Domme domme

Elsa heeft een eigen taaltje. Ze noemt een vrachtwagen kok.  Ze staat op het balkon als er een grote vrachtwagen langskomt en roept uit: "Oooh, big cock!"

Domme domme

Jeppe ziet een boei in de Maas drijven: "Kijk! Een skippybalboot!"

Naar school?

Elsa is deze week voor het eerst naar school gegaan. Bij ons roept dat verwarring op, zo klein (19 maanden) en dan al naar school? Maar het is dus een kinderopvang. Wel handig om dat 'school' te noemen, dan is er geen overstap naar de 'echte' school.

Haar oma, die tot nu toe vier dagen in de week op haar paste, krijgt een nieuw kleinkind. De zus van Katelyn krijgt binnenkort haar derde kindje, een meisje. Een nichtje voor Elsa, die allang een nicht had, dat is Merel. maar die heeft geen tijd voor nichtjes, die is begonnen met haar studie in Eindhoven. Ik dwaal af.

Elsa ging dus naar school. Elsa is een makkelijk kindje, ze vind alles leuk. School ook. Als de juffrouw dat vraagt, wijst ze feilloos de paarse krokodil aan.

Bij ons in Nederland zijn alle kindjes blond. Hier zijn ze bijna allemaal donker. Elsa past er prima tussen.

Katelyn maakte een collage van foto's van Elsa, die geconcentreerd bezig is met haar 'schooltaken':

Dat komt wel goed!

Opgesloten!

In de slibstroom van de verhuisperikelen gebeurden er vreemde bijna-ongelukjes.

Bij terugkeer uit Rijswijk konden wij 's gisterenmorgen om half negen ons Goudse huis niet meer in. We hadden met Em & M van auto gewisseld - om de twee kinderen te kunnen vervoeren - en kwamen er nu achter dat we met onze sleutelbos ook onze huissleutel in Rijswijk hadden achtergelaten. Gelukkig herinnerde ik me dat ik de balkondeur open had laten staan. Dus ging ik via de slaapkamer van de buren -  de buurvrouw moest in allerijl voor haar doen vervroegd uit bed komen - over balkonhekken klimmend, ons huis binnen.

Emma had een ervaring die haar deed denken aan de opsluiting op haar eigen balkon toen ze, jaren geleden, gekleed in niet meer dan een dun nachtgewaad, meemaakte dat de deur van het balkon in het slot woei. Ditmaal was ze in de badkamer toen een tochtvlaag de deur dicht smeet. Helaas ontbrak de klink aan de deur.....  Een Slowaak die in de achtertuin bezig was moest haar uit de nood helpen. Gelukkig had ze haar kleren bij zich!

Matthias logeerde rondom zijn verhuizing menig nachtje in Gouda. Daar kreeg hij een nieuw, grote-mensen bed, met een mooie strakke hortent eroverheen, tegen de Goudse muggen. Toen de rits de eerste keer dichtging, zei hij: "Maar hoe moet ik er weer uit? Zo zit ik in een kooi!" 

Tot slot dit:

= onze huissleutel, vanochtend aangetroffen in de voordeur, waar hij de hele nacht ingezeten had.

Tjechen over de vloer!

De verhuizing van Den Haag naar Rijswijk verliep minder gesmeerd dan eigenlijk de bedoeling was. Door tegenslag, hier en daar wat meerwerk en vast en zeker ook foute planning van Tjech no.1, bleek het nieuwe huis zeker in de eerste week voor kleine mensjes volkomen ongeschikt. Overal mannen met kwasten en zagen in de kamers, op de balkons, in de gangen en op zolder. Overal rotzooi, stof, verflucht en herrie van schuurmachines en zaagmachines. Hoog opgestapelde verhuisdozen daar tussen.

Uiteraard is veelvuldig van Ypenburgse en Goudse hulptroepen gebruik gemaakt. En hoewel de ergste overlast inmiddels achter de rug is, moeten de twee kleintjes nog steeds zo nu en dan onderduiken in Gouda. Zo is bijvoorbeeld het gasfornuis nog steeds niet aangesloten.....

Maar het werk vordert, en de kamers zijn grotendeels klaar en ingeruimd. Hier een kleine impressie:

 

Laatste Amerika-blog Julia

Julia komt naar huis, althans...: "Het plan is nu als volgt

- ik neem het vliegtuig helemaal naar Berlijn

- in Berlijn kan ik slapen bij S.'s familie, hij haalt me op bij het vliegveld

- dan ga ik de dag daarna naar Denemarken, het gypsy jazz festival vindt plaats op Vesterlyng camping, dat is in Sjælland (het deel van Denemarken waar Kopenhagen ook ligt, maar dan aan de westkant).

