Zaterdag, 30 augustus, was ze jarig.
Na de felicitatiekaartjes en kleine cadeautjes (zoals het maandblad Penny, over paarden) volgde een gedicht dat ik voor haar had geschreven. Ik las het voor. Zij luisterde lief. Het hele gedicht lang.
Dit was het gedicht:
Lisa, jij bent dol op dieren.
Dieren zijn ook dol op jou!
Jij speelt graag met Roest en Snorkie.
Dankbaar zeggen zij: “miauw.”
Noura, Holle en die kleine
rennen ’s ochtends uit hun hok
als ze jou weer zien verschijnen.
Enthousiast roept Noura: “Tok!”
Stip en Streepje zijn tevreden,
net zoals hun babyguppen.
Jij verzorgt ze reuze goed.
Soms kan je ze horen bluppen.
Jij bent echt heel lief met dieren.
Waar je fietst of loopt of staat,
overal kijk jij naar mieren,
in de tuin, maar ook op straat.
Slakken zet je in de schaduw.
Broodkruimel hangt aan zijn draad
als jij hem weer eens voorzichtig
aan zijn draad naar buiten laat.
Piet en Hein zijn soms vervelend.
Hein eet vaak van tafel mee.
Piet zit liever op je voorhoofd.
Maar ze meppen, jij? Oh, nee!
Het milieu wordt niet vergeten.
Zuinig ben je met de kraan.
Jij zorgt dat geen ijsbeer uitsterft
en de Panda blijft bestaan.
Kikkers met hun schimmelziekte
help je ook al waar je kan.
Dieren zijn je beste vrienden
en je weet er alles van:
wat ze eten, waar ze leven,
of ze eitjes kunnen leggen...
Maar nog één ding weet je niet.
Dat is: wat de dieren zeggen.
Kikkers roepen zomaar: “kwaak.”
Eenden doen dat ook heel vaak.
Tetterend schreeuwt een olifant.
Kwetterend schalt een sneeuwfazant.
Leeuwen brullen
vóór het smullen.
Beren grommen.
Bijen brommen.
Orka’s, muizen,
slangen, luizen,
kolibries en kaketoes,
vleermuizen en kangoeroes...
Alle dieren zeggen veel,
naar elkaar, maar ook naar jou.
Wat roept elke merel ’s ochtends?
Wat zegt soms een jonge kauw?
Meestal zeggen dieren: “Lisa,
wij zijn ook heel dol op jou!”
Of ze zeggen: “dank je, Lisa,”
of gewoon: “hoi Lies, tot gauw!”
Lisa, jij bent negen jaar
en jij wil graag paardrijles,
maar dat zitten op zo’n rug,
dat vind jij niet al te best.
Jij wil graag gaan paardje rijden
op zo’n paardenrug in draf,
maar bent bang dat hem dat pijn doet.
Is dit niet een beetje maf?
Kon je nu maar goed verstaan,
wat ze zeggen als ze praten.
Dan had jij het volgende
zeker heel vlug in de gaten:
in de buurt op een manege
staan de paarden luid te hinniken.
Als je weet wat ze bedoelen,
moet je vast wel grinniken.
“Hihihi, wat kietelt dat!”
“Sta niet zo te wiebelen!”
“Ja, maar, hihi hihi hihi,
’t is zo aan het kriebelen!”
“Ach, Merrie, het is niet waar!
Zeg me eens dat het niet waar is!
’t Is je rug toch niet die jeukt?
Anders word je ’n dromedaris!
Want die jeuk die jij daar voelt,
- dat gebeurt ontzettend veel -
is het groeien van een bult!
Of je word zelfs een kameel!”
“Nee toch, Bitje, zou het echt?
Hihihi, dat is niet leuk!
Inderdaad, achter mijn schouders
op mijn rug, daar zit de jeuk!
Is er, hihi, niet iets tegen?
Dieren zijn ook dol op jou!
Jij speelt graag met Roest en Snorkie.
Dankbaar zeggen zij: “miauw.”
Noura, Holle en die kleine
rennen ’s ochtends uit hun hok
als ze jou weer zien verschijnen.
Enthousiast roept Noura: “Tok!”
Stip en Streepje zijn tevreden,
net zoals hun babyguppen.
Jij verzorgt ze reuze goed.
Soms kan je ze horen bluppen.
Jij bent echt heel lief met dieren.
Waar je fietst of loopt of staat,
overal kijk jij naar mieren,
in de tuin, maar ook op straat.
Slakken zet je in de schaduw.
Broodkruimel hangt aan zijn draad
als jij hem weer eens voorzichtig
aan zijn draad naar buiten laat.
Piet en Hein zijn soms vervelend.
Hein eet vaak van tafel mee.
Piet zit liever op je voorhoofd.
Maar ze meppen, jij? Oh, nee!
Het milieu wordt niet vergeten.
Zuinig ben je met de kraan.
Jij zorgt dat geen ijsbeer uitsterft
en de Panda blijft bestaan.
Kikkers met hun schimmelziekte
help je ook al waar je kan.
Dieren zijn je beste vrienden
en je weet er alles van:
wat ze eten, waar ze leven,
of ze eitjes kunnen leggen...
Maar nog één ding weet je niet.
Dat is: wat de dieren zeggen.
Kikkers roepen zomaar: “kwaak.”
Eenden doen dat ook heel vaak.
Tetterend schreeuwt een olifant.
Kwetterend schalt een sneeuwfazant.
Leeuwen brullen
vóór het smullen.
Beren grommen.
Bijen brommen.
Orka’s, muizen,
slangen, luizen,
kolibries en kaketoes,
vleermuizen en kangoeroes...
Alle dieren zeggen veel,
naar elkaar, maar ook naar jou.
Wat roept elke merel ’s ochtends?
Wat zegt soms een jonge kauw?
Meestal zeggen dieren: “Lisa,
wij zijn ook heel dol op jou!”
Of ze zeggen: “dank je, Lisa,”
of gewoon: “hoi Lies, tot gauw!”
Lisa, jij bent negen jaar
en jij wil graag paardrijles,
maar dat zitten op zo’n rug,
dat vind jij niet al te best.
Jij wil graag gaan paardje rijden
op zo’n paardenrug in draf,
maar bent bang dat hem dat pijn doet.
Is dit niet een beetje maf?
Kon je nu maar goed verstaan,
wat ze zeggen als ze praten.
Dan had jij het volgende
zeker heel vlug in de gaten:
in de buurt op een manege
staan de paarden luid te hinniken.
Als je weet wat ze bedoelen,
moet je vast wel grinniken.
“Hihihi, wat kietelt dat!”
“Sta niet zo te wiebelen!”
“Ja, maar, hihi hihi hihi,
’t is zo aan het kriebelen!”
“Ach, Merrie, het is niet waar!
Zeg me eens dat het niet waar is!
’t Is je rug toch niet die jeukt?
Anders word je ’n dromedaris!
Want die jeuk die jij daar voelