Aanbevolen: logeren in een huis met 9 bedden!

Terwijl Emma met Maren achterop over de brug van een riviertje fietst, blijkt er zojuist een vrachtwagen vol puinafval gekanteld te zijn, op het fietspad nota bene. Er is een hele toestand van zwaailichten en hulpverleners, maar gelukkig geen menselijk leed. Een agent leidt haar juist om de chaos heen, als ze achter zich het stemmetje van Maren hoort: “Kijk mama, twee zwanen in het water!”

Matthias heeft vragen over de situatie dat zijn ouders er niet meer zouden zijn. Maren: “Ik zou het heel erg vinden als jullie er niet meer waren. Want wij kunnen niet koken!”

Emma zingt bescheiden mee met een liedje op de autoradio. Zegt Matthias: “Nou mama, jij moet maar geen zanger worden!"

Maren: “Mama, ik heb vandaag iets heel ergs aardigs gedaan. Ik heb Luka één van mijn aardbeien gegeven.”

De Rijswijkers gaan een paar dagen in het huis van Michael in Nijmegen logeren. Maren vraagt: “Is Michael écht familie?” Emma: “Ja, Michael is de broer van oma Beppie.”
Matthias corrigeert: “Broertje!”

Hier een van de foto's uit het prachtige Berg- en Dalseland:

5 mei, maar kon ook 1 april zijn

Vanmiddag werd ik gebeld. Door Michael. Wat leuk. Ik neem op en hoor iemand verbaasd reageren dat ik aan de lijn ben. Het is Toon. Wat leuk. "Maar ik ben er ook nog!" roept een derde. Het is Edouard. Wat leuk. "Maar waarom belde jij mij?" "Ik belde niet. Ik wérd gebeld. Door jou." "Niet door mij. Mijn telefoon ging toen ik binnenkwam en toen nam ik op." "Maar wie is dit alles dan begonnen?", vragen de drie verbaasden zich af. Michael. Denken we. Want we zagen alledrie dat 'Michael' ons belde. Michael was er zelf echter helemaal niet bij. Die was in de Termeerapp iets aan het appen over taart ofzo. Mogelijk per ongeluk een groepsgesprek gestart. "Wel, nou, een fijne dag dan maar." "Ja, fijne dag! "Jullie ook." En we hingen weer op. Als het 1 april was geweest, vond ik het een zeer geslaagde 1-aprilgrap. En, ach, zo op bevrijdingsdag vond ik het ook erg vermakelijk. Zo vaak spreek ik Toon en Edouard niet.

Aiden at it somemore!

Aiden, out of the blue: "I know how to write FOX! It is F-O-X!" We all admire him. Very good, well done! He encores, "Yes, and I also know how to write SUN! Like this: S-U-N!" Oh yeah, now we are all really impressed. Amazing piece of work, Aiden. Aiden beams: "And I also know PIG! It's G-G-N!"

Aiden talks about the meaning of cod. "Cod is a fish, as in a cod fish (kabeljauw). But it is also cod as in I cod a fish."

Aiden has set up a shop, selling his home-made necklaces and other trinklets to us

I buy a necklace and ask how much it costs. Aiden responds gravely: "Ten meters please."

All very funny, but they sometimes they are ultra cute:

Elsa busted her ankle on a trampoline. We are at the doctor. The doctor weighs Elsa: 20kg. I am jealous and say, "Elsa you are as light as a feather. I am so much heavier, I am 4 times your weight!" Elsa pats my back and says in her honey voice, "Oh, but that's only four feathers, Papa."

Aiden to Katelyn: "Mama, if you come to pick me up from school in a big taxi, then I will be super duper excited. But... If you come in a small taxi, I will still be excited, because there's Mama inside and I love Mama!"

Welkom op de nieuwe kamer!

Matthias (8) heeft op zolder een nieuwe slaap- en speelkamer gekregen, met de hele wereld op zijn muur:

Iedereen is daar welkom om een keer te komen spelen.

Eh, zei ik iedereen?

Quarantaine en andere onderwerpen

De kleine Ypjes moeten ’s morgens allebei een test laten doen, omdat er bij klasgenootjes corona is vastgesteld. Het is een regenachtige dag, en die in quarantaine te moeten doorbrengen valt ze zwaar. In de middag zegt Sofía bozig: “Die coronatest was het enige leuke deze dag!”

Milo: “Moleculen kunnen nooit hun moeder vinden in de winkel, want ze zijn allemaal hetzelfde!”

Sofía is verdrietig en heeft tranen in haar ogen. Ze zegt: “Mijn ogen moeten gewoon plássen!”

