HET SPOOR

Er zullen betere plekjes zijn om te wonen dan langs de spoorlijn, maar ik woon er, met wat onderbrekingen, al sinds ik 20 was, een halve eeuw dus. In het begin zullen de treinen me wel uit de slaap hebben gehouden, nu vallen ze alleen op als we op het balkonnetje of in de tuin een gesprek willen voeren. Ik heb heel wat kleine gastjes meegenomen naar de overweg om te zwaaien naar de machinist, heel vaak kregen we een tuutje terug als antwoord. De straat is een stuk drukker geworden sinds puppy Tosca zonder riem met papa naar het visven ging. De vissen kregen nogal lang de aandacht van papa, Tosca kreeg er genoeg van en ging alvast naar huis. Midden op de spoorlijn aarzelde ze en ging er bij zitten, totdat een passerende politieman te paard haar oppakte en naar een schuldbewuste pap bracht. Nu moet ik bij het uitlaten van Zebbie en Hera, smorgens rond zeven uur in het pikkedonker, mezelf behangen met lampen om op te vallen voor het snelverkeer. Dat moet ook bij het uitlaten 's avonds als half Boxtel gaat voetballen op de nieuwe velden aan het Essche Heike. De laatste jaren wordt onze spoorlijn ook gebruikt om een einde aan het leven te maken. Dit jaar drie keer. Alle drie de keren betrof het de trein van rond zeven uur, de drukste tijd van de dag. Dat is de tijd dat buurman Peter en ik met onze hondjes, Tim, Zebbie en Hera een rondje park maken. We zijn er nooit direct getuige van geweest, maar toen wij merkten dat er iedere keer een autootje geparkeerd stond aan onze kant van de spoorlijn, besloten wij om dat eens in de gaten te houden. Zo hebben we zeker een kwartier de wacht gehouden bij een auto die uiteindelijk van een jogger bleek te zijn. Bij een van de tragische incidenten hebben Peter en ik het verkeer een beetje geregeld toen de slagbomen naar beneden kwamen (drie spoorwegovergangen zijn dan afgesloten) totdat de hulpdiensten kwamen.
Vanwege mijn gordelroos lig ik tegenwoordig nogal vroeg in bed, dus Peter moest een paar dagen geleden in zijn eentje een auto in de gaten houden. In de geparkeerde auto zat een man die nogal druk bezig was met iets wat Peter niet goed kon zien. Er passeerden verschillende treinen, er gebeurde niets. Peter besloot naar huis te gaan. Voordat hij thuis was, passeerde de betreffende auto hem. Dat stelde hem gerust: niets aan de hand. Hij was zo´n tien minuten thuis toen hij de sirenes hoorde. Dit keer betrof het een overspannen jonge moeder van twee of drie kleine kinderen. Of zij iets te maken had met de man in de auto, weten we niet. 

E-poll-a

Geen roze meer. Fijn. Maar, de poll is nu weer onleesbaar. Oh, dat was deze keer misschien maar goed ook.

Koffieconcert

De concerten die ik op school organiseer worden tegenwoordig wereldwijd uitgezonden via web-TV. Ik was vergeten om jullie uit te nodigen voor de live-registratie van vanochtend, maar indien je er kennis van wil nemen hoe zoiets gaat, de opname staat natuurlijk ook gewoon online. Dit is het koffieconcert, een 20-jarig jubileum. Ik hoop de 25 nog te halen voordat ik de lier aan de wilgen hang.

Domme Dommes

Een van de deze week 2 geworden Sofía: "Dáár zijn de potloden, in de lúcht!" (bovenop de kast)

En een van Loesje die van Beppie hoort dat ze Proust heeft gelezen voor haar leesclub. "Proest? Van welke schrijver is dat?"

Op speciaal verzoek

Een nieuw hapje op de achtergrond, want het schijnt dat mensen de blog met die foeilelijke paarse achtergrond mijden . Pfff... paars! Dat was toch prachtig roze! Ja, zei Pien, mooi roze, dus deze computer is voor meisjes.

eerste hapje

En dan nu weer eens een baby-berichtje. Daar wordt het wel weer eens tijd voor hier op de blog.
In beeld. Iris' eerste hapje. Ik weet, het kan vast met een meer culinaire term verwoord worden, maar het is niet meer of minder dan simpelweg Geprakte Banaan.

Kijk es hoe schattig!

