Song van de maand

Dit liedje komt uit mijn centrale verwarming. Daar had ik nog een stukje pijp van liggen en toen ik daarop tikte, was het liedje af. Klik hier voor het klinkend voorbeeld. 

The last priest

Dressed in robes of former glory
He stands in front of empty seats
So much for joy, this holy story
In muffled noise from busy streets

The Father, Son and Holy Ghost
Go hence and forth between the walls
However loud their names he calls
It looks it’s them being missed the most

The holy mass all set and done
No soul was lost and none was won
The Amen firm, yet too unheard
There’s lots of flock, but none to herd

So much for sorrow, this sad story
We sing our songs in venues small
Bouncing up and down the village hall
We rival God for absent glory

Groetjes uit Haiti, of eigenlijk uit New York...

Vandaag eens rustig bij gelezen op de blog: ik bleek al bijna een maand niet meer aan gelogd te hebben. Gezellig hoor, al die domme domme's, kleine zangertjes, foto's van kindjes, kippen, landgoederen en wat nog meer. Omdat ik al ook al heel lang niets van ons heb laten horen over bijv Haiti, hierbij een korte bijdrage:

Alles prima in Haiti. Pauwel werkt hard en ik heb nog steeds vakantie. Zeger is bezig met zijn master in Tilburg en Merel hoopt dit jaar in een keer haar P te halen. We waren begin mei samen een weekend in New York:

Ja, erg blauw!! Behalve Merel's enkel:

Te enthousiast gerugby-ed, enkelband gescheurd, en die zit nu in mooi rood gips.

Molenweekend 2016

Tussen de meiregens door, was het afgelopen weekend ook een hele vrijdag, zaterdag en zondagochtend droog en zonnig. Laten Marleen, Edouard, Toon en ik en onze gezinnen juist toen ons traditionele Molenweekend gevierd hebben! Wij vieren dan dat we nog steeds getrouwd zijn, dit jaar mei was dat 84 jaar in totaal! Hoewel we geen officiële staatsiefoto hebben gemaakt, hier toch een paar snelle indrukken:

Op naar het volgende jubileum!

Dommes

Matthias: "Jij bent ouder dan ik, opa. Maar niet ouder dan Maren, want dat ben ik al!"

Matthias: "Gekke Maren. Die weet altijd nooit iets!"

Sofía, buiten: "O! Het gaat winderen! Kom op, we gaan!"

Matthias vanaf de achterbank: "Mama, hoe heet deze straat?
Emma: "De A58."

Maren, ook in de auto: "Koe! Koe!"
Miguel: "Zie je een koe?"
Maren: "Nee!"

Domme domme

Op een mooie tweede Pinksterdag lopen wij met onze dochter en haar twee broers een rondje door het bos. Het paadje voert dwars door een veld van daslook - het aroma komt je tegemoet. Flinn staat stil en wijst bewonderend op een van de witte bloemetjes links van hem: "Wat is dat?"
"Dat is daslook, Flinn."
Hij kijkt naar rechts en constateert: "Das ook look."

Berichten uit het pretpark

Matthias is een dagje uit geweest. Waarheen? Luister maar naar zijn bedklets:

Hij was er niet in zijn eentje:

De sprookjestuin was een groter succes dan vorig jaar, toen ze alles eigenlijk een beetje te spannend vonden. De dag was dan ook goed voorbereid, door tevoren een You-Tube-amateurfilm door het sprookjesbos te bekijken.

Tot tweemaal toe gingen de twee driejarigen erdoorheen, de laatste keer toen hun ouders elders opgehouden werden:

Dit jaar geen angst voor de boze wolf, bij het heksenhuisje durfde Matthias de klink van het tuinhekje aan te raken, en bij de napratende papegaai riep hij zonder aansporingen: "lawaai-papegaai!".

"Ik ga ook een woordje roepen bij de papegaai," had opa Toon bij de voorbereidingen gezegd. "Weet jij welk?" Ja, dat wist Matthias wel: "Koekebakkers!" riep hij uit. Goed geraden!

Sneeuwwitje was favoriet, Matthias en Sofía hadden thuis het Hey ho-lied van de 7 dwergen al geleerd. Het was indrukwekkend om Sneeuwwitje te zien liggen in de glazen kist, met de bedroefde dwergen eromheen. "Sneeuwwitje was eerst dood, en toen weer levend," zei Matthias. "Net als Jezus."

gedicht van Marijntje

Mei

 

De kuikentjes kruipen uit het ei

Het kalfje staat al in de wei

Het konijntje huppelt door het gras

Het hertje door het struikgewas

Het veulentje staat te grazen

Het gansje staat te blazen

Ik huppel vrolijk op de hei

Welke maand is het dan?

Mei!

dìdi

Look Elsa, dìdi Flinn is washing the walls!

Nog meer vogels: een gekke zus!

In het Chinees hebben familie leden specifiekere termen dan in het Nederlands en Engels. Zo is de jongere zus van je moeder je Ah Yi, maar de oudere zus van vader is je Gu Gu. Gu Gu klinkt heel snel als cuckoo. En cuckoo is in het Engels behalve een vogelsoort ook synoniem voor crazy, nuts, insane. Gisteren liet ik Else een foto van Petra zien en moest meteen lachen: "En dit is Petra, en ja, Petra is cuckoo!"

En nog snel een dommelsa: "Look Papa, that fireman is washing the fire!"

Vogelnieuws

 

Kijk eens,

 

 

de kuikentjes zijn geboren!

Vogelpraat

Tijdens mijn buiten-ontbijt was er een vogel keihard aan het zingen/schreeuwen. Ik heb heel lang moeten zoeken wat voor soort het was en nog ben ik niet helemaal zeker. Luister je mee?

Mijn eerste idee was een roodborsttapuit. Volgens mijn boekje is die gemakkelijk te zien en dus te identificeren omdat hij zichtbaar boven in een boom zit te fluiten. Ik heb een uur besteed om te zoeken met een verrekijker, maar niks hoor. Hij zat wel hoog in de boom, dat wel. Het kan dus ook een tapuit zijn. Of zelfs iets heel anders.

Ik kan mijn lol wel op met de vogels hier. Onlangs vloog het nestje koolmezen uit. De kast hangt juist voor het keukenraam van de annex en ik kon het hele proces goed volgen. Maar het is toch moeilijk te tellen hoeveel er uitvlogen. Ik zag er twee die buiten gevoerd werden voordat ik doorhad dat het uitvliegen was begonnen. Toen zag ik er vijf uitvliegen. De hele familie vertrok, maar er zaten nog mezen in de kast. Eentje zat er zelfs steeds in het vlieggat, ik was erg bezorgd. Uren later kwam de hele mezenfamilie terug en nam de laatste 1, 2 of 3 mezen mee. De familie is gemakkelijk te spotten, ze piepten al twee weken IN de kast en nu piepen ze in een boom bij de beek.

Veel eenvoudiger is het als je een camera in in de kast hebt. Ik doe nog steeds het dagboek van de koolmees van Beleef de Lente, kijk maar op Koolmees junior. De live koolmees zit op camera 2 en 3.

Nu de koolmezen hier weg zijn, is hun piepkoor overgenomen door het kastje met pimpelmezen in de grote boom achter het huis. Er is maar één ouder die daar voert. Deze ouder heeft een efficiënt voergedrag. Hij/zij vliegt van de boom naar de bosjes aan de zijkant, bij Beppie's bramen, en komt vrijwel meteen terug met voer. Een rondje voeren kost ongeveer een minuut. Ik kan het elke morgen checken als ik mijn tanden poets voor het badkamerraam van de annex (elektrische tandenborstel die om de 30 seconden een seintje geeft). Ik hoop dat ze snel uitvliegen, want de ouder moet bekaf zijn (BEKaf is dat door vogels bedacht?).

We hebben ook de vaste zwarte roodstaart, die is aan het voeren. Maar het kastje zit aan het slaapkamerraam bij de oprit en is dus niet zo goed in beeld. Je ziet, Michael, dat je toch echt een keertje moet langskomen om mijn blogs te kunnen volgen.

