100 jaar getrouwd!

Half mei was het zover: het HONDERDJARIG huwelijksfeest van Edouard & Marleen en Toon & Beppie! Traditiegewijs gevierd in de lente met een groots familieweekend met 24 man in Bosrijk, een familiepark naast de Efteling. 

Uit Groningen kwamen de afgevaardigden Lisa en Davey, uit Nijmegen kwam ons jongste familielid, de kleine Sophia met haar ouders en natuurlijk opa Michael en uit Oosterhout kwam oud-tante Marian  langsfietsen en mee-eten. 

Tot ieders grote geluk was het een stralend weekend dat grotendeels buiten werd doorgebracht. In de Efteling vooral natuurlijk en in het heuvelrijke Bosrijk. 

Toen we 5 jaar geleden 90 jaar getrouwd waren, kwam Klaas Vaak langs met zijn maat, die wilden wel eens zien wie die stok-oudjes waren die het zo lang met elkaar uit hadden gehouden. Jammer genoeg lagen alle kleinkinderen toen al te slapen. Ditmaal kwam hij tot groot plezier van de kleinsten aan het eind van de middag en ging hij mee op de foto.

 

Aprildommes

Loes: “Wij lijken op elkaar!
Sofía: “” Ik ben jou, maar dan zonder rimpels!”

Camilo is een echte sportjongen, op zondag zwemt hij, doordeweeks wordt er gehockeyd. Hij doet allebei heel graag: “En wat mama altijd zegt, bij voetbal zijn geen meisjes te fixen!”

Milo: “Mam, waar ga je eigenlijk naartoe?”
Loes: “Naar Nijmegen.”
Hij: “Hoe ver is dat vliegen?”

Maren ergert zich aan het woord verdieping. “Waarom heet boven eigenlijk de eerste verdieping? Je kunt beter de eerste verhoging zeggen.

Raadspel: “Hij doet altijd onderzoek in het oerwoud...?”
Milo: “Joe Biden!”

Domme oogst uit Zuid-Holland van februari en maart

 

Emma doet met M & M een dagje Amsterdam. Op het programma staat het geboortehuis van een beroemdheid. Welke? Matthias: “Ik wil ook een keer naar het huis van Anne Frank, maar Johan Cruijff is toch nog wel wat beroemder....

Zondagochtend hardlopen / steppen in het groene gebied. Ze passeren het weiland met de eeuwige twee paarden en een koe, waarvan Matthias als 5-jarige ooit zei: “Dit is echt de saaiste kinderboerderij die ik ooit heb gezien.” Ditmaal zegt Maren: “Dit lijkt me een pensioenmanege.”

Ze rennen verder langs het water van de rivier de Vliet. Maren signaleert een eenzame eend. “Ah, wat zielig...” Maar dan: “Misschien had hij even behoefte aan tijd voor zichzelf. Was-ie gewoon even helemaal klaar met alles en iedereen.”

Het jeugdjournaal meldt dat de formatie van PVV, VVD, BBB en NSC in een lastige situatie verkeert, Sofía: “Denk je dat we opnieuw gaan loten?”

Milo: “Mama, mag ik je misschien een gekke vraag stellen? Waren jullie van plan om nóg een kind te nemen?” Loes: “Nee! Waarom?” Hij: “Oh gelukkig. Ik wil graag de kleinste blijven.”

Op een drukke woensdagmiddag met alweer werkmannen in huis, moest Maren naar de dansles, maar gelukkig had Emma het brengen uit weten te besteden. Helaas vergat ze Maren op te halen.... Die stond dus tevergeefs op haar moeder te wachten. Tenslotte was ze het hele stuk - zeker een kwartier rijden met de auto - maar gaan lopen / rennen. Eindelijk thuis zei ze: “Ik wist de weg en het ging prima. Ik dacht nog bij mezelf: mama heeft deze week ook veel aan haar hoofd....”

De lentekriebels zijn weer in het land en het woord abortus valt aan tafel. Maren wil weten wat dat is en Emma legt uit dat je daarvoor naar een arts moet. Het is haar nog niet duidelijk en Matthias schiet te hulp. “Kijk Maren, het is eigenlijk net als bij Stratego. De mineur maakt de bom onschadelijk...”

Maren kent alle Engelse woordjes van haar huiswerk. Emma: “Goed zo, wijfie!”
Matthias: “Mama, dat mag je niet zeggen, dat is seksistisch.” Emma biedt haar excuses aan. Zijn antwoord, ernstig: “Nou ja, vrouwen onder elkaar mogen dit wel zeggen.”