Na vanalles op de blog over muziek in alle talen, nu ook weer even Iris' talent:

 

 

En voor wie denkt dat het een toevalstreffer is:

 



Nog meer muziek

Ik bedien Michael met alle liefde op zijn wensen. Weliswaar zwaar klassiek, en teksten in het Russisch, Oekraïens en Latijn, geen Engels en ook geen Nederlands, maar niettemin muziek:

Op woensdag 26 november vanaf 15:45u geeft Lingua e Musica, het vocaal ensemble waar Edouard sinds jaar en dag en ondergetekende sinds 7 jaar in zingt (en Marleen ook jarenlang deel van heeft uitgemaakt), live een concertje op Radio 4, tijdens de Dag van de Klassieke Muziek in Maastricht. Dit kan niet alleen beluisterd worden, maar zelfs bekeken via livestream. Voor allen die ver weg wonen de kans om ook eens een concert bij te wonen.

http://podium.radio4.nl/uitzending/305541/Podium.html

Wooden Ships Lyrics

Als ik naar muziek luister, is dat vrijwel altijd zwaar klassiek, zo nu en dan de progrock van Jethro Tull en een enkele keer het jeugdsentiment van (de oude) Genesis. Als ik muziek spéél is dat heel vaak zelfgemaakte lichte kost. Het verzinnen van nieuwe muziek vind ik één van de leukste dingen om te doen en een liedje is snel gemaakt: een paar woorden, een paar akkoorden en rammen maar. Op school doe ik dat met leerlingen en in mijn bandje Wooden Ships doe ik dat inmiddels al meer dan 20 jaar. Met de muziek zal ik de blog niet lastig vallen, maar de teksten zijn misschien wel geschikt om op de blog te delen. Weer eens wat anders dan de zeer gewaardeerde artikeltjes over schattige kindjes en Rommelkeien. Bovendien kunnen jullie het Engels verbeteren, mocht dat nodig zijn. Ik zal me beperken tot één songtekst per maand, dan kan de blog in ieder geval nog zeker 15 jaar vooruit. De eerste gaat over de recente landing van het ruimtevaartuigje "Philae" op de komeet 67P.

Be bop alua

You’re rich enough not to believe

In a better afterlife

You’re smart enough to fear no hell

Besides a grumpy wife

You have no martyrs and no saints

No holy places to go to

Nor any Sunday chants and prayers

Besides be bop alua a whop bam boo

Whilst a converted non believer

- Religion’s out of time -

Something unexplained keeps itching

Distant church bells chime

For you would like to know the answers

Life’s questions bother you

At times you envy the believers

They’re fine with be bop alua a whop bam boo

You have put your faith in science

In devoted ecstasy

When a missionary space probe

Sets foot on comet 67P

And you read the sacred pages

Life and works of St. Philae

Looking for clues and recent answers

On to be or not to be (bop alua a whop bam boo)

Verhuizen!

De komende week, waarin Sofía haar tweede verjaardag zal vieren, gaan de Ypenburgers verhuizen naar hun nieuwe woning. Er worden hier en daar alvast wat spullen ingepakt. Dat geeft de woning een totaal ander aanzien.

Sofia, verbaasd wijzend naar de lege Billy boekenkast: "is ie kapot? Plankes geen hoed meer op!"

Over omwegen gesproken!

Matthias en zijn ouders zitten in het grote bed. Poes Astra springt er gezellig ook bij.
Matthias: "hé, daar komt ze!"
Astra springt er weer af.
Matthias: "hé, daar komt ze nog een keer niet!"

Zijn knecht staat te lachen....

Matthias is druk bezig liederen onder de knie te krijgen, die in de toekomst vast niet meer gezongen mogen worden.....

Sofía kan (na)praten

En ze eindigt met haar allereerste domme domme!

"Dat is opa en deze mama en die is oma en die is Matthias."
"En wie is dit?"
"Dit Sofía. Ik ben jij!"

En Maren kan ook lachen hoor!

Iris kan praten!

We verstaan alleen nog niet wat ze zegt.

Holl pappy!

Holl pappy is een anagram van happy poll. Zoveel plezier, dus weer tijd voor een ebola vraag.

Waarom zou je inbreken als het zo óók kan?

(Het telefoonnummer heb ik zelf weggehaald, met internet weet je tegenwoordig maar nooit.)

Domme dommes

Edouard doet het trucje met de duim en de neus bij Jeppe. Hij haalt zijn hand over Jeppes gezicht, steekt zijn duim tussen wijs- en middelvinger en zegt: "Kijk Jeppe, ik heb je neus!"

Jeppe, vol bewonderende verbazing: "Mama, Apa heeft een duim!!"

En een domme domme dansje:

En een domme domme liedje:

Emigreren bestaat niet meer

Veel mensen snappen niet hoe ik het uithoudt in the middle of nowhere. Mis je je (klein)kinderen niet? Heb je wel wat te doen? Normaal heb ik het te druk om over dit soort dingen een blog te schrijven. Maar vandaag regent het voor het eerst sinds 1 september, behalve ene die dag dat Beppie en Toon zeiknat werden. We hebben twee zulke prachtige maanden achter de rug dat de natte zomer verbleekt is. En nu moet ik ineens binnen zitten. Vandaar deze blog.