- daarna liften of rijden of weet ik veel ik en S. terug naar Berlijn, met een omweg waarschijnlijk om nog wat natuur in Denemarken (en misschien Noorwegen/Zweden omdat ik daar vrienden heb wonen) te zien

- van Berlijn neem ik waarschijnlijk een goedkope bus naar Köln, met megabus, (die boek ik als ik in Berlijn ben, dat is over een paar dagen.)

- ik blijf waarschijnlijk een nacht of twee nachten in Köln slapen omdat de bus er zo lang over doet dat ik niet gelijk naar Nederland kan komen

- vanaf Köln probeer ik een lift naar Nederland te regelen, als dat niet lukt ga ik met de trein."

Op de foto zie je naast Julia haar huidige Amerikaanse gastvrouw, die ze - niets te vroeg - groenten heeft leren eten.

Moet weg

Heel veel moet weg. Bijna alles is gratis op te halen mits nuttig gebruikt (dus niet om te verkopen, alleen om te gebruiken).  Gratis, behalve de kinderkamers (rood en blauw ensemble) - die zijn echt mooi en van heel stevig materiaal gemaakt (geen IKEA!). Die waren niet goedkoop en daar willen we graag met de eventuele koper samen een mooie prijs voor maken.

Here we go.

Opvouw-kinderbedje. Zeer weinig gebruikt. 

Stevig opbergkastje (geen IKEA). Zwart - bovenste (kast) en onderste deel (laden) kunnen ook los staan.

en met bijhorend (smaller) nachtkastje met 2 laden

IKEA badkamerkastje, voor in een berging ofzo. Is niet echt heel stevig. Met glazen legplankjes.

IKEA badkamerkastje deel 2, ook met glazen legplankjes en ook niet echt heel stevig.

Bijna nieuw boxkleed. 

Bedstang systeem zodat peuters niet uit een groot bed kunnen vallen (niet voor babies).

Oude gitaar, hals is ooit gebroken maar degelijk gelijmd. 

Keyboard met heel veel mogelijkheden maar gewoon ooit in de Aldi gekocht.

Een klassieke kinderwagen met ouderwets kleine wieltjes. Incl mand, buggy, regenkap, tas, en allerlei andere toebehoren. Misschien iets voor een oppassende opa of oma?

Bank 1: echt leren 3-zits (ruim, kan je met 4-en zitten), is behoorlijk versleten maar zit heerlijk. Slapen gaat ook prima op deze bank!

en apart maar wel op dezelfde foto: een salontafel

Bank 2: hetzelfde model, maar nu een 2-zits (en echt wel voor 3 plek). 

Bank 3: een nep leren bankje, blauw - helaas vol troep dus alleen een foto van de achterkant.

Het rode kleed op de bank is ook te krijgen, daar hebben we er zelfs 2 van (IKEA).

Traphekje.

En dan de kinderkamers - eentje in rood en eentje in blaiw. Bij beide: een bed met matras (200x90), een klerenkast (100x60) met la en 2 deuren, een spullenkast (100x40) met la en 2 deurtjes, een bureau en een rolcontainer (met 4 laden). Elke set heeft destijds zo'n 1600 euro gekost, en zoals al gezegd - het is echt stevig en mooi materiaal.

Blauw (alleen de klerenkast geen foto - die staat nog in Tilburg):

En in het rood:

Oops - die laatste 2 foto's moet je ff schuin bekijken, de blog wil ze niet draaien...
En oja, bij de rode versie krijg je de plaatjes van Brad Pitt en ChanningTatum er gratis bij (maar die kunnen natuurlijk ook verwijderd worden voor overdracht).

Laat me weten als we er iemand blij mee kunnen maken!

De muzikant zijn ouders zijn verhuisd

.....maar zelf kan hij door onvoorziene omstandigheden zijn nieuwe woning alleen nog als bezoeker betreden.

Bij zijn eerste bezoek vond hij een viool op zijn bed. Dat was een verrassing! Oh, wat mooi! Dat het voorwerp van Chinese makelij slechts gekras voortbrengt, was geen enkel bezwaar. Matthias zet gewoon zelf een lied in. Net als bij "drie maal drie is nehegen" is het lied van het visje in het water zijn uitgesproken favoriet.

Op het logeeradres ging het instrument ('mijn viool') natuurlijk ook mee naar bed. Het spreekt voor zich dat ook daar nog volop gemusiceerd werd!

Terwijl A3n zit te rommelen met AH-kruidenpotjes, Margriet en Beppie hun stekjes slijten en Jeroen zijn perkjes staat te schoefelen...

