Help!

Sinds twee weken zit onze jongste kleinzoon op pianoles. Zijn zus zat er al op, twee of drie jaar zoiets, en zijn Rijswijkse nichtje anderhalf jaar. Wij komen 1x per week in beide huizen en beide jongedames hebben wij thuis nog nimmer horen spelen. Hun moeders beamen dat, ze spelen alleen op de les. 

Nu is meneertje aan de beurt. Hij pakt het iets anders aan. Na de eerste les speelde hij al vele malen per dag. Na de tweede les kende hij zijn stuk al zodanig uit het hoofd, dat hij zelf maar wat variaties aanbracht: spelen met naar links kijken, spelen en naar rechts kijken, spelen met de ogen dicht en spelen met handschoenen aan....

De familie vond het heel aandoenlijk allemaal. Vele foto's en filmpjes werden van de kleine pianist gemaakt. Maar een stuk dertig keer per dag hetzelfde stuk voor je kiezen krijgen, dat eist toch zijn tol. Ineens betrap je jezelf erop dat je iets aan het neuriën bent, ach verdomd, dat is dat pianostuk van Milo. 

Zelfs hij zoekt nu naar meer variatie. Andere octaven, tussentijds een stukje rondwandwandelen, diverse mogelijkheden worden uitgeprobeerd. Maar ja, het blijft datzelfde stuk hè...

Daarom gunnen we het jullie ook. Gewoon zestig keer afspelen, dan weet je wat zijn huisgenoten voor de kiezen krijgen.... Dus: neuriet allen mee!

Jeppe is erbij

Voor wie nog niks te doen heeft op zondag 23 april: Jeppe doet mee met de Carmina Burana.

https://www.tivolivredenburg.nl/agenda/carmina-burana-23-04-2023/

Voor wie wel al iets te doen heeft op 23 april: radio 4 maakt opnames.

VT Wonen

Sascha en Julia zijn druk bezig met de inrichting van hun nieuwe huis. Julia (en ik) houden van goedkope kringloopromantiek, Sascha is liefhebber van dure nieuw-en-strak (Duitser). Hij gaat voor inspiratie graag te rade in VT Wonen, een tijdschrift vol zogenaamde "woonideeën". 

Het format voor de content: neem een huis van 2 à 3 miljoen, doe daar alle nieuwe hebbedingetjes van de Leen Bakker, de Kwantum en de Ikea in en maak daar dan aantrekkelijke foto's van. Zie boven: op zo'n zitbank zie je jezelf toch meteen neerploffen? Inclusief nonchalant neergeworpen dekentje van Boutique Anique à €87,99. Want in de bijschriften zie je meteen waar al dat moois verkrijgbaar is met de mooie prijzen er meteen bij. 

We kunnen praten wat we willen, maar als het niet in VT Wonen staat... tsja, dan komt het er bij Sascha niet in. Om Sascha wat meer de "goede richting" in te "nudgen" heb ik voor hem een dus maar een "special" gemaakt....

Overigens gaat Julia eerst bevallen (ze is uitgeteld, elk moment nu...) en komt de verhuizing naar Ede pas half juni. 

Hè hè, daar zijn we weer!

Neeltje zit in groep drie en is daar flink aan het lezen. Ze leest alles wat los en vast zit. Zo ook het melkpak. En dan komen de vragen: "Wat ik nou niet snap: het is halfvolle melk, maar het pak zit helemaal vol?!"
Daarnaast gaat ze ook moeilijke woorden gebruiken: "Ik zette mijn bakje letterlijk en gifuurlijk in de afwasmachine. Of is het refuurlijk?"

In groep drie begint ook het tandenwisselen. Peter krijgt bij het naar bed brengen een moeilijk dilemma voor zijn kiezen: "Papa, kies maar: óf een verhaaltje, óf praten over mijn tand die uit is..."

Pien zit inmiddels in de tweede van de middelbare school. Ze leert daar bijzonder moeilijke dingen. Zo weet ze tegenwoordig wat een monotremen zijn. Wel is ze er stellig van overtuigd dat olifanten eieren leggen...