De belangrijkste dingen in mijn huisje zijn mijn smartphone en mijn tablet. Als je niet van gadgets houdt, kun je hier beter ophouden met lezen.

De smartphone is goed voor Whatsapp. Ik zie de eerste stapjes van Elsa tien minuten nadat ze ze gezet heeft.
Verder gebruik ik de smartphone vooral als ik weg ben. Ik kan dan onderweg telefoneren, foto's maken en ik heb spelletjes voor in de wachtkamer van de dokter. Roelof heeft een ernstige spit, vandaar. Er zit tegenwoordig zelfs een complete navigator in Google maps. Ik kan een geluidsopname maken. Handig voor vogelgeluiden, maar nog handiger om gesprekken met dokters op te nemen. Zodat je die achteraf nog eens kunt naluisteren en rustig vertalingen zoeken.

De rest van de tijd gebruik ik mijn tablet. Behalve in bad, maar dan lees ik de Volkskrantbijlages van Adrienne. Tijdloos en ze mogen in het water vallen.

Lezen kan ook op de tablet. Ik heb de NRC sneller dan jullie in de brievenbus. En ik lees hem elke dag vrijwel geheel. Ook ben ik opnieuw lid geworden van de bieb in Oudenbosch. Ze hebben nu eindelijk een goede app en ik lees een boek in de week, voor meer heb ik geen tijd.

Ondanks de  afwezigheid van Zeger en Merel kan ik toch allerlei spelletjes doen. Ik ben nu verslaafd aan Nederlandse scrabble (Classic words). Ik heb de Franse versie ook geprobeerd, altijd goed om meer Frans te leren, maar daar werd ik helemaal gek van. Ondanks dat ik veel Franse woorden ken, heb ik helemaal geen beeld voor gangbare lettercombinaties. In het Nederlands zie je gr, str, oe, ij en dergelijke meteen. In het Frans niet.
Rummykuppen gaat prima al is dat gezelliger met Katelyn. Sodokus geen probleem. Alle kaartspellen. Monopolie kan ik wel doen, maar dat vind ik niet zo leuk als met Zeger en Merel. Ze werden altijd heel boos als ik begon te onderhandelen. Ik deed dat niet om te winnen, maar om te zorgen dat ieder minstens een volledige stad in bezit kreeg. Zij vonden dat dat niet kon in dit spel!

Verder zijn er nog duizend dingen waarvoor ik de tablet gebruik. Natuurlijk internetsites (buienradar, TeLandTerZeeTerMeerblog, altijd wel een breipatroon). De tablet heeft mijn adressenlijst en mijn agenda. Een wekker en een weerbericht - van Amsterdam en van Courrensan. De klok, ook die van Singapore, en een lichtgevende klok voor 's nachts.  Ik kan mijn bankzaken regelen en mail lezen en schrijven. Er zit een keyboard in dat na een of twee woorden begrijpt of ik Nederlands, Frans of Engels aan het typen ben. Het typen gaat nu sneller op de tablet dan op de computer, vooral in het Frans. Probeer maar eens  'le garçon a été un élève du collège' te typen.

Sinds Emerance en René hier waren heb ik nu ook echte Franse tv op de televisie, eerder moest ik altijd op internet kijken, ook op de tablet. René heeft een kastje voor mij geïnstalleerd, ik heb nu alle Nederlandse en alle Franse zenders. En op mijn tablet heb ik dus twee tv-gidsen. Op de tv en op de tablet heb ik ook nog eens Uitzending gemist, Frans en Nederlands. Beginnen jullie te begrijpen dat ik het druk heb?

Ik heb een bluetooth versterker gekocht en kan daarop nu mijn muziek - ook op de tablet - met goed geluid afspelen. Maar meestal gebruik ik die combinatie om radio te luisteren. Alle radio's van de hele wereld, met grote voorkeur voor Studio Brussel. Met een gewone radio kun je die alleen in België en het zuiden van Nederland beluisteren. Verder heb ik een luisterbieb, met colleges en gesproken boeken. Nog fijner is de Universiteit van Nederland, met steeds vijf kwartieren college over één onderwerp.  Die bewaar ik voor de winterdagen.

Er zijn ook onbedoelde gebruiksmogelijkheden van een tablet. Als je de camera omkeert, heb je een spiegel. Maar meestal gebruik ik gewoon het glas van de tablet als die uit staat Die spiegel is niet zo duidelijk en dat is voor mij heel prettig. De laatste functie die ik zo gauw kan verzinnen is deze:

Als dienblad.