... is het in Weurt wat groter aangepakt. Zo'n zes voetbalvelden onder glas schat ik. Ik zal eens aanbellen, maar 's kijken waar die in de stamboom past.

Ondertussen in Amerika...

Geen idee wat het "urineflesje" erbij doet, de lama, de hotelkamer, het sierraad (?), petmans, de kledingshop etc., maar maak gerust je eigen verhaal.

















Van de onderste foto weet ik dat Julia daar samenspeelt met deze "cajun"-band: https://www.youtube.com/watch?v=eTIC8BgdE1c&feature=youtu.be  Met Charlie is ze inmiddels een beetje uitgewerkt.

Nieuwe tuingenootjes

Vandaag arriveerden onze zes kakelverse zussies. Ze waren koud een half uurtje binnen, of Zora Toktok (voor- en achternaam, bedacht door Pien) legde haar eerste ei.
Het prachtige nachthok kon de dames niet bekoren: om half 10 rende Peter zo'n 20 minuten door de ren om de kippen een voor een te vangen en naar bed te brengen. Ik deed ook heel belangrijk werk: ik stond bij het deurtje en deed het open voor iedere kippenkop en dicht achter iedere kippenkont.

Betsie

Olaf

Olifant

Van boven naar beneden: Pip, Sneeuwwitje, Zora Toktok

 

polletje koffie?

Geinig dat niemand twee kopjes per dag neemt. Heeft koffie drinken een soort Haïtiaanse verdeling?

Domme dommes

Om het spannend te houden, gaan we op vakantie middenin de nacht op avontuur. Jeppe vindt het heel spannend: "Nou gaan we naar buiten, hè? In de donkere pikkedikke nacht!"

We eten een Duitse vorm van fusilli. Pien en Jeppe noemen het friemeltjes. Flinn noemt het piemeltjes. Hij eet een heel bord leeg.

Impressie Haïti

Merel en ik zijn een week op bezoek geweest bij Pauwel. Een impressie:

Gevlogen via Atlanta, waar we de middag doorgebracht hebben. 

In Atlanta hebben we het Coca-Cola museum bezocht - nou ja, museum? Het is een groot marketing gebeuren. Verder is Atlanta echt geen leuke stad, absoluut geen bezoekje waard.

De dag erop door gevlogen naar Haïti. De aankomst op de luchthaven was wat stressie: warm, druk, mensen die dringen om je te komen 'helpen', nog meer mensen bij de uitgang en we konden het parkeerterrein niet af omdat er overal auto's dubbel geparkeerd stonden. Merel was helemaal ontdaan: mam, wil je echt hier komen wonen? Maar toen we 's avonds in een 'rooftop bar' zaten waar mevrouw een heerlijke cocktail dronk, was ze onze aankomst al weer vergeten:

We hebben in Haïti vooral voor Pauwel gezorgd. Boodschappen en klusjes gedaan, inschrijvingen geregeld, voorraadje eten (diepvries) gekookt. En natuurlijk vakantie gevierd. Zoals aan het strand:

Happy papa en dochter:

Helaas mogen we niet rondlopen en gaan we overal met de auto naar toe, want het kan gevaarlijk zijn (berovingen, ontvoeringen). Dat is wel jammer want er zijn heel veel marktjes waar het gezellig druk is. Hieronder worden bananen en mango's, en kledij verkocht:

Haïtianen willen niet dat je hen op de foto zet, en ik moet dit soort foto's vanuit de auto maken, lastig dus. Nu lopen er echt heel veel mensen met allerlei spullen op hun hoofd. Dozen, zakken, emmers met eten, drank en wat nog meer - ongelooflijk hoe dat allemaal blijft liggen en dat ze zo makkelijk er mee rond lopen. Het zijn vooral vrouwen die met van die torens rond lopen, maar ik heb helaas alleen een redelijke foto kunnen maken van een man:

Een paar % Haïtianen zijn stinkend rijk en wonen in super luxe villa's met zwembad etc. Maar de rest woont in kleine huisjes of krotten. Zoals hier langs de weg waar ook nog jerrycans met iets (benzine, olie?) verkocht worden:

Port-au-Prince ligt in een dal, maar de rest van Haiti is behoorlijk heuvelachtig. De hoogste berg is 2680m, en dat is een stuk hoger dan bijv Alpe d'Huez (ca 1900m). Het is in de bergen wat koeler. Bovendien kan je daar wat vrijer bewegen, ideaal om wat te wandelen:

Tja, gewoon tussen de koeien:

 En Port-au-Prince in het dal: