dinsdag, juni 11, 2013

Op blote voeten buiten, als het mooi weer wordt

Leven op betonnen vloeren heeft zo zijn nadelen. Overal stof. Alles wat je erop neerzet wordt wit. Maar gelukkig is het hier tegeltijd geworden. Na twee jaar op beton, is er nu een echt betegeld terras. Waar ik op blote voeten op kan lopen. Als het mooi weer is.

Dat is het niet vaak. Terwijl Nederland een koud voorjaar had, hadden wij water, water en weer water.

Terwijl ik deze foto maakte, zongen de wielewalen in de populieren, heel bijzonder. Het zijn doortrekkers, ze blijven hier normaal maar even. Ze bleven vier weken. Het was te slecht weer om verder te gaan.

Het is 10 juni en de rivier  heeft de weg nog overstroomd. Maar ik heb besloten dat het nu afgelopen is.  Ik ga  nadenken waar en hoe ik het zwembad ga plaatsen. Kijken jullie maar naar de enorme serie foto´s.

De foto´s via: deze link

maandag, juni 10, 2013

Domme domme

Pien wil later graag kapper worden. Ze doet niets liever dan met een kam en een borstel Ama, papa, mama of Jeppe mooi maken. Ze heeft steevast een elastiekje bij de hand voor het maken van een staartje of een 'knorretje'.

woensdag, juni 05, 2013

polder koning poll

Meneer sukkel heeft het koningschap gewonnen. Ongetwijfeld omdat zijn lied mooier was dan het koningslied. Koning sukkel's eerste decreet: geen koning meer, sukkel is weer meneer.


zondag, juni 02, 2013

WSKOV lenteconcert

Quizvragen: Wat speelt het WSKOV (Wageningse Studenten Koor en Orkest Vereniging) hier,  waar zit scheidend bestuurslid (commissaris orkest II) Julia, wie heeft de kaft van het programmaboekje ontworpen en hoe heet Sander, het vriendje van Julia (de laatste hier linksvoor op de video tijdens Die Jahreszeiten), die de vormgeving van het affiche en het programmaboekje had verzorgd?

donderdag, mei 30, 2013

Domme domme

Pien, vroeg in de ochtend: "Mama, ik moet poepen."
"Dat is goed, Pien, ga maar vast naar de wc, ik kom eraan." Als ik de badkamer binnen loop, zit Pien netjes op de wc hard haar best te doen.
"Mama, het lukt niet. Mijn billen zijn nog te moe."

woensdag, mei 29, 2013

Geluk deel twee

Het echte geluksgevoel komt pas nadat er eerst iets fout gegaan is. Mijn tablet crashte. Ik was absoluut verslaafd aan het ding. Het was mijn krant, computer, radio, tv, boek, puzzelboek, encyclopedie, muziekspeler, you name it, het zat allemaal in die tablet. Wat de smartphone voor de jeugd is, was de tablet voor mij. Roelof was verbaasd dat ik geen ontwenningsverschijnselen kreeg want `als je jou zag was dat ding nooit meer dan een meter van je vandaan`. Eerst probeerde ik natuurlijk van alles om hem weer aan de praat te krijgen, daarna naar de winkel, daarna naar Samsung France. Daar beweerden ze dat hij niet gemaakt kon worden omdat hij uit een ander continent kwam. Ik heb hem namelijk in Singapore gekocht.
Dus er moest een nieuwe komen. Heel internet heb ik afgezocht, voor ongeveer € 300 kon ik dezelfde nog eens kopen. Roelof adviseerde mij om "als ik toch eens in Auch was, om het daar te proberen".  Maar in Auch kon ik op internet echt niks vinden.