Van langer geleden, toen er een keertje sneeuw lag: de hoeveelheid sneeuw in onze eigen tuin vonden ze niet voldoende, dus gingen ze naar de buren en namen wat sneeuw mee terug.

Na een lange discussie waarbij Peter uiteindelijk aan het langste eind trekt, geef ik Pien goede raad: "Pien, trouw nooit met een man die slimmer is dan jij!"

Pien: "Je had ook kunnen stoppen na 'trouw nooit'."

Neeltje moet poepen, maar haar drol komt er niet uit: "Hij moet nog even afscheid nemen van zijn vader en zijn moeder."

Flinn is boos, heel boos: "DAT GA IK DUS MOOI NÍET DOEN, DAT GAAT DUS MOOI NÍET GEBEUREN, BEKÍJK HET ALLEMAAL MAAR!!!"

En ook van een tijdje terug: Neeltje werd verkozen (geloot) tot Prinses Carnaval van de school:

Neeltje klaagt over hoofdpijn. Ze drinkt wat in de hoop dat het daarmee overgaat. Maar ze denkt vast vooruit: "Als mijn hoofdpijn niet over gaat, mag ik dan een vitaminemolletje?"

Neeltje staat voor haar kledingkast en twijfelt... "Mama, hoe warm wordt het vandaag?"
Ik: "Lekker: een graad of 20."
Neeltje: "Onder de nul?"

Flinn zegt iets over een moskee. Jeppe lacht: "Moskee? Dat woord bestaat niet. Het is een moskeet!"

Pien heeft trompetles en wat vergeet ze? Juist, haar trompet.

Flinn ziet een heel spannende, Engelstalige film over een 'Syrische killer'!

Neeltje: "Wie is jouw schoonmoeder? En wie is dan jouw viesmoeder?"

In de paastijd komt het weer ter sprake, de gruwelijke dood van Jezus. Neeltje: "Ik weet hoe Jezus was doodgegaan: hij was aan het kruis opgehangen, met nietjes."

Het zit in de genen: Jeppe, Flinn en Neeltje zingen bij een kinderkoor. Recent gaven ze een concert samen met een jeugdkoor uit Aachen. Jeppe was ziek, maar als je goed kijkt, zie je Neeltje staan, links voor de dirigent, de middelste van de drie turquoise jurkjes vooraan, met direct daarachter Flinn (met bril).

Over lentekriebels en inbrekers

Poetin heeft wat aangericht in de voorheen warme leventjes van onze kleinkinderen. Als Maren het ’s morgens koud heeft bij het aankleden, roept Emma altijd: “Wim Hof! Denk aan Wim Hof!” - een verwijzing naar onze nationale zwemmen-in-ijswaterpropagandist. 
’s Avonds moet Maren onder een snelle douche. Zegt ze: “Nu moet ik zeker weer denken dat ik Leo Bezemer ben..."
Emma tegen mij: “Die naam klinkt niet eens als Wim Hof....”  
Ik - heb even snel gegoogeld: "Maar hij bestaat wel!"

Het was Lentekriebelweek in het Nederlandse lager-onderwijs. Menige rechtse politicus stond zich daar in ons nationale Parlement over op te winden. Toch hebben broer (10) en zus (8) uit Rijswijk het er thuis helemaal niet over gehad. Maar dan blijkt dat er toch iets bij Matthias is blijven hangen. Emma hoort hem zeggen: “Maren, als we nou allebei op niemand verliefd worden later, dan kunnen we ook met elkaar gaan wonen.”

Behalve dat zaterdagnacht de klok één uur vooruit moest, was er in Rijswijk ook ander ophef: tegen enen werd er ineens keihard op de voordeur gebonkt. Uit hun slaapkamerraam kijkend, zagen ze een auto voor het huis, lichten aan, iemand achter het stuur. De deurbonker was vanuit die positie niet te zien. Gauw naar beneden, 112 bij de hand. Bij de voordeur hoorden ze stemmen die Pools leken te spreken. Ze draaiden het slot van de voordeur open, waarna de mannen buiten wegrenden en de klaarstaande auto indoken. 

Zonder dralen rende onze dappere schoonzoon - hij heeft op dit front een reputatie te verdedigen - in nachtgoed de straat op, maar de auto scheurde al weg en zonder bril was het kentekennummer niet meer te ontcijferen. 

De volgende ochtend balt Matthias zijn vuisten na het horen van dit verhaal. "Als ik wakker was geworden, had ik tegen ze gezegd: "Heb je deze twee wel eens gevoeld?" 

En voor de verandering is het nu eens Maren die er een beeldverhaal bij  heeft gemaakt. Haar grote broer staat helemaal links al met zijn vuisten klaar. En zo te zien heeft ze ook gepoogd de nachtelijke haarcoupe van haar dappere vader goed in beeld te brengen.....

Verkiezingen en andere onderwerpen

Matthias is een weekend in Texel en constateert daar een minpuntje: “Het lijkt me niet heel chill hier te wonen. Je kan hier geen vrienden ophalen. En dat het hier overal naar koeienmest ruikt, is ook een argument!”

Milo zit het jeugdjournaal te kijken en roept ineens enthousiast: “Hé! Die gast die ken ik!” (het is koning Willem-Alexander)

Sofía hoort het bericht dat ze in april abuelo (opa) Samuel weer zullen zien. “Waarom?”
Loes: “Dan gaat hij met papa de marathon lopen.”
Zij: “Oké, prima als zo’n oud lichaam dat nog aan kan.”

Camilo houdt ervan te neuriën als hij met een spel bezig is.
Sofía: “Milo! Radiootje uit!”

Loes laat vallen dat 10 juni haar trouwdag is.
Milo: ”Hè, ga je dan elk jaar op die dag met een man trouwen?”

Camilo: “Mam, je moet dit optypen!”

Hij is een nachtje wezen logeren in Gouda. Sofía: “Ik vind het wel fijn, even zonder Milo. Even een pauze in mijn werk als zus.”

Sofía (groep 7) is naar een Open Dag van een middelbare school geweest. : “Het was wel leuk en ik heb een giro-driehoek gekregen.”

Sofía maakt op school in haar klas indruk met haar moeders wijze lessen. Tijdens kanjertraining zegt ze: “Mijn moeder zegt altijd: “Je kunt een ander niet veranderen, alleen jezelf.”

Dan is er al een tijdje dagelijks ruzie tussen Sofía en haar twee vriendinnen onderling. De juf bemoeit zich ermee. De een vertelt uitgebreid hoe ze er met haar ouders over praat. De tweede heeft ook een heel verhaal en zegt tenslotte dat haar moeder haar steunt.
Dan is Sofía aan de beurt: “Mijn moeder zegt: het hoort bij het leven!”

Sofía: “Ik zou niet in het leger willen, want soldaten kunnen later geestelijke problemen krijgen...”

Milo: “Ik wil sparen voor een Nintendo. Die kan ik dan zelf kopen van mijn eigen geldzak!”

In het kader van: maak aardrijkskunde zichtbaar, gaan de Ypers dit keer een weekendje naar de Veluwe. Als ze de straat van het hotel inrijden, zegt Sofía teleurgesteld: “Mam, dat meen je niet, is dit ons hotel? Geen lekker hoge flat? Of op z'n minst een paar verdiepingen?”
Milo: “Dit lijkt net een school...”

Maar er hangt dan toch wel iets moois aan de muur.... Milo: “Mam, ik zag beneden een herten... eh... bot!” Loes: “Een ge.....?” Hij: “Ge...bit!”

“Milo, waar ga je vannacht over dromen?” Hij: “Dat ik ga studeren later over krachten en moleculen!”

Sofía: “Op welke partij stem jij? Ik stem op Links Groen!”
Oma B heeft intussen voor de zoveelste keer op de Partij van de Aardbei gestemd.....

Babbels

Milo is een paar dagen behoorlijk bokkig. Sofía: “Wat is er met Milo aan de hand? Ík zou hier toch de puber moeten worden?”

Sofía: “Ik wil later een groot huis met een verdieping voor jou en papa en de graffen van opa en oma.”

Matthias: “Mama, ik wil graag een keer naar het museum waar ik de tong van Johan de Witt kan zien.”

Maren ligt al in bed, maar heeft nog een heleboel vragen. Welke dan? “Nou, waarom heet een kapper een kapper? Hij knipt je haren, dus waarom geen knipper? En waarom heet een trap een trap? Je loopt erover, dus waarom geen loper? En een krop sla. Die eet je. Waarom heet-ie dan geen eet?”

Sofía roept verbaasd: “Hé, ik denk dat mijn schoenen kleiner zijn geworden!”

Een grote vogel vliegt over. Matthias: “Wow! Zag je die aalschooier?”

Maren vertelt aan tafel over ontdekkingsreiziger James Cook. “Hij had 5 zussen. Eentje heette Merrie.”

Oekraïne is even uit de gratie. Matthias: “Mam, ik ga de beeldenstorm tekenen.”

Nog even...

 

1 April! Dat is de uitreken-datum, maar zelf denkt ze dat het wat later gaat worden. Je ziet haar hier mooi opgemaakt, want ze is alvast video's aan het opnemen voor als straks de baby er is. Dan kunnen haar medewerkers haar leerlingen blijven bedienen terwijl ze zelf even van het grid is. Geen zorgen, de zwangerschapsbroek komt niet in beeld. Alles gaat voorspoedig, de baby groeit goed en laat zich zo nu en dan  al flink gelden. En ze hebben samen alvast een keer covid doorgemaakt, dus de baby komt straks gewapend met anti-stoffen de wereld in. Wat het gaat worden weet ik wel (Julia versprak zich), maar horen jullie later wel. De naam weet ik uiteraard nog niet, maar ik reken op Michael/Michaela of Michel/Michelle. Mickey? Hm. 

Kleine kletsers

In de kerstvakantie zijn de Ypers een weekje naar Madrid geweest, om daar de familie uit Colombia te ontmoeten. Ze nemen een taxi van het vliegveld naar het hotel, Sofía kijkt door het raampje. “Mam, is hier ook ergens een Hema?”

In het hotel, Loes: “Milo, niet met je handen op de vloer.”
“Maar de vloer is hier schoon, het is vier sterren!”

Sofía mist Nederland. “De volgende keer ga ik op mijn klompen met een boerenjurk aan, met tulpen en een stuk kaas in mijn hand op vakantie. Dan hoef ik Nederland niet te missen!”

Milo’s Colombiaanse abuelo heet Samuel, een naam die uitgesproken wordt als Sam-wél, accent op de tweede lettergreep. Milo maakt daar Sjamél van. Dat leidt tot een helemaal  zelfbedachte woordgrap: “Als opa Toon abuelo ziet, dan rent hij snel weg, want hij ziet Sjamelk!”

Sofía speelt schooltje met haar poppen: “Jullie krijgen extra uitleg, omdat jullie slechte cijfers hadden! Door deze uitleg gaan jullie zevens, achten, negens en tienes halen!”

Camilo: “Ik word later denk ik net zo lang als papa. Dat vind ik een leuke maat!”

Sofía: “Is …. slim? Echt? Hij leek me een beetje een Hollandse domoor. Je weet wel, van de kaas-en-bier-emo...”

Sofía praat met mama over de vele ruzies in haar klas de laatste tijd. Nu niet alleen tussen de jongens, maar ook de meisjes.
Loes: “Misschien heeft onzekerheid er ook wel iets mee te maken.
Sofía: “Jazeker, iedereen is onzeker, dat komt door de inflatie!”

Milo zit op hockey, maar dat is nog goed uitkijken! “Ik heb iemand geslogen met mijn stick!”

Sofía - een moeilijke eter - maakt zich zorgen over een kinderfeestje waarvoor ze is uitgenodigd. “Het feestje is bingo spelen en pizza’s bakken, dus ik denk dat die pizza’s wel een grote rol gaan spelen...”

Camilo bekijkt zijn klassefoto en wijst dan twee kinderen aan: “Dat zijn mondsnoteters!”

Sofía: ”Ik ben gewoon een kind die...”
Loes: “dat....”
Sofía: ”Ik ben gewoon dat kind die...”

Camilo speelt het spel Roblox op zijn I-pad met twee tegenstanders die ergens op een andere I-Pad spelen. Loes vraagt wie de anderen zijn. Hij: “Eentje ken ik helemaal niet en de andere ken ik wel.” Loes: “Wie is dat dan?” “Sofía.”

Een lang sluimerende kwestie wordt kordaat opgelost. Sofía: ”Ik heb besloten dat ik nog geen gaatjes neem, omdat ik de verantwoordelijkheid te veel vind!”

Goeie eters!

Aan tafel. Gebakken aardappelen, vegaburgers en snijbonen op het menu. Matthias werkt alles weg. Als zijn bord leeg is, zegt hij: “Wow! Ik heb echt teveel gegeten. Máár: ik heb wel heel erg genoten!”

Miguel en Matthias bespreken de dood van de voetballer Pele, 82 jaar en in zijn tijd de allerbeste voetballer van de hele wereld. Maren: “Deed hij nog wel mee op dit WK?”

Emma serveert een borrelhapje voor de kinderen: tomaat en augurk. Matthias: “Mag ik ook wat stukjes appel? Of wacht, nee, het is goed zo, ik moet tevreden zijn.”

Matthias steekt de kaarsen aan op de tafelkandelaar. Zegt-ie: “Vroeger had ik vijf lucifers nodig voor vijf kaarsen. Nu heb ik één lucifer nodig voor 5 kaarsen. Ik ben gegroeid!”

Voor iedereen die er nog aan twijfelt of Matthias hem/haar binnenkort voorbij zal groeien: vandaag 11 januari 2023, at hij een lunch van zes boterhammen met ham en kaas, een beschuit met hagelslag, drie eieren, vier tomaten, een stuk appel en een stuk paprika...

Maren: “Weet jij hoe oud de moeder van Hugo is? Vier-en-twintig!”
Matthias: “Nee! Zij ziet er zooo veel ouder uit! Ik dacht dat zij net zo oud was als mama!”

Matthias helpt zijn zus met topografie. Ze moet alle provincies leren. Hij: “Maren, je moet ezelsbruggetjes bedenken. Zoals deze: Overijssel ligt onder Drenthe!”

Maren: “Een kaasschaaf is denk ik het gevaarlijkste wat je in een huis kunt hebben." (Heeft ze van mij gehoord en ik heb het uit de krant) 
"Tenzij je een revolver aan de muur hebt hangen!” 👆

Begin van het afscheid

 

Herfstvakantie

M&M hebben een paar dagen met hun ouders in het huis van Michael gelogeerd. De eerste dag worden ze ontvangen op de manier zoals eigenlijk alleen Michael dat kan: met een prachtig gedekte tafel voor allerlei heerlijkheden, waaronder zijn Zeurhoekje met lekkernijen (zie foto, gemaakt tijdens onze jaarlijkse puzzelmarathon). Fluistert Matthias in zijn moeders oor: “Hij is écht een heel goede gastheer...”

Tijdens een uitstapje bezoeken ze het oorlogsmuseum in Overloon. Emma biedt wat context bij foto’s van gruwelijkheden. Maren: “Mama, je maakt er allemaal een veel groter drama van dan het is!”

Ook een dagje naar de dierentuin in Arnhem. Matthias leest op een bord dat een doodskopaapje gemiddeld 18 jaar oud wordt. Maren roept uit: “Ach, da’s zielig! Dan ze gaan ze net het huis uit en dan gaan ze meteen dood..!”

Maren wil thuis op de grond eten. Maar dat mag niet van Emma. Ze vraagt waarom niet. Miguel: "Omdat het dan lijkt dat we in een varkensstal zitten. Matthias: "Ja, zeker nu mama er ook bij is!"

Maren: "Mama, hoe doet iemand in een rolstoel 'hoofd, schouders, knie en teen"? 
Emma heeft geen idee.
Maren: "Hoofd, schouders, wiel en frame, wiel en frame." Ze komt zelf niet meer bij van het lachen. Dan: "Mama, wat is frame?"

