Beroemdheden

Een tot twee keer per jaar brengt de school van Pien en Jeppe een glossy uit. In de editie van mei 2016 staat Jeppe op de voorpagina en is er een uitgebreid interview met Pien en twee klasgenootjes opgenomen in het middenkatern.

 

Ook Flinn schittert regelmatig in de media. Recent verscheen hij op facebook:

Domme domme

Flinn is een pratertje en bovendien dol op zijn leidsters van het kinderdagverblijf. Het vaste team, Jana (Diana) en Mieke, maar ook de regelmatige invallers kunnen zijn goedkeuring wegdragen. De teleurstelling was dan ook groot toen een van hen verplaatst werd naar de baby-groep: "Paniek is er niet meer, Paniek is naar de baby's." Paniek heet in werkelijkheid Danique.

Klein grut

Sofía mag kiezen: een waterijsje of kleine snoepjes. Ze kiest het ijsje. Als dat op is, moet ze huilen. Want: "Ik wil tóch liever de snoepjes!"

Matthias ziet bloemen in de berm. "Kijk, Margrieten! Net als het neefje van oma!"

Matthias heeft zich in de tram al vrolijk gemaakt over de halte Broeksloot.  Dan roept hij zelf ineens uit volle borst: "Volgende halte: Poepstraat!"




Maren voor het eerst op de loopfiets. Daar heeft ze zo te zien al haar concentratie voor nodig. Ze vordert 1 cm per seconde....


 



Het standpunt van de kleine Rijswijkers in de zomerse zwartepietendiscussie:

Domme domme

Vol trots vertelt Pien wat ze op school allemaal gedaan hebben: "We hebben gepraat in het Nederlands, gezongen in het Engels, en geteld in het Orgaans!" (Hongaars)

Dommelsa

Elsa: "There are three monkeys and there two monkeys and here one monkey"
Erik: "And how many monkeys are there all together?"
Elsa: "Yes! All together, many monkeys!"

Katelyn wijst naar een eenvoudige plastic vis en vraagt "what is that?" Elsa's antwoord verbaast ons: "that is a shark." Ik wijs naar een wat grotere plastic walvis en vraag, "and that big thing over there?" Elsa: "that is a big shark!"
Mijn inductieve conclusie: je gaat als kind door een periode waarin alles een shark is.

En... Iedereen schuilen, want heel Singapore komt naar Europa! Over een paar weken zijn we gedrieën in Nederland te bezichtigen. Heeft nog iemand ideeën voor leuke eendaags tripjes voor tweeënhalfjarigen, zoals concerten van Wooden Ships en andere kinderboerderijen?

Flinn leest

Op vrijdagochtend neemt Flinn de krant ter hand. Zeer geinteresseerd bestudeert hij een artikel om vervolgens tot de conclusie te komen: "Kijk mama, een dino-bot, het kan vliegen!"

Van de straat

Emma had zich over laten halen om in haart buurt te collecteren voor het Longfonds. Dat leverde ons dagenlang veel berichten met haren uit het hoofd trekkende foto's en huilende emoticons op. 

Maar op 1 van die avonden nam ze Matthias mee en toen was het zowaar gezellig. Hij mocht af en toe het centje in de bus doen, en na afloop gaf hij het bedankkaartje. Hij zwaaide en riep keurig "daahaag" als ze het tuinpad weer afliepen.

Intussen becommentarieerde hij deurmatten en snuisterijen op vensterbanken. Of zei hardop: "Er is iemand thuis", als hij door het raam gegluurd had.

Ze kregen het er warm van en gingen thuis even de jassen uitdoen.
"Wil je liever in de tuin spelen, Matthias?"
"Nee, ik wil langs de deuren geld aan mensen vragen."

Onderweg kwamen ze een buurman tegen, Emma maakte een praatje. Toen ze doorliepen zei Matthias, net iets te hard, "Waarom gaf hij geen geld?"

KLEIN Kleiner kleinst

ETA: 2 december 2016

Flinn: "Is de baby in de buik? En waar zijn de papa en de mama van de baby?"
Jeppe: "Mama, wil jij mij opeten? Dan kan ik de baby vast zien!"
Pien, wanneer we haar vragen of ze een idee heeft voor een werknaam: "Baby Camilo!"

groot Groter GROOTST

Wie een in Rotterdam gewortelde opa heeft, ontkomt er natuurlijk niet aan de tijdelijke trap te beklimmen naar het dak van het majestueuze groothandelsgebouw, direct naast het nieuwe Centraal Station.