Vandaag was een Auch-dag. Een belangrijke dag want ik ging naar de prefecture, een soort provinciehuis. Ik ging de allerlaatste hand leggen op het allerlaatste verhuisdossier. De aanhangwagen kon formeel worden ingevoerd voor een Franse kentekenplaat. Daar is een half jaar ellende aan voorafgegaan met de R.D.W., de D.R.E.A.L., de D.R.I.R.E. en de C.T. zodat we een dossier hebben van een paar cm. En alles lukte wonderwel bij de prefecture. Ik kreeg het formulier waarmee een kentekenplaat gemaakt kon worden en het kentekenbewijs volgt over de post. Weet je nog dat Edouard met die aanhanger helemaal naar Nederland reed terwijl hij niet achteruit kon rijden? Dat was de start van deze procedure.

Hé dit verhaal ging toch over een tablet? Ja, ja, dat komt wel weer.

Omdat ik toch in Auch was, heb ik meteen een schilderijlijst met de onmogelijke maat van 60x60 cm opgehaald om een borduurwerk in te lijsten. Jullie vinden dat gewoon, maar hier moet alles in het Frans en alles is anders geregeld. Zo'n lijst moet besteld worden, dat duurt quinze jours. Alles hier duurt quinze jours, dat is ongeveer zes weken. Ze zullen bellen, zeggen ze dan, maar ze bellen nooit. Dus moest ik zelf bellen. Ik kon hem ophalen, maar die winkel is op een plek waar je geen auto kunt neerzetten vanwege de grote drukte. Dus ging ik te voet naar de winkel, betaalde hem en sprak af dat ik later met de auto langs zou komen om hem op te halen. En het dubbel parkeren lukte gelukkig, dus de lijst kwam veilig en droog achterin mijn auto. We hadden namelijk net een wolkbreuk.

En dat kenteken en die tablet, ik word hier helemaal warrig van. Ja sorry, ik word ook een dagje ouder.

Oh ja, vandaag is Adrienne jarig en ik had een kaartje voor haar geschreven. Vandaag pas, want ze wil helemaal niet jarig zijn. Laat ik nou precies waar ik dubbel geparkeerd stond, een gele brievenbus zien! Daar had ik net in heel Auch naar gezocht. De kaart in de bus dus.

En ik ben die tablet heus niet vergeten hoor.

Toen naar de grote Leclerc in Auch, dat is een supersupermarkt met daarbij nog twee extra gebouwen, een voor autospullen en de ander voor elektronica. Eerst het kenteken laten maken. Een echt Gers kenteken met 32 erop, het nummer van de Gers. Helemaal trots kwam ik buiten. Dat hadden Roelof en ik toch maar mooi voor mekaar gekregen. Een aanhangwagen invoeren in Frankrijk is volgens kenners onmogelijk, je kan hem beter achterlaten in Nederland.

En dan .... ja daar kom ik nou op.

Oh ja, naast de autoshop kon ik wel even naar de tablets kijken. Het was vijf voor twaalf en om twaalf uur (dat is kwart over twaalf in Frankrijk) gaat de winkel dicht. Dus ik stevende meteen op een meneer af en vroeg of ze ook Samsung tablets hadden. Trots liet hij een afgesloten kast zien, en ja hoor daar lag hij, mijn tablet. Schoon, nieuw, wit en precies de goeie uitvoering. En wat kost hij? € 330.
Maar.
Bij de kassa krijg je € 30 korting.
Van Samsung krijg je € 40 terug door een speciale actie.
En op je klantenkaart van Leclerc krijg je nog eens € 65.
Dat was honderd euro voordeliger! En geen portokosten en meteen in mijn bezit. Nog vóór twaalf uur stond ik weer buiten.
Juichend.
Met een nieuwe tablet.

Of ik dit op mijn nieuwe tablet zit te typen? Nee gewoon op de computer. Ik dacht echt wel dat ik de hele middag niks anders zou gaan doen dan apps downloaden en schermen inrichten.

Kleinigheid, hij moet eerst opgeladen worden. Maar dan gaat ie los!

Oh ja, proficiat Adrienne, ik heb een heel leuke jouw verjaardag gehad. Ik wens je evenveel geluk als ik heb. En dat je het dan ook nog eens zo overzichtelijk kunt vertellen.




dinsdag, mei 28, 2013

Domme dommes

Op de route van huis naar werk staan we bij een t-splitsing klaar om rechtsaf te slaan. Pien: "Nou gaan we rechts, hè mama?" Even later naderen we een bocht naar links.
"En nu, Pien, welke kant gaan we nu op?"
"Nu gaan we krom!"

In bad vertelt Pien: "Jeppe en papa hebben een piemeltje en Pien en mama niet."
"Dat klopt. Wat hebben Pien en mama dan?"
"Pien en mama hebben gewoon billen."
Het blijft even stil. Dan verzucht Pien met een verdrietig stemmetje: "Ik wil ook een piemeltje. Dat moeten we morgen even kopen bij de Appie-Appie."

De baby in mama's buik heeft inmiddels een naam. Hij heet Swiep. En Pien weet ook wanneer hij geboren wordt: "Als Jeppe en Pien heel goed eten dan worden wij groot en dan gaan we harder praten en dán komt Swiep uit de buik!"

zondag, mei 26, 2013

Een bericht voor Mama / Nana

Dag lieve mama, waar u ook bent, ergens in het donkere heelal. 
Herinnert u zich Loesje nog, uw kleindochter, die ooit vanuit haar bed in het kleine kamertje waar ze haar middagdutje deed, ongeduldig naar u riep: "Nana, nie zinge!" omdat u in de naaikamer naar muziek van Richard Wagner zat te luisteren? 
Ze heeft nu zelf een dochtertje, mama, dat zingt als een engel in de nacht. Zes maanden is ze nu en ik stuur haar kleine lied naar u.




maandag, mei 20, 2013

Aan tafel

Bij ons thuis gaat dat toch heel anders. Jeppe wil graag alles zelf doen en eet het liefst andermans bord leeg.

woensdag, mei 15, 2013

Gewonnen!

Termeers winnen nooit wat. Wij hebben al genoeg geluk meegekregen. Maar Frankrijk brengt wat extra geluk. Ik heb in een melige bui in het Frans een puzzeltje ingevuld. Op een mail van Gers-tourisme. Ik ben daar ambassadeur van, daarom krijg ik elke maand een berichtje van hen.
Het was een puzzeltje op het niveau van: Welke bloem is dit? Antwoorden mag je kiezen uit: paardenbloem, klaproos en madeliefje (pardon: pissenlit, cocoricot en paquerette). Dat kon ik aan dankzij mijn kennis van de flora gecombineerd met mij cursus botanie (waar ik voornamelijk Frans leer).

Per post kwam een grote envelop. Heel even hoopte ik dat het mijn tablet was, want die is kapot en bij de reparateur. Maar er zat een brief en een T-shirt in. Vous avez gagné staat in de brief.


Het T-shirt past, maar het kleedt niet erg af.


Nou moet je niet zeuren dat het een T-shirt van 2012 is, dat ze die toch over hadden en dat iedereen die een antwoord instuurde, ongeacht of het goed was, een T-shirt kreeg. Ik heb wat gewonnen!

En daar zit-ie weer!

 Aflevering 6 uit de serie Matthias eet!

zondag, mei 12, 2013

Help! Mijn man is met pensioen!

Lieve Neeltje, 

Besta je nog?  Ik heb een dringende vraag voor je. Sinds januari is mijn echtgenoot met pensioen gegaan. Is het normaal dat hij met de volgende zaken zijn zondagochtend vult?
Met deze is-ie al klaar:



Deze moeten nog:     

Zo pakt-ie het aan:

Ik hoor hem mompelen: zat-ie nou hierin of daarin? Oh nee, ik heb hem ondersteboven.  


Hij zegt dat het een noodzakelijke klus is. Zijn hele DNA van 20 jaar zit erin, beweert hij. 
Wat zal zijn volgende bezigheid zijn?


