NIEUWS VAN HET E.H.

Het is echt komkommertijd in de tl-weblog! Iedere keer als ik ga kijken of er iets nieuws is bijgekomen (en ik kijk iedere dag!) kom ik de mooie pinksterdag van Toon tegen. Echt geen slecht stukje, maar ik heb 'm al gelezen. En ik zal zelf dus maar zorgen voor wat ander leesvoer bovenaan de w.c.-rol, al heb ik niet zo heel veel te melden. Maak niet zoveel mee, hier in Boxtel. In mijn dromen wel, zo ben ik vannacht te voet vertrokken uit Den Bosch, halverwege bedacht ik dat ik mijn fiets bij het theater had laten staan alwaar Ans een hoofdrol had in Lucia di Lammermoor. Ik dus terug. Was de fiets uiteraard weg. Overigens heb ik Ans niet horen zingen (misschien maar goed ook) want in het theater was ik alsmaar op zoek naar de zaal. Ik wilde nu zeggen: terug naar het saaie echte leven. Maar die droom was eigenlijk ook maar saai, nietwaar? Met opap gaat het heel goed, hij heeft veel meer energie dan een paar maanden geleden, biljart elke dag een potje met z'n eigen, werkt wat in de tuin, en (hier ben ik heel blij om!) leest ook weer en eet beter. Hij heeft bruis-ijzertabletten tegen bloedarmoede, misschien knapt hij daar wel wat van op. Hij houdt nauwlettend de ontwikkelingen in de buurtuin in de gaten, vooral nu er een nieuwe afscheiding moet komen tussen onze tuinen. De vorige bewoner, Geurts, had daar wat mee gesmokkeld. In onze tuin groeit eindelijk het nieuwe gras, het onkruid verdwijnt, en al is het geen mooi groen biljartlaken, we zijn niet ontevreden over het resultaat. Met dank aan Margriet en Roelofjan, die er ongelooflijk veel tijd in hebben gestoken (en nog steken), en uiteraard Rich voor het regelmatig maaien. Ik heb van Rich en Jose met mijn verjaardag een stoeptegelgleuvenonkruidverwijderaar gekregen. Ik ga er straks weer een kwartiertje mee spelen! We kregen in de afgelopen weken driemaal bezoek uit ons verre verleden. De namen die ik ga opnoemen zullen alleen bekend zijn bij de bovenvijftig Termeers. Eerst kwamen Pietje Schepersen zijn vrouw. Piet was onze fietsenmaker, en opap kende hem ook van het voetballen. Opap was voorzitter van de jeugd van ODC en Piet was toen jeugd. Dat is hij allang niet meer, hij kan nauwelijks nog lopen. Heel aardige man, met heel veel verhalen over vroeger, maar ik kon er maar weinig van verstaan want zodra hij begon te praten, herhaalde zijn echtgenote tegelijkertijd alles wat hij zei, en dan wist ik niet naar wie ik moest luisteren. Ik had overigens veel moeite de naam Pietje Schepers goed uit te spreken, wilde alsmaar "Dag Mijnheer Scheetje Piepers!" zeggen. (Eerste Piekte van Zetra door Nannan!) Bezoek nummer twee waren Gerard en Diny Beekmans. Ook jonger dan Opap, maar allebei slecht ter been, Gerard zelfs zwaar gehandicapt, kan niet rechtop lopen of staan. Vroeger kwamen ze bij Nannan voor "Engelse les" want ze wilden naar Australië. Dat is niet doorgegaan. Gerard loopt rondjes door het park met zijn rollator, eendjes voeren en zo. Hij merkte op zekere dag dat het koppeltje ganzen slechts twee jonkies had in plaats van drie. Er zat wat schorriemorrie langs de vijver en daar lag het derde ganzenjong. Onthoofd. Gerard was zeer boos op de jongens, hoe konden ze zoiets toch doen! De jongens achtervolgden hem naar huis en kort daarna belden er 3 (DRIE) politiemannen aan: Gerard werd ervan beschuldigd een jongen geslagen te hebben. Ondanks dat er iemand kan getuigen dat hij niet heeft geslagen, moet hij binnenkort voor de rechter verschijnen! De wereld op zijn kop. Ik wou dat bezoek nummer drie voor de rechter moest komen om veroordeeld te worden tot een levenslang straatverbod voor het Essche Heike. Ze zagen er allebei nog fit uit, dus dat kan een heel lang verbod worden voor het echtpaar Ien en Har B., exbewoners van het E.H.! Als ik ze aan had zien komen had ik de deur niet opengemaakt, hadden we alle deuren gesloten en de gordijnen ook en hadden we ons urenlang (voor het geval ze nog eens terugkwamen) verstopt. Na een kwartier wisten Opap en ik alle belangrijke conferenties die Harrhrr bij was geweest, de bedrijven die nog steeds in de rij stonden om hem binnen te halen als adviseur (iets met verzekeringen) de namen van alle hooggeplaatste personen waar zij bekend mee waren, de topcarrières van de twee superintelligente kinderen en de hooggeplaatste personen waar die mee omgingen en waren we bijgepraat over alle verre reizen (zo te horen minstens één per week) die ze in de afgelopen 40 jaar hadden afgelegd. Waarom bleven ze dan toch meer dan een uur zitten? Er is natuurlijk één troost: ze wonen ergens in Groningen (uiteraard aan de rand van de stad met schitterend uitzicht) stel je voor dat ze nog steeds twee deuren verder hadden gewoon. Nee, dan waren Opap en ik allang weg hier. Misschien woonden WIJ dan in Groningen met schitterend uitzicht.