Impulsen

Emma en Maren zijn onderweg naar een expositie van de oma van Marens vriendin. Emma: “Had jij ook een oma willen hebben die schilderde?” Maren: “Nee hoor. Ik heb al een beat-your-neighbours-oma!”

Sofía heeft gezien hoe blij Matthias was met zijn (tweedehands) telefoon-verjaardagscadeau. Ze zegt tegen haar moeder: “Als ik een telefoon krijg, kan ik je ook tekstjes appen die je leuk vindt, zoals
I love you of zo.”

Sofía had alles goed bij haar Topo-Toets. “Mijn computer liep vast en toen moest ik naar de juf en toen zag ik de antwoorden. Maar ik heb niet afgekeken, ik had alles met mijn eigen wijsheid goed gedaan.”

Camilo en papa bestuderen Google Earth. Na een kwartier zegt de kleine man: “Nu een andere planeet.”

Miguel: “Nederland past wel tien keer in sommige Staten van Amerika.
Maren: “Net als Deborah!” (Andorra)

Matthias heeft de mooie leeftijd van 10 jaar bereikt. Dat wekt verwachtingen.....
“En?” vraagt Emma. “Hoe is het met klasgenoot X? Staat hij nog zoveel op de gang?”
Matthias: “Daar kan hij niks aan doen, mam. X heeft last van impulsen die hij niet kan beheersen.”

Vakantierestjes

Onvermeld is gebleven dat de Ypers ook nog een weekje Sardinië hebben gedaan. Tot grote vreugde van neef M die een hele dag voor de deur van zijn Sardijnse huisje de komst van nichtje en neef zat af te wachten. Door problemen met de huurauto, arriveerden ze pas tegen de avond....

Camilo (6) ziet onderweg op Sardinië nogal wat krotten: “Kijk, daar is een gestorven huisje!” Daarna: “Dit zijn huizen zoals in Oekraïne.” En tenslotte: “Nou, bij Peppa Big waren de huisjes in Italië toch wel wat mooier...”

Sofía ziet een stoffig fabriekje: “Ik wou dat God er een keer een doekje overheen haalde.”

Sofía: “Ik wil wel weer terug naar ons eigen land, maar ik denk wel dat we weer aan de cultuur moeten wennen.” Als ze hoort dat ze op donderdag gewoon weer naar de BSO moet, zegt ze: “Ik heb ineens helemaal geen zin meer om naar huis te gaan. Ik blijf gewoon hier als bedelaar.”

Sofía: “Misschien begin ik er een beetje vroeg over, maar hebben jullie al plannen voor de vakantie van volgend jaar?"

Maar aan alle vakanties komt tenslotte toch een einde. Matthias moet op zondagochtend alvast een proeftoets maken. Hij: “Is er ook een cursus “Hoe vermoord ik mijn ouders zonder dat ze veel lijden”?”

Zomerdommes van Florida tot Sardinië

Op uitnodiging van de Colombiaanse (groot)ouders, zijn de Yp-ers op vakantie geweest in Florida, om daar een naar Amerika geëmigreerde tak van de familie te bezoeken. Camilo (6) heeft grote moeite die verre familieleden allemaal uit elkaar te houden. Wat zíjn ze eigenlijk van hem?
Loes probeert het hem uit te leggen: “Edith is bijvoorbeeld net als Marleen.”
Zegt-ie: “Wie is Verleen?”  

Loes: “De McDonalds is hier vaak ouder dan in Nederland.” 
Milo: “Mama, dat is heel onbeleefd voor Amerika!”

Sofia (9) hoort onderweg Een vriend van André Hazes, een lied over een profiteur die zich aan hem opdringt en zijn vrouw afpakt. 's Avonds in bed komt ze er ineens op terug. Zegt ze: “Ik vind het toch wel een beetje gek van Hazes dat hij die vriend in huis nam. Als ík getrouwd ben, ga ik ook niet zomaar Roos (vriendin) in huis nemen...”