                     

Dan gelijk ook maar even door naar het grootste cruiseschip ter wereld.

Ik weet niet of jullie deze foto in de krant hebben gezien, van de drukte op de Erasmusbrug, allemaal mensen die zich verdringen om de boot te kunnen fotograferen.

Deze kleine jongen niet. Die nam met zijn opa de taxiboot en scheurde hoogst persoonlijk, onder de Erasmusbrug door, vlak langs het schip: eerste rang en hoe! Omdat het tijdens de woelige vaartocht zelf onmogelijk was te filmen, hier een impressie van de taxi toen ze weer hoog en droog aan wal stonden!

Song van de maand

Dit liedje komt uit mijn centrale verwarming. Daar had ik nog een stukje pijp van liggen en toen ik daarop tikte, was het liedje af. Klik hier voor het klinkend voorbeeld. 

The last priest

Dressed in robes of former glory
He stands in front of empty seats
So much for joy, this holy story
In muffled noise from busy streets

The Father, Son and Holy Ghost
Go hence and forth between the walls
However loud their names he calls
It looks it’s them being missed the most

The holy mass all set and done
No soul was lost and none was won
The Amen firm, yet too unheard
There’s lots of flock, but none to herd

So much for sorrow, this sad story
We sing our songs in venues small
Bouncing up and down the village hall
We rival God for absent glory

Groetjes uit Haiti, of eigenlijk uit New York...

Vandaag eens rustig bij gelezen op de blog: ik bleek al bijna een maand niet meer aan gelogd te hebben. Gezellig hoor, al die domme domme's, kleine zangertjes, foto's van kindjes, kippen, landgoederen en wat nog meer. Omdat ik al ook al heel lang niets van ons heb laten horen over bijv Haiti, hierbij een korte bijdrage:

Alles prima in Haiti. Pauwel werkt hard en ik heb nog steeds vakantie. Zeger is bezig met zijn master in Tilburg en Merel hoopt dit jaar in een keer haar P te halen. We waren begin mei samen een weekend in New York:

Ja, erg blauw!! Behalve Merel's enkel:

Te enthousiast gerugby-ed, enkelband gescheurd, en die zit nu in mooi rood gips.

Molenweekend 2016

Tussen de meiregens door, was het afgelopen weekend ook een hele vrijdag, zaterdag en zondagochtend droog en zonnig. Laten Marleen, Edouard, Toon en ik en onze gezinnen juist toen ons traditionele Molenweekend gevierd hebben! Wij vieren dan dat we nog steeds getrouwd zijn, dit jaar mei was dat 84 jaar in totaal! Hoewel we geen officiële staatsiefoto hebben gemaakt, hier toch een paar snelle indrukken:

Op naar het volgende jubileum!

Dommes

Matthias: "Jij bent ouder dan ik, opa. Maar niet ouder dan Maren, want dat ben ik al!"

Matthias: "Gekke Maren. Die weet altijd nooit iets!"

Sofía, buiten: "O! Het gaat winderen! Kom op, we gaan!"

Matthias vanaf de achterbank: "Mama, hoe heet deze straat?
Emma: "De A58."

Maren, ook in de auto: "Koe! Koe!"
Miguel: "Zie je een koe?"
Maren: "Nee!"

Domme domme

Op een mooie tweede Pinksterdag lopen wij met onze dochter en haar twee broers een rondje door het bos. Het paadje voert dwars door een veld van daslook - het aroma komt je tegemoet. Flinn staat stil en wijst bewonderend op een van de witte bloemetjes links van hem: "Wat is dat?"
"Dat is daslook, Flinn."
Hij kijkt naar rechts en constateert: "Das ook look."

Berichten uit het pretpark

Matthias is een dagje uit geweest. Waarheen? Luister maar naar zijn bedklets:

Hij was er niet in zijn eentje:

De sprookjestuin was een groter succes dan vorig jaar, toen ze alles eigenlijk een beetje te spannend vonden. De dag was dan ook goed voorbereid, door tevoren een You-Tube-amateurfilm door het sprookjesbos te bekijken.

Tot tweemaal toe gingen de twee driejarigen erdoorheen, de laatste keer toen hun ouders elders opgehouden werden:

Dit jaar geen angst voor de boze wolf, bij het heksenhuisje durfde Matthias de klink van het tuinhekje aan te raken, en bij de napratende papegaai riep hij zonder aansporingen: "lawaai-papegaai!".