Op Loesjes verjaardag is er een palmpaastak gemaakt met een door opa Toon gebakken Haantje-Pik. Een paar dagen later wil Milo het haantje opeten. Loes: “Dat haantje is keihard nu, dat kun je niet meer eten!” Zegt Sofía: °Ja! Ik nam er net een hap uit en dat was heel vermoeiend!”

Camilo zit in de auto naar buiten te kijken. Dan roept hij: “Mama, kijk! Daar staat bijna mijn naam! “ CASINO!

Camilo ‘verkoopt’ ijsjes. “Wil jij een lekker aardbeienijsje?  Ik heb er een echte aardbei in gepletterd!”

Sofía heeft een nieuwe trui met de kop van een wolf erop, die ze zelf heeft uitgekozen. Loesje stuurt een foto naar de familie-app en vertelt haar dan dat oma de wolventrui héél mooi vindt. Zegt Sofía: “Nou, ík zou me doodschamen als oma in zo’n trui zou lopen...”

Milo is op zoek naar de weegschaal. “Mama,  waar is dat ding van eh.. de zwaarheid?”  

Sofia moet kort na de eerste keer, voor de twééde keer in quarantaine.  Ditmaal is de juf besmet. De thuiswerkende ouders passen zuchtend opnieuw hun roosters aan. Op een ochtend zit Sofía aan tafel en wil ze iets vertellen, terwijl haar vader aan diezelfde tafel probeert te werken en Loes in de keuken ergens mee bezig is. Sofía: ”Ik heb het gevoel dat ik tegen mezelf praat...!”

Matthias en vriendje proberen Maren over te halen om vadertje en moedertje met hen te spelen. Maar die is in de ban van haar eerste tand die eruit is. Matthias: “Maar Maren, dan doen we dat je in het spel je tand verliest. In ons spel kunnen we daar véél aandacht aan besteden!”

Het spel begint. Matthias tegen zijn vriend: “Ik was toch héél rijk? Ik was biljardnair.”

Nu ik geen biebboeken meer heb, en ’s avonds dus even niet via de I-Pad kan voorlezen,  leest Emma haar kinderen het boek “De zweetvoetenman” voor, een bundel voor kinderen met opvallende rechtszaken.  Het verhaal van Lucia de B. bijvoorbeeld. Moeilijk, maar intrigerend. Miguel legt het verhaal na afloop nog een keer uit: “Deze mevrouw heeft dus tien jaar van haar leven onschuldig in de gevangenis gezeten.” Matthias: “Toch wel met éten?”

Lentedommes

We lezen een boekje. De hoofdpersoon eet een pizza, ziet een bus aan de verkeerde kant van de weg rijden, en staat onder een grote, stalen toren. Ik vraag Neeltje of ze weet in welke landen de man is, maar dat is nog wat lastig, dus ik help een handje. Iet... Itaal... "Italië!" Eng... Engel... "Engeland!" Fr... Frank... "Frankrika!"

Neeltje houdt ook niet zo van prakrika.

Neeltje zit bij Peter achterop de fiets als de versnelling het begeeft. Hij trapt zich het snot voor de ogen, maar komt niet meer vooruit. Thuis doet Neeltje uitgebreid verslag: "En toen ging papa's versnellerding kapot!"

Ik fiets met Flinn naar school. Links naast de weg zit een ekster, even verderop rechts zit er ook een.
Flinn: "Eén... twee... ja, zomer!"

We fietsen terug naar huis. Op het net omgeploegde weiland zit een grote groep kraaien. Ze vliegen op en vlak over de weg op het moment dat wij voorbij fietsen.

Flinn: "Wow! Dat was niet cool; dat was spectaculair!!"

Jeppe leest voor. De hoofdpersoon constateert dat er een deur open staat. Ik vraag hem of hij weet wat constateren betekent. Nee, dat weet hij niet. Maar Flinn wel: "Zoeken! Nee? Oh, dan is het illustreren!"

Flinn en Jeppe hebben ontdekt dat de vier kinderen van de achterburen helemaal niet zo eng zijn en dat ze vet coole skelters hebben, dus tegenwoordig brengen de beide mannen grote delen van hun weekend daar door. Flinn voelt zich er zo thuis dat hij zijn jas en zijn geluksketting heeft laten liggen. Gelukkig heeft hij nog een andere jas, maar die ketting wil hij toch wel graag terug. Dus op een woensdag, een half uurtje voordat we gaan eten, suggereer ik dat hij toch maar even zijn jas en ketting gaat halen. Ophalen en terugkomen, is de boodschap, want we gaan zo eten.

"Ja, maar mama, dat durf ik eigenlijk niet zo goed."

"Hoezo niet? Jullie zijn toch nieuwe beste vrienden?"

"Ja, dat is wel het geval. Maar ik ken mezelf, als ik daar eenmaal ben, blijf ik er plakken."