Milo: “Ik zie een oud huis! Het komt uit de jaren ’60 denk ik!”

Esteban heeft zich in het hotel met een biertje voor de TV verstopt. Als ie daar ontdekt wordt, zegt-ie schuldbewust: “Sorry, ik zit even in een bubble.”
Zegt Milo: “Geeft niet pap, dat mag best. Ik snap het, ik ben ook een jongen.”

Matthias (9) is op vakantie geweest op Sardinië, waar hij een grot heeft bezocht: “Dit is de mooiste plek van mijn leven!”

Spelen op een stapelbed. Zegt Matthias: “Voor nep waren we al dagen onderweg. Het was aan het stormen. En ik keek even op Google Maps hoe we moesten varen!”

Maren (7) bestelt van alles in een restaurantje, om er vervolgens maar de helft van te eten. Emma geeft haar een preek over verspilling en nadenken voordat ze wat bestelt.
Maren: “Dat doe ik gewoon niet altijd, mama. Daar zal je mee moeten dealen!”

Terug in Nederland blijft de hitte maar duren. Camilo: “Oma, jij hebt altijd zo’n warm koppie in de zomer. Wil je een oude pet van mama?"

Vakantie maand: de komkommer tijd van de blog

Aiden is so fake in loving Katelyn sometimes that we call him 'slijmbal'. So, when the child menu had a linguine with meatballs, Aiden said: "not sure about those, but I do like slime-balls"

We see some toy in a shop window. Aiden says, "I want that toy."
A minute later we pass an ice-cream shop. Aiden demands, "I want ice-cream."
Katelyn, annoyed: "You just want everything. This is getting silly."
Aiden explains, "I'm just greedy. I'm a child. It's how children behave."

Aiden has two big balloons, he holds them in from of his chest, with the knot pointing out and shouts to everyone around him, "Look! I have two huge nipples!"

We're on vacation in a French house. Aiden and Elsa want to watch TV, but find no English language channels other than Bloomberg TV. I leave them to it. When I return after half an hour and tell them it's time to go to sleep, Elsa says, "No, Papa... Please... You have to let us watch for 16 more minutes, because that's when the market closes!"

We open all the windows in the car. Elsa: "This is the eco-friendly aircon!" Aiden: "Luckily we have our seat belts on, otherwise the wind will blow us away."

Elsa and I watch a 3 year old little girl walk and jump around, ultra-happy, with a huge smile on her face. But then the girl stumbles and falls face forward on the floor. She starts screaming for her mama to rush over and soothe her.
Elsa turns her face away, stares into the void, sighs deeply and says, "Happiness never lasts..."

We drive into Schiphol carpark in the rental vehicle that's been our home for three weeks. Katelyn suggests, "Let's say goodbye to our blue car, it served us well!"
Aiden: "Thank you, papa, for driving us over the past three weeks!"

Aw ❤️

A month after we return to Singapore we all catch the covid. Elsa is frustrated that we have to remain at home: "Can't I just go outside to play?"
Katelyn explains, "The rule is that you have to have a negative ART test before you can leave the house."
Elsa stamps her foot and says stubbornly, "Well, then that ART test is wrong!"

It is evening. We walk home and cross a bridge over the river. Elsa and Aiden walk ahead of us. Elsa says in a soft voice, "This is such a romantic walk."

Iemand nog as?

 Matthias maait voor de derde keer met zijn mouw over het eten op zijn bord. Emma spreekt hem toe. Hij: “Als ik op mijn achttiende depressief ben, is het jouw schuld!”

Sofia’s hockeyteam heeft een nieuwe samenstelling. Ze zit een beetje te klagen over de nieuwelingen. “Een van de nieuwe meisjes zei een leugen over Karlijn, en een leugen over Karlijn is een leugen op ons allemaal! We zijn eigenlijk net als de NAVO!”

Moeder en dochter praten over oorlogen, terwijl ze naar de wereldkaart kijken. Dan concludeert  Sofía: “Zuid-Amerika is bij veel oorlogen eigenlijk een soort publiek!”