Help me Neeltje!  Hoe krijg ik hem aan het zemen van ramen vol 2 jaar weer-DNA? Het opruimen van de beschimmelde schuur? Idem dito de ondoordringbare zolder? De keukenkastjes vol naar binnen geworpen spullen? Zijn eigen klerenkast? De diepvriezer barstensvol zuidpoolse ijsplakken?

zondag, mei 05, 2013

Plantaardigheden

Kijk, meer bloesem dan blad. Nee, gewoon in Nederland.

Maar de foto hiernaast is ook niet mis: deze twee vetplantjes kregen we van Marleen met kerst, maar dan een stuk kleiner. Aangezien ze positie hebben gekozen naast de keukenkraan, doen ze het erg goed.  Ze bloeien nu voor de tweede keer. Marleen, dit jaar met kerst graag twee grotere lege potjes en wat potaarde.

donderdag, mei 02, 2013

Domme domme

Pien en Jeppe krijgen van een jarig vriendje op de crèche een doosje rozijntjes. Ik leg Pien uit dat ze geen rozijntjes aan Jeppe mag geven, dat hij dat nog niet zo goed kan eten, omdat hij nog geen kiezen heeft. Pien bevestigt dat: "Nee, hè mama, hij kan nog niet kiezen!"

text-poll

Geen Thatcher meer en dus geen poll tax, maar wel een text-poll, en net zo onpopulair...


dinsdag, april 30, 2013

Domme dommes

We kijken samen naar het moment van abdicatie. Pien, helemaal fan van Het Zandkasteel met Sassa, Toto en Koning Koos, snapt het nog niet helemaal. Als Koning Willem IV in beeld komt, vraagt ze: "Is dat Koning Koos?"
Van al die handtekeningen is ze wel onder de indruk: "Ooh, mooie tekeningen, hè mama?!"

Bij de ceremonie in de Nieuwe Kerk komt Ronald Plasterk kort in beeld. "Kijk! Apa!"

zondag, april 28, 2013

Omgeschoold!


Sinds hij per 1 januari met pensioen is, heeft Toon een aantal nieuwe vaardigheden ontwikkeld, die ver af staan van lezen, schrijven en lesgeven. Zie onderstaande voorbeelden.

1. Werken in de bouw.
Met als specialisatie: restauratie van monumentale panden.



2. Werken in de installatie-techniek.
Met als specialisatie: repareren van lekkende boilers op zolderverdiepingen.
 

Eerst de oude eruit:

Dan de nieuwe erin:

3. Werken in de cultuureducatie.Specialisatie: pianoles aan zuigelingen.

4. Werken in de kinderopvang. 
Met als specialisatie: schootzitten en verwennen!

maandag, april 22, 2013

Hoe word je slapend dik....


Aflevering 5 uit de serie: Matthias eet!

dinsdag, april 16, 2013

Bijna getrouwd

Het is 16 april en het is zomer. Overdag is het 25 graden en de vogels weten van gekkigheid niet hoe ze de lange natte winter moeten compenseren. De koolmezen vechten om het kasje dat voor het raam van de annex hangt. Er zijn twee nachtegalen die 24 uur per dag fluiten. 's Nachts is er een kikkerkoor dat je de adem beneemt, maar de nachtegalen fluiten er overheen. 's Morgens vroeg zingen ze zo hard dat het voor de andere vogels niet leuk meer is. De zielige zwarte roodstaart, die al wekenlang het gekke geluid van een opgefrommelde krant maakt, is verhuisd naar de voorkant van het huis, daar kun je hem nog net horen. En als de zon hoog aan de hemel staat en wij ons middagdutje doen, zijn de nachtegalen nog steeds vurig bezig. Het is heel erg mooi, maar het wordt op den duur vervelend.

De mannen zijn inmiddels klaar met het voegen en dichtsmeren van het huis. Het staat nu nogal wit te blinken in de zomerzon. Maar het ziet er wel netjes uit. Als zit de stuclaag er nergens recht op, waardoor RJ de grootste moeite had om de luiken weer terug te hangen. We hebben ook al tegels en een tegelboer uitgekozen voor het balkon en het terras. Vóór de zomervakantie klaar, zegt hij.