Nu we weer iedere dag naar school fietsen, leren we de ochtendwandelaars goed kennen. Meestal hondenuitlaters. Als we de meneer van de border collie tegenkomen, vraag ik in het voorbijgaan of de hond z'n bal inmiddels teruggevonden heeft. Het baasje antwoordt positief.

Flinn: "Goh, die man was eigenlijk best aardig. Ik weet zeker dat die nog nooit meegedaan heeft aan een rel!"

Groot klein bezoek!

Een klasgenootje van Camilo (5) is besmet gebleken, de rest van de klas moet nu ook thuisblijven.
Milo: “Maar ik wil niet in quarantaine... “
Sofía: “Ik wil wel voor je invallen!”

Sofía (8) vindt het allemaal uiterst interessant. Bij het boodschappen doen in een - drukke - supermarkt, roept ze enthousiast uit: “Wat leuk hè, dat we nu allemaal in quarantaine moeten!”

M & M kijken naar het jeugdjournaal. Een mogelijke heropening van NL komt aan bod. 
Maren (6), luidkeels: “Mama! De terrasjes gaan weer open!”

De kinderen krijgen allebei een nieuwe slaapkamer op pas helemaal verbouwde zolder, de studeerkamer verhuist van de derde naar de tweede verdieping. Daar staat het inmiddels vol met dozen. Matthias (8): “Door al die dozen lijkt het wel of we gaan verhuizen. Jij en papa hebben dat al eens meegemaakt. Maar ík heb daar geen weet van!”

Schooltje spelen. Matthias: “Maren, hoeveel is 6 min 4?”
Maren: “8!”
Matthias: “Maren, ik zei min!

Mama’s grote vriendin D, sedert jaren woonachtig in Frankrijk, komt haar langverwachte eersteling laten zien: baby Sam. Matthias en Maren die hem beurtelings mogen vasthouden, vinden hem geweldig!

Matthias: “Hoe laat moet Sam eigenlijk naar bed?”
D: “Rond 7 uur.”
“En in het weekend?”

inhaal dommes

Aiden loves trains. Oliver asks Aiden why he hasn't been on the double-decker train in Nederland, when his mama and papa did go. Aiden thinks a long time. I whisper to Aiden: "Because you weren't born yet." Aiden, confidently to Oliver: "Because I was in Borneo."

We have a video chat with the family in France and Florida. Afterwards, I ask Elsa, "Why did you put on a baby voice?" She smiles, "Because then I sound very cute."

We pass a Buddhist wake. Aiden was told earlier what that means, and explains it to us: "A person passed away. That means he died. Maybe he was old, or sick."
Elsa contributes as well, "or he just got run over by a car."

Aiden: "I have to pee, but I can't go to the toilet. I have to keep it in... But then I get kidney bones!" (stones)

We have a rooster living nearby. Every morning it crows. I tell Elsa, "The rooster is telling us: respect your mother, she made your breakfast, she is trying her best to make you grow big and strong. The rooster says that you should not take that lightly, but that you should be happy about it." Elsa: "How does the rooster say all that with just one cockeldoodledoo?"

Aiden made a joke. First he says very loudly: "I am NOT in the shower!" Then he moves his clenched little fist over his head, like an invisible showerhead. His eyes open wide. "Oohh... It is raining! Hahaha!" Then, he explains the joke to us: "He was actually in the shower! Hahaha!"

Aiden: "I'm a water horse with rainbow power!"
Elsa: "I'm a white horse with white power!"
Erik: "Eh..."

Elsa: "I think Jesus liked to eat cheese... Because he is called Cheeses Christ."

Aiden in a very serious voice: "Do you know what is the best part of a chocolate croissant?" Some silence follows, and then with a big grin: "The CHOCOLATE!"

 

 

Aiden watches me stretching my hamstrings. He observes, "You have very long legs!" After some thought, he adds "So, you are a daddy-longlegs, hahaha..." (a 'daddy-longlegs' is a common spider)

Elsa cuts off some dead leaves from our plant at the balcony. We praise her for her gardening skills. She asks, "Papa, shall I water this plant as well?" I tell her that I already did, earlier today. She walks away with the scissors in her hand, telling herself in a very satisfying way: "Okay! That means that my job here is done."

Sometimes children are simply too explicit. Elsa: "I kind'a swallowed this candy, but then I almost choked, so then I went like cough-cough, and out it came, but I was wearing a mask, so..."

Aiden: "Choose a color mama."
Katelyn: "Okay: red."
Aiden: "I thought you would choose green, so let's pretend you chose green."

