zondag, maart 30, 2008

Terschelling

Ons mam is dit jaar 60 geworden. Kado's voor haar kopen is onbegonnen werk: wat ze wilt, koopt ze zelf, en voor de rest heeft ze niets nodig. Dus werd het een kado in de vorm van een gezellig weekendje weg: Roelof, ons mam en wij vieren. Het moest uiteraard wel een verrassing zijn. Eerst werd Roelof geraadpleegd welke kant dat weekendje op moest: een stad, ergens in de bossen, een bepaalde streek of land. Een van de Waddeneilanden was het advies. Ik spendeerde enkele avonden zoeken naar een geschikt eiland en verblijfslokatie. Voor de boeking definitief te maken, besloot ik toch maar ons mam te informeren dat we een weekendje voor haar gingen organiseren, zonder evenwel veel details te geven. Alleen 'wanneer' werd doorgegeven: het paasweekend.

Da's dus niets voor ons mam. Ze moest nog weken wachten op haar 'kado'. En om haar nòg nieuwsgieriger te maken kreeg ze een 2-tal mails met vooral vage details, zoals 'rustige omgeving, in de natuur'. Ook deden we opgave van welke bagage ingepakt moest worden (vanalles wat natuulijk!). En dat we zouden vertrekken vanuit Nieuw-Vennep op Goede Vrijdag rond 13u.

Al op weg naar ons bleek Roelof zijn paspoort te zijn vergeten. Toen heb ik maar verraden dat we in NL zouden blijven. We gaan naar Drenthe, wist ons mam op basis van de verstrekte gegevens. Eenmaal met twee auto’s op weg werd ze via sms-sen op de hoogte gehouden welke richting we gingen. Toen we richting Purmerend reden, wist ze het: Texel! Uiteindelijk toen we afrit Harlingen namen was het haar pas echt duidelijk: Terschelling.



Na een bezoekje aan Harlingen en een bijna 2u durende boottocht, hebben we een super gezellig weekend gehad. Ondanks de kou, de hagel en sneeuw (het weer zat helaas niet mee), toch lekker buiten geweest, oa gewandeld en gefietst. Lekker (en veel te veel) gegeten en gedronken. Een ruime en lekker warme bungalow, waar we konden uitrusten, kletsen, puzzeltjes maken en waar we diverse bordspelletjes hebben gespeeld. En toen was het weekend helaas al weer voorbij... Terug met de boot en na een tussenstop op de afsluitdijk gewoon weer naar huis.





Voor herhaling vatbaar, zo’n 60 jaar jubilieum - alleen duurt het wel even voordat de volgende in het gezeldschap 60 wordt. Maar ach – 61 jaar kunnen we ook prima vieren!!!

1 opmerking:

jeroen zei

nog gefeliciteerd Margriet!
(wanneer was je dan precies jarig? Ik zie dat ik je nog niet op mijn kalender heb staan (en dat na 60 jaar!), sorry.)