Waggelingetje

Eens in de zoveel tijd waag ik me nog wel aan een kort wandelingetje. Zo ook op zaterdag. We verenigen het nuttige met het aangename en waggelen naar het plaatselijke winkelcentrumpje voor luiers (met kortingsbon). Op de terugweg wordt de stoep geblokkeerd door twee kletsende moeders met twee kleine kindjes, eentje op een fietsje, de ander op een step. Een van de moeders begint spontaan te zingen: "Jongens, meisjes, aan de kant, want daar komt ..." en houdt dan verschrikt haar mond.

Ik vul vol overtuiging aan: "... een olifant!"

Ze had tenslotte gelijk!

It ain't over...

'til the fat lady sings.

Zittend op een contrabaskruk, de knieen tegen elkaar lukte niet meer, een grote, zwarte jurk met daaronder een zwarte zomerbroek die onder m'n buik hing, dikke zwarte sokken in zwarte zomerschoenen, want de zwarte concertschoenen pasten echt niet meer, en een indrukwekkende klankkast. Hoor hier het resultaat (Edouard in de basregionen, Lonneke in de sopraansectie):

Om een indruk te krijgen hoe enorm die klankkast dan is, een foto van 4 weken geleden.

Concerto in G-major

Samen met Benson (bass), Eric (keyboard), Katelyn (drum) en Gillian (vocals) speel ik in een bentje (de voorlopige naam is Gillian and the... what the...?). De opzet was oorspronkelijk eenvoudig: we schrijven ons eigen materiaal, geen druk, en misschien spelen we ooit een concertje ergens of we doen wat home-recording.

Gillian is echter een echte semi-professional. Ze zingt jazz in een hotel. Toen ze aan ons vroeg of we met haar akoestisch wilde spelen in een bar (betaald), dacht ik, hey waarom niet? Ik speelde op het hoogtepunt van In a Green Field 15 jaar geleden voor 700 toeschouwers. Optreden, dat kan ik nog wel...

FOUT.

Feit bleek: We hadden slechts twee weken om ons voor te bereiden.
Bleek feit: De concert lengte: 3 sets van 45 minuten (meer dan twee uur).
Probleempje: Benson zat in Australië voor twee weken.
Blame-je-pro: Katelyn is echt nog niet ready voor concerten.

Onze doelgroep (barvolk) wil natuurlijk U2 horen en Radiohead en zo, en niet teveel Louis Armstrong en Miles Davis. In het verleden speelden we samen alleen ons eigen geschreven materiaal. Gillian en ik moesten dus opeens een cover-lijst met ongeveer 60 liedjes samenstellen en instuderen. In 14 dagen?! Hola, ik moet ook aan mijn bedrijfje denken, en lopenlopenlopen, etc.

We hebben alles bij elkaar 6 keer 2 uur gerepeteerd. Ik zat iedere avond tot diep in de nacht met de gitaar op schoot op het Interweb, zoekend naar poppy liedjes tussen 1950 en 2010 die niet al te moeilijk waren om live te spelen. Vaak moesten we iets vinden voor solos (infamous quote: 'Kun je niet wat scatten voor de solo in dat Kate Bush nummer?'), en soms moest ik ze transponeren naar Gillian's stem-bereik. Die twee eerdere filmpjes waren van een soort trial-event dat we deden in de Holiday Inn hotel (en ja, dat was een lift). Dat was één week geleden. Tot dan toe hadden we iets van 10 liedjes gesprokkeld. We durfden er 4 te spelen die avond.

Gisteren avond was het optreden. En hoe ging het? Er waren dus drie sets van 45 minuten:
(1-1) Erg slecht.
(2-2) Stukke beter.
(3-3) Helemaal geweldig.

Zo hoort het. In stijl ;)

Ik was bloednerveus. Ik wist dat we écht slecht voorbereid waren, en lets-face-it, ik was gewoon poepie-bang. Als een bassist meespeelt, dan mag je best een keer fout gaan, maar Benson zat in Melbourne en met alleen gitaar en zang is ieder foutje hoorbaar. En inderdaad: mistakes-galore, de PA was hopeloos, een snaar sprong, kritiek-lawine van de-baas-van-de-bar, de monitor kraakte bij het leven, het was 'buiten' (erg warm, vooral met een L.E.D. spot op je gezicht), en dat éne zuchtje verkoelende wind waaide de score in het rond. Echt alles ging mis.