Aiden and I are drawing words from a stack, and then we make a sentence with the word... I pick the word 'and', and say, "And... You and me will ride on the bicycle tomorrow." Aiden picks the next word: 'my'. "My... Hmmm... I am going to this very large place, where they have a lot of apple juice and then I drink so much of that apple juice, and then... Hmmm (some silence)... I am going to a shopping mall... Hmmm (more silence)... My toy is green!"

Katelyn brings Aiden to a toilet in a shopping mall. She asks Aiden to try and reach for the running water at the tap without carrying. He stands on his tippy toes and stretches and stretches to wash his hadns. A lady watches and cheers for him when he finally gets his hands wet. The lady says, "Wow, you are tall!" Aiden very happily answers, "Yes! I am already 4 years old, you see how tall I am? And do you know why that is? It is because I drink a lot of milk!"

Aiden explains how schooling works: "You first go to Explorers, then Adventurers, Discoverers and then Researchers and then finally K2. After that, you go to Primary 1, 2, 3, 4, 5, 6. Primary 6 is the last. So then you stay at Primary 6."

Katelyn helps: "then 4 years secondary school, 2 years A-levels and, then there is University which can take as long as 6 years if you want to be a doctor or dentist."
Aiden: "Yes, it is six years, because it is just like primary school."

Katelyn: "Hmmm, and, after university?" Aiden: "Well then you go to work. Every day you can work together with your papa or mama. Oh, you will have to buy a laptop for me! Wait... It is okay, I can use the doggy laptop."

And, he shows what he means:

We're talking about getting the covid jab. Aiden: "What? Are we eating covid jam?"
Elsa in a half panic, "No Aiden! It means they will injection us!"

 

Voorjaar

 De scholen zijn godzijdank weer begonnen:

“En Matthias, hoe was het op school vandaag?”  Hij: “Het is altijd zo hetzelfde iedere dag... Alleen maar spelling, taal, rekenen. Terwijl ík juist op zoek ben naar het avontuur!”

Maren komt de school uitrennen. “Papa, ik heb gewéldig nieuws! Ik kan een ballon opblazen!”

Er hadden twee kinderen getrakteerd op school, dus toen Emma vroeg waarom Maren haar trommeltje niet had leeg gegeten, zei die: “Ik had niet zoveel trek meer, vanwege de jarigheid...!

Matthias neemt een hap van een grote garnaal, kauwt erop en kijkt dan bedenkelijk. “Is dit een volkoren garnaal?”

Camilo is op bezoek in Rijswijk. Daar wordt verbouwd en opgeruimd. “Hé!" roept ie, "eerst hadden jullie hier een bank!" Maren: “Ja, die hebben we verkocht op de markt.” (Marktplaats)

De maand met alle feestdagen wordt doorgenomen. Matthias: "Maar wanneer is het dan Vrolijke Vrijdag?

 Maren: “Wat zou je liever hebben, mama? Dat ik dood was, of dat ik een lamp was?”

Tot slot een quizvraag voor mijn 6 volgers: de verjaardag van Loes staat weer voor de deur. Haar echtgenoot, die overigens beter en beter Nederlands spreekt, laat doorschemeren dat hij dat heuglijke feit niet is vergeten. Hij zegt: "Jij bent bijna het varkenshaas!" 

Een zalige zak boekweitmeel voor degene die de correcte uitdrukking raadt...

P.S. De zaadjes zijn op! 😁

Verkiezingsuitslag

Neeltje mag met mij mee naar het stemlokaal. Van alle kanten krijgen we complimenten: jaja, jong geleerd is oud gedaan. Als ik mijn verliezende stem heb uitgebracht en de behangrol weer heb opgevouwen, mag Neeltje het formulier in de stembus gooien. Terwijl ze het ding door het gleufje probeert te prutsen, vraagt ze aan de man van het stembureau: "Is dit de papierbak?"

Geheel corona-proof verlaten we via een andere deur de stemgymzaal. Vervolgens komen we, op weg naar huis, weer langs de ingang. Neeltje: "Zullen we nog een keer? Net als bij de Efteling?!"

Tijdens de wandeling naar huis vraagt ze zich af wat we nou precies gedaan hebben. Ik leg uit dat we mogen kiezen wie de baas van het land wordt. Neeltje:"Oh, dus nou mag ik van meneer president Rutte wel weer mee boodschappen doen met papa?!"

Verkiezingen!!!!

 Op de valreep nog even wat partij-verbasteringen:

Ze komen langs een bord met verkiezingsposters en praten erover. Matthias: "Is die Sigrid Kaag dan ook van de GGD?

Maren: "Papa, jij bent toch voor de NRC?"

Sofía: "Mijn moeder stemt op de Partij van de aardbei. En mijn vader op de SPS of zoiets."
Vriendin: "Oh, je bedoelt SBS6!"

E blijkt trouwens D'66 te stemmen. Niet gek voor iemand die bij zijn allereerste verkiezing in Nederland - hij had net een blauwe maandag zijn paspoort binnen - het hele stembiljet afzocht naar "Kees Kompas", iemand die hem was aanbevolen toen hij tegen een collega gezegd had niet te weten waar hij op moest stemmen.

De Rijswijkjes horen Sigrid Kaag nu op de radio. Matthias: "Ze praat net als de koningin."

Op de grote dag:

Matthias: "Maar mama, ik zie helemaal geen Bevers of Termeer bij de Partij van de Arbeid...!"

Maren: "Hé! Ik dacht dat ik Philine (boezemvriendin) ergens zag staan!"

Lekker weg in eigen land? Nijmeegje!

Vakantiegangertjes opgelet! Mijn huurders zijn binnenkort weer doorgestroomd naar een studentenhuis en nu ik met pensioen ben, ga ik waarschijnlijk ook geen nieuwe meer uitnodigen. Misschien zo nu en dan nog een hulpeloze expat aan het begin van het studiejaar omdat ik me wat schuldig voel over mijn hoge mens-ruimteratio, maar ik ga in ieder geval zelf de kamers weer inrichten zodat ik minimaal zeven slaapplaatsen heb. Mocht je met je gezin van de zomer een weekje of wat van huis willen wisselen, dan geef ik in die tijd wel bij jullie de plantjes water. Ik trek de grens bij de landsgrens, want ik ga natuurlijk zelf op de fiets. Zo kunnen jullie ook eens in dat prachtige Nijmeegje verblijven en zie ik zelf weer eens wat anders dan perfectie hè. Dat verveelt op den duur immers ook.

Achterstallige dommes

Sofía kijkt mee met een Teams-vergadering van haar moeder en hoort hoe iedereen wat vertelt over het voorbije weekend. Sofía: “Jouw collega’s zijn zo grappig samen. Lekker close!”

Na de herstart van de basisschool zingt Camilo de hele dag brave kinderliedjes. Als hij naar bed wordt gebracht, zingt-ie er weer eentje en zegt: “Ik wou dat ik nu op school was, het is daar zo leuk..”

Milo: “De vader en moeder van Hitler hebben een slechte voorbeeld geleerd!”

Emma loopt zingend door het huis, tot ergernis van haar zoon. Matthias: “Mama, als je dat nog een keer doet, meld ik je aan de leeuwenvoerder van de dierentuin!”

Sofía kijkt naar buiten als het in de nacht gesneeuwd heeft. “Potverdubbel!  Alles is wit!”

Het gesprek gaat over Afrika. Sofía: “Ik wil graag de mensen daar helpen, maar de vraag is hoe?” Zegt Camilo (5): “We praten nu over Afrika, maar weet je nog toen ik 3 was? Toen had ik het altijd over Syrië.”

Maren is komen spelen en Loes vraagt wie er een snoepje wil. Maren: “Een ijsje!” Loes kijkt een beetje verwonderd. Zegt Sofía: “Ja, ze heeft lekker veel brutaliteit!”

Het grote bed van papa en mama is helemaal afgehaald. Milo: “Wie heeft er in bed geplast?”

Als oma en opa op bezoek komen, heeft Sofía een vriendin die bij haar speelt. Sofía bereidt haar voor op de gasten: “Ze zijn heel aardig. Vooral voor mensen die ze nog niet zo vaak hebben gezien.”

Camilo wil basketballen met zijn moeder, maar die heeft hoge hakken aan. Ze legt uit dat dit niet goed samengaat. Milo: “Ja, je moet springen en je kan zo niet goed landen!”

Sofía wil niet bij een vriendin gaan spelen. “Nee, want als haar oma er is, dan is het Limburg-tijd. Dan eten ze rijstebrij-taart...”

Sofía speelt dat haar legopoppetjes verliefd zijn op elkaar. “Ja, ik heb het met hem aangelegd!”

Vader en zoon hebben het over de zwaartekracht. Papa zegt: “De zwaartekracht is goed voor ons.”
Camilo denkt even na. “Nee, papa, eigenlijk niet. Want als je uit een boom valt, doet dat pijn!”

Sofía doet vervelend bij het uitkleden. Loes: “Jeetje zeg, en jij bent 8!” Sofía: “Kinderen van achten, die zijn allemaal anders. En deze is gewoon zó!”

Maren: “Mama, Safira en ik hebben ontdekt dat ik gedachten kan lezen!”
Emma: “Oh?”
Maren: “Nou, we liepen vandaag naar de zolder van de school waar we nog nooit geweest waren en toen dacht ik in mezelf: we gaan nu naar een plek waar we nog nooit zijn geweest... En dat was toen ook zo!”

Maren herhaalt én demonstreert haar magische kracht tegenover haar broer: “Oma gaat vanavond weer uit het boek  “De kikkerbilletjes van de koning” voorlezen!” Matthias: “Dat is geen voorspellen Maren, dat is onthouden!”

WAT DE POT SCHAFT: BOEKWEIT

 

BOEKWEIT DUS

Sinds een jaar of zo ben ik lid van de ideële coöperatie “Land van ons”  die namens de leden geschikte stukken land opkoopt van traditionele boeren die ermee ophouden, om er een biologische bestemming aan te geven. Denk daarbij aan biologische boeren, maar ook aan, ik citeer:

• ·        Herstel hagen, singels, houtwallen
• ·       Bemesting aangepast aan de behoefte
• ·        Herstel temperatuurgradiënten
• ·        Wisselteelt
• ·        Bewuste verrommeling (dood hout laten liggen, broeihopen, schuilplaatsen)
• ·        Voorkomen van verdichting van de grond
• ·        Herstel mineralenhuishouding
• ·        Herstel zuurgraad bodem
• ·        Periodes van rust

Je kunt als lid zoveel land opkopen als je wilt - ik bezit persoonlijk een respectabele 5 en een halve vierkante meter, die me 40 euro hebben gekost. Dit jaar hadden we voor het eerst oogst van ons land, in de vorm van boekweit, boekweit en eh.. boekweit. Die, ja, boekweit dus, werd in de coöperatieve winkel verkocht in de vorm van pakketten waarin: boekweitmeel, boekweit - pannenkoekenmeel,  boekweitzaden (2 grote zakken), boekweit eh... knapperige koeken, en boekweithoning (minipotje).

Nu weet ik niet hoe creatief jullie kokkerellen, maar boekweit, nee, helaas ben ík daar niet mee bekend. Maar ik kon die oogst van “eigen” land toch niet laten verpieteren (4 tot 6 maanden houdbaar...) en heb me dus aan verschillende gerechten gezet. 

Mijn echtgenoot nam - jullie kennen hem - direct de “koeken” voor zijn rekening. Gelukkig heeft hij een redelijk gebit.  

Geconstateerd werd dat een dikke laag chocopasta de smaak flink ten goede kwam....

Ik ging experimenteren met de zaden. Eerst maar eens bakken in een scheut olie:

Ze gingen in de linzensoep....

..... en in de paddenstoelen-risottto waar ze onzichtbaar werden voor oog én smaak.

Na een blik op internet, leek droog roosteren me toch een beter idee:

Nu konden ze ook bij de muesli in de yoghurt, en het moet gezegd: je proeft er helemaal niks van 👌!

Ik ben de enige zuiveleter in dit gezin, dus ik vreesde meer bestemmingen te moeten zoeken om deze  zaden te lozen. Een goed idee dus om ook het wild in mijn tuin van de zaden te laten profiteren. 

 

Maar toen de sneeuw al hoog en breed aan het smelten was, lagen ze er nóg!

Kortom: iemand van jullie nog een idee? Vier tot zes maanden houdbaar en daarvan is er 

al 1 verstreken! Wie oh wie kan mij helpen aan geschikte doelen? Hoe raak ik mijn boekwijt?

Beloning voor tipgevers: een excursie naar mijn land, mocht ik er intussen achter zijn waar het ligt!

Dommes en slimmes

Ik vertel ze dat Beppie een bijzonder moeilijk woord kent: svarabactivocaal. Pien fronst haar voorhoofd, checkt even iets op haar tablet en zegt dan: "Oh, een bijzonder hakwoord!"

We hebben een heel aantal wederkerige maaltijden, die eens in de zoveel weken op tafel staan. Alle vier de kinderen hebben hun voors en tegens, maar Pien is de meest kieskeurige. Ze is zo specifiek in haar likes en dislikes dat ze al vernoemd wordt in de gerechten. Zo heet spinazietaart tegenwoordig Pienhaatdietaart.

Flinn heeft zo zijn ups en downs. Van vrolijke spring-in-'t-veld kan zijn stemming zomaar omslaan, bijvoorbeeld als hij naar bed moet, en dan haat hij ons allemaal en wil hij ons nooit meer zien: "Ik ga wel alleen wonen, in de schuur ofzo!!"

Toch heeft hij al snel weer spijt van zo'n uitbarsting. Hij maakt het dan goed bij de slaap-lekker-knuffel: "Welterusten, allerliefste mama van de hele wereld,. Ik hou van jou, allerliefste mama van de hele wereld. Ik ga zeker van jou dromen, allerliefste mama van de hele wereld. Jij ook lekker slapen, hè, allerliefste mama van de hele wereld?!"

