Aan directie en bestuur van
Woningcorporatie Idealis
Wageningen
Geacht college,
Wij zijn boos en niet zo’n beetje.
In november 2010 kreeg onze dochter Julia een kamer toegewezen in Dijkgraaf. Daar heeft zij een jaar lang met plezier gewoond en gestudeerd aan de Universiteit Wageningen in de richting bos- en natuurbeheer, al had zij aan het eind van het studiejaar in de flat wel last van “stekende muggen”. Het studeren ging haar prima af en ze heeft zo goed als al haar opdrachten en tentamens voldoende afgesloten. Haar liefde voor de muziek bleef echter aan haar trekken en dit studiejaar is zij overgestapt naar het conservatorium van Utrecht. De verhuizing naar een nieuwe kamer vond plaats in de zomervakantie.
Toen Julia na de vakantie voor het eerst weer sliep op haar nieuwe stekje, werd zij echter onaangenaam verrast door de aanwezigheid van naar wat zich liet aanzien als een hele horde muggen, aangezien zij onder de bulten wakker werd. Echter: geen mug gehoord of gezien. Het bed werd nader geïnspecteerd en nu viel haar pas de aanwezigheid van insecten op: bedwantsen. Zij realiseerde zich onmiddellijk dat ze deze had meegenomen uit Dijkgraaf, hetgeen ik retrospectief kon bevestigen. Bij de verhuizing had ik (vader van Julia) zelf bij het demonteren van het bed immers wat beetjes uit het hout zien vallen, maar me geen moment gerealiseerd dat we hier met een probleem te maken hadden. Bedwantsen waren mij onbekend. Inmiddels weten we verontrustend veel meer.
Julia is vanuit Utrecht naar uw kantoor in Wageningen gegaan om u te waarschuwen en te vragen of dit probleem vaker voorkwam. Vooral was zij in paniek en op zoek naar hulp. De reactie van uw medewerker: hoe ze het in haar hoofd haalde om de straat op te gaan! Ze had op haar kamer moeten blijven zitten (in Utrecht dus) en de gemeente moeten bellen! Ja, het probleem was zeer zeker bekend en het was een flinke hoor! Buitenlandse studenten, dat was een mogelijke oorzaak. “Maar,” was Julia’s vraag, “waarom heeft u dan niet iedereen gewaarschuwd?” Welnu, dat was gebeurd hoor: er was een brief verzonden, meer dan een jaar geleden. De boodschap die Julia kreeg in een notendop: jouw probleem, graag wegwezen hier want je bent een wandelend risico.
We hebben het bed weggegooid, het matras, het beddengoed, haar kussen, haar stoofje, haar nachtkastje, kortom alles wat maar een beetje gezellig was en in de buurt van het bed had gestaan of gelegen. We hebben het voorzichtig in plastic gewikkeld en naar de stort gebracht. Enkele spullen die een emotionele waarde hadden, zitten voor de zekerheid tot 2013 in het plastic, dat zou afdoende moeten zijn volgens de informatie. In de leegte die achterbleef hebben we in elke kier die we konden vinden vies spul gespoten, een gif ter bestrijding van insecten. Daarna fingers crossed en een weekje afgewacht.
We zagen niks meer. Geen insect te zien in de kamer. Met goede moed kochten we dus gisteren bij Ikea nieuw in, op zijn allergoedkoopst: € 174,25. Mijn dochter ging tot mijn grote opluchting weer gerustgesteld slapen in haar nieuwe kamer. Helaas, niet voor lang: om één uur ’s nachts een paniektelefoontje – “ze zitten er nog!” – en ik mocht midden in de nacht de gang van Nijmegen naar Utrecht weer maken om haar uit haar penibele situatie te redden. Julia heeft in Utrecht nog geen netwerk waarop zij terug kan vallen.
De volgende stap die we gaan nemen is overleg met de gemeente en de huisbaas: dit probleem kunnen wij niet alleen tackelen, daarvoor is het te hardnekkig en potentieel te bedreigend voor het huis waar Julia nu haar kamer heeft en voor de plekken waar zij komt. We hebben al begrepen dat de kosten wel eens erg hoog kunnen zijn (meerdere honderden euro’s).
Maar nu u.
Wij nemen het u bijzonder kwalijk, dat Idealis bij de ingebruikname van de kamer in de flat niet heeft gewaarschuwd voor dit probleem. We zouden er op bedacht kunnen zijn geweest, hetgeen de ontstane situatie waartschijnlijk had voorkomen. U bent tekort geschoten in uw voorlichting. In uw jaarverslag van 2010 zien we van alles moois vermeld, maar we komen er niet één bedwants in tegen. In uw flat dus des te meer.
Wij nemen het u kwalijk, dat Idealis onze dochter niet heeft geholpen toen zij bij u aanklopte voor begrip en hulp. U heeft de kennis en de kanalen om uw (ex-)huurders bij te staan en u bent o.i. medeverantwoordelijk voor het probleem dat zij in het gebouw onder uw beheer heeft opgelopen . Een meer pro-actieve houding van Idealis om samen met haar klanten dit probleem te tackelen lijkt ons ook in uw belang. Wij roepen u op om uw beleid in dezen te veranderen.
We hebben kosten gemaakt en moeten misschien nog veel meer kosten gaan maken. We vinden het niet eerlijk dat wij daar als enige voor op moeten draaien, gezien de bezwaren die we hierboven hebben verwoord. Wij vinden het niet meer dan billijk, dat u ons hierin tegemoet komt. De vergoeding van de gemaakte of te maken kosten is op zichzelf niet het belangrijkste voor ons, maar wel een manier waarop concreet kunt laten zien, dat u in dit dossier steken heeft laten vallen.
U begrijpt nu hopelijk waarom wij boos zijn.
In afwachting van uw reactie, met vriendelijke groet,
Michael Termeer
ook namens Julia
