Naar de Cee

Het wordt tijd om weer iets knaps van Matthias op de website te plaatsen. Hier vertelt hij wat hij zojuist gedaan gedaan heeft op de Cee, namelijk: plassen! Maar dat is niet waar hoor. Hij heeft zojuist voor de tweede maal deze maand een grote boodschap op de wc gedaan. Daar hoort een applausje bij!

Domme domme

Jeppes tuta-auto doet het niet meer, maar Jeppe weet wel hoe we dat moeten oplossen: "Er moeten batterijden in!"

Pien vertelt een lang en ingewikkeld verhaal. Wij zijn de draad allang kwijt als ze echt lijkt vast te lopen. Ze zoekt naar een woord, maar kan er niet opkomen. Lachend slaat ze tegen haar hoofd: "Aaargh! Dat stomme hoofd van mij, die doet het niet meer!"

Zus nog veilig binnen boord

Hier is ze dan: 39 weken en 4 dagen zwanger van de kleine zus van Matthias die zelf ook een zus in zijn buik heeft, als je hem ernaar vraagt.

Ze laat me jullie meedelen dat ze nergens last van heeft, ook niet van de warmte. Als ik haar bel is ze altijd wel ergens mee bezig, met poetsen, boodschappen doen hier en daar, ergens heen fietsen op de grote bakfiets, want ze past met Zus niet meer tussen zadel en kinderstoeltje.

 Achter haar ook een glimp van Miguels prachtige stadstuin met de blauwe agapanthus en witte pluimhortensia's!

Zet 'm op, Emma!

Sterkte, Emma, met deze ontzettend warme zomerdagen! Hou vol!

 

Nog even, en je hebt je eigen Anne-Geddes-baby.

 

geboortekaartje Iris

Beppie kreeg tenminste nog een lege envelop met PTT-excuses, in een plastic zakje.

Maar voor iedereen die geen geboortekaartje ontvangen heeft en zelfs geen excuses van PTT, is er gelukkig nog het in ter net.

Zie hier, het geboortekaartje van Iris:

 

een echte Lisa

Boodschappen doen

Pien vindt het heerlijk om mee te gaan naar de 'Appie-appie'. Meestal mag ze samen met Peter. Dan krijgt ze allerlei opdrachten en doorkruist de hele winkel op zoek naar producten in de onderste schappen. Als beloning mag ze dan nog iets lekkers van maximaal 2 euro kiezen. Meestal pakt ze dan een zak met 10 bruine bolletjes.
De laatste tijd duurde de boodschappenexcursie steeds langer. Nieuwsgierig geworden naar wat die twee toch allemaal uitspookten, besloten Jeppe, Flinn en ik maar eens mee te gaan. Jeppe, bij Peter in de kar, hielp mee met het verzamelen van de wekelijkse producten, terwijl Flinn, Pien en ik op jacht gingen naar de minder alledaagse spulletjes. Dat lijstje was veel korter, dus ik verwachtte veel eerder klaar te zijn. Verkeerd gedacht!
Waarom het dan zo lang duurde? Pien stopte bij ieder schap om de dozen netjes recht te zetten, vakken helemaal op te vullen, etiketten naar voren te draaien en producten in een verkeerd schap weer bij soortgenoten te sorteren.

de schepping

Zo zag Michelangelo het voor zich (deze afbeelding is een link en geeft ook andere varianten).

Ach, zo ongeveer:

 

Ik had ook een boek geschreven

Maar het nieuwtje is dat het nu voor de 3e maal wordt bijgedrukt!

http://www.coutinho.nl/winkel/samen-lezen-b-621.html

Mopdroom

Ik droomde dat ik een mop vertelde aan Petra... en die mop ging zo:

  Meneer sukkel loopt een bar binnen en zegt tegen de barman: "Wat wil ik drinken?"

Ik werd wakker en moest erg hard lachen.

Iris, vijf dagen oud

 

 

onze knappe baby

Kijk eens wat knap van Iris!