Dommes

Sofía houdt erg van verhalen bedenken en vertellen.Tijdens het eten gaat ze daarmee door, en nu neemt ze zichzelf tot onderwerp: "En het kindje zat lekker pasta te eten."

Sofía heeft door hoe ze zelf kan schommelen. Ze roept het uit naar voorbijkomers: "Meneren en mensen! Ik kan zelf schommelen!" (schommejen)

Matthias blijft maar bedzingen. Hier blijft de plaat een beetje hangen, maar het lied is weer zeer eh.... toepasselijk!

Nog een bedzangertje

Wij hebben ook zo'n bedzangertje. Niet van opera-achtige eindes - we zijn aan het oefenen - maar wel zeer veel variatie; soms wel twee liedjes in één!

Tick tock

Dit zijn Tick en Tock, tenminste zo heb ik ze genoemd, al vrees ik dat ze in werkelijkheid wel zoiets als Zwartje en Witje zullen heten. Het zijn de kippen van de buren, maar ze scharrelen de laatste tijd ook gezellig in mijn tuin rond. Ze hebben een mooi hok van de Gamma, met verse stro, state-of-the-art loopplankje, jacuzzi en flatscreen televisie... maar waar leggen ze hun eitjes? Juist, bij mij onder de knotwilg, onzichtbaar tussen de hedera. Waar poes waarschijnlijk ligt als het regent. Hoe ik daar achter ben gekomen? Ik heb het vermogen van opapa geërfd om rustig te observeren. Zorgvuldig deducerend, met een scherpe blik voor het fijnzinnig afwijkende en aandacht voor elk miniem detail. Wat ook hielp is dat ze telkens luid kakelend van de legplaats komen als het weer gelukt is. Eén eitje heb ik inmiddels al op, maar nu heb ik intussen alweer zes kakelverse nieuwe. Buuv' is niet thuis. De buik rammelt, maar het geweten knaagt.

Even recht gezet

Groeten uit Den Andel

 

(van ons)

 

Vergelijk deze datum met 19 april 2016. Toen stond de Japanse Kers in Nijmegen al in bloei!

 

 

 



Dommelsa en een nieuwtje

Tijdens het afwassen wordt mijn T-shirt nat. Elsa ziet het ook: "Papa, you are so wet! You need a new diaper!"

Dat wordt nog wat, als straks het broertje erbij is.

Bedzangertje

Dat deze zanger zijn slaaplied niet gewoon op 1 toon afrondt, maar met een toonladdertje naar boven, dat is een gewoonte die hij van zijn moeder heeft overgenomen. Maar dat ie in mei nog steeds dit lied zingt....

 

Op vakantie in Spanje

Emma's gezin is met het vliegtuig naar Spanje gereisd voor een zonvakantie. Daar doet Matthias een ontdekking: "Alle mensen praten Spaans, behalve wij!"

Op de avond van de eerste dag: "Mama, blijven we in Spanje slapen?" En de tweede dag, om het uur: "Wanneer gaan we weer naar huis?"

In het vakantiehuisje slapen broer en zus voor het eerst samen op één kamer. Dat is gezellig.

Als Matthias moe wordt van zijn eigen geklets (Maren zegt alleen ja of nee), horen ze hem zeggen: "Nu niet meer zoveel vragen hè? Nu gaan we echt slapen, Maren. Is dat afgesproken? Ben ik duidelijk?"
Zij: "Ja."

Emma: "Matthias, houd mijn hand vast, want ik ben bang dat ik je anders kwijt raak.
Matthias: "Mama, ik ben niks bang voor. Want je weet toch dat ik heel dapper ben?"

Tegen zijn vader: "Papa, doe eens rustig. En bovendien moet je niet zo knorrig zijn."

Zijn kennismaking met een Spaanse schone:

 

1 mei!

Vanouds de dag van de sociaal-democratie! Nou, in Gouda staat die nog recht overeind!