Terwijl A3n zit te rommelen met AH-kruidenpotjes, Margriet en Beppie hun stekjes slijten en Jeroen zijn perkjes staat te schoefelen...

... is het in Weurt wat groter aangepakt. Zo'n zes voetbalvelden onder glas schat ik. Ik zal eens aanbellen, maar 's kijken waar die in de stamboom past.

Ondertussen in Amerika...

Geen idee wat het "urineflesje" erbij doet, de lama, de hotelkamer, het sierraad (?), petmans, de kledingshop etc., maar maak gerust je eigen verhaal.

















Van de onderste foto weet ik dat Julia daar samenspeelt met deze "cajun"-band: https://www.youtube.com/watch?v=eTIC8BgdE1c&feature=youtu.be  Met Charlie is ze inmiddels een beetje uitgewerkt.

Nieuwe tuingenootjes

Vandaag arriveerden onze zes kakelverse zussies. Ze waren koud een half uurtje binnen, of Zora Toktok (voor- en achternaam, bedacht door Pien) legde haar eerste ei.
Het prachtige nachthok kon de dames niet bekoren: om half 10 rende Peter zo'n 20 minuten door de ren om de kippen een voor een te vangen en naar bed te brengen. Ik deed ook heel belangrijk werk: ik stond bij het deurtje en deed het open voor iedere kippenkop en dicht achter iedere kippenkont.

Betsie

Olaf

Olifant

Van boven naar beneden: Pip, Sneeuwwitje, Zora Toktok

 

polletje koffie?

Geinig dat niemand twee kopjes per dag neemt. Heeft koffie drinken een soort Haïtiaanse verdeling?

Domme dommes

Om het spannend te houden, gaan we op vakantie middenin de nacht op avontuur. Jeppe vindt het heel spannend: "Nou gaan we naar buiten, hè? In de donkere pikkedikke nacht!"

We eten een Duitse vorm van fusilli. Pien en Jeppe noemen het friemeltjes. Flinn noemt het piemeltjes. Hij eet een heel bord leeg.

Impressie Haïti

Merel en ik zijn een week op bezoek geweest bij Pauwel. Een impressie:

Gevlogen via Atlanta, waar we de middag doorgebracht hebben. 

In Atlanta hebben we het Coca-Cola museum bezocht - nou ja, museum? Het is een groot marketing gebeuren. Verder is Atlanta echt geen leuke stad, absoluut geen bezoekje waard.

De dag erop door gevlogen naar Haïti. De aankomst op de luchthaven was wat stressie: warm, druk, mensen die dringen om je te komen 'helpen', nog meer mensen bij de uitgang en we konden het parkeerterrein niet af omdat er overal auto's dubbel geparkeerd stonden. Merel was helemaal ontdaan: mam, wil je echt hier komen wonen? Maar toen we 's avonds in een 'rooftop bar' zaten waar mevrouw een heerlijke cocktail dronk, was ze onze aankomst al weer vergeten:

We hebben in Haïti vooral voor Pauwel gezorgd. Boodschappen en klusjes gedaan, inschrijvingen geregeld, voorraadje eten (diepvries) gekookt. En natuurlijk vakantie gevierd. Zoals aan het strand:

Happy papa en dochter:

Helaas mogen we niet rondlopen en gaan we overal met de auto naar toe, want het kan gevaarlijk zijn (berovingen, ontvoeringen). Dat is wel jammer want er zijn heel veel marktjes waar het gezellig druk is. Hieronder worden bananen en mango's, en kledij verkocht:

Haïtianen willen niet dat je hen op de foto zet, en ik moet dit soort foto's vanuit de auto maken, lastig dus. Nu lopen er echt heel veel mensen met allerlei spullen op hun hoofd. Dozen, zakken, emmers met eten, drank en wat nog meer - ongelooflijk hoe dat allemaal blijft liggen en dat ze zo makkelijk er mee rond lopen. Het zijn vooral vrouwen die met van die torens rond lopen, maar ik heb helaas alleen een redelijke foto kunnen maken van een man:

Een paar % Haïtianen zijn stinkend rijk en wonen in super luxe villa's met zwembad etc. Maar de rest woont in kleine huisjes of krotten. Zoals hier langs de weg waar ook nog jerrycans met iets (benzine, olie?) verkocht worden:

Port-au-Prince ligt in een dal, maar de rest van Haiti is behoorlijk heuvelachtig. De hoogste berg is 2680m, en dat is een stuk hoger dan bijv Alpe d'Huez (ca 1900m). Het is in de bergen wat koeler. Bovendien kan je daar wat vrijer bewegen, ideaal om wat te wandelen:

Tja, gewoon tussen de koeien:

 En Port-au-Prince in het dal:

Hallo Margriet,

is het bezoek gearriveerd? Verliep de reis voorspoedig?

