Om aan de muur te hangen

zo mooi is deze foto

Bedankt Rich!

Door Margriet op de computer van Adrienne

Dommes

Maren kan eindelijk de naam van haar broer zeggen: Makikaak.

Tijdens een logeerpartij slapen ze 's avonds samen op één kamer. Het is al 9 uur, maar broer blijft maar doorzingen: London bridge is falling down. Dan horen ze Maren roepen: "Makikaak! Japen, nu!"

Mensen raden in de auto. Emma heeft een jongetje in gedachten (een neefje aan andere zijde), Matthias en Miguel stellen vragen. Heeft ie blond haar? Dan weet Matthias het: dat moet baby Jezus zijn.

Matthias is aan de beurt. Na veel vergeefse vragen van zijn ouders, fluistert hij: "Het zit in deze auto." Was-ie het zelf.

Sofía, na een oppasdag met opa en oma tegen haar mama: "Het was de mooiste dag van de wereld!"

Loesje vertelt dat ze drie dagen op congres gaat. Sofía: "Dat geeft niet hoor mama. Als je weer terugkomt, dan trouw ik met jou!"

Esteban slaat zich vooralsnog dapper door de dagen heen:

Voor de geschiedenisboekjes

En weer was er een familiedag. Met dinoplaatjes,

 tekenen op tafel, dat kan bij Adrienne

 naar de hertjes

 met Toon op de glijbaan

 the cooking crew

 kletsen

 en kletsen

 Josje die kinderen schilderde

 en wonderwel best mooi weer

geplaatst door Margriet op de computer van Adrienne

Sofía dommert wat af!

Onderwerp van gesprek is de basisschool, waar Sofía in november naartoe gaat. Ze vraagt: "En hoe heet mijn juf?"
"Nou," zegt Loesje, "Ik had vroeger een meester, meester Hans. Dus misschien krijg jij ook wel een meester."
Zegt Sofía: "Ja, meester Grietje!"
 
Het gesprek wordt de volgende dag opnieuw gevoerd. Loesje: "Op school krijg je een juf of misschien wel een meester." Sofía: "Of misschien wel een dief!"

Loesje: "Nee, de politie gaat de dief vangen."
Sofía: "Ja, met een hengel."

Sofía heeft nieuwe afspraken moeten accepteren t.a.v. het I-pad kijken rondom de maaltijd. Een dag later is er soep bij de lunch. Zegt ze met haar liefste stem: "Wat is die soep toch lekker zeg. Mag ik een filmpje kijken?"

"Hallo hallo! Wie stinkt daar zo vies?"

Nieuw woordje van Maren

 

Zo kerststallen-broer zo -zus. 

Maria is ook geliefd, maar dat is vooral omdat ze inmiddels beide handen mist. "Oh-ooh!"

nieuw woordje van Iris

Domme domme

Het werd tijd voor een nieuwe tandenborstel, dus Pien koos er voor zichzelf een met een prinses, voor Jeppe eentje met een vliegtuig en voor Flinn eentje met een auto. Na overhandiging besloot Jeppe dat hij toch liever die met de auto had, dus werd er geruild. Maar na de eerste poetsbeurt besloten de heren dat ze toch terug wilden naar de oorspronkelijke situatie, of, beter nog, dat ze iedere dag van tandenborstel zouden wisselen. Daar staken wij een stokje voor door te zeggen dat het niet zo heel fris is om de tandenborstel van iemand anders te gebruiken, denkende dat daarmee de kous was afgedaan. Maar nee, de volgende ochtend nam Jeppe weer de tandenborstel van Flinn ter hand.
Ik: "Bah Jeppe, dat is echt een beetje vies!"
Jeppe: "Nee hoor, ik hóu van het spuug van Flinn!"

Peter is met de trein een dagje naar Amsterdam. Wij halen hem op van het station. Uiteraard moet er even goed gecommuniceerd worden hoe laat we waar staan. Daar hebben wij Pien voor, die ijverig smsjes stuurt: "We gaan nu naar. Het grote. Stjaastjon. Xxx"
Ik vraag haar om even duidelijk aan te geven dat we in Bunde op de grote parkeerplaats staan en niet op het centraal station van Maastricht: "Van dunbe grote parkeergeraasje"

Domme domme

Jeppe spaart dinoplaatjes. Na een uitstapje naar de appiehappie heeft hij weer een nieuwe stapel. Zorgvuldig worden de plaatjes gesorteerd. Hij spot meteen al een dubbel exemplaar. Ik vertel dat zijn neefje Job ook dinoplaatjes spaart en dat hij de plaatjes volgende week op de SuperTermeerDag mee kan nemen, zodat hij met Job kan ruilen.
Zorgvuldig wordt er ingeplakt en de hoeveelheid dubbele stickers neemt gestaag toe. Als hij klaar is bekijkt hij tevreden het stapeltje weggeefexemplaren: "Zo, die zijn voor mijn zoontje."

Bril kwijt

Voor de zoveelste keer was de heer des huizes weer eens zijn bril kwijt. Dat komt tegenwoordig steeds vaker voor, want sinds een maand of wat heeft-ie er twee. Dat is behoorlijk verwarrend voor een verstrooid persoon. Zo zie ik hem regelmatig de poort uitfietsen met zijn computer- annex pianobril op zijn neus. En de hele dag zoekt hij er wel eentje.

Jullie weten misschien nog dat hij ooit een bril kwijt was die hij helemaal bovenop een hoge boekenkast had gelegd, toen hij daar op een laddertje stond en een passage wilde opzoeken in een boek op de bovenste plank. Na een dag lang zoeken en terug redeneren (toen deed ik dit, en daarna dat) vonden we het voorwerp, ik zag de twee pootjes net over de rand uitsteken.

Ditmaal vond-ie de bril zelf, maar ook nu weer na een hele tijd  zoeken. Terwijl het voorwerp toch gewoon voor het grijpen lag. Zien jullie hem liggen?

Ha ha!

Slimmerik

Emma haalt haar kinderen op bij de crèche en zet ze in de bakfiets, waar ook een slak in blijkt te zitten.
"Die gaan we thuis weer afzetten," zegt ze.
"Maar mama," zegt Matthias, wijzend naar het diertje. "De slak is al thuis, kijk maar."

Dommes

We onderbreken onze ochtendwandeling voor een krentenbol in de voortuin van het Rijswijks gemeentemuseum. Daar staat een vreemd beeld onder de boom.
Beppie: "Wat staat die man daar gek. Met zijn armen naar achter."
Matthias: "Nou, misschien heeft-ie een vrouw beet!"   






Sofía wordt 's morgens wakker na haar eerste nacht in een Spaans hotel. "Hé mam! Heb je een nieuw bed?" De deur naar de badkamer staat open. "En een nieuwe w.c.?"

Sofía speelt ijswinkeltje. "Hoeveel is dit ijsje?"vraagt Loesje, "twintig euro?" Sofía denkt lang na en zegt dan: "Twee maanden." 

Matthias (in bad) speelt weer eens met de drie koningen, en houdt er eentje een speelgoed-mobieltje bij het oor.
Matthias: "Met Caspar van Wijck!"

Sofía heeft in bad wel iets anders te doen. Krab is weer eens zó vervelend! Die verdient een uitbrander:

  De "badkamer" wordt op haar crèche als "strafkamertje" gebruikt...

Beroemdheden

Een tot twee keer per jaar brengt de school van Pien en Jeppe een glossy uit. In de editie van mei 2016 staat Jeppe op de voorpagina en is er een uitgebreid interview met Pien en twee klasgenootjes opgenomen in het middenkatern.

 

Ook Flinn schittert regelmatig in de media. Recent verscheen hij op facebook:

Domme domme

Flinn is een pratertje en bovendien dol op zijn leidsters van het kinderdagverblijf. Het vaste team, Jana (Diana) en Mieke, maar ook de regelmatige invallers kunnen zijn goedkeuring wegdragen. De teleurstelling was dan ook groot toen een van hen verplaatst werd naar de baby-groep: "Paniek is er niet meer, Paniek is naar de baby's." Paniek heet in werkelijkheid Danique.

Klein grut

Sofía mag kiezen: een waterijsje of kleine snoepjes. Ze kiest het ijsje. Als dat op is, moet ze huilen. Want: "Ik wil tóch liever de snoepjes!"

Matthias ziet bloemen in de berm. "Kijk, Margrieten! Net als het neefje van oma!"

Matthias heeft zich in de tram al vrolijk gemaakt over de halte Broeksloot.  Dan roept hij zelf ineens uit volle borst: "Volgende halte: Poepstraat!"




Maren voor het eerst op de loopfiets. Daar heeft ze zo te zien al haar concentratie voor nodig. Ze vordert 1 cm per seconde....


 



Het standpunt van de kleine Rijswijkers in de zomerse zwartepietendiscussie:

Domme domme

Vol trots vertelt Pien wat ze op school allemaal gedaan hebben: "We hebben gepraat in het Nederlands, gezongen in het Engels, en geteld in het Orgaans!" (Hongaars)

Dommelsa

Elsa: "There are three monkeys and there two monkeys and here one monkey"
Erik: "And how many monkeys are there all together?"
Elsa: "Yes! All together, many monkeys!"

Katelyn wijst naar een eenvoudige plastic vis en vraagt "what is that?" Elsa's antwoord verbaast ons: "that is a shark." Ik wijs naar een wat grotere plastic walvis en vraag, "and that big thing over there?" Elsa: "that is a big shark!"
Mijn inductieve conclusie: je gaat als kind door een periode waarin alles een shark is.

En... Iedereen schuilen, want heel Singapore komt naar Europa! Over een paar weken zijn we gedrieën in Nederland te bezichtigen. Heeft nog iemand ideeën voor leuke eendaags tripjes voor tweeënhalfjarigen, zoals concerten van Wooden Ships en andere kinderboerderijen?

Flinn leest

Op vrijdagochtend neemt Flinn de krant ter hand. Zeer geinteresseerd bestudeert hij een artikel om vervolgens tot de conclusie te komen: "Kijk mama, een dino-bot, het kan vliegen!"

Van de straat

Emma had zich over laten halen om in haart buurt te collecteren voor het Longfonds. Dat leverde ons dagenlang veel berichten met haren uit het hoofd trekkende foto's en huilende emoticons op. 

Maar op 1 van die avonden nam ze Matthias mee en toen was het zowaar gezellig. Hij mocht af en toe het centje in de bus doen, en na afloop gaf hij het bedankkaartje. Hij zwaaide en riep keurig "daahaag" als ze het tuinpad weer afliepen.

Intussen becommentarieerde hij deurmatten en snuisterijen op vensterbanken. Of zei hardop: "Er is iemand thuis", als hij door het raam gegluurd had.

Ze kregen het er warm van en gingen thuis even de jassen uitdoen.
"Wil je liever in de tuin spelen, Matthias?"
"Nee, ik wil langs de deuren geld aan mensen vragen."

Onderweg kwamen ze een buurman tegen, Emma maakte een praatje. Toen ze doorliepen zei Matthias, net iets te hard, "Waarom gaf hij geen geld?"

KLEIN Kleiner kleinst

ETA: 2 december 2016

Flinn: "Is de baby in de buik? En waar zijn de papa en de mama van de baby?"
Jeppe: "Mama, wil jij mij opeten? Dan kan ik de baby vast zien!"
Pien, wanneer we haar vragen of ze een idee heeft voor een werknaam: "Baby Camilo!"

groot Groter GROOTST

Wie een in Rotterdam gewortelde opa heeft, ontkomt er natuurlijk niet aan de tijdelijke trap te beklimmen naar het dak van het majestueuze groothandelsgebouw, direct naast het nieuwe Centraal Station.

                     

Dan gelijk ook maar even door naar het grootste cruiseschip ter wereld.

Ik weet niet of jullie deze foto in de krant hebben gezien, van de drukte op de Erasmusbrug, allemaal mensen die zich verdringen om de boot te kunnen fotograferen.

Deze kleine jongen niet. Die nam met zijn opa de taxiboot en scheurde hoogst persoonlijk, onder de Erasmusbrug door, vlak langs het schip: eerste rang en hoe! Omdat het tijdens de woelige vaartocht zelf onmogelijk was te filmen, hier een impressie van de taxi toen ze weer hoog en droog aan wal stonden!