Vakantie!

 Loesje: "Kijk Milo, daar hangt een vlag!"
Hij: "Ja, een vlag! Maar geen tas... Hij is niet geslaagd?"

Sofía: "Ik ga morgen de hele dag mopperen en ruzie maken met mijn broertje." Waarom? "Morgen is het feestje van Sara en ik ben niet uitgenodigd!"

Milo probeert met zijn vinger een spinnetje aan te raken, heel spannend is dat! Als het hem lukt, roept Esteban: "Lo tocaste!" (Je hebt hem aangeraakt!) Trotse Milo: "Ik heb hem tocast!"  

Van een collega van Loesje heeft Sofía twee T-shirts van Peppa Pig gekregen. Welke gaat ze het eerst aandoen? "Deze met de pailletjes. Dan heb ik morgen iets te doen als de juf praat."

Milo heeft een vriendje op de crèche, dat nog niet kan lopen. "Maar kan hij wel kruipen?" vraag ik. "Ja, zegt hij. "Net als een hond."

Laatste nieuws:
Meisje van bijna 4 heeft afscheid genomen van de crèche. Na de vakantie gaat ze naar de basisschool!

Oude foto

Douaneambtenaren in opleiding in jeugdherberg
"De Overberg", 1946. Particuliere collectie Beek.

Michael was gisteren hier en liet mij de foto zien, wel heel erg klein op zijn Aaai pad. Of hoe dat mag heten. Ik dacht ook dat het de foto was die zowel door Beppie als door Mike werd aan gewezen (vooraan, opap was aan de kleine kant!). Het kan ook zijn dat hij achteraan staat.

Eigenlijk moeten we gewoon de echte foto hebben, maar ik vrees dat hij die niet heeft meegekregen met al die soldaten ter plekke! Opap trok pas een uniform aan toen de oorlog uitbrak en hij in Engeland zat. Alle soldaten op de foto waren Nederlandse soldaten. Hij was motor-ordonance (ik meen dat hij de rang van sergeant had en bleef dat ook totdat de oorlog definitief voorbij was. Even een extra:

Ik (A3n, dus) maakte regelmatig bombardementen mee toen ik samen met NanNan in Londen woonde. Als er Duitse vliegtuigen overkwamen moesten wij in de schuilkelder, maar blijkbaar hebben we ook onder een verstevigde tafel die  aan de zijkanten was voorzien van ijzerwerk. Ik was heel erg klein, maar kende toch een paar woordjes, o.a. "ALL CLEAR, ALL CLEAR!" Dit weet ik dus van NanNan, het waren de enige woordjes die ik kende. Ik vond het blijkbaar niet zo leuk, daar onder die tafel! Gelukkig hoeft dat niet meer!! Groetjes, A3n !

Een annex aan de annex

Eigenlijk wilde Roelof opnieuw een huis (ver)bouwen. Maar hij kon geen geschikte ruïne vinden. Toen het voor mij duidelijk werd dat we nog lang op Taule zouden blijven wonen, heb ik twee plannen aan hem voorgelegd. Ik wilde erg graag een zwembad, hij wilde dat niet maar bouwt het nu toch voor me. En ik wilde een 'woonkamer' toevoegen aan mijn annex. Dat vond hij wel een goed idee. Ik denk dat we twee jaar aan het plannen en wachten zijn geweest en nu zitten we midden in de bouw.

Beide bouwsels worden ongeveer gelijktijdig opgetrokken, maar ik laat in deze blog de foto's zien van de 'woonkamer'. De bouw wordt uitgevoerd door Antoine en zijn broer Michel. Hun opzichter, Roelof, kan goed met ze opschieten.