Maar, who cares? de laatste set was echt grandioos te gek. Er waren mensen in de bar, die precies vertrokken nadat wij ons laatste nummer eindigden. Da's toch magnifiek? Helaas verdween de-baas-van-de-bar halverwege de tweede set, maar misschien mogen we wel terug komen volgende week (hopelijk kan Benson dan ook meespelen met een paar nummers).

Ik heb zoveel sneetjes en eelt op mijn linker-vingertoppen (van de snaren), dat het lijkt alsof ik er een halve marathon op gelopen heb. Dat is het pijnlijke resultaat van twee weken hard musiceren, maar, met een constante glimlach. Mijn gage gaat in een spaarpot voor studio kosten van ons eigen werk. Hoi podium, ik ben weer terug...

Stemmen in Delft

Op 3 maart mocht Esteban voor de eerste keer stemmen in Nederland. Dat heeft niets met zijn pas verworven NL paspoort te maken, want alle immigranten die 5 jaar of langer met een geldige verblijfsvergunning in ons land wonen, mogen stemmen voor de gemeenteraad. De week voor de verkiezingen had hij diverse politieke debatten op TV gezien, maar dat waren allemaal landelijke kopstukken. Voor wie moest hij nu in Delft stemmen?
Op weg naar het stembureau aldaar kwam hij zijn Italiaanse collega Domenico tegen. Die had al gestemd. Op wie dan? Domenico begon een heel verhaal te vertellen, hij hij had de perfecte kandidaat gevonden, met Kies Kompas, de man stond op de lijst van D'66, een heel intelligente man, hij had ook een beurs gehad enzovoort enzovoort. Nu was E. door zijn TV-scholing toch al gecharmeerd geraakt van Alexander Pechtold, dus besloot hij de tip van Domenico te volgen. Op het stembureau bestudeerde hij de lijst met kandidaten aan de muur. Een rij met D'66 kandidaten, maar wat gek, Kees Kompas stond er helemaal niet bij!

foto van Lot

Hier de eerste foto van Lot.

Hij is gemaakt door Rich met een hoge ISO waarde om niet te hoeven flitsen en hij is geresized. Dus al met al niet de beste foto maar het kind staat erop.

LOT

Vandaag 04-03-2010 geboren om 12.02

LOT

dochter van Teun en Josje, zusje van Nina en nichtje van Puck, Job en Noah.

Foto volgt zodra deze beschikbaar is.

Voor zover mij bekend een was de nacht wat onrustig voor Josje maar geen weeën. Vanmorgen vroeg de vliezen gebroken. Omdat het vruchtwater niet helder was direct naar het ziekenhuis gegaan. Daar zijn de weeën op gang gekomen. Het laatste stappen van 6 cm naar geboorte ging geloof ik in 20 minuten. Moeder en dochter (en vader) maken het goed en komen waarschijnlijk morgen weer naar huis.

En nu is het wachten op de bevalling van Lonneke. Laten we hopen dat die net zo voorspodig gaat verlopen!

Verse poll

Prachtige verdeling toch? Geen video meer dan maar.

Gillian & Erik

Te weinig news? Geen probleem. Er is vast wel iemand die dit leuk vindt.

'Venus' heb ik ooit van Michael geleerd, geloof ik... Maar dat zal wel fout geweest zijn. Gelukkig is er the interweb.

Ontwikkelingen

Wegens onverwachte ontwikkelingen op haar werk in Oakland, heeft onze reporter in Emeryville besloten om tussendoor twee weken naar Nederland te komen voor een gesprek met haar Delftse collega's. Kan ze mooi ook even naar de tandarts (ze vertrouwt alleen haar Goudse tandarts), opa bezoeken in zijn nieuwe home en last but not least haar marido bijstaan als die op 5 maart met haar mee terug naar de States reist. Esteban heeft namelijk een liesbreuk-operatie ondergaan en hij mag een tijdje nergens te zwaar aan tillen!