Weer allemaal thuis

Drie kinderen achterin de auto luisteren op verzoek van Maren naar het lied “Final countdown.”
Vriendje vraagt wat dat voor muziek is. Matthias: “Mama vindt het troep. Zij is een grote vijand van dat lied.” Miguel legt uit: “Dit lied stond in 1986 wekenlang op nr.1.” Matthias weer: “Dat is drie jaar voordat de Berlijnse muur gesloopt werd.”

Vriendje: “Mijn vader is voor Feyenoord. Mijn opa ook.”
Maren: “Heel véél opa’s zijn voor Feyenoord.” (Die van haar)

Papa E. is weer thuis na een kerstvakantie in Colombia. Zegt Sofía: “Waar ga jij zitten werken? Je moet eigenlijk nóg een bureau kopen en dat op zolder naast het andere bureau zetten. Oh nee, wacht, Loes kletst wel erg veel!”

Milo:     “Ik ben zó blij dat je terug bent papa. Ik wil je bijna elke dag knuffelen!”
               “Kijk, ik heb een spekje!”(sixpack)
               “Kunnen we een keer naar de dokter om te kijken welke helft van mij Colombiaans is?”

Loes wil haar kinderen uitleggen hoe kaas gemaakt wordt. Camilo begint al goed met knipmoleculen en melk. Sofía: “Als jij ons DSM-dingen vertelt, omdat je wil dat wij bij DSM gaan werken, dan heb je het mooi mis!”

Matthias: “Mama, ik zag op de terugweg van voetbal twee mevrouwen in zwarte lakens met alleen een streepje waar ik hun ogen zag. Wat ze in Syrië aanhebben.”  Emma legt hem het een en ander uit. Hij: “Oh! Ik dacht dat ze dat aanhadden om niet op te vallen in de oorlog!”

Dommes - ze produceren er lustig op los

We doen een spelletje over het menselijk lichaam. Neeltje mag vertellen wat de verschillen zijn tussen jongens en meisjes: "Jongens hebben kort haar en meisjes hebben lang haar, behalve bij ons thuis." Dat klopt, maar we doelen op een ander verschil. Pien herformuleert de vraag: "Neeltje, wat is het verschil tussen jongens en meisjes als je onder de douche staat?" Daar hoeft ze niet lang over na te denken: "Jongens duren kort en meisjes duren lang!"
Tijdens het avondeten komt er een vervolgantwoord: "Wij hebben voorbilletjes en lullie hebben lullies!"

Peter begint een gesprek over cardinale getallen en of wij weten wat dat zijn.

Lonneke: "Ik weet wel wat een kardinaal is."

Pien: "En ik weet wel wat een garnaal is!"

Gelukkig kunnen onze kinderen tijdens de lockdown drie dagen per week terecht op de noodopvang, zowel op school als op de BSO. Daar zijn ze erg blij mee (en wij ook). De andere dagen is er, naast het thuisonderwijs, ook tijd voor andere zaken. Zo wordt er veel muziek geluisterd, vaak met moeilijke teksten, waar dan steevast een alternatief voor gevonden wordt:

Kinderen voor kinderen: 'De ene mens heeft oren van een halve meter breed, en de ander die heeft sproeten bij de vleet.'

Flinn: 'De ene die heeft oren van and'r'alvemeter breed en de ander die heeft schoenen aan zijn reet.'

Annie M.G. Schmidt: 'Mannen, mannen! Zij hebben de macht, zij hebben de poen!'

Neeltje: 'Mollen, mollen! Zij hebben de macht, zij hebben de poep!'

We wandelen veel. Halverwege de straat staat een kapelletje met een decent geklede Christus "met gaten in z'n poten", aldus Flinn. Rond kersttijd verdwijnt dit beeld en komt er een schattig, door de buurtvereniging zelf geknutseld kerststalletje in, compleet met groen snoeiafval waar wij gretig voor leveren. Geen wandeling is compleet zonder dat Neeltje even bij het getalletje is wezen kijken om te zien of de kerststal er nog staat, of dat de blote man alweer terug is.

Normaal gesproken is het op de BSO zo druk dat ze een tweede ruimte in gebruik hebben genomen in een ander gebouw. De dependance. En dat is echt een ding voor de kinderen. Als ze acht worden, mogen ze naar de dependance, iets waar ze al vroeg naar uitkijken.

Neeltje, net vier: "Als ik acht ben, dan mag ik ook naar de pip en dans!"

Lockdown of niet, het kiezen van een middelbare school gaat gewoon door en dit jaar is Pien aan de beurt. Ze twijfelt tussen de vrije middelbare school Bernard Lievegoed in Maastricht, of het Graaf Huyncollege in Geleen. Neeltje weet het wel: "Als ik later groot ben, dan ga ik ook naar de Raveleijn school!"