Matthias: “Eigenlijk heb ik bijna het downsyndroom. Het scheelt maar één chromosoom...”

Emma tegen haar zoon: “Vroeger had jij zoveel interesses en wensen. Dan wilde je bijvoorbeeld naar Romeinse opgravingen kijken.” Matthias: “Mama, vroeger was ik nog een kleine jongen. Met heél andere dromen dan nu...”

Esteban heeft met Colombia gebeld en heeft een bericht over zijn oma Lyda: “Het is tijd, Lyda gaat naar een bejaardagshuis.”

Daar is eindelijk ook het zuiden weer!

Aan tafel begint Flinn over het feit dat iedereen vroeger een witte duif bij zich had om te weten of er land in de buurt was. Al snel gaat het gesprek over de Ark van Noach. Peter vertelt, zeer gedetailleerd, wat hem brengt op de zonen van Noach: Sem, Cham en Jafet.

“En van Sem komen de semieten. Heb je wel eens van semieten gehoord?”

Flinn denkt even na: “Nee, wel van termieten…”

Neeltje zit d'r eigen hoofd in een bolle pan te bekijken. Ze verwondert zich over de grootte van haar hoofd. Dan weet ze het ineens: "Ik heb zo'n groot hoofd omdat ik zo'n groot brein heb!”

Pien kijkt 'first dates', dat is haar hobby. Aan het woord is een student. Hij introduceert zichzelf en zegt: “Ik ben een beetje een Nerd; ik hou van 'Harry Potter' en 'Lord of the Rings'.” Pien, eigenaar van dezelfde interesses, veert op en zegt: “Wacht, wat?!”

Het was 17 januari en het cadeau kwam uit de hemel: grote vlokken sneeuw die bleven liggen en zo een witte wereld vormden. De kinderen kregen halverwege de dag sneeuwvrij. Terwijl de kleintjes met de auto werden opgehaald - glibberend tegen de heuvel op en toen toch maar via een omweg want het steile stuk lukte niet - kwamen de twee middelbare scholieren met de fiets naar huis. Normaal een tochtje van zo’n 40 minuten, nu een fiets-glij-wandeltocht die eindeloos leek te duren. Toen ze van een aardige voorbijganger een lift aangeboden kregen, namen ze die dan ook dankbaar aan.

Vol trots kwamen ze binnen vertellen wat een geluk ze hadden gehad. Wij waren iets minder overtuigd van dat geluk, vooral toen bleek dat Jeppe zijn fiets niet op slot gezet had. Dus de twee geluksvogels konden hun jas aanhouden; gewapend met twee sleetjes, togen we naar de plek waar ze hun fietsen hadden achtergelaten. In normale omstandigheden een half uurtje lopen - ze hadden in het zicht van de finish de wedstrijd opgegeven - nu waren we twee uur onderweg. Laat die lente nu maar beginnen...

Twee trekpaarden, twee luxe paarden en een sneeuwduveltje

Het was even zoeken, maar ze lagen er nog

Verkeerde aanname

In mijn Turkse winkeltje ben ik een van de weinige autochtone klanten. Ik word aangesproken in het Nederlands, anders dan de voertaal bij de overige klanten: die is steevast Turks. Nu sta ik bij de kassa te wachten en spreekt de gehoofddoekte winkelierster op opgewonden toon een jonge Turkse vader met twee Turkse kinderen toe. De kinderen bestuderen vooral het snoep en lijken niet het onderwerp van haar tirade. Ik zie dat gaande het verhaal het gezicht van de vader betrekt. Geschrokken? Boos? Verontrust? Maar als de winkelierster is uitgesproken, komt de aap uit de mouw: "Mevrouw, u steekt een heel verhaal tegen mij af, maar ik versta er helemaal niks van. Ik spreek geen Turks." En de kinderen beginnen in accentloos Nederlands om snoep te zeuren. 

Singapore swedenapore

We walk through Ikea and see a white wardrobe with "$875" written on it in very big black letters.
Aiden is skeptical: "Who would want such a wardrobe? Those huge numbers make it so ugly!"

Elsa and Aiden have a friend called 'Mark'. They agree that it i an easy, old-fashioned name. Aiden describes it to us: "The name Mark is in the pile of names that you first think of."

Aiden: "In Primary 2, the Chinese teachers are very pacific."

Katelyn knows someone who has diabetes. Aiden wonders: "Are you sure it's not diarrhea?"

I help a lady with a large stroller get onto the bus. She alights at the same stop as me, so I help her off as well, carefully carrying the front of her stroller down.
She is very grateful: "Thanks! It is so much easier with two." I tell her with a serious voice: "Believe me lady, I got two, and it doesn't get any easier."

And, here we are on the bus:

Katelyn's friend attended the Taylor Swift concert in Sydney, "but she could hardly hear her singing, because everyone is singing and screaming along like a crazy karaoke."
Elsa corrects her: "In between songs you can hear her very clearly, because Taylor really knows how to project her voice."
Aiden contributes too: "My friends say she's very sexy."

Gebabbel

Camilo: “Ik hoop echt dat ik een Valentijnskaart krijg. Maar ik denk eigenlijk van niet, omdat kinderen op deze leeftijd dat nog niet durven...”

Esteban maakt ’s morgens altijd het ontbijt klaar. Maar deze ochtend is Sofía als eerste beneden. “Hé,” zegt ze. “Hoe kan dit? Ik mis de ober!”

Loes fietst met Milo achterop langs een drukke weg met bomen en een sloot erlangs. Loes: “Ik vind het hier een beetje stinken!” (de auto’s) Hij: “Nee! Dat is de natuur! Ik houd van natuurgeur. Ik wou dat er thee bestond van natuurgeur!”

Sofía: “Adrienne kijkt vanuit de hemel naar ons, oma.”
Ik: “Geloof jij in de hemel?”
Milo: “Ik geloof alleen maar in mijn moeder. Dat is mijn kleine god!”

Loes heeft een diner op haar werk waar ze iets over zichzelf moet vertellen. “Wat moet ik toch zeggen wat niet iedereen allang weet?” Milo, zonder nadenken: “Mijn vader is vernoemd naar een prijs!” (Hij bedoelt de Ton Bevers-bokaal...)

Het viertal heeft het hele weekend barbiehuizen geknutseld van oude dozen en lappen. Marens woning valt hier en daar een beetje uit elkaar. Als Sofía gaat opruimen, zegt ze: “Ik ga even dit Groningse huis verplaatsen.”

Matthias en Sofía praten over de hygiëne-regels op school na de gym. Sofía: “Wij mogen alleen roller-deo’s.” Matthias: “Wij mogen álles, alleen geen toiletreiniger.”

Aid'en'Elsa dommes

Elsa reads out loud from some pamflet: "Name a few crimes that could be committed in school."
Aiden's eyes light up: "MURDER!"

Elsa knows how to flatter: "Look Papa, that man on the poster looks just like you!" ...

Aiden knows how to not flatter: "Mama, when I grow old, will I also get the lines on my face like you?"

This one is for nerds... I pickup a book from the library. Elsa ask me, "Papa, what is see-hashtag?"
The joke here is that C-sharp (written C#) is a programming language (and I obviously picked up a book about it). Michael may now say that a see-hashtag is also a dee-flat, but we're not talking about deflating our flat... eh? Okay, sometimes they are not so funny...

Katelyn explains the concept of breaking even to Elsa. After a while, Elsa asks, "Mama, can you also break odd?"

Aiden with a grin: "Papa, if I start working for Singapore MRT, then I would be your customer, right? Then you would have to do what I say."
Elsa: "Pfft, by the time you start working, Papa will be 86 years old; he would have retired!"
We're not entirely sure if Elsa's math is bad, or whether she really expects Aiden to take a very long time in school. We hope it is the former.

We're all running to catch a traffic light. Later Elsa says, "Wah, I could run pretty fast, even though I'm wearing my high heels" ...

Dommes uit Zuid-Holland

 

Loesje zegt iets in het Engels tegen Esteban. Sofía: “Mother, that is for him nice. I understand everything!”

Neef en nicht uit Rijswijk komen spelen in Yp. Sofía zegt later tegen haar moeder: “Ik heb even goed met Matthias overlegd. Het leek wel een volwassen gesprekje.”

Loes zelf gaat een eindje wandelen met buurvrouwen. Als ze weer thuis komt, zittten de kinderen binnen op de bank TV te kijken. Milo: “Mam, er was net iets ergs, er kwamen bijna kidnappers op me af, je weet wel, Nike-jongens in het zwart!” Loes: “En wat deed je toen?” Hij: “Ik liep weg!”

Sofía, ernstig: “Ik denk dat we nu met deze donkere dagen moeten afspreken dat we vóór het donker binnen zijn.” Loes: “Hoe laat was Milo thuis dan?” Sofía: “Oh, om 5 uur, maar ik bedoelde het eigenlijk voor jou!” 

Sofía klaagt dat ze voor zoveel dingen bang is en Loes zegt: “Iedereen heeft wel wat. Milo hier is bijvoorbeeld vaker boos.” De laatste reageert meteen: “Hey guys, ik zit er wel gewoon bij hè....” 

Milo en mama kijken wolken en praten over van alles. Milo heeft een wens: “Dat mama, papa, Sofía eeuwig leven met ik.”

Moeder en zoon praten over verschillende soorten kanker. Loes legt uit: "Huidkanker komt bijvoorbeeld van teveel zon. Longkanker komt van roken. Borstkanker is minder erg, als je er snel bij bent." 
Milo, bezorgd: “Wonen we dicht bij het ziekenhuis?” 

Loes: “” Het leven van papa is makkelijk: boodschappen sjouwen, de wasmand...”
Sofía: “Maar mam, heeft papa óoit in zijn leven een wasmand gedragen?”

En natuurlijk nog twee van Maren. Die komt met Miguel terug van de dansles. Er was een familiemidddag geweest waar ouders en broers/zussen werden aangemoedigd om mee te dansen. Velen hadden dat gedaan, maar Miguel was aan de kant blijven staan. 
Emma: "Vond je dat jammer?"
Maren: "Nee, eigenlijk niet. Dan zou ik mij denk ik heel erg hebben geschaamd..."

Maren: “Mama, had Adrienne nou dementie of oldtimer?”
(Alzheimer)

Marenita's

Maren: “Mama, Matthias loopt op zijn badslippers buiten!”
Emma: “Wat vind jij daarvan?” 
Zij: “Ik vind dat beschamend!”

Emma brengt Maren naar bed. Die vertelt over de les maatschappijleer van vandaag. Ze hadden  gesproken over godsdiensten en sommige kinderen waren gedoopt. Dat vond Maren heel interessant.
Zij: “Hebben wij ook zoiets heel bijzonders?”
Emma: “Jazeker, jullie hebben een donor, dat kan zeker niet iedereen zeggen.”
Ze is even stil. Dan heeft ze iets nóg interessanters ontdekt: “Én wij zaten op een rekencursus!”

Winters weer in Nederland en Maren zegt: “Ik wil lopend naar school! Over het snijs!”
“Snijs?”
“Sneeuwig ijs, mama.”

Geen dommes meer in de familie?

Is het genre nu eindelijk ter ziele, met het opgroeien van de kleintjes her en der? Sophia, wil jij dan eens gauw voortmaken!

Maren levert gelukkig nog. Ze oefent met Emma haar boekbespreking. Maren: “Het boek is geschreven in 1973.” Ze is even stil. Dan: “Bestond de Grondwet toen al?”

Moeder en dochter discussiëren over het boek. Maren: “Ik moet dit ook met oma doen. Die heeft een boek geschreven. Die heeft er verstand van!”

Ze kan er niet over ophouden. Nu tegen haar vriendinnen op weg naar een feestje: “Mijn opa schrijft een boek. Over het studentenleven.” Na een correctie van Emma vervolgt ze: “Maar oma schrijft wel gewone boeken.” Vriendin: “Oh, dus die kan je in de Bruna kopen?”

 

Op de Woensdagen kwam A3n naar Rosmalen om ons op te vangen in de namiddag. Het is één van mijn oudste herinneringen. Ze maakte tosti's voor lunch. Ik zat op de kleuterschool en zal vijf of zes geweest zijn. Petra een jaar of drie ouder.

Vijftien jaar later speelde ik gitaar in een bandje. Zomaar opeens stuurde A3n me een foto per post (wellicht met de krant).

"Flowers in a Green Field," she wrote. It was the name of the band, and the lyrics of one of our songs! It was so very appropriate. The photo is taken in Rosmalen's backyard. Possibly shot on one of those Wednesday afternoons.

On the first of June 2022, I spent one more Wednesday with A3n. It was a lovely, warm June day in Boxtel. We walked with Hera in the park, we chatted about this and that, and Aiden and Elsa made pencil drawings with A3n. All of us had such a wonderful time.

A few weeks after our visit, A3n told 'sMam how much she had enjoyed that day, and how "the boy had been cheeky, and the girl really sweet." It was so touching that A3n remembered that day, despite her memory trouble.

Aiden was six at the time, Elsa eight. Perhaps we did not eat tosti's, but reflecting back, I feel we somehow made a nice, full circle.

Tip van de week

Ik kreeg een cadeautje van Julia en Sascha, een antieke plafondlamp. Ze weten dat ik van ouwe troep houd: meestal mooier dan de doorsnee Ikea, altijd kwalitatief beter en vaak uniek. Hoe de lamp er oorspronkelijk uitzag, heb ik niet op foto, maar wel hoe hij eruit zag nadat ik hem krap twee minuten in bezit had...

  

Je ziet dat hij wat grauw glas had, maar een mooi metalen randje. Balen... Want vindt maar eens een antieke glasplaat met een diameter van een random 47cm. En áls je die al vindt, dan zit ie vast in een ándere antieke lamp, die je dan weer moet afbreken om deze te kunnen herstellen etc. etc.. Da's zelfs voor deze ervaren kringloper dus echt zoeken naar een speld in de hooiberg.

Vroeger deed ik dan dit schietgebedje: "Heilige Antonius, goede vrind, help dat ik mijn ... (glasplaat) vind". Dat hielp altijd. Ik heb het waarschijnlijk zó vaak gebeden, dat deze heilige op mijn schouder moet hebben gezeten, bij mijn bezoek aan de eerste de beste zoeklocatie:

Perféct passend, een losse 47cm diameter glasplaat, alsof ie daar voor mij klaargelegd was. Is dat mazzel of voorzienigheid? De lamp is er ook nog eens wat frisser op geworden. Mijn tip voor deze week is dan ook: laat eens iets vaker uit handen vallen!

Voor €3,- maar die vraag ik nog aan Julia en Sascha terug, want het was toch een cadeautje? 

Dummer dummer

 Agnes: "Het is wat."

Sascha: "Wat is het dan?" 

Ik: "Ik ben niet helemaal 100%."

Sascha: "Ik ben ook niet lekker, er gaat vast iets omheen!"

Sascha weet bijna zeker op welke dagen hij na zijn verlof gaat werken: "Heb alleen nog de meening van de bas nodig."

Meneer Sukkel gevonden!

BBC News - New tech boosts Dutch drive for sustainable farming

https://www.bbc.co.uk/news/business-66461769

"We know that crop diversity works," says Mr Sukkel

Deze man heet werkelijk meneer sukkel!

De BBC heeft hem niet gevraagd of de Poll nog terug komt op de blog. Hoewel we dan waarschijnlijk slechts 3 stemmen zien.

Dummer dummer van Sascha

 Sascha (Julia's integrerende Deutscher, zijn Nederlands heeft zo zijn lacunes...)  belt de garage hoe laat hij de auto kan ophalen: "De auto is klaar om een uur of vier "

"Wat?"

"Een uur of vier"

Sascha legt boos de hoorn erop. 

"Dat kan toch niet, hij blijft maar een uur óf vier zeggen...hoe weet ik nu hoe laat ik er moet zijn, om één uur of om vier uur??"

Sophia was net geboren.. "En hoe gaat het met jullie en de baby ?" 

Sascha teleurgesteld: "Ik moest van Julia in de gaskamer slapen " (Gastenkamer.)

De WhatsApp-chat gaat over eten...

Bedenk Duits: "fressen". 

Overigens zou ik dit ook vrezen 😱, maar dit terzijde.

Sascha's grootste fan, hij krijgt veruit de meeste lachjes:

Terechtstelling

Emma heeft ontdekt dat de ouders van een van Marens beste vriendinnen, uit elkaar zijn en dat het meisje al járen bij haar vader en zijn vriendin woont. Ze vraagt Maren bij het tandenpoetsen of het meisje de vriendin van haar vader aardig vindt.
Maren: “Geen idee mam, ik hoef toch niet élk detail van haar leven te weten?

Sofía vindt het maar niks dat buren verderop een Delftse student in huis gaan nemen. “Het kan helemaal misgaan met die student. Hij kan wapens bij zich hebben. Hij kan dronken vrienden hebben.”

Sofía: “Niet klagen over je ouders! Het zijn prachtige opvoeders!”

Sofía: “Oma, waarom ben je op dieet?” 
“Omdat ik graag gezond wil zijn.”
Sofía: “Zodat je gezond kan sterven?”

Loes vraagt Sofía of ze volgend jaar een keer een weekendje weg wil, met z’n tweetjes, of met z’n vieren met het hele gezin. Sofía: “Het ligt eraan of mijn pubergedrag erger wordt volgend jaar, en ik echt niet meer met mijn kleine broertje wil.”

