De tuin van Adrienne

Jullie zullen je afvragen welke tuin ik bedoel. Want de tuin op het Essche Heike is toch de tuin van opa? Dat klopt, maar niet lang meer. De tuin van opa heeft te veel onderhoud nodig. En daarom heeft Adrienne de macht gegrepen en een nieuw tuinplan bedacht. Dat bestaat uit een rand bomen en struiken, de vijver, het schuurtje en verder gras, gras en gras. Geen peultjes meer, geen boontjes, geen aardappels, geen prei en geen wortelen. Zelfs geen kool meer. De konijntjes zullen erg teleurgesteld zijn. Maar ook: geen vaste planten meer. En de bloementuin van opa bestond vrijwel geheel uit prachtige vaste planten. Rj en ik hebben vorige week zaterdag alle vaste planten uit de tuin weggehaald. Ik wilde jullie waarschuwen: kom ook planten halen! Maar het lukte me niet om op deze blog te komen.
De buurman heeft al erg meegeholpen door de heel grote heg - die Rich net gesnoeid had - weg te halen. En de hoge bomen uit de buurtuin zijn ook weg. Dus je zult wel schrikken als je in de serre staat en het slagveld overziet.
Dit en volgend weekend verplanten we de struiken. Volgend voorjaar maken we de tuin van Adrienne. Met graszaad, meer hebben we niet nodig (even afgezien van een tractor die kan ploegen, een hoop compost, een roller, harken en veel zweet). Volgend jaar op het familiefeest kunnen we golf spelen in de tuin.
Ik breng dan wel een bosje bloemen mee, want al opa's bloemen staan nu in mijn tuin! Hoezee, Margriet

De dag ervoor...

Goed voorbereid, nu wel. De generale repetitie (ook wel proefpromotie genoemd) was met recht een uitermate goede generale: het ging erbarmelijk. Dus, als het gezegde klopt, moet de premiere een succes worden. Daar heb ik uiteraard nog wel even hard aan gewerkt. Vier dagen lang sloot ik mezelf op in huis. Niemand in de straat kon meer internetten omdat alle informatiestromen direct naar mijn laptop liepen. De pen was vergroeid met mijn hand. In mijn proefschrift staat nu een dubbele hoeveelheid aan tekst dan in de exemplaren die jullie hebben gekregen. Maar ik geloof dat ik er klaar voor ben.
Ter afleiding togen Ton en ik vanmiddag naar Zwolle om huizen te kijken. De volgende stap, na mijn doctorstitel, is namelijk dat Ton voor de professorstitel gaat. Die kans krijgt hij in Groningen. Over een paar jaar pas, maar we gaan de boel vast verkennen.
Op de terugweg in de auto sprong het digitale klokje op 4.15. Morgen om deze tijd... Ik telde de minuten. Drie kwartier duurt lang. De zenuwen beginnen nu zo langzamerhand de kop op te steken. Ter afleiding pakte ik bij thuiskomst een van mijn van m'n moesje geërfde hobbies op. Ik streek de hele kledingkast glad. Allen die nog moeten gaan promoveren kan ik dit melden: je hand verbranden aan het strijkijzer leidt inderdaad ietwat af van de ergste zenuwen, maar de voordelen wegen niet op tegen de nadelen, dus zoek voor 'de dag ervoor' een veiliger hobby.
De postbode bracht intussen de post. Daar zat een kaartje tussen van een vriendin: "Je promotie is net zoiets als trouwen in je eentje. Geniet van jouw dag!" Dat ben ik zeker van plan. Ik hoop dat jullie allemaal lekker mee komen genieten!