In het begin van het proces hadden we erg veel problemen met overvloedige regen. Hier zie je hoe een redelijk netjes stuk tuin wordt omgezet in een ruw oppervlak met geulen voor de fundamenten:

In de geulen wordt beton gestort. Dat kan relatief gemakkelijk vanaf de weg. Helaas was een deel van het beton niet goed, en moeste we een paar mooie droge dagen overslaan omdat het beton alsnog moest uitharden. Daarna werden op de fundamenten muurtjes gebouwd. Die werden - weer met beton - opgehoogd tot alles muurtjes precies even hoog waren. het klinkt allemaal eenvoudig, maar de drie mannen hebben dagenlang gemeten en gerekend.

Daarna werden de compartimenten gevuld. Eerst met allerlei stenen en grond (bij ons bestaat de grond voornamelijk uit stenen). Weer pech, de hopen grond die we wilden gebruiken om op te vullen waren veel te nat. Dus moesten we extra veel grint laten komen en daarmee vullen. In de laatste foto kun je zien wat het gaat worden: een woonkamer met een gang naar de bestaande annex. Daar omheen komt terras, aansluitend bij het bestaande terras.

En weer beton. Nu zie je goed dat alles 'even hoog' is. Het is de bedoeling dat ik met krukken van de keuken van Roelof naar mijn woonkamer kan hobbelen (ik moet een keer aan een voet geopereerd worden, dus het is echt waar). Tegelijk zie je hoe groot het hoogte verschil in de tuin was. Later wordt alles genivelleerd, zodat ik ook in de tuin kan hobbelen.

De bouw ligt nu enkele weken stil om alles goed te laten uitharden.

Het is hier inmiddels bloedheet. En tegelijk wordt om ons heen op alle velden tegelijk de tarwe geoogst. Overal combines, tractoren, enorme wolken stof en arme Roelof die het zwembad aan het bouwen is. Maar dat komt in een volgende blog.

Ypse zomerpraatjes

Sofía pakt twee appels en loopt ermee naar buiten. Loes: “Jij gaat maar één appel eten, toch?” Zij: “Ja, maar de andere is voor Camilo.” Loes: “Maar hij eet hem niet met schil.” Zij: “Maar jij kan toch heel goed een appel pellen met je bek?”

Esteban: “Milo habla un poquito Español!”
Milo: “Nee, ik praat engelands!”

Ze zitten samen gezellig te puzzelen. Loes: “Leg je op de crèche ook wel eens een puzzel, Milo?” Hij: “Ja, maar op de crèche krijgen we geen chipjes (die eet hij) en geen ijsje (heeft hij ook al gehad). “En als ik 3 ben, mag ik ook thee.”

 

Laatste nieuws: tweejarige heeft na het gooien met blokkendoos vrijwillig vijf minuten voor straf op de gang gestaan.

Zomerse dommes

Matthias krijgt volgend jaar in groep 3 een nieuwe juf. Emma vraagt hoe ze eruit ziet. Hij: “Nou gewoon, als een normaal mens.”

Op de terugweg naar huis, na een weekendje Maastricht, zegt Maren vanaf de achterbank: “Mama, als er nou geen papa bestond, dan moest jij de hele dag sturen.”

Maren, achterop de fiets: “Mama, daar lag een mens naast zijn auto. Op de grond.” Emma keert onmiddellijk, in gedachten de EHBO-cursus herinnerend hoe ook al weer te reanimeren. Ligt er een meneer aan zijn auto te sleutelen... 

Emma: “Zo is het!” 
Maren: “Zei bakker pissebed!”

Maren bekijkt op zonnecellen bewegende popjes in een etalage. “De witte meneer zwaait en de piraat heeft buikpijn.”

Kort nieuws:
A3n heeft gestrooid met cadeauboekjes voor haar kleine nichtjes en neefjes.
In Rijswijk is er al volop in getekend:

Matthias tekende poes Astra,

 en Maren oefent ijverig haar eigen letter!

In reactie op het bovenstaande bericht van Beppie

Ook bij ons wordt ijverig in de boekjes van A3n getekend.  Iris ging meteen aan de slag:

Ze tekende een heuse kopvoeter (die zien we nog niet zo veel van haar). En ze schreef haar naam erbij, want zie hier: "dit is Iris met een mooie lange nek!"

