Zo doe je dat nou eenmaal in Nederland, zeiden we tegen iedereen. Je maakt oliebollen voor de hele familie en al je vrienden. Ik kan me vaag een beeld voor de geest halen van 's Pap die in een plastic emmer stond te roeren met het zweet aan zijn voorhoofd. Vervolgens reed hij stad en land af om het resultaat kwijt te raken. Rob (collega directeur) had herinneringen van zo'n grote hoeveelheden dat de boormachine gebruikt moest worden om het deeg te kneden.
Rob vond een oude email met een heus moeders recept. Met mijn goedkope Philips Cucina mixer gewapend begonnen we met meerdere kilo's bloem. Cucina werd zo heet dat ze voor Playboy had kunnen modelleren, dus we deelden het beslag in porties en ze hield het uiteindelijk vol tot de laatste pan. De boormachine mocht in de gereedschapskist blijven. Anyhow, stoppen was geen optie.We besloten de smurrie met gist te maken in plaats van zelfrijzend bakmeel. Toen we na vier uur gisten de blubber kwamen waarnemen bleek het (letterlijk) de pannen uit gerezen! Arme Rob is nog altijd zijn keuken aan het schrobben. Veel was opeens dubbel veel.
De frituurpan sprong de aardlek in de flat. Het hield ons niet tegen! Om 23:30 is in Singapore Mustafa nog altijd open. En taxi op en neer naar little India en "Bob's your uncle": we waren weer aan het bakken! Diep in de nacht werden de laatste schraapjes deeg met twee lepels de pan in en, na zes minuten, uit geheveld.
Ze smaken, natuurlijk, geweldig. En, het zijn er vooral veul.
Veelste veul, om precies te zijn. Iedereen die we kennen heeft mogen proeven. Rob en ik hebben een rantsoen van oliebollen voor breakfast, lunch en supper volgehouden voor vierdagen. Katelyn is er dol op. Gelukkig, want er zijn er nog altijd een paar over. Dus, iedereen die honger heeft mag bij Rob oliebollen komen eten. Zijn condo heeft ook een zwembad, dus je kan een duik nemen om de calorieën er weer af te zwemmen.
2 opmerkingen:
En dan te bedenken dat ik als rasechte Nederlander in eigen land geen enkele oliebol genuttigd heb met de jaarwisseling...
Wij hadden 25 oliebollen (gekochte) voor 9 personen. Er werd eerst gekibbeld of die nou in de magnetron of in de oven moesten. Eerst maar de magnetron, dat was een stuk sneller. Niemand vond ze erg lekker. Dan de oven maar? Men had eigenlijk al geen trek meer, maar vooruit, doe dan maar. Oven halfuur voorverwarmen, bollen er 10 minuten in. Men was intussen begonnen aan de toastjes met paling (dat hoort ook zo, in Nederland!) en de sjips en de pinda's en de stukjes worst.
Wat? Nu alweer een oliebol? Nee, hè, heb je die speciaal voor ons in de oven opgewarmd? Nou, vooruit, een stukje dan, een bol per 9 personen. Wel een stuk lekkerder hoor, dankjewel.
Het is me gelukt op 2 januari er nog eentje door mijn strot te duwen en opap at er eentje na mijn dreigement dat hij anders niets te eten kreeg (maar even verzwijgend dat de koelkast vol halve stukjes brie,geitenwollensokkenkaas, roquefort en camembert zat die ook nog allemaal op moesten voor 4 januari) Maar het ging over oliebollen, nietwaar? Ik heb er nog 14 over. Ik hang er eentje aan een touwtje tussen de pinda's voor de vogels. Wat denk je, zouden Hollandse vogels daar aan gewend zijn? Waarmee voeren jullie de vogeltjes in singapore in de winter? Gelukkig nieuwjaar allemaal!
A3n
Een reactie posten