Fietstochten maken, dat zit in de familie! We hadden in het verleden al eens in 3 dagen met de kids (toen 8 en 10 jr oud) naar ons mam gefietst op gewone stads- en kinderfietsen. Maar dit keer was het wel even anders. Dwz: Venetie, dat is nog effe te ver, Parijs is de eerste halte!
De voorbereiding:
De kids ondergebracht bij ons mam (mei vakantie). Nieuwe, mooie trekking fietsen aangeschaft: een Koga voor mij, een Idworx voor Pauwel. Kleding, professioneel uiteraard, we leken wel echte wielrenners. Een boekje gekocht 'Fietsen naar Parijs', we zouden vanaf Leuven de route van dit boekje volgen. Vopor de rest het boekje niet ingekeken tot we op weg waren. Pauwel had wel voor de eerste 2 dagen tot Leuven de route uitgestippeld. En we hadden voor de eerste avond een hotel geboekt (want dat was op koninginnedag).
Wat betreft de fysieke voorbereiding: Ik fiets al een tijdje naar mijn werk (ca. 8-9km), ik ging ook een paar weekends wat extra km's oefenen, maar Pauwel had na een half jaar slechts 200km op zijn fiets-teller staan. Nul voorbereiding!
De tocht:
Ik had van te voren gezegd: als het niet gaat, stappen we gewoon op de trein, n
iets 'moet'. Maar ondanks een (vooral de 3de dag zéér) pijnlijke knie, was er geen opgeven bij. Het was fantastisch! We hadden ook geluk met het weer, maar deze ervaring is echt super. Niet eens zoveel stijgen en dalen, aangezien een deel van de route via fietspaden op oude treinbeddingen en langs rivieren liep. Noord-Frankrijk was af en toe wat saai, maar ook prachtige kasteel-dorpen gepasseerd. En redelijk heuvelachtig, omhoog is soms zwoegen, maar naar beneden is dan wel een prima beloning. En de zadelpijnen vielen enorm mee. Het zat natuurlijk af en toe niet echt lekker meer, maar dankzij uitstekende fietsbroeken geen echte issues (dat was die tamelijk dure investering meer dan 100% waard!!).
Slapen:
Naast de eerste nacht en de tweede nacht die we doorbrachten bij vrienden in Leuven, dachten gewoon elke avond een hotelletje te zoeken. Maar als je in een verlengd weekend met mooi weer gaat fietsen, blijkt zo goed als alles vol te zijn in de Ardennen. Dat was effe slikken, vooral die derde dag met mijn knie - we moesten uiteindelijk nog 30km verder fietsen voor een beschikbare kamer... Maar altijd weer een prima verblijfplaats gevonden hoor!
Parijs:
Met 700km op de teller fietsten we na 6.5 dagen Parijs binnen. Na het zoeken van een hotel doorgefietst naar de Arc de Triomphe, dat was het echte eindpunt. In Parijs fietsen is uitstekend te doen, je ziet veel meer en je kan veel sneller van de ene naar de andere bezienswaardigheid gaan. Je fietst nl. op fietspaden of op de busbanen pijlsnel langs al die wachtende auto's. Wel uitkijken natuurlijk maar op zich best veilig. Tenzij je een rondje rondom de Arc de Triomphe wil doen - zoals ik. Dat was nou effe niet zo'n goed idee!
Terug:
Met trein was het idee, maar koste wel even wat uitzoekwerk. In de rechtreekse verbinding naar NL - de Thalys - mag je alleen in als je je fiets uit elkaar haalt en verpakt. En eigenlijk hadden we wel zin in nog meer fietsen. Zodoende met de trein tot Lille, dan gefietst tot Kortrijk, weer een trein op naar Antwerpen, en dan naar ons mam gefietst. Na een nachtje slapen aldaar, in een keer naar Nieuw-Vennep gefietst, grotendeels de route die we destijds met de kids hadden gefietst.
Conclusie:
Totaal 956km op de teller na 10 dagen. Geen lekke banden of andere problemen. Behalve die enigzins 'overbelaste' knie ook fysiek geen problemen gehad. Ik heb heel veel bewondering voor Pauwel, die met nul training eigenlijk niets last heeft gehad. Een prachtige tocht en ervaring. Ook het feit dat we nog eens met z'n twee-en op vakantie waren was super. Gaan we nog doen, maar dan natuurlijk ergens anders naar toe. Ideeen genoeg, maar nu gaan we eerst weer een paar keer met z'n vieren op vakantie, dat is ook heel leuk!!!
De voorbereiding:
De kids ondergebracht bij ons mam (mei vakantie). Nieuwe, mooie trekking fietsen aangeschaft: een Koga voor mij, een Idworx voor Pauwel. Kleding, professioneel uiteraard, we leken wel echte wielrenners. Een boekje gekocht 'Fietsen naar Parijs', we zouden vanaf Leuven de route van dit boekje volgen. Vopor de rest het boekje niet ingekeken tot we op weg waren. Pauwel had wel voor de eerste 2 dagen tot Leuven de route uitgestippeld. En we hadden voor de eerste avond een hotel geboekt (want dat was op koninginnedag).
Wat betreft de fysieke voorbereiding: Ik fiets al een tijdje naar mijn werk (ca. 8-9km), ik ging ook een paar weekends wat extra km's oefenen, maar Pauwel had na een half jaar slechts 200km op zijn fiets-teller staan. Nul voorbereiding!
De tocht:
Ik had van te voren gezegd: als het niet gaat, stappen we gewoon op de trein, n
iets 'moet'. Maar ondanks een (vooral de 3de dag zéér) pijnlijke knie, was er geen opgeven bij. Het was fantastisch! We hadden ook geluk met het weer, maar deze ervaring is echt super. Niet eens zoveel stijgen en dalen, aangezien een deel van de route via fietspaden op oude treinbeddingen en langs rivieren liep. Noord-Frankrijk was af en toe wat saai, maar ook prachtige kasteel-dorpen gepasseerd. En redelijk heuvelachtig, omhoog is soms zwoegen, maar naar beneden is dan wel een prima beloning. En de zadelpijnen vielen enorm mee. Het zat natuurlijk af en toe niet echt lekker meer, maar dankzij uitstekende fietsbroeken geen echte issues (dat was die tamelijk dure investering meer dan 100% waard!!).
Slapen:Naast de eerste nacht en de tweede nacht die we doorbrachten bij vrienden in Leuven, dachten gewoon elke avond een hotelletje te zoeken. Maar als je in een verlengd weekend met mooi weer gaat fietsen, blijkt zo goed als alles vol te zijn in de Ardennen. Dat was effe slikken, vooral die derde dag met mijn knie - we moesten uiteindelijk nog 30km verder fietsen voor een beschikbare kamer... Maar altijd weer een prima verblijfplaats gevonden hoor!
Parijs:
Met 700km op de teller fietsten we na 6.5 dagen Parijs binnen. Na het zoeken van een hotel doorgefietst naar de Arc de Triomphe, dat was het echte eindpunt. In Parijs fietsen is uitstekend te doen, je ziet veel meer en je kan veel sneller van de ene naar de andere bezienswaardigheid gaan. Je fietst nl. op fietspaden of op de busbanen pijlsnel langs al die wachtende auto's. Wel uitkijken natuurlijk maar op zich best veilig. Tenzij je een rondje rondom de Arc de Triomphe wil doen - zoals ik. Dat was nou effe niet zo'n goed idee!
Terug:
Met trein was het idee, maar koste wel even wat uitzoekwerk. In de rechtreekse verbinding naar NL - de Thalys - mag je alleen in als je je fiets uit elkaar haalt en verpakt. En eigenlijk hadden we wel zin in nog meer fietsen. Zodoende met de trein tot Lille, dan gefietst tot Kortrijk, weer een trein op naar Antwerpen, en dan naar ons mam gefietst. Na een nachtje slapen aldaar, in een keer naar Nieuw-Vennep gefietst, grotendeels de route die we destijds met de kids hadden gefietst.
Conclusie:Totaal 956km op de teller na 10 dagen. Geen lekke banden of andere problemen. Behalve die enigzins 'overbelaste' knie ook fysiek geen problemen gehad. Ik heb heel veel bewondering voor Pauwel, die met nul training eigenlijk niets last heeft gehad. Een prachtige tocht en ervaring. Ook het feit dat we nog eens met z'n twee-en op vakantie waren was super. Gaan we nog doen, maar dan natuurlijk ergens anders naar toe. Ideeen genoeg, maar nu gaan we eerst weer een paar keer met z'n vieren op vakantie, dat is ook heel leuk!!!
3 opmerkingen:
Prima prestatie P en P! En Petra, ik heb die laatste foto nu in vergrote versie als bureaublad achtergrond, en zo te zien is er niks mis mee met die mooie knietjes van je! Ik ben nooit verder gefietst dan van Boxtel naar Valkenburg met drie vriendinnen. (op oude fietsen zonder versnelling, zonder verlichting, misschien zelfs zonder bel) Op weg terug kregen we een lift van een vrachtwagen-chauffeur. Daar waren we heel blij mee want het goot. Jawel, we gingen ook zonder regenpakken.
Ik vind het heel bijzonder. Ik dacht dat jullie om de 30 kilometer pech met de mechaniek zouden hebben. Ik heb ooit in de Ardennen de ketting van de huur-fiets gebroken, 10km van waar we vertrokken! Ik heb toen een schakeltje gemaakt van een paper-clip. Trots fietste ik terug. 8 Km later knalde de voorband lek. Uiteindelijk toch nog twee kilometer moeten lopen! Mijn bureaublad is konijnen en meisjes.
Dat was mijn vorige blad, Erik!
Een reactie posten