Sint hoort het toch niet!

Bij ons worden de sinterklaasliedjes naar hartenlust verhaspelt en gecombineerd. Pien zingt: "Zie de maan schijnt door de bomen, het makkertje van Sinterklaas, zou de goede Sint nog komen..." En daarna volgen natuurlijk allerlei variaties: Zie de maan zit op de bomen, zie de maan schijnt door de auto, zie de maan schijnt in de lamp, ...
In afwezigheid van luister- en opa-pieten durft ze nog veel meer: Sinterklaas viel op de maan, maar de maan was te heet, toen liet hij een scheet, de scheet was te vet, toen viel hij op het bed, het bed was te oud, toen viel hij op het hout.

Nu de goedheiligman met zijn gevolg naar huis is, neemt ook Jeppe weer risico: "Oh, weet je wat ik leet?"
Pien: "Een scheet!"
Jeppe: "Neehee, ik leet een boertje!"

De ruitenwissers maken een raar geluid. Pien: "Ik schrik me rot!"

Jeppe: "Ik schrik me ook rond!"

surprise

Is je regenjas verdwenen en hangt er wel een vreemd onbekend XL-exemplaar aan de kapstok; verdenk je een buurman, je schoonmoeder, je vader, je dochter,... (ieder ander dan jouzelf); ben je bovendien wel een James-Bondfan en is je dochter gek op CSI. Dan kun je dit wel verwachten met sinterklaassurprise:
Een kartonnen white-board met daarop alle verdachten (inclusief jijzelf uiteraard), voorzien van foto en bewijsmateriaal. Wie heeft de regenjas verwisseld? Wie is de dader?
Uiteindelijk natuurlijk Sinterklaas, maar daar gaat het niet om. Enkele van de foto's van de verdachten wil ik hier graag nog even met jullie delen:

Je dochter (heeft toestemming gegeven haar foto hier te tonen):

Je vader (heeft geen toestemming gegeven, maar hij kijkt toch niet op de blog - denkt dat het nog steeds roze is!):

en jijzelf:

Domme Domme

Ingestuurd door Emma:

Het hele gezin logeert een weekend bij oma en opa in Terneuzen. Matthias zit met zijn nichtje Stella van 6 jaar in Matthias' slaapkamertje. Ik hoor ze al hun opa's en oma's opnoemen. Opa Daan, Oma Marijke en Oma Beppie passeren de revue. Stella aarzelt even en vraagt dan aan Matthias (net 2): "Oma Beppie, hoort daar ook een man bij?" Ik hoor Matthias antwoorden: "Neeee, geen man bij!" Waarop Stella concludeert: "O, dan is die dood". 

Onverwacht bezoek!

En in het nieuwe huis in Ypenburg kwam er zomaar ineens hoog pikzwart bezoek voor Sofía aan de deur!

Zingen en dansen voor de Sint

Marijntje (grijze jas, rood pietenmutsje met oranje veer) en Femke hebben hun pepernoten (en cadeautjes) ook goed verdiend. Ze dansten en zongen op school voor de Sint.

Niet goed te horen, maar Femke zong samen met haar vriendinnetje Madelief een eigen liedje waar ze zelf veel lol om hadden:

 

Sinterklaas kapoentje,

Gooi wat in mijn schoentje,

Gooi wat in mijn laarsje,

We zullen grabbelen als kikkers!

 

(En daarna volgden nog vele andere varianten.)

Sinterklaas in Den Andel

Veel zingen en verlanglijstjes in de schoen. Wat stond er zoal op de lijstjes: "Tji-tji-birds" en een flying fairy. Wel, de Goede Sint heeft het gevonden en de kleintjes voor hun zingen beloond.

Wat is een tjitjibird (digibird), kijk hier: https://www.youtube.com/watch?v=jXznbvx5UEI
Wat is een vliegend feetje, kijk hier (voor de grap in de taal die Esmeralda zo prachtig vindt om het contrast met de werkelijkheid te versterken): http://www.bing.com/videos/search?q=flying+fairy+reclame&FORM=VIRE1#view=detail&mid=28A9182D3BE92232BC8628A9182D3BE92232BC86

Die digibirds zijn een groot succes! Je fluit ertegen en ze 'zingen/fluiten' terug. Het geluid vind ik een beetje typisch voor dit soort zangvogeltjes, maar dat zal 'liefste interactieve vogeltjes' eigen zijn, denk ik. De rest van de avond wendde vooral Femke zich steeds tot dit speelgoedje, floot en danste erop los.

zie zo ook hier:

Maar die flying german had eerst grondige bestudering nodig. Opladen van adapter, opladen van fee, aanzetten, uitzetten, opnieuw aanzetten, draadje verbinden en loskoppelen. Uiteindelijk was Es eruit en konden Marijntje en Femke ook met dit cadeautje spelen.
(tip: zet geluid hard voor het mooiste effect)

Nog een poging:
(tip: zet geluid nu weer zacht!)

Nee, laat maar, die fee mag terug naar Spanje.

En Iris? Ach die zag haar voorraad toekomstig (geschikt) speelgoed groeien. Die vond alles best!

Oh, kom maar eens kijken!

Wie ziet hoe er tegenwoordig geoefend wordt, die verbaast zich niet over het tempo waarin die kleintjes de liedjes leren!

Dag Sinterklaasje!

De kleine bedzanger is ook nog flink aan het oefenen. Moet zo te horen nog wel wat doen aan zijn toonvastheid!

Dank u Sinterklaasje!

Tijd voor een wat vrolijker bericht na het vorige trieste bericht (blijf het maar goed in de gaten houden, A3n! Ik hoop dat je samen met Peter wat ellende kunt voorkomen!).

Sinterklaas kwam langs bij Jeppe en Flinn. Die laatste moest er niet zoveel van weten, al was hij best blij met het zakje pepernoten dat hij kreeg. Hij begon eraan door het plastic heen. Maar Jeppe heeft zijn zakje snoepgoed echt verdiend!

HET SPOOR

Er zullen betere plekjes zijn om te wonen dan langs de spoorlijn, maar ik woon er, met wat onderbrekingen, al sinds ik 20 was, een halve eeuw dus. In het begin zullen de treinen me wel uit de slaap hebben gehouden, nu vallen ze alleen op als we op het balkonnetje of in de tuin een gesprek willen voeren. Ik heb heel wat kleine gastjes meegenomen naar de overweg om te zwaaien naar de machinist, heel vaak kregen we een tuutje terug als antwoord. De straat is een stuk drukker geworden sinds puppy Tosca zonder riem met papa naar het visven ging. De vissen kregen nogal lang de aandacht van papa, Tosca kreeg er genoeg van en ging alvast naar huis. Midden op de spoorlijn aarzelde ze en ging er bij zitten, totdat een passerende politieman te paard haar oppakte en naar een schuldbewuste pap bracht. Nu moet ik bij het uitlaten van Zebbie en Hera, smorgens rond zeven uur in het pikkedonker, mezelf behangen met lampen om op te vallen voor het snelverkeer. Dat moet ook bij het uitlaten 's avonds als half Boxtel gaat voetballen op de nieuwe velden aan het Essche Heike. De laatste jaren wordt onze spoorlijn ook gebruikt om een einde aan het leven te maken. Dit jaar drie keer. Alle drie de keren betrof het de trein van rond zeven uur, de drukste tijd van de dag. Dat is de tijd dat buurman Peter en ik met onze hondjes, Tim, Zebbie en Hera een rondje park maken. We zijn er nooit direct getuige van geweest, maar toen wij merkten dat er iedere keer een autootje geparkeerd stond aan onze kant van de spoorlijn, besloten wij om dat eens in de gaten te houden. Zo hebben we zeker een kwartier de wacht gehouden bij een auto die uiteindelijk van een jogger bleek te zijn. Bij een van de tragische incidenten hebben Peter en ik het verkeer een beetje geregeld toen de slagbomen naar beneden kwamen (drie spoorwegovergangen zijn dan afgesloten) totdat de hulpdiensten kwamen.
Vanwege mijn gordelroos lig ik tegenwoordig nogal vroeg in bed, dus Peter moest een paar dagen geleden in zijn eentje een auto in de gaten houden. In de geparkeerde auto zat een man die nogal druk bezig was met iets wat Peter niet goed kon zien. Er passeerden verschillende treinen, er gebeurde niets. Peter besloot naar huis te gaan. Voordat hij thuis was, passeerde de betreffende auto hem. Dat stelde hem gerust: niets aan de hand. Hij was zo´n tien minuten thuis toen hij de sirenes hoorde. Dit keer betrof het een overspannen jonge moeder van twee of drie kleine kinderen. Of zij iets te maken had met de man in de auto, weten we niet. 

E-poll-a

Geen roze meer. Fijn. Maar, de poll is nu weer onleesbaar. Oh, dat was deze keer misschien maar goed ook.

Koffieconcert

De concerten die ik op school organiseer worden tegenwoordig wereldwijd uitgezonden via web-TV. Ik was vergeten om jullie uit te nodigen voor de live-registratie van vanochtend, maar indien je er kennis van wil nemen hoe zoiets gaat, de opname staat natuurlijk ook gewoon online. Dit is het koffieconcert, een 20-jarig jubileum. Ik hoop de 25 nog te halen voordat ik de lier aan de wilgen hang.

Domme Dommes

Een van de deze week 2 geworden Sofía: "Dáár zijn de potloden, in de lúcht!" (bovenop de kast)

En een van Loesje die van Beppie hoort dat ze Proust heeft gelezen voor haar leesclub. "Proest? Van welke schrijver is dat?"

Op speciaal verzoek

Een nieuw hapje op de achtergrond, want het schijnt dat mensen de blog met die foeilelijke paarse achtergrond mijden . Pfff... paars! Dat was toch prachtig roze! Ja, zei Pien, mooi roze, dus deze computer is voor meisjes.

eerste hapje

En dan nu weer eens een baby-berichtje. Daar wordt het wel weer eens tijd voor hier op de blog.
In beeld. Iris' eerste hapje. Ik weet, het kan vast met een meer culinaire term verwoord worden, maar het is niet meer of minder dan simpelweg Geprakte Banaan.

Kijk es hoe schattig!

Na vanalles op de blog over muziek in alle talen, nu ook weer even Iris' talent:

 

 

En voor wie denkt dat het een toevalstreffer is:

 



Nog meer muziek

Ik bedien Michael met alle liefde op zijn wensen. Weliswaar zwaar klassiek, en teksten in het Russisch, Oekraïens en Latijn, geen Engels en ook geen Nederlands, maar niettemin muziek:

Op woensdag 26 november vanaf 15:45u geeft Lingua e Musica, het vocaal ensemble waar Edouard sinds jaar en dag en ondergetekende sinds 7 jaar in zingt (en Marleen ook jarenlang deel van heeft uitgemaakt), live een concertje op Radio 4, tijdens de Dag van de Klassieke Muziek in Maastricht. Dit kan niet alleen beluisterd worden, maar zelfs bekeken via livestream. Voor allen die ver weg wonen de kans om ook eens een concert bij te wonen.

http://podium.radio4.nl/uitzending/305541/Podium.html

Wooden Ships Lyrics

Als ik naar muziek luister, is dat vrijwel altijd zwaar klassiek, zo nu en dan de progrock van Jethro Tull en een enkele keer het jeugdsentiment van (de oude) Genesis. Als ik muziek spéél is dat heel vaak zelfgemaakte lichte kost. Het verzinnen van nieuwe muziek vind ik één van de leukste dingen om te doen en een liedje is snel gemaakt: een paar woorden, een paar akkoorden en rammen maar. Op school doe ik dat met leerlingen en in mijn bandje Wooden Ships doe ik dat inmiddels al meer dan 20 jaar. Met de muziek zal ik de blog niet lastig vallen, maar de teksten zijn misschien wel geschikt om op de blog te delen. Weer eens wat anders dan de zeer gewaardeerde artikeltjes over schattige kindjes en Rommelkeien. Bovendien kunnen jullie het Engels verbeteren, mocht dat nodig zijn. Ik zal me beperken tot één songtekst per maand, dan kan de blog in ieder geval nog zeker 15 jaar vooruit. De eerste gaat over de recente landing van het ruimtevaartuigje "Philae" op de komeet 67P.

Be bop alua

You’re rich enough not to believe

In a better afterlife

You’re smart enough to fear no hell

Besides a grumpy wife

You have no martyrs and no saints

No holy places to go to

Nor any Sunday chants and prayers

Besides be bop alua a whop bam boo

Whilst a converted non believer

- Religion’s out of time -

Something unexplained keeps itching

Distant church bells chime

For you would like to know the answers

Life’s questions bother you

At times you envy the believers

They’re fine with be bop alua a whop bam boo

You have put your faith in science

In devoted ecstasy

When a missionary space probe

Sets foot on comet 67P

And you read the sacred pages

Life and works of St. Philae

Looking for clues and recent answers

On to be or not to be (bop alua a whop bam boo)

Verhuizen!

De komende week, waarin Sofía haar tweede verjaardag zal vieren, gaan de Ypenburgers verhuizen naar hun nieuwe woning. Er worden hier en daar alvast wat spullen ingepakt. Dat geeft de woning een totaal ander aanzien.

Sofia, verbaasd wijzend naar de lege Billy boekenkast: "is ie kapot? Plankes geen hoed meer op!"