Sofía vindt haar moeder grappig. Die zegt: “Maar ik ben toch geen grappenmaker? Dat is Émma toch?”
Sofía: “Ja, Emma kan zichzelf goed voor schut zetten!”

Het gesprek gaat over begraven worden of cremeren. Loes zegt dat ze gecremeerd wil worden. Daar moet Sofia even over nadenken. “En dan? Ik en Camilo en papa willen jou dan hebben. En eh, even kijken, wie gun ik nog meer jouw as? Hoeveel is het eigenlijk?”

Meisjes

Loesje heeft voor alle kinderen een kopje hete wortelsoep opgediend.  Sofía vraagt om een ijsblokje in haar soep en krijgt dat ook. Matthias kijkt verbaasd. Sofía: “Ja, ik weet het, we zijn een beetje gek gezin!”

Camilo heeft zijn plastic legers weer eens opgesteld, voor de verandering doet Sofía ineens mee met haar legopopjes - voor het merendeel modieuze dametjes. Loes hoort haar roepen: “Mensen van Sovjetsk, we komen jullie redden!”

Papa sproeit aan het einde van de dag zijn dorstige achtertuin. Roept Maren vanuit haar zolderbed: "Mama! Je moet mijn balkondeuren dichtdoen, want het regent!

Moeder en dochter een dagje uit! De een heeft gelukkig al haar tanden nog!

Mag er ook nog een jongen meedoen bij deze titel?

Dan het bericht dat Matthias - de jongen die alles lust en alles eet - vegetariër is geworden... 
Zijn favoriete gerecht?

Gebabbel

In huize Yp praten moeder en dochter over de oorlog.
Loes: “Jij hebt al veel meegemaakt, Sofía. Deze oorlog, met misschien wel de nieuwe Hitler, én een pandemie.”
Sofía: “Wat is dat, een pandemie?”

“Sofía, ik ga stoppen met bier. Ik wil melk gaan drinken.”
“Nou, ik denk dat je vader daar wel een gek gezicht bij gaat trekken...”

Ze zien een buurjongen zijn hond uitlaten in de stromende regen.
Sofía “Kijk, daarom wil ik dus een hamster.”

Emma brengt Matthias met 3 vrienden in de auto naar de voetbaltraining. Onderweg zitten de jongens te klagen over school. Emma waarschuwt ze dat ze de komende tijd nog wel even aan school gebonden zijn. Gezucht klinkt vanaf de achterbank.
Emma: “Tja, je hebt nu eenmaal voor alle beroepen een diploma nodig.” 
Matthias: “Echt? Ook als watertaxichauffeur?”

Geld speelt geen rol

Bij de Appie stond een jongen te collecteren voor “De Kindervoedselbank”. Veel vertrouwen had ik er niet in... Kindervoedselbank? Gaan die kinderen dat voedsel opeten voor de ogen van hun uitgehongerde ouders? Is die jongen wel betrouwbaar? Is zo'n collecte niet meer iets voor vriendelijke dames op leeftijd? Dat soort gedachten gaan in een split second door je heen. Echter, ik had net wat cash geld binnengekregen van mijn fietsgasten, dat in mijn digitale handel en wandel een levenslange portemonneele detententie tegemoet kon zien. Omdat ik moest kiezen tussen €1 en €10 werd het het laatste, wat aan de jongen een compliment ontlokte: “U bent een held meneer!” Toen dacht ik aan wat Julia ooit zei: "Als je opgelicht wordt, kan de oplichter dat geld vast beter gebruiken dan jij, dus is het nooit weggegooid." Ach ja, heb ik de jongen in het slechtste geval van wat gratis ballonnetjes lachgas voorzien, wat zou het. En tevreden fietste deze meacenas weer ten kastele.

Nu ik een paar dagen later de portemonnee trek... Hm. Het briefje van €10 zit er nog steeds in. Maar het belendende briefje van €50 is verdwenen... Ik vrees dat er op dit moment achter een bushokje op mijn kosten een vers tankje wordt aangeslagen... Of er gaat nu een kindje weldoorvoed slapen, dat kan nog steeds hè!