 

Naast slapen en huilen en geeuwen en niezen kan Iris ook goed rondkijken en de armpjes en beentjes ongecontroleerd bewegen. En poepen en plassen kan ze ook heel goed. En spugen.

 

Maar kijk eens wat ze nu ook al kan, amper drie dagen oud:

 

Ze beheerst twee nieuwe kunsten,

zelfs tegelijkertijd,

 

opdrukken

en

scherpstellen.

 

 

 

Hieronder nog een paar foto's van Iris in andere houdingen:

 

trotse zus Femke. 

 

 trotse zus Marijntje.

 

 trotse zus Lisa.

 .

Iris.

 

 Iris.

en kijk ook eens wat een kleine vingertjes en teentjes van Iris.



Pien rok-a-rolt erop los

Jaarsluiting bij Pien op school. En thuis doen ze het nog eens dunnetjes over.

De filmpjes zijn helaas te groot om hier te uploaden (up te loaden), dus ik verwijs jullie graag naar de Pien, Jeppe en Flinn-blog. Klik op de kunstzinnige foto, gemaakt door Pien, onderaan het berichtje van vrijdag 4 juli (The Sound of De Bundeling) voor alle foto's en filmpjes. Of klik hier voor het school optreden en hier voor de thuisversie.

dubbeleppoll

Jawel! De poll is weer terug. Viel het jullie ook op dat de onzin "test poll" twee stemmen meer kreeg dan de serieuze vraag over het gedrag van onze familie? Dat is frappant. En daar kan meneer sukkel wat van leren! Onzin vragen zijn pollpulairder dan serieuze vragen. Ik zal maar niet te serieus zijn in de komende poll.

Voetbal bijvoorbeeld. Dat neemt echt niemand serieus!

Iris

 

DE LINDEBOOM Sinds ik als tiener van 14 mijn eerste grote-mensen-boek las (Toverlantaarn, Clare Lennart) bracht de geur van lindebloesem mij ieder jaar weer even terug naar vroeger. In het park staan ze nu in bloei, en ik ga er onbeschaamd onder staan snuiven. Zes jaar geleden kreeg ik voor mijn verjaardag een lindeboom van de familie. Piet Vantweedeurenverder bracht 'm en zette haar midden in de tuin. Zes haar lang groeide ze flink en alsmaar hoger, de onderste takken moesten verwijderd worden want de grasmaaier kon er niet onderdoor. Een mooie boom, maar bloeien? Ho maar! Ik vermoedde dat Piet met opzet een onvruchtbare boom had neergezet in de veronderstelling dat ik hoorde tot de groep lindebloesemhaters (ze strooien nogal plakkerige blaadjes uit over geparkeerde auto's). Ik wilde hem dit jaar vragen om de boom maar te vervangen. Tot afgelopen woensdag. Op de dag dat ik hoorde dat darmkanker mij bespaard blijft, en ik een rondje tuin deed in het avonduur, rook ik de onmiskenbare, zoete geur. Je moet heel goed kijken, maar ze zijn er echt: bovenin het topje van de boom zitten enkele gouden trosjes. Ik voel mij weer 17.

Goed geraden!

 

Voor het eerst in misschien wel 25 jaar, en met hulp van de buurvrouw - want ik wist niet meer hoe ik het patroon in de Knippie moest zoeken - in 1 ochtend uitgeknipt en in mekaar gezet op mijn nieuwe kleine roze machientje van de Hema!

Hij speelt en hij eet (nog steeds)

Flinn vermaakt zich opperbest tijdens het aankleden.

En ondanks de zure hap, blijft hij altijd even vriendelijk: 'waaah!' betekent 'daag!'

Het gaat steeds sneller!

Ik begin het in de vingers te krijgen. Nummertje 3 is ook gelegd!

Mijn volgende project wordt totaal iets anders...
Jullie moeten even geduld hebben, want ik heb het al heel lang niet meer gedaan!

ik heb een boek geschreven (2)

Nee, nog steeds geen nieuws bij ons in Den Andel. Maar uitgerekende datum is wel al met vier dagen gepasseerd!