Sint Maarten

In het Zuiden kende ik Driekoningen. Op 6 januari gingen we langs de deuren, zongen Dreikeuningen-geef mich unne neue hoed! en kregen snoep, fruit of een centje. We waren altijd met z'n drieën. Verkleed als Balthasar, Melchior en die andere. En we kenden maar één liedje. We liepen alleen door onze eigen straat. Samen met nog twee andere groepjes kinderen die tegelijkertijd bij een andere deur stonden. En we leerden alle mensen in onze straat kennen. Die twee oudjes met dat enge kleine keffertje. Die enge meneer Krijns. Die lieve mevrouw Brouwer die je mee naar binnen vroeg als ze in de keuken een snoepje ging halen - en dan een keer dat beroemde piejoewiepscheetje lied!. En natuurlijk ook die mevrouw die alleen dat luikje in de deur open deed. We kenden alleen haar hoofd. Terwijl we zongen ging vaak het luikje weer dicht en tegen het eind (we zongen braaf door) opende het luikje weer en kwam er een beetje onhandig een arm uit met drie mandarijntjes.
Dat was in Maastricht. Nu wonen we in Winsum, in het Noorden van ons land. Geen driekoningen. Sint Maarten!
Is het niet Halloweentijd? Met het Amerikaans trick-or-treat? Nou, Sint-Maartenfeest lijkt meer op het onschuldige lieve driekoningen. Lisa heeft voor het eerst meegedaan. Maar er zijn mooie verschillen.
Al in de klas werd weken van tevoren het repertoire van vijfentwintig liedjes geoefend. Er werd geknutseld aan de meest fantastische lampions. En er werd naartoegeleefd alsof het Sinterklaas' verjaardag was.
Bij Sint Maarten hoef je niet met z'n drieën. Alleen mag ook. Of met meer. Dat is fijn. Want bij Driekoningen hadden wij vaak een probleem als Matthijs' vriendje mee wilde. Dan waren we drie koningen en één kameel (Lonneke bijvoorbeeld). Of -net zo creatief- vier koningen. Maar Sint Maarten kan zelfs met zijn tienen.
Toch had Lisa afgesproken met haar beste vriendinnen. Tessa en Silke. Dus gingen ze met z'n drieën. Het was een groot succes!

Wat we niet wisten, maar ontdekten, was dat de winkels even vóór sluitingstijd ook mee deden en hun deuren openhielden voor kinderen. Bij elke winkel stond een medewerker klaar met een grote schaal snoep. Om de beurt, netjes in een rij op elkaar wachtend, zongen kindjes alleen of met z'n tweeën een van de vijfentwintig sintmaartenliedjes. Dit kwam wel een beetje vreemd over en Lisa had dan ook geen zin om híer aan mee te doen. Maar daarna, van vijf tot zeven, zong ze als een nachtegaaltje. Samen met Silke en Tessa. Elk met een eigen windvangende grote lampion van karton. Lisa had een prachtige uil gemaakt. Silke een vlinder. Tessa een poes. Het licht kwam van een klein lampje (bij Tessa was om vijf uur de batterij al bijna leeg).
De straat van Tessa. En de straat daarnaast, waar Tessa's Oma woont. De straat van Silke. En een paar huizen uit de straat van Lisa. De moeder van Silke wilde eigenlijk dat haar kindje om zes uur weer thuis was. Dus tegen zevenen kreeg zij het zo op haar zenuwen, dat ze uiteindelijk niet meer toekwamen aan alle buren in onze straat. Geen wonder ook als je bedenkt dat de drie kibbelende meisjes bij elke deur vijf minuten nodig hadden om uit te maken welk van de vijfentwintig liedjes ze nu weer gingen voordragen. Ze hadden zo elk hun eigen voorkeur en dat maakt het er niet gemakkelijker op. Nee efficiëntie en daarmee het ophalen van tien keer zoveel snoep, fruit en geld, was heel ver te zoeken. De charme van het Sintmaartenfeest bleef daarentegen volledig in tact.
Es heeft het feest vanuit huis mogen beleven. Tja, het thuisfront moet bewoond blijven voor alle kinderen die bij ons langs komen! Dus - zoals bij alle huizen in Winsum, bleven de gordijnen open, waren er buiten kaarsjes in kleine lantaarntjes aan en stond ook hier een grote mand snoepgoed klaar. Van tweejarigen die voor de sier met een lampionachtig ding in hun handen voor de deur werden gezet, terwijl hun moeder of grote broer een liedje zong, tot serieuze tienermeisjes of -jongens die echt hun best leken te doen al was het het zoveelste huis waar ze zongen. Sommigen zongen zelfs in prachtig Gronings dialect.
Het was een mooi folkloristisch gebeuren. Ik mis Driekoningen helemaal niet. Het schijnt echt "sintmaartenweer" geweest te zijn. Heel koud met harde wind. Maar de stormachtige regen had tot halfacht zijn adem ingehouden. Iedereen was binnen en het barstte buiten los. Een donderklap vergezeld door een flinke hagelbui en de laatste lantaarntjes werden uitgeblazen.