En dan eentje die ik niet kan uitschrijven, maar wel kan laten horen. Peter vraagt wie er wel eens van Beethoven heeft gehoord:

In lockdown

 

Sofía ziet een klein lichtje. “Ik denk aan kerst als ik dit zie, én aan God.” Milo: “En ik aan moslims!”

Moeder en dochter kibbelen. Sofía: “Ik wil jou niet je zin geven. Ik wil niet te flexibel voor jou zijn...”

Het gezin van Emma praat aan tafel over de zomervakantie en wat iedereen fijn zou vinden om te doen. Een huisje alleen voor hunzelf of een huisje op een vakantiepark. Matthias opteert voor de eerste variant. Emma: “Echt? Maar daar zijn dan geen andere kinderen om mee te spelen.
Hij: “Weet je wat het bij mij is? Dan komen die kinderen naar mij toe en die spreken dan Wit-Russisch of zo, daar kan ik dan niets mee.”

Matthias: “Maren, voorzichtig met die doos! De vorige keer werd papa heel boos toen we een doos met heel veel niet beleid openmaakten!”

Milootjes:
- Hij heeft geleerd hoeveel water een boom per dag nodig heeft: “Wel 150 liter! Drie kuipbatten vol!”
- “De oom van Levi is aangereden. De bus was zó groot, dat hij er onderheen kon!”
- “Ik hoorde de regen op het raam tikkelen!”
- “Jij bent de allerliefste moeder van de wereld! Mag ik op Youtube?”

De Corona-thuisschool is weer in volle gang. Hier doventolkt grote neef voor zijn kleine neef bij het inbellen naar de juf:

GELUKKIG NIEUWJAAR ALLEMAAL!

 

Milo: ”Ik wil batmantonnen."
          “Honderd heeft twee nuls.”

Loes: “Wat kan ik eigenlijk goed?’ Milo: “Jij kan goed op iemand letten.”
“En wat vind jij leuk aan mij?” Hij, meteen: “Je vest.” Loes kijkt verbaasd. “En je mooie kopje.”

Milo speelt zó graag Brawl Stars op de iPad dat hij het spel niet graag afsluit. “Milo, het is tijd. Het is vijf voor vier, de wijzer is al op de tien geweest.” Hij, snel en bozig, “Niet waar! Hij gaat de andere kant op!”

Loes gebruikt een washandje om Sofía schoon te maken en merkt op dat die doekjes toch wat muffig beginnen te ruiken. “Ik ga nieuwe kopen.” Sofía: “Mam, je weet dat die ook weer zo worden hè?”

Milo wil voordoen hoe je een sjaal om moet doen. Hij zoekt een voorbeeld, loopt naar Esteban en zegt: “Ik doe het om deze nek heen.”

Milo heeft van een driftig vriendje een scheldwoord geleerd dat hij te pas en te onpas gebruikt. Maren herkent het in een radiodebat over vluchtelingen, waarin het woord “Gutmensch” een paar keer voorbij komt. Maren: “Ja, dat zegt Milo ook de hele tijd....!”

Decemberdommes

Emma roept van boven: “Alles goed daar beneden?”
Matthias roept terug: “Bedoel je met óns of met ons ontbijt?
Emma: “Met allebei!”
Matthias: “Met mijn ontbijt gaat het een beetje. Een schuine lijn omhoog. Maar met mij gaat het super. Maren is nog wat minder ver met haar ontbijt. Een iets minder schuin lijntje zeg maar. Maar verder gaat het met Maren ook super!”

Op school heeft Milo jochies horen praten over voetbal en hij wil weten wat 'zijn' club is. Ik zeg: “Nou, jij woont in Den Haag, dus dan is Ado jouw club.” Hij moet daar even over nadenken. Vraagt dan: “Waar woont Ajax?”

Maren heeft een nieuwe Barbie van de Sint. Ze speelt er meteen mee. Emma: “Je nieuwe pop inspireert je, hè?” Zij: “Ja!” Emma: “Weet je wat inspireren betekent?” Zij: “Nee!”

Maren heeft ook rolschaatsen gekregen. Aan Emma's hand racet ze ermee over de stoep. Matthias: “Jeetje Maren, het lijkt wel of ik een vrouw van 17 zie! En... ” even stilte - “ en een vrouw van 40!”

Sofía schrijft 73 bij een tekeningetje van opa op haar kerstkalender. Die zegt: “Dat kun je óók lezen als zevenendertig.” Haar reactie komt onmiddellijk: “Ja, maar dan ben je wel met een oude vrouw getrouwd!”