Google Shmoogle

Ik denk, ik zal die Lonneke eens een poepie laten ruiken: ik zet mezelf op Opa's agenda voor de gein, en weetjewat, ik ga op de 24ste, dan zit'ie in de 'gym', kan ik mooi een eindje mee treadmillen en zo heeft Opa nog iets leuks op die dag (aangezien hij daarna Michael over de vloer krijgt, arme knul).
Enfin, waar moet ik die dag eigenlijk precies naartoe? Ah... "Zaal". Dat kan niet moeilijk zijn, er is zelfs een 'kaart' link:



Klik de link en...



Halleluja, Opa zwemt die dag in Saoedi Arabië!

Opa online

Opa's google-agenda kan gebruikt worden om teveel overlap te voorkomen.
De link staat ook permanent hier rechts op de pagina, bij de "Familie Favorieten", tussen die geinige poll en al die geweldige comments (behalve dan die van Michael).

Update: De agenda wordt dus niet bijgehouden door 's Mam:

"het is juist de bedoeling dat iedereen in de agenda noteert wanneer ze naar ons pap gaan. Alleen A3n, Rich en José zijn vrijgesteld, die mogen zomaar bij opa binnenlopen."

Dat laatste is is een soort Boxtels nationalisme.

Drafts

Hoi alle schrijvers,

Er staan nogal wat draft-posts (ik weet niet hoe ze in het Nederlands heten - klad-verhalen?). Omdat ik een beetje een schoonmaak nazi ben, ga ik ze toch weg gooien over een maandje of zo. Best jammer misschien. Je kan hier zien of er een van jou tussen zit (eerst inloggen natuurlijk).

Zoek de verschillen. Agnes klom 2 plaatsen.

Kennismaking met Nederland

Om het nieuwe Nederlanderschap van Esteban te vieren, gaf Emma hem toegangskaartjes voor Madurodam cadeau. Zaterdag 6 februari togen we erheen en troffen een waterkoud Madurodam in de mist. Overigens bleek Esteban er al eens te zijn geweest (uiteraard), zoals hij ook de Zaanse Schans had bezocht (geen van ons), Alkmaar (ook niemand), Haarlem (Beppie niet), Kinderdijk (Emma niet) en de Sint Jan in Den Bosch (Em & M niet). Wij hebben ons ter plekke ernstig voorgenomen het eigen land eens wat beter te leren kennen...

Feestje van opa

Dankzij alle bezoekers, familie en vrienden, oude bekenden uit Olland, de Boskant en waarvandaan dan ook, en niet te vergeten de geweldige speech van Michael, was het een echt gezellig opa-feestje! Hier een paar impressies:

Nieuw jaar, nieuwe poll

De familie doet nauwelijks aan goede voornemens, en al helemaal niet aan vergeven...

Yeah, onder de honderd!!!!!!!!!!!!!!!

Het is weer tijd voor een update. Het is even geleden maar er was ook niet zoveel te melden. Mijn doel om voor de jaarwisseling onder de 100 te zitten, heb ik niet gehaald maar daar was ik al voor gewaarschuwd. De chirurg had al uitgelegd dat de bypass op een gegeven moment even zou stoppen met werken. Ik ben in die periode ook nauwelijks afgevallen. Maar goed...... in de maand december staan er meer lekkere dingen op tafel. Normaal gesproken zou ik in die maand aangekomen zijn. En nu ben ik simpelweg niet afgevallen. Ook al prima voor mij.
Nu ging ik vanmorgen maar weer eens op de weegschaal staan en ik wist dat het eraan zat te komen maar het is dan nu eindelijk zo ver. Ik zit onder de 100 kilo. 99,1 om precies te zijn. Dit betekent dat ik inmiddels ruim 36 kilo afgevallen ben.
En het gaat goed! Ik kan voldoende eten en geniet van kleine beetjes lekkere dingen. Een schaaltje chips ipv een zak. Een dropje ipv de hele pot.
Maar ik ben er nog niet. Nu gaan we met stappen van 10 kg doelen werken. Het volgende bericht volgt als ik onder de 90 zit. En om mezelf niet teleur te stellen ga ik er geen tijdslimiet aan hangen. Ik zie het wel gebeuren.
Loslaten heet dat en ik wordt er steeds beter in!!!
Tot de volgende keer,
Groet
Klaartje

En dit is echt niet om iemand na te apen!!
Dit bericht is namens Bas!

Wij, 4 fanatieke mountainbikers, zijn op zoek naar uw hulp om samen een doel te verwezenlijken, namelijk zoveel mogelijk geld in zamelen voor onderzoek naar de spierziekte van Duchenne. We gaan dit doen door Duchenne Heroes uit te rijden.