Camilo: “Deze hond is goed getamd!”
              “Er zijn salamanders die heel durfbaar zijn!”
              "Indrukwekkelend!"  

Milo roept geschrokken vanuit zijn bed: “Mam! Wat was dat?”
Loes: “Ik snoot mijn neus!”
Hij: “Oh gelukkig! Ik dacht dat iemand je ging wurgen!”

Sofía: “Ik word echt nooit zwanger! Ik adopteer wel iets!”

Sofía past een zomerjurkje in een winkel. Het is heel kort en er hoort een tasje bij met gouden schakelkoord. Zegt ze: “Ik vind het wel leuk, maar ik weet niet zeker of ik wel de persoon ben voor dit soort jurkjes...”

Ze zitten al twee dagen in de auto op weg naar Italië. Het is al een hele tijd stil, dan zegt Milo opeens, een beetje geschrokken: “Jongens, gaan we ook terug met de auto?”

Daarna, in diezelfde auto, Milo: “Jongens, jullie kunnen later een boom of een bloem worden, hè?” Loesje: “Hmm?” Hij: “Nou, als jullie dood zijn dan kunnen jullie verbrand worden en dan kunnen wij jullie as uitstrooien en dan komen jullie dus terug als boom of bloem...”

Sofía: “Het heet niet voor niks Buienrader, ze raden gewoon maar wat...”

Sofía tegen haar ouders: “Ik vind jullie een mooi stel, vooral omdat jullie er zo verzorgd uitzien op dit moment.” 

Loesje vertelt Sofía onderweg naar Verona het verhaal van Romeo en Julia. Sofía: “Een verboden liefde is wél spannend.” Ze denkt even na. “Mam, hoe zou jij het vinden als ik verliefd werd op de zoon van die irritante collega van je?”

Er is ouderwets veel met de playmobiel gespeeld, de afgelopen zomervakantie, en ook nu de school weer is begonnen en iedereen eigenlijk weer op tijd naar bed moet.
Als Emma aankondigt dat het tandenpoetstijd is, roept Matthias: "Maar we moeten de onthoofding nog spelen!

 

Aiden Biden Ciden

Aiden: "That man has the wrong first letter." (Biden)

Aiden has a day of home based learning. He has to do a computer assignment...

In disbelief he says, "I can't believe there are so few animals in this zoo!"

Elsa: "Mama, you're such a noob when it comes to Minecraft."
Katelyn: "Yes. I'm so noob I'm the goddess of Noob!"

Aiden asks, "Where are we going?"
Then he looks at the swimming trunks he's wearing and says, "Oh yeah huh, we're going swimming!"

Aiden: "Darius' dad is rich, because he has a thousand dollars."

Bye!!!

Vakantiedommes

De lange reis naar Italië is begonnen. Milo kijkt uit het autoraampje naar het Limburgse landschap dat voorbij schuift. “Ik wist niet dat Delft zulke heuvels had!” Loes: “Delft?” Hij: “Oh sorry. Ik bedoelde Drente!”

Matthias, wachtend bij een laadpaal, op een verlaten Aire vol vrachtwagens en wc-papier, in volle ernst met een glimlach op zijn gezicht: “Mam, ik sta écht te genieten!”

Matthias, na een boottochtje over het Gardameer: “Het grootste avontuur van vandaag was dat papa het tankstationhaventje in  moest varen, zonder andere boten te raken én ons niet al te veel scheldwoorden te leren...!”

In Italië is ook aandacht voor de dagelijkse ochtendgymnastiek:

Op weg naar het bergdorpje Salo, Maren: “Salo, dat was toch een vriend van Hitler?” (Stalin)

Verderop rijden ze langs een met klimplanten begroeide muur. Maren: “Maar hoe blijven die takken daar aan plakken?”

Hoe houd je je bezig naast spelen, zwemmen en wandelen? Wat dacht je van een mime-voorstelling?

De andere 20 zal ik jullie besparen....

Emma bespreekt met Maren de terugweg, ze gaan via Frankrijk, langs Djoeke en haar zoontje Sam, die al weer 2 ½ is en die ze jaarlijks wel een keer ergens zien.  Maren: “Op zich wel fijn dat Sam al iets ouder is, want dan kunnen we beter met hem communiceren. En hij is toch ook nog schattig. Ik bedoel, jij bent niet schattig meer.”

D'n ouden doosch kan ik maar niet dicht laten.....