Domme domme

Matthijs ziet een foto van Annemarijn: "Ah, ik zie het al, die koopt later een Volkswagen Golf!"

Eerste prijs voor sinaasappelproject in Colombia

Vers van de Delftse pers:

Loesje Bevers en Esteban Jamarillo Freydell winnen de scholierenwedstrijd Imagine!


Loesje Bevers (ENZ) en Esteban Jaramillo Freydell (BST) hebben met hun project ‘What’s the deal with the orange peel’ de scholierenwedstrijd Imagine gewonnen. De VWO-scholieren Malou Kool, Sabine Koetsier, Marinus Luiten en Marjolein ten Wolde van het Johannes Fontanus College in Barneveld ontwikkelden een bedrijfsplan voor dit project wat door de jury als beste beoordeeld werd tijdens de finale in Ede op 16 april. Het project beschrijft een proces om in Colombia uit sinaasappelschillen pectine te winnen, om zo de locale economie te stimuleren. Pectine wordt o.a. gebruikt als verdikkingsmiddel in levensmiddelen en wordt toegepast in medicijnen. Sinaasappelsap is een belangrijk export product van Colombia, terwijl tegelijkertijd pectine juist door dat land geïmporteerd wordt.
Voor het projectvoorstel, zie:

http://foundation-imagine.org/Members/admin/documents/imagine2008/projecten/Projecbeversfreydell/document_view

http://www.barneveldsekrant.nl/page/Lokaal/Regionaal-Detail/JFC-ers-winnen-landelijke-wedstrijd.351663.news

De prijs houdt in dat er een bedrag van 25.000 euro besteed mag worden om het project ook inderdaad in werking te krijgen. Verder mogen alle winnaars, dus scholieren en wetenschappers, op reis naar Colombia om de omstandigheden ter plekke te gaan bekijken.

Mooi was die tijd...

Jeroen: Zoals iedereen tegen ons zegt: ik wou dat ik nog klein was... Nou, ik weet niet of Marleen nog wou dat ik nog klein was...

Domme Domme

Bas, Puck en Job zitten samen aan tafel. Het eten is bijna klaar en Job is ongeduldig en gaat op zijn stoel staan. Dan wordt hij ook nog ondeugend en gooit zijn lepel en vork op de grond. Bas waarschuwt: "Job niet je lepel op de grond gooien!" en raapt de lepel op. Dit is natuurlijk niet het einde van het verhaal want Job gooit zijn lepel weer op de grond. Dus Bas weer: "Job, niet op de grond gooien. Dit is je laatste waarschuwing. Als je het weer doet dan ga je even in de hoek zitten. Heb je dat goed begrepen?"
Even blijft het stil en Job reageert niet op de laatste vraag. En dan zegt Puck: "Dan moet je altijd ja zeggen Job!"

Job kletst ook steeds meer: Tractor is duidelijk. Vatauto is vrachtauto. Rote vatauto is grote vrachtauto. En toen kwam er een hele grote vrachtauto langs en Job roept enthousiast: "Rete rote vatauto!"

vrolijk paasei allemaal!

Geen non, geen psycholoog... ik gok op grapjas!

Hee, een ankette!

Waar staat de optie 'ik stem niet'?

Domme domme uit Nieuw-Vennep

Ik doe een spelletje Braintraining op de Nintendo DS. Aan de hand van enkele oefeningen wordt je brain-leeftijd bepaald, en natuurlijk: hoe lager, hoe beter. Bij een eerste keer proberen ben ik 49 jaar, maar na een kwartiertje oefenen is dit al gedaald naar 34. Trots zeg ik: Ik heb de brains van een 34 jarige!
Pauwel: mmm - ik heb liever een vrouw met het lichaam van een 34 jarige.

Zeer Znel Zwemmende Zeger

Opnieuw heeft Zeger uitstekend gezwommen bij de NCS Bondskampioenschappen. In zijn leeftijdscategorie '94-'95 heeft hij 2 gouden (100m en 200m schoolslag (foto)) en een zilveren medaille (200m wisselslag) veroverd. Verder ook nog twee keer een eervolle 5de plaats (100 wissel en 100 vlinder). Wij waren uiteraard trotse getuigen!

Stukje verslag gekopieerd van de site van zijn zwemclub (Watervrienden Lisse):

Zeger van Nieuwenhove liet in programmanummer 33 zijn enige rivaal Roel Rademaker even zien hoe je een 200m schoolslag moet zwemmen door met 4 seconde voorsprong te winnen.