"Ik ga ook een woordje roepen bij de papegaai," had opa Toon bij de voorbereidingen gezegd. "Weet jij welk?" Ja, dat wist Matthias wel: "Koekebakkers!" riep hij uit. Goed geraden!

Sneeuwwitje was favoriet, Matthias en Sofía hadden thuis het Hey ho-lied van de 7 dwergen al geleerd. Het was indrukwekkend om Sneeuwwitje te zien liggen in de glazen kist, met de bedroefde dwergen eromheen. "Sneeuwwitje was eerst dood, en toen weer levend," zei Matthias. "Net als Jezus."

gedicht van Marijntje

Mei

 

De kuikentjes kruipen uit het ei

Het kalfje staat al in de wei

Het konijntje huppelt door het gras

Het hertje door het struikgewas

Het veulentje staat te grazen

Het gansje staat te blazen

Ik huppel vrolijk op de hei

Welke maand is het dan?

Mei!

dìdi

Look Elsa, dìdi Flinn is washing the walls!

Nog meer vogels: een gekke zus!

In het Chinees hebben familie leden specifiekere termen dan in het Nederlands en Engels. Zo is de jongere zus van je moeder je Ah Yi, maar de oudere zus van vader is je Gu Gu. Gu Gu klinkt heel snel als cuckoo. En cuckoo is in het Engels behalve een vogelsoort ook synoniem voor crazy, nuts, insane. Gisteren liet ik Else een foto van Petra zien en moest meteen lachen: "En dit is Petra, en ja, Petra is cuckoo!"

En nog snel een dommelsa: "Look Papa, that fireman is washing the fire!"

Vogelnieuws

 

Kijk eens,

 

 

de kuikentjes zijn geboren!

Vogelpraat

Tijdens mijn buiten-ontbijt was er een vogel keihard aan het zingen/schreeuwen. Ik heb heel lang moeten zoeken wat voor soort het was en nog ben ik niet helemaal zeker. Luister je mee?

Mijn eerste idee was een roodborsttapuit. Volgens mijn boekje is die gemakkelijk te zien en dus te identificeren omdat hij zichtbaar boven in een boom zit te fluiten. Ik heb een uur besteed om te zoeken met een verrekijker, maar niks hoor. Hij zat wel hoog in de boom, dat wel. Het kan dus ook een tapuit zijn. Of zelfs iets heel anders.

Ik kan mijn lol wel op met de vogels hier. Onlangs vloog het nestje koolmezen uit. De kast hangt juist voor het keukenraam van de annex en ik kon het hele proces goed volgen. Maar het is toch moeilijk te tellen hoeveel er uitvlogen. Ik zag er twee die buiten gevoerd werden voordat ik doorhad dat het uitvliegen was begonnen. Toen zag ik er vijf uitvliegen. De hele familie vertrok, maar er zaten nog mezen in de kast. Eentje zat er zelfs steeds in het vlieggat, ik was erg bezorgd. Uren later kwam de hele mezenfamilie terug en nam de laatste 1, 2 of 3 mezen mee. De familie is gemakkelijk te spotten, ze piepten al twee weken IN de kast en nu piepen ze in een boom bij de beek.

Veel eenvoudiger is het als je een camera in in de kast hebt. Ik doe nog steeds het dagboek van de koolmees van Beleef de Lente, kijk maar op Koolmees junior. De live koolmees zit op camera 2 en 3.

Nu de koolmezen hier weg zijn, is hun piepkoor overgenomen door het kastje met pimpelmezen in de grote boom achter het huis. Er is maar één ouder die daar voert. Deze ouder heeft een efficiënt voergedrag. Hij/zij vliegt van de boom naar de bosjes aan de zijkant, bij Beppie's bramen, en komt vrijwel meteen terug met voer. Een rondje voeren kost ongeveer een minuut. Ik kan het elke morgen checken als ik mijn tanden poets voor het badkamerraam van de annex (elektrische tandenborstel die om de 30 seconden een seintje geeft). Ik hoop dat ze snel uitvliegen, want de ouder moet bekaf zijn (BEKaf is dat door vogels bedacht?).

We hebben ook de vaste zwarte roodstaart, die is aan het voeren. Maar het kastje zit aan het slaapkamerraam bij de oprit en is dus niet zo goed in beeld. Je ziet, Michael, dat je toch echt een keertje moet langskomen om mijn blogs te kunnen volgen.