een lekkere warme auto halen. En kebab is best lekker voor een keertje.

Jaar van de Bevers

Wisten jullie dat dit jaar het jaar van de Bevers is? Wat een eer, hè, 2012. Ik vond het al een prachtige lente dit jaar!

Ik kreeg onderstaand berichtje in mijn mailbox. Foto's van Bevers? Die heb ik wel.

Oproep: Foto's van Bevers

De Zoogdiervereniging heeft 2012 uitgeroepen tot het Jaar van de Bevers (www.jaarvandebevers.nl). We gaan verschillende activiteiten organiseren en ook een aantal publicaties uitbrengen, zoals een brochure en een boek. Hiervoor is natuurlijk veel en afwisselend beeldmateriaal nodig. Heb jij foto's van bevers, beverdammen, burchten, omgeknaagde bomen, typische beverlandschappen (Biesbosch, rivierengebied) die wij mogen gebruiken? Stuur die dan aub naar stefan.vreugdenhil@zoogdiervereniging.nl. Fotografen waarvan we een foto gebruiken in het boek krijgen een exemplaar van het boek (medio september), er is ook een beperkt budget beschikbaar voor foto's. 

Nieuw huis

Na een verblijf van een paar weken in een appartement op de begane grond met het Vredespaleis in Den Haag als directe overburen, hebben L & E de vertrouwde en geliefde hoogte weer opgezocht. Zie hoe Emeryville er in Nederland uitziet:

poll-itiek

Vandaar dat we nooit ruzie met elkaar hebben tijdens de familie feestjes...

(Beleef de) Lente

Vandaag is het lente in Taule. Toen Nederland in de ban was van de elfstedentocht, was het hier in Taule echt heel koud. Het record was - 12 graden. Overal zag ik toen kieviten, misschien dat ze pauzeerden op weg naar een nog kouder Nederland. Ze  heten hier 'vanneau huppé', maar ze roepen toch heel eigenwijs hun Nederlandse naam. De pauze was vele vogels fataal, ik zag overal dode kieviten. Oh ja, en een dode das, maar die was tegen een auto aangelopen. Mooi beest trouwens. Net als die kieviten. Als ze dood zijn kun je ze rustig bestuderen.

Maar vandaag kwamen de kraanvogels over. Misschien op weg naar de oostvaardersplassen. Ze vliegen in een V, net als ganzen, maar ze zijn groter en eleganter en ze maken een ander geluid. Ze roepen hier in Frankrijk hun naam 'grue'. Het lijkt me niet dat ze in Nederland  'kraanvogel' roepen, dus de balans is in evenwicht. Als de kraanvogels in het land zijn, zeggen de Fransen, dan begint de lente. De eerste tractor die ging ploegen, bevestigde dat beeld.

En ik ben vandaag gestart als vrijwilliger bij de junior-afdeling van Beleef de lente. Dat is de website waarbij je kunt binnenkijken in allerlei vogelnesten. Ik doe het dagboek van de merel. Wel passend voor de oma van Merel.
Op 1 maart gaat Beleef de lente officieel van start, net als de meteorologische lente. Dat zou morgen zijn, ware het niet dat er een schrikkeldag tussen zit.

Dat wisten die kraanvogels niet. Lente!

test

test