Volgende week komt Sinterklaas in Winsum aan.

Jeroen

Effe proberen

Hallo allemaal,

De eerste test van de locatie oisterwijkstraat in Boxtel.
Ik ben geen held met computers zo'n ding moet het vooral gewoon doen en verder niets maar als dit goed is gegaan dan is het weer een nieuw succes. Ik heb ook pas sinds kort de MSN ontdekt. Wel handig communicatie middel trouwns om toch een beetje close contact te houden met zusje in Zuid Amerika!

Ik ga nu even checker of het is gelukt!

Groetjes
Klaartje

schijt

Schrijven is als schijten
Het geschrevene als schijt
Je bent er heel vaak vol van
En je moet het altijd kwijt

spreekwoorden en uitdrukkingen

Sjuuves unne bats op. = Schuif eens een stukje (letterlijk: een kont) op. (Maastricht 1996)

Iets voor de kop hebben. = Iets voor ogen zien. "Ik zie het voor me." (Groningen 2006)

Wat zit er in het snotje? = Wat ben je van plan / Wat zijn de plannen? (Groningen 2006)

Test vanuit Nieuw-Vennep

Het lijkt erop dat we in elk geval ingelogd raken in het blogger systeem, da's al heel wat.
En wat valt er hierzo allemaal te melden?

• Zeger is nu enkele maanden bezig op het middelbaar en dat gaat heel voorspoedig. En hij vindt het leuk, het meest belangrijke. Frans natuurlijk niet (had hij een eerste onvoldoende, vooral ook met het excuus dat er slechts 2 een voldoende hadden :-)), wiskunde is 'echt veel te gemakkelijk', die van Nederlands is een zeur, etc etc. Van de week is hij 12 geworden, en inderdaad, op weg een puber te worden.
  
• Merel heeft deze week te horen gekregen dat ze weer een lesnivo omhoog mag bij het paardrijden. In dit nieuwe nivo gaat ze (eindelijk) leren springen, ze kan niet wachten (maar moet dat nog wel even, want het gaat pas in per December).

Tot zo ver de Blog test (incl lay-out tests!)

Groetjes,
P&P&Z&M

Formule 1 auto's expositie in Londen

Strawberry frappacino in London

Meeschrijven aan TLTZTM

Voor je kan schrijven moet je eerst uitgenodigd worden. Dat doe je door een mailtje te sturen naar mij (erik). Ik zet je vervolgens op de lijst van schrijvers. Je krijgt dan een email van Blogger. In die email staat hoe je een naam en password kunt aanmaken om in te loggen.

Als je eenmaal een naam/password hebt, dan kan je naar http://www.blogger.com/home surfen om in te loggen. Eenmaal aangemeld kom je op het blogger "dashboard" terecht. Van daar af kan je schrijven op de blog: Klik op de TLTZTM entry of rechtstreeks op het groene "+" plus teken.

Je kan dan een "post" schrijven en publiceren. Schrijven is zoiets als een online email schrijven, er is wat markup available, je kan internet links maken en je kan images toevoegen.

Nog niet klaar maar toch maar eerst even eten? Met "save as draft" wordt je post nog niet op het internet gezet en kan je later verder schrijven.

Trouwens, als je wil, dan kan je vanuit het dashboard ook een compleet nieuwe blog maken, bijvoorbeeld de beversvakantiefotos.blogspot.com of michaelsmuses.blogspot.com. Er zijn thans al meer dan 30 Millioen blogs ter wereld, waaronder TweeWo's blog en Katelyn's blog (Katelyn, Erik's vriendin, blogt al 5 jaar!).

Have fun!

De eerste post

Hoi hoi allemaal,

Dit is een test om eens te kijken of we de familie krant online kunnen brengen zonder al te veel moeite.

We testen eerst met een beperkte groep om eens te kijken of het werkt. Uiteindelijk kan de hele familie hier artikelen kwijt.

Een van de punten waar ik al tegenaan liep is dat ik nog geen Nederlands spel check gevonden heb.