Wat is Duchenne Heroes?
Duchenne Heroes is een zeer pittige, mountainbiketocht van Luxemburg naar Nederland, en brengt ons door 4 verschillende landen. Tussen 12 en 18 september 2010 leggen de deelnemers 7 dagen lang gemiddeld 100 uitputtende kilometers per dag af.

Doel van Duchenne Heroes: het bijeenbrengen van sponsorbedragen om nieuw, essentieel onderzoek naar Duchenne spierdystrofie mogelijk te maken.

Duchenne is een spierziekte die alleen bij jonge kinderen voorkomt en uiteindelijk ook de hartspier raakt, hierdoor worden deze kinderen meestal niet ouder dan 20 jaar.

Omdat de kinderen, die getroffen worden door deze ziekte, hun spieren niet meer kunnen gebruiken, willen wij onze spieren inzetten om zoveel mogelijk geld in te zamelen.

Wij, Anton Adams, Bas van der Burgt, Berry Naber en Evert Houweling (DOE - Team) gaan deze grote uitdaging aan tbv het onderzoek voor de spierziekte van Duchenne.

Wij hopen op jullie sponsoring.

Via onderstaande link komt u op onze site uit voor meer informatie en kunt u rechtstreeks doneren.
http://2010.duchenneheroes.nl/Weblogs.aspx?selected=47

U kunt ook direct uw bijdrage storten op
Rekening Rabobank nr. 15.56.36.758 t.n.v. Duchenne DOE - Team.

Alvast bedankt voor jullie aandacht ik hou jullie op de hoogte!

Groet van Bas

Na schrift van Klaartje:
Bas is sinds 2 weken flink in training om deze uitdaging met succes te kunnen aangaan. Minimaal eens per week de bossen in op de mountainbike en sinds vandaag ook spinnen in de sportschool.
Hij komt net binnen en kan nog net op zijn benen staan. Dat wordt spierpijn morgen!!

Net zoals sommige andere familieleden zijn wij ook enthousiaste fietsers geworden. Niet alleen met de trekfiets, sinds vorig jaar ook op de racefiets. Maar alles kan nog gekker, in elk geval voor Pauwel. Hieronder tekst en uitleg:

Beste vrienden, familieleden,

In plaats van een doorsnee teambuilding sessie, hebben wij, het managementteam van Vrumona, besloten ons samen actief in te zetten voor een goed doel. Hiervoor hebben we 'Alpe d'HuZes' uitgekozen.
Dit Nederlandse initiatief heeft alles te maken met de strijd tegen kanker. Om het onderzoek tegen deze ziekte te ondersteunen gaan op 3 juni 2010 weer meer dan 2000 mensen Alpe d'Huez zoveel mogelijk keren op 1 dag op fietsen om de nodige miljoenen in te zamelen. De opbrengst gaat naar het KWF en het mooie van deze organisatie is dat ze 0 euro eigen kosten hebben, maw: al het geld gaat naar het goede doel. Eventuele kosten zijn gesponsord en medewerkers zijn allemaal op vrijwillige basis. Hierover kan je alles lezen op www.opgevenisgeenoptie.nl.

Mijn doel is 6 keer op een dag die historische berg uit de Tour de France op te rijden. Dat wil zeggen zes keer 13km, 21 bochten, omhoog en omlaag, met 1100 meter hoogteverschil!
Ik zou het leuk vinden als jullie mij willen steunen bij deze spannende uitdaging. Dit kan je doen door geld te doneren op mijn actie pagina:
http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/pauwel/team/
Er zijn diverse mogelijkheden en je kan ook per beklimming doneren. Dit wordt op de site verder uitgelegd.

Ik reken op jullie
groetjes
Pauwel


Wordt vervolgd na 3 juni!!

En weer een Nederlander erbij!

Na het plechtig afleggen van de gelofte zich te zullen houden aan de Nederlandse wet, ontving Esteban uit handen van de burgemeester van Delft op maandag 18 januari eindelijk het Nederlanderschap! Hij was er zeer mee vereerd en vond het een geweldige ceremonie. Na afloop werd het heuglijke feit gevierd met een maaltijd in een Spaans restaurant.