Zeger van Nieuwenhove gaat (...) het gevecht aan met Ryan Donker, Sven Blom en twee zwemmers van Almere op de 200 meter wisselslag. Zeger ligt met de vlinderslag voor, maar wordt op de rugcrawl bij gehaald door een zwemmer van Almere, dan komt de schoolslag en zwemt Zeger weer weg van de rest van het veld, tot slot de borstcrawl waarin Zeger toch nog alles moet geven om uiteindelijk als tweede te eindigen achter Roel Rademaker van Almere.

Lang leve de elektronische tijdwaarneming moet ook Zeger van Nieuwenhove hebben gedacht op de 100 meter schoolslag, waarin hij met 5 tiende van een seconde verschil op de nummer 2 het goud om zijn nek kreeg gehangen.

Domme domme

Edouard ziet een foto van Annemarijn.
E.: "Ze wordt toch geen non, he?!"
Jeroen: "Nee, psycholoog!"

Naschrift: Ik was altijd in de veronderstelling dat bij psychologen de patienten op de bank liggen. Niet dat de psycholoog zelf ligt te pitten!

Alea jacta est

De kogel is door de kerk: na Singapore gaat de familie een tweede buitenlands filiaal openen. Dankzij een Rubicon-beurs van NWO zal Loesje vanaf augustus 2009 twee jaar lang werkzaam zijn in het Children's Hospital Oakland Research Institute aan de Martin Luther King way in Oakland, San Francisco! Wie wat meer wil weten over haar nieuwe baas en het lopende onderzoek daar, zie:
http://www.chori.org/Principal_Investigators/Theil_Elizabeth_C/theil_overview.html

Domme Domme

Puck is de laatste tijd goed op stoom en produceert de ene na de andere.

Puck probeert de rits van haar jas zelf dicht te maken maar Job staat een beetje tegen haar rug te duwen en dan zegt ze: "Niet doen Job! Zo kan ik me niet consterneren!"

Ze doet een hardloop wedstrijd tegen zichzelf. Voor de start roept ze: "Start voor de klaar...af!"

Voor het slapen gaan lezen we nog een boekje. Het gaat over een jongetje dat heel erg naar de wc moet maar met zijn papa en mama naar een badkamerwinkel moet. Daar doet hij zijn grote boodschap in een van de wc's die in de winkel staan. Puck zegt dan heel verontwaardigd: "Ik doe dat niet hoor! Ik doe dat op het toilet!"

Annemarijn

Wat een schatjes, hè!

(Klik op de foto om hem groter te bekijken.)

Annemarijn is nu bijna vier weken.

Lubbah, aka Evil Incarnated

Mijn kat "Lubbah" heeft een gevaarlijke personaliteit.

Ze kijkt je met lieve, waterige ogen aan, dwaalt wat rond je been, spint diep als je haar aait en dan zitten plots haar nagels in je polsen. Iedereen loopt hier inmiddels rond met een variëteit aan schramwondkorsten. Bezoekers aan het kantoor krijgen waarschuwingen.

Lubbah is zo'n kat die het leuk vindt om met een druppelende kraan te spelen. Een paar weken geleden heb ik een foto van gemaakt:



Zie ook lolcats, een aanrader voor de maandag ochtend.

Vogels voeren

Vanaf dat het -12 graden was, heb ik het bijvoeren van de vogeltjes in de tuin wat opgevoerd. Normaal hangt er een pindanetje en een vetbolletje, maar voor de scharrelaars op de grond ben ik strooivoer gaan toevoegen. Omdat een grootverpakking van 20 kilo wat voordeliger leek dan al die kleine zakjes, ging het ineens erg hard. Inmiddels ben ik aan mijn derde twintigkilozak toe. Iedere dag is het dan ook een komen en gaan van vele vogels, een soort open lucht volière. Inmiddels heb ik meer dan 20 soorten in ons stadstuintje gehad, waaronder een verdwaalde boomklever en een specht. De laatste dagen hebben we regelmatig een appelvink te gast, echt een bijzondere verschijning, dus die 60 kilo strooivoer zijn wat mij betreft goed besteed. De vogeltjes zijn ook aan de katten niet onopgemerkt gebleven. De meeste katten zijn zo goed doorvoed met Wiskas, dat ze niet echt tot jagen in staat geacht moeten worden, maar gisteren lagen dan toch de resten van een dode turkse tortel op het gras. Ik nam aan ten prooi gevallen aan een buurtkatten. Maar ik zat er helemaal naast. Vandaag zat de kennelijke dader in de appelboom: een sperwer! Dat geeft het vogeltjes voeren ineens een heel andere dimensie...

Pieterpadters

In navolging van Edouard en zijn broers zetten Peter en ik op 21 februari 2009, klokslag 12, onze eerste schreden op het Pieterpad. Maar in tegenstelling tot De Vier van Bevers, begonnen wij in Pieterburen. Door een winderig, open Gronings landschap bracht de eerste etappe ons van de zeehondencrèche naar huize Tuinbouwstraat 13 in Winsum, alwaar wij voor de eerste keer ons kersverse nichtje in de armen sloten.
Een overnachting in het Mercure hotel te Haren en een uitgebreid ontbijt verschafte ons voldoende moed om op 22 februari de 18 km lange voettocht van Winsum naar Groningen te ondernemen. Onderweg een boom vol ransuilen, kerkjes op wierden, verscheidene kerkhoven, veel wind en vooral erg vermoeide voeten aan het eind van de dag.
Gesterkt door wederom een goede nachtrust, ieder een enorme pizza en een bustocht door het Drents-Groningse landschap in een (te) goed verwarmde bus, begonnen we op 23 februari aan de derde etappe: Groningen-Zuidlaren. Berend Botje zijn we niet tegengekomen - die zat vast nog in Amerika - wel ontelbare molens, prachtige vennetjes, een paar kilometer snelweg, een echt Gronings, laid back tsieiettsieiekwâêk [uitspraak: dikke Groningse t en langgerekt, nasaal kwâêk] vogeltje en een welverdiende pannenkoek met spek en kaas aan het eind van de dag.
Nu 51 km in de benen. Nog 454 te gaan...

Marijntje, geboren op 8 februari 2009

Lief meisje met je mooie ogen,

ik zit hier over je heen gebogen

naar je te kijken;

zal je op me gaan lijken?

Lisa, 8 februari 2009

Domme domme - Technologie uit het verleden

Hoe wij zonder computer, game-console en een zeer beperkt aanbod aan tv programma's (maar een paar zenders, uitzending pas na 18u...) de winter doorkwamen is onze kinderen een raadsel: 'wat deden jullie dan???'. Waarschijnlijk verveelden we ons steendood, al kan ik me dat niet meer herinneren.
De video is een technologie die de kids nog hebben meegemaakt. Maar ze waren te klein om het te onthouden en ze zijn allang gewend aan de DVD technologie, getuige Merel's pogingen een oude video te bekijken:

Aan tafel haalt Pauwel een tekenfilm aan, die we op video hadden. Merel weet de video uit een oude doos te vissen en wilt de film nog eens zien. De video in de speler doen lukt wel, maar dan...

Pap, hoe vind ik het 'menu' op deze video? Ik kan de menu-knop nergens vinden op de afstandsbediening.

Nadat ze begrepen heeft dat er geen menu is bij een video, en we gewoon 'start' duwen, komt de volgende vraag: En hoe ga ik nu naar de volgende scene?

Door het oog van de naald

In de USA, als begeleidster van een groep Leidse en Delftse studenten-op-studiereis langs biochemische sites in California, raakte Loesje betrokken bij een auto-ongeluk. Hier haar verslag via de mail:

"Ik zit nu in The Hollywood Downtowner Inn, aan de Hollywood blvd. We kwamen aan in het donker in de regen, dus de buurt lijkt een beetje op een no-go area, maar volgens alle boekjes moet het toch wel veilig hier zijn! Mijn motel is prima, schoon en niet eens heel klein. Het is alleen geen Best Western of Sheraton in San Diego, waar ik vandaan kom, haha.

We hadden wel een heftige reis hier naar toe, ik kan het nu rustig beschrijven omdat alles helemaal goed is afgelopen, maar we zaten bijna in een auto-ongeluk. De studenten hadden 2 busjes gehuurd voor 10 personen en 1 auto. Ik zat in een busje en ik kan je wel vertellen dat ik veel te danken heb aan de bestuurder!! Geen zorgen hoor, geen schrammetje voor niemand en ook niet op de auto, we hebben heel veel geluk gehad.

Naast ons reed een auto die opeens een wiel (!!) verloor. De auto kwam zijwaarts op ons afrijden en bestuurder Martijn ging volop in de rem!! Wij reden op de linkerbaan en de auto schoof vlak voor ons langs, ik zat achterin en dacht toen: oefff, maar het volgende moment crashte die auto dus keihard tegen de vangrail en kwam bijna terug naar ons, Martijn stuurde echter PERFECT en de gecrashte auto, super groot en op hoge wielen, klapte om en vloog over de kop. Ik zat aan het raam achter de bestuurder, naast de vangrail, dus toen ik de auto over de kop zag gaan, keek ik naar beneden, omdat ik echt zeker wist dat we hem volop gingen raken, maar toen vloog hij over de vangrail heen. De jongens in mijn busje keken wel en die zagen de bestuurder van de auto het raam uit vliegen, zo de andere snelweg op. Wij reden in rem-vaart door en stopten.

Twee van de jongens renden meteen naar de gekantelde auto, ongeveer 150 m terug, maar ik kon alleen maar op de achterbank zitten en ik was zooooo blij!!!! Zoo blij, omdat ik echt ZEKER meende dat we die auto gingen raken. Echt, we waren eerder een beetje euforisch, zooo blij met onze bestuurder. Alle andere beslissingen hadden zo anders af kunnen lopen. Zo gaat dat natuurlijk in het leven, maar toch wel even bizar. We hadden bijvoorbeeld al geluk dat er niemand erg dicht achter ons zat! We moesten echt volop in de rem. Met onze bestuurder ging het heel goed, hij kon daarna prima verder rijden. De jongens uit de auto waren echt van die grapjanussen, dus na een uurtje evalueren, kwamen er alweer wat grappen over. Niet op een verkeerde manier, maar ja, je moet het ook niet te zwaar opnemen.

De man die de auto uitvloog, was wel bij bewustzijn, hij had ook geluk gehad. Ik heb hem niet gezien, maar dat vertelden de twee studenten die waren gaan helpen. Zij hebben ook bij de politie een statement afgelegd.

Goed, ik wilde het jullie toch even vertellen, maar geen zorgen dus! Ik hoef niet meer in het busje de snelweg op als het goed is! En we kijken nu nog beter uit, wat we sowieso al deden. Maar in Hollywood zijn is natuurlijk ook heel leuk, morgen gaan we Peter (oude vriend uit Delft, B.) opzoeken op UCLA. Zaterdag ga ik dan nog een dagje iets met Peter doen. Hopelijk wordt het iets beter weer, maar de voorspellingen zijn niet echt heel erg goed....
Tot mails!! Loesje

Op dinsdag 10 februari vliegt Loesje weer terug naar Nederland. Dan is ze bijna drie weken in California geweest.

Ga ook bij de politie

Sinds kort ben ik bij de Goudse politie, en speur ik actief naar misdadigers. Hoe dat zo? Omdat ik op verzoek van diezelfde politie lid ben geworden van het pas opgerichte Burgernet. Wie zich daar aanmeldt, wordt als burger ingezet om mee uit te kijken naar criminals-on-the-run. Je krijgt een sms en/of e-mail waarin een misdaad in de buurt wordt gemeld, de verdachte wordt beschreven en dan is het de bedoeling dat je op de uitkijk gaat staan om te zien of deze persoon ergens in je buurt rondscharrelt.

Met de eerste melding ging iets mis, want het betrof een beroving in Delft en dat is hier niet naast de deur. Ook de tweede melding kwam uit Delft, en ik zat me al af te vragen of ze misschien wisten dat ik daar een dochter heb wonen en hoopten dat ik er misschien juist op bezoek was. Maar ik kreeg een excuus-mail, er was iets niet goed gegaan.

Maar vrijdag had ik dan eindelijk een echte melding! Ik zat thuis te werken, een sms kwam binnen en ik las: i.v.m. aanranding Graaf Florisweg, weg ri PC Bothstraat, 3xMarokaan (sic), ong 16 jr do broek, gilim ko jas (?) 3xmuts 3xrugtas 3xfiets

Ik natuurlijk meteen naar de voordeur en met mijn speurende ogen de hele Krugerlaan afkijkend. Wij wonen precies tussen Gouda-stad en Oosterwei, een in het hele land beruchte wijk van 3 straten en 6 drie-laags flats, waarheen de 3xMarokaan nu op 3xfiets natuurlijk op de vlucht waren. Helaas, geen verdacht mens te zien, geen donkere broek en geen rugzak. Hoe lang moest ik hier nu blijven staan?

Ik ging naar boven, waar Toon zijn werkkamer aan de voorkant van het huis heeft, en zo vanaf zijn bureaustoel door het raam naar buiten kan kijken. Dat was alvast een tweede speurneus vanuit dit Burgernetuitkijkpunt. Daarna luwde mijn enthousiasme. Ik keek nog eenmaal de straat af en ging toen weer aan de slag.

Voelde ik me toch een beetje schuldig toen ik de afmeldingsmail kreeg: Burgernet: 2632 deelnemers hebben uitgekeken met 6 eenheden politie. Heeft geen resultaat opgeleverd. Ieder bedankt voor het uitkijken .

Nu kan ik gewoon niet wachten op de volgende melding! Heb de verrekijker al klaarliggen. Zal ditmaal ook de poort in de gaten houden. Dus heren Marokaan, doen jullie nog eens wat? Ik zal jullie vinden!