Dan maar weer even over dat boekje.
Nadat de laagdrempelige uitgeverij lovend over mijn manuscript sprak en vroeg om 40 e-mailadressen, zag ik namelijk de bui al hangen: hoe moet ik met mijn drie vrienden mijn netwerk benutten om 40 mailadressen te verzinnen?
Es zei gelijk: zet op de blog.
Dat vond ik een slimme zet. Zij mag in mijn promoteam. Ik deel de opbrengst met haar.
In no time stroomden de mails van alle lezers van onze blog (zijn er meer dan je zou denken!!) binnen. Maar Marleen deed een schepje erbovenop: zij sprak ook háár netwerk aan en verspreidde mijn verzoek om mailadressen. Marleen mag ook in mijn promoteam. Ik deel de opbrengst ook wel met haar.
En toen kwamen Lonneke en Edouard. Die hebben me toch een netwerk! Waarschijnlijk omdat dit netwerk van allebei overlapt, ging het schijnbaar dubbel zo hard. De mails van vreemden stroomden binnen. Lonneke, Edouard, die mogen ook in mijn promoteam en krijgen ook een deel van de opbrengst. Heel Lingua e Musica heeft gereageerd! En half de Universiteit Maastricht!
Marleens netwerk werkte wat trager, maar na een paar dagen kwamen uit alle windstreken de mails binnengedruppeld.
Ik wist niet dat ik zo veel vrienden had! Goed, indirecte vrienden dan. Maar het zijn nu wel echt mijn vrienden, want ik vind het zo lief van iedereen die aan mijn verzoek gehoor gegeven heeft! Weet je wat, ik deel met iedereen! Hoeveel hou je eigenlijk over als je mijn 10% aan royalty's over al die mensen verdeelt. Wat is eigenlijk 10% van de opbrengst? Misschien verkoop ik nul boeken, maar geeft bovenstaand al wel een heerlijk gevoel. Ik heb vrienden! Ik heb een netwerk!

Overigens heb ik hier nog de beoordeling van de uitgeverij over mijn manuscript. Alvast als voorproefje:

Vanaf de eerste pagina had dit boek mijn aandacht. Dit komt onder andere omdat het verhaal een vervreemdende werking heeft. Het is voor de lezer niet meteen duidelijk of de personages, met hun mythische namen, mensen zijn, of andere ‘wezens’. Ze lijken in ieder geval wel op ons, net zoals de wereld waarin het verhaal zich afspeelt op een futuristische versie van de onze lijkt, waarin eten op de bon is en men door de technologische vooruitgang nauwelijks meer buiten komt.
Wat sterk is aan dit boek is dat het door de perspectiefwisselingen spanning opbouwt. Het maakt dat je dóór wil lezen: wat is er aan de hand? Daarbij komt dat het verhaal allerhande vragen oproept. Deze vragen hebben in eerste instantie betrekking op de verhaallijn, maar ze veranderen tijdens het lezen langzaam in vragen over onze eigen wereld, normen en waarden. De passages over plezierjacht op mensen en over bijvoorbeeld vleesconsumptie dwingen de lezer ertoe om met een andere blik naar onze huidige maatschappij te kijken. Ze maken van dit werk een intrigerend  geheel.

Qua taal en stijl heb ik geen opmerkingen, en ook de opmaak van dit manuscript is verzorgd. Dit boek kan daarom meteen door naar de productieafdeling.

Kortom, ik ben heel enthousiast. Ik ben echt erg onder de indruk ervan.

Maar als ik straks ook maar één boek echt weet te verkopen, kan ik trots zeggen dat ik de auteur ben van mijn bestseller (heb immers nooit eerder een boek verkocht, dus is dit mijn best verkochte). Alleen, hoeveel is 10% van de verkoopprijs, min het deel voor Es, min het deel voor Marleen, min het deel voor Edouard en Lonneke, min het deel voor de negentig e-mailadressen die ik inmiddels ontvangen heb?

Iedereen nogmaals bedankt voor het reageren! Erg leuk. Mocht iemand het straks gelezen hebben, ben ik erg benieuwd naar je reactie.