Hopelijk is het weer mooi daar bij jullie. We zien reacties en/of foto's - desnoods gephotoshopte - nog wel verschijnen.

Heel veel plezier de komende tijd met elkaar!

Groetjes!

Jeroen

Dommes

Met mooi zomerweer en dus veel naaktloperij is Sofía wel te porren voor wat zindelijkheidstraining. Om de haverklap neemt ze plaats op de witte po. Soms heeft dat succes, ditmaal niet. Ze bestudeert de lege po. "Nee, geen plasje!" Ze kijkt naar mij. "Hij doet het niet. De batterijen zijn op!"

Matthias: "Mama, mijn haren zijn nog nat."
Emma: "Die drogen vanzelf wel."
"Nee, je moet ze droog maken. Met een washandje."
"Een washandje maak je juist nat. Om je mee te wassen."
"Maar een washandje met warm water!"

Matthias: "Het gaat onweren."
Emma: "Hoezo?"
"Ik hoorde bommeldebommeldebom."
"Was het niet oom Esteban die een wind liet?"
Matthias (lachend): "Een Spaanse wind!"

Matthias: "Mama?"
"Ja?"
"Ik zou zó graag een schuiftrompet willen!"

Het regende vandaag in Nijmegen...

...dus heb ik één van mijn vakantieplannetjes opgepakt: leren om te photoshoppen. Tijdens een korte fotocursus van een collega beeldend, kwam ik op het idee om een collage-selfie samen te stellen uit een hoop close up opnames. Helaas wist de cursusleidster me te vertellen dat de kunstenaar David Hockney me vóór was geweest, hier rechts het portret van zijn moeder. Onder mijn drie producten van vandaag (ca. 25 foto's per afbeelding), het heeft veel overeenkomsten met puzzelen:
1. Niet gehinderd door enige kennis, lekker knippen en plakken.
2. Geleerd om te "schalen" en randen te vervagen.
3. Idem, maar dan geprobeerd het in één perspectief te houden.

Blijkt achteraf exemplaar nummer 1 toch met afstand het meest expressief. Soms moet je helemaal niks willen leren.

3.

1.

2.

4. Photoshop-eindexamenwerk:

Weer even een update van mijn adembenemende avonturen in Amerika

Vandaag zat er een lieveheerstbeestje in huis. Niet zomaar een lieveheersbeestje, maar een Japanse. Die zijn niet schattig zoals de onze, maar bijtende kleine samurais.

Het was nogal een opgave, maar uiteindelijk is onze missie geslaagd en hebben ik en Mindy (de gastvrouw, red.) het beestje uiteindelijk kunnen vangen en het veilig uit ons huis kunnen deporteren.

(hiernaast een actiefoto en een Aziatisch lieveheersbeest, red.) 

(de actiefoto staat links en het lieveheerstbeest staat dus rechts, red.)

(niet helemaal rood maar toch een heel eind, red.) 

(de laatste opmerking betreft het lieveheersbeest en dus niet Julia, red.)

Vakantie in Gouda

Ook hier in Gouda nergens jengelende kinderen, weggewaaide tenten, gesmolten ijsjes of verbrande ruggen te bekennen. Wel een schone badkamer en ja oké, veel vieze doekjes in de was....

maar er wordt wel voortdurend schoon poetswater getapt!

Een dag later is de slaapkamer aan de beurt! Eerst de ramen binnen en buiten...

En natuurlijk nawrijven met een prop kranten:

Dan krijgt de kledingkast een schoonmaak- annex opruimbeurt:

Hé, daar zit nog geld in!

Ik hoor jullie denken: god, had ik ook maar een gepensioneerde man! Maar er zitten ook nadelen aan hoor! Moet je zien hoeveel bloezen dat-ie weggooit....

Een vervangingsbezoek aan de Bijenkorf heeft-ie al in zijn agenda gezet! 

Maar hé, die broek is toch nog wel goed?
Nee joh, moet je zien, je kijkt er zó doorheen

Mm, oké.

Eens kijken of we wat kunnen terugverdienen aan de familie. Hé jullie daar, joehoe! Iemand interesse in een EUR-stropdas-nimmer-uitgepakt? 1 voor twee euro vijftig,  3 voor een tientje!

vakantie op Schiermonnikoog

Tijdens de familiebarbecue...

(nee, wacht, dat klinkt taalkundig teveel als een Bloot/Vlees-uitdrukking!)

Tijdens de familiereünie,
waren wij met vakantie op Schiermonnikoog,...

...waar de vuurtoren opvallend klein bleek,...

...waar een fietspad soms ver te zoeken was,,,,

 

...waar karretjes voortgetrokken werden door vliegende paardjes...

 

...en waar nog wel meer rondvloog.

Voor de natuurliefhebbers: kuikens die nog niet wilden vliegen.