In februari hebben Roelof-jan en ik ten overstaan van de notaris in Condom een PACS getekend. Een Pacs (het is een afkorting) is een soort geregistreerd partnerschap, dat volgens de notaris vrijwel hetzelfde is als een 'mariage'. Hoe ik Roelof zover heb kunnen krijgen? Wel, dit deden we voor de belasting. Die halveert als je getrouwd of gepacst bent. De notaris maakte de foto:

De woonkamer van Roelof-jan is af en inmiddels ook al bewoond. Op de dag voordat Erik en Katelyn kwamen, hebben we de meubels er in gezet. Gelukkig, want daardoor hadden we een plek om lekker te zitten in alle natte periodes. Zij zetten in Bordeaux hun huurauto weg en samen hebben we de stad bekeken, daar geslapen en de volgende dag een bezoek aan een wijnchateau gebracht. We zijn veel op pad geweest, naar de pyreneeën, naar de markt in Barbotan, toerist spelen in Mont-de-Marsan, dat soort werk. Ze zijn zelf nog een dagje gaan winkelen in Toulouse, anders was het wel erg afkicken van Singapore. En verder hebben we natuurlijk heel veel rummikub gespeeld, wijn gedronken en lekker gegeten.

Maar nu is alles weer gewoon. Roelof is begonnen met het werk in de keuken van het hoofdhuis. Maar die stond nog vol spullen. Net als de bijkeuken en de schuur. Op een zonnige dag heeft hij alles naar buiten gedragen en uitgezocht. En daarna bijna alles weer naar binnen gedragen, maar nu netjes gesorteerd en opgestapeld. De rest is voor de stort. Hij kan nu enigszins uit de voeten. Er moet wel nog een vloertje in de keuken gestort worden en hij maakt zich zorgen over wie dat moet doen. Hij is zelf de enige die het goed doet, maar zijn rug laat het niet toe. Maar het is in elk geval leuk om de keuken te plannen en ervoor te winkelen.

We hebben een aanvraag ingediend voor de bouw van een carport/tuinschuur. Een architect heeft de aanvraag voor de vergunning gedaan, dat was zo ingewikkeld dat we het zelf niet konden. Maar het was wel erg duur. De aanvraag kwam retour omdat het een en ander nog niet goed was, dus werd het nog duurder. Maar we hopen dat we over een paar weken de vergunning krijgen en dat Nicolas dan ook tijd heeft om te gaan bouwen. Want vooral de tuinschuur is nodig om veel spullen die nu nog in het huis staan, op te bergen. En onder de carport komt een houtopslag, dat scheelt weer veel stapels in de tuin.

Intussen is RJ vrijwel geheel verdreven uit de annex. Hij komt alleen nog om te koken en te eten. Ik krijg daardoor steeds meer plek. Moby de poes is zeer tevreden met de woonkamer van Roelof, liefst met Roelof erin zodat ze samen op de bank kunnen zitten. Verder vermaakt hij zich goed met de hagedisjes die overal tevoorschijn komen. Af en toe wisselt hij die af met een lekkere muis. We zijn alle drie tevreden.

Ik vertel dan ook maar even niks over het terrein van Yves dat we nog steeds niet bezitten. Inmiddels hebben we onze juridische bijstandsverzekering ingeschakeld. Als het verhaal is afgelopen maak ik er wel een aparte blog van. Als het ooit afgelopen is.


De foto's van de afgelopen twee maanden zijn te vinden via deze link

woensdag, april 10, 2013

Vermeerderen

Dat zie je toch zo?! Da's weer een jongetje! Pien was al een beetje gewend: "ik krijg een broertje en hij heet Blauw... of Rood", maar moest het toch even natellen: "dan hebben we twee Jeppes en één Pien en één papa en één mama".