Lievelingswoord

En wat is het lievelingswoord van de familie eigenlijk? Voor deze wedstrijd is er een ruime keus aan woorden die enkel en alleen ooit in onze familie gehoord zijn. Er zijn er vast nog meer te verzinnen. Dit is mijn top tien:

Op 10: A3n.
Naam van onze anonieme bloglezeres. Jawel, namen mogen ook. Eigenlijk is deze niet eens zo vreemd, maar verdient dit lievelingswoord absoluut een plek in de top tien. Ook vanwege de bijzondere spelling.

Op 9: Mummel.
Geen idee wat het betekent. Dat weet niemand. En vermoedelijk is het ook meer Engels dan Nederlands. Voor het eerst gebruikt door Emma toen ze samen met Loesje en logerende neefjes en nichtje iedereen welterusten wenste: Welterusten, goodnight, very mummel (of mummle dus).

Op 8: Goeganga.
Matthijs' versie, van het Engelse 'goodnight', daarna verbasterd en gewoon gebruikt als 'welterusten'. Hij was toen nog klein, hoor.

Op 7: Dommedomme.
Verspreking die grappig is of grap die gesproken is; gebruikt sinds Petra als klein kindje leerde hoe grote mensen soms vloeken. En nog steeds een van de meest gebruikte en binnen de familie verst verspreide familiewoorden.

Op 6: Lullie
Als tweejarige door Femke geïntroduceerd ter vervanging van het saaie 'jullie', maar nu nog steeds dagelijks in gebruik.

Op 5: Noeft niet.
Idem als 6, maar dan met de betekenis 'hoeft niet'.

Op 4: Fifafassantje.
Gebruikt om aan te geven dat er een washandje nodig is vanwege vieze handjes, destijds door Jeroen geïntroduceerd op jonge leeftijd (jaar of veertien ofzo).

Op 3: Apa en Ama.
'Edouard en Marleen' maar dan als 'opa en oma', geïntroduceerd door eenjarige Marijntje, maar niet in gebruik geraakt in Den Andel; bijzonder genoeg daarna wel in gebruik geraakt in Geulle door de neefjes en nichtjes daar.

Op 2: Eno.
Nog steeds een krachtige term voor de kleur oranje, en ook wel voor alles en iedereen die oranje ziet, zoals de haan in Den Andel of de kip (Ena). Door Marijntje als eenjarige geïntroduceerd binnen onze familie. Misschien dat het ook nog wel in Amerika gebruikt gaat worden?

Op 1: Nannan.
Naam van onze Mamma, Oma, overgrootoma. Verbastering van Nanny, haar moeder, onze oma, overgrootoma, betovergrootoma. Verbastering van nanny, kinderoppas, maar nu enkel en alleen bekend als naam. Overigens draagt Marleen inmiddels de bijnaam Capenanny, maar dat terzijde.

Lievelingswoord

Na de vergeetwoorden - oh jee, deugniet en belhamel helemaal vergeten te gebruiken, schiet me nu te binnen - wordt het tijd voor onze lievelingswoorden. Ik vermoed dat T bij "koekebakker" zal persisteren, ik zal het hem vragen, zelf denk ik er nog even over na.

Maar zij weten het al: https://www.youtube.com/watch?v=BCSWT9TE64k

Dommes

Matthias heeft een vriendje op bezoek, ze spelen met het kasteel van playmobiel.
Matthias: “Ik heb veel ridders, maar ik heb maar drie paarden. Er moeten dus ook een paar ridders met de bus!” 

Maren: “Als ik groot ben, heb ik mijn mama niet meer nodig. Dan kan ik de TV zelf aanzetten.”
 

Milo: “Mama, mag ik ook een keer een eend worden?”
“Waarom?”
“Ik wil óók vleugels!”

Maren maakt tegenwoordig ook haar eigen liedteksten. Zo horen we haar zingen: "Hoerin, hoerin, wat ben ik een boerin..."