Dommes

“Opa, nog één vraag: had Jezus eigenlijk ook een opa? Teun zegt dat de opa van Jezus, dat dat God is."

Matthias’ pop tegen die van Maren: “Zullen we samen vechten?”
Maren: “Maar dit is een lieve pop en als je lief bent ga je niet een potje vechten maar een potje trouwen!”

Emma: “Maren kijk, de brug staat open. Kom, we gaan snel kijken wat er langs komt.” Maren: “Een boot misschien?”

Marenwoord: “Een prikkenbij.”

Matthias bij een dierenveldje: " Eigenlijk zijn geiten net mensen, alleen staan zij op vier poten..."

Out now: The inbetween days

Het jaarlijkse Cd-tje van mijn bandje staat op Soundcloud. Erik, a.s. zondag spelen we 'm live, gewoon in Brebl, je weet wel, voor als je toevallig in de buurt bent.


The inbetween days op Soundcloud.

Robot Elsa

Onze routine van de laatste paar maanden laat weinig tijd over voor de blog, maar daar komt hopelijk binnenkort verandering in. Aiden gaat vanaf deze week naar een kinderdag verblijf, en dat maakt onze pendel een uurtje of wat korter per dag. Maar het vlot nog niet zo, want hij schreeuwt en huilt daar alleen nog maar, de arme knul.

Aiden zei een tijd lang niks anders dan twee woorden: "mama" en "boom" (ja, Nederlands, ik had hem dat per ongeluk geleerd). Hij wil alle bomen ook aanraken. Iedere keer als ik hem ging ophalen bij de grootouders, dan was hij dolblij om me te zien, en zei dan na een korte twijfel: "boom!" Tja, zo gaat dat als je alle dingen classificeert met twee woorden, en ik was niet "Mama".


Deze is ook wel geinig. Na een whatsapp videochat met Oma was Elsa een beetje aan de ADHD...

De dutjes van Maren

Op 23 juli wordt Maren 4 jaar. Een middagdutje doet ze dus allang niet meer, nee, wat dénk je!
's Middags naar bed, dat is goed voor kleine kinderen, zoals neefje Milo, niet voor grote meisjes.
Maar voegde ze nu maar de daad bij het woord! Want intussen slaapt Maren letterlijk overal behalve in bed:

 - op iemands knie....

- in de wachtkamer bij de tandarts

 - vele tientallen malen in de bakfiets

 - op de bank in Gouda

- op een boot in Kroatië...

- tijdens de maaltijd...











Het betekent wel dat Maren aan het einde van de dag doorgaans wel wat energie over heeft. Die besteedt ze niet alleen, zoals haar broer ooit deed, met bedzang, nee, Maren bedenkt en rijmt ook haar teksten zelf bij elkaar, getuige het volgende lied:



(Wie het hele lied te lang vindt, die scrolle door naar minuut 2, waar ze een ode aan haar moeder aanheft....)

Dommes

Na een dut van twee uur wil Esteban zijn zoon onderhand eens wekken, maar Milo doet zijn ogen niet open. Wel zegt-ie ineens: “Papa, ik moet nog wákker worden!”

Camilo probeert eigenlijk van dat overdagse dutje af te komen. Als hij op een dag na lang zeuren weer uit bed mag, zegt hij netjes: “Sorry dat ik niet geslapen heb...”

Maren: “Mama, zullen we een tochtfietsje maken?”

Maren: "Mijn voornaam is Maren. Mijn achternaam is Van Wijck. En wat is mijn zijkant-naam?"  

weddenschap

Best vaak vind ik een klavertje vier. Dat is niks nieuws. Klavertje vijf en zes ook nog wel eens. Maar zeven is me nog nooit gelukt.

Marijntje en Femke lijken de gave van klavertjesvinden overgenomen te hebben. Maar op Moederdag overtroffen ze me met ieder een klavertje zeven!
Zie:
https://www.rtvnoord.nl/nieuws/193996/Zusjes-uit-Den-Andel-vinden-klavertjezeven-Dit-is-uniek
en https://www.facebook.com/ExpeditieGrunnen/posts/521966461534039
of
https://www.waarmaarraar.nl/pages/re/106922/Zusjes_uit_Den_Andel_vinden_klavertje_zeven_Dit_is_uniek.html
of
https://pekela.nieuws.nl/knipsels/10346/zusjes-uit-den-andel-vinden-klavertjezeven-dit-is-uniek/

We kwamen hiermee zelfs op tv!
Zie minuut 15,20 tot 17:
https://www.youtube.com/watch?v=o2RdCmgB4U4
(dus dat kan nu van mijn Bucket List).

Op zich ook niks nieuws meer. Dat was vorige week.
Maar nu hebben we weer iets dat het Guinness Book of Records zou kunnen halen.

Toon dacht dat me dat nooit zou lukken en beloofde daarom uit eigen persoon dat ik een gulden zou krijgen als ik er een zou vinden.

Lisa heeft 15 jaar lang mee gezocht en Marijntje en Femke zoeken nu ook al vijf jaar met me mee.
Maar, jawel Toon, hier is hij dan eindelijk:

de paardenbloem van één meter lang!

 

Kom maar op met die gulden, Toon!

Boekenbeurt

Jeppe houdt op 14 mei zijn eerste boekenbeurt. Hij heeft er enorm veel zin in en heeft, na wat aanmoediging van onze kant, ook heel hard geoefend. Hij vertelt over het boek Vos en Haas Een echt zwijn is stoer en leest het hoofdstuk Opwarmen voor.

 

 

Meivakantie

Kom, laten we eens naar Nijmegen gaan. Daar is het immers ook mooi. Bijvoorbeeld op de Sint-Jansberg. Maar wie met mijn jongste broer uit wandelen gaat, die moet wel tegen een overdosis onvoorwaardelijke-eigen-plaats-liefde kunnen. "Zeg nou zelf, is het ergens mooier dan hier?" roept hij voortdurend uit, struikelend op zijn slippers over het bospad.
"Hartstikke mooi", beamen wij, "maar bij ons is het anders ook niet lelijk hoor."
Dat kan hij niet geloven. "Bij jullie? Op die dijk zeker!"
Wie geen bossen bezit, heeft blijkbaar geen recht van spreken over schoonheid. 


Ach, onze dijk is - bij ons dan - niet zo veel soeps. We zijn de eersten om dat toe te geven.

Maar wie geen bomen heeft, die heeft wel lucht en water! Daarom, speciaal voor mijn broer een indruk van onze wandeling vanmiddag in de Goudse Hout, op krap 5 minuten fietsen van ons huis. We lopen er een rondje van 1 uur en geven hem deze impressie:

Vakantiedommes

Ypenburg gaat op vakantie naar Mallorca. Loes herinnert Sofía aan een jaar eerder, toen ze daar ook waren en dat ze daar toen een vriendinnetje had, Kayleigh.  Sofía ‘s reactie: “Oh ja, Kayleigh, ik mis haar zo! Maar ik was haar ook een beetje vergeten. Ik ben zo blij met mijn twee vriendinnen die ik altijd heb, Maren en Matthias.” 

Bij het avondbuffet heeft Loesje voor Milo wat eten op een bord geschept. Hij neemt een hap van een vega-groenteburger en roept uit: “Lekker!” En dan: “Maar wat is het eigenlijk?”

Matthias viert zijn vakantie in Dubrovnik, Kroatië. Oudere TLTZ-Termeers hebben daar heel onprettige beelden bij. Maar als Matthias het appartement inspecteert, zegt hij: “Nou, ik denk dat het hier best wel eens gezellig zal worden!”

De eerste avond hadden ze meteen al onweer. Maren: “Mama, ik ben niet bang voor de bliksem of de donder, ik ben alleen bang voor die harde knallen!” 

In een kerk bekijken ze een Jezus aan het kruis. Vraagt Matthias aan zijn vader: “Papa, was jij liever een slaaf, of zou jij liever aan het kruis hangen als Jezus?” Miguel kiest voor de optie slaaf, want dan bleef hij tenminste leven. Zegt Matthias: “Maar als je voor het kruis kiest, sta je met Pasen weer op!”

Midgetgolf

Meivakantie; mooi weer.

Kom, we gaan eens midgetgolfen.

 

 

Op zich is dit filmpje niet heel bijzonder. Maar wel als je ziet dat Iris op dit filmpje bijna niets veranderd is ten opzichte van de vorige keer dat we hier waren, in oktober 2016:

 

 

Huifkartocht

Meivakantie; mooi weer.

Kom, we huren eens een huifkar.

En dan niet voor maar een lullig uurtje. Welnee, meteen voor de volle twee uur!

 

 

Iedereen mag een keertje de teugels vasthouden.

Is iedereen een keer geweest? Dan nog maar een keer.

 

Huifkartocht saai?

Echt niet!

 



Iris kreeg het paard zelfs in galop!

Tulpvakantie

Hier in Frankrijk zijn de mensen allemaal heel aardig, maar echt bevriend word je er niet mee. Ik ben dan ook heel blij dat ik één echte vriendin heb, ze woont in Eauze en heet Maïté. Ik heb haar leren kennen bij de club van de botanie, we praten dan ook vaak over tuinen en bloemen en zo.

Bij een van onze gesprekjes merkte zij op dat Nederland toch wel heel mooi zou zijn met zoveel tulpen. Meteen stelde ik haar voor om eens samen naar Nederland te gaan in de tulpentijd. Ze was enthousiast. Later had ik er een beetje spijt van, want Maïté spreekt echt alleen Frans, dus ik zou alles moeten regelen, gids spelen en vertaler. En als ik één middag Frans spreek, ben ik bekaf.

Ik bedacht dat Beppie en Toon een prachtig zolderappartement hebben en ze zo'n beetje in de goeie hoek van Nederland wonen. Gelukkig durfden zij het aan, al zeiden ze meteen dat ze geen woord Frans spreken, wat niet waar is. Ik besloot dat we vier dagen zouden gaan: een dag heenreizen, een dag naar Amsterdam, een dag naar de Keukenhof en een dag terugreizen.

Maïté vond alles goed en leuk. Dus we pakten begin april onze koffers, lieten ons rijden naar Toulouse en stapten in. Ze was wel eens eerder met het vliegtuig geweest, maar niet vaak. Het was heel fijn om haar met volle teugen te zien genieten. Ze maakte honderd foto's van de wolken en had geen moeite met een superdruk Schiphol (ik wel).

Intussen werd in Gouda hard gewerkt voor onze komst.

 

Ik had om een puzzel gevraagd omdat ik opzag tegen hele avonden met elkaar Frans te moeten praten. Het bleek een geweldig succes.

Maïté en ik kwamen aan en vestigden ons in het luxe appartement boven. Daarna gingen we Gouda bekijken. Maïté maakte bijna voortdurend foto's, en dit zijn zo de dingen die haar opvielen in Gouda.

 

De volgende dag spendeerden we geheel aan Amsterdam. Ik vond Gouda een stuk aangenamer en zeker zo mooi. Ik ergerde me aan de enorme hoeveelheid fietsen, die voor Maïté natuurlijk heel bijzonder waren.

Ik zal jullie de andere 750 foto's besparen. We hebben ook een rondvaartboot genomen, daar was alles perfect geregeld met koptelefoons in alle talen. Nederlands was wel de minst voorkomende.
Het is ook erg handig dat je met een OV-kaart zo op de tram kunt stappen, want je wordt wel moe van Amsterdam.

De volgende  gingen we met Toon en Beppie in de auto naar het eigenlijke doel van deze vakantie: Tulpen. Gelukkig waren ze net een week eerder gaan bloeien.

Het was niet al te druk, we konden bijna voor de deur parkeren. Een week later kon je alleen in enorme files de Keukenhof bereiken! En nog meer: we hebben zelfs de bollenvelden gezien:

Ik geef het toe, dit zijn hyacinten. Eigenlijk was het iets te vroeg voor tulpen.
Die avond werd de laatste hand gelegd aan de puzzel, we gingen daardoor nogal laat naar bed voor ons doen. Ik zit er wel trots bij, maar ik heb alleen de laatste paar stukjes mee gelegd.

De volgende ochtend was Gouda zo vriendelijk om net voor ons vertrek het theater van de kaasmarkt te organiseren. En wij waren zo slim om bovenin bij La Place te gaan zitten, lekker warm en dan hoefden we niet te luisteren naar de teksten in vier talen. Ik had medelijden met de andere toeristen.

Als je maar voortdurend Frans spreekt gaat het je steeds makkelijker af, merkte ik. En het is heel leuk om iemand je eigen land te laten zien en de gewoontes uit te leggen.

Nu denk ik alleen dat ik Toon en Beppie in de problemen heb geholpen, want ik heb overal rondgebazuind hoe geweldig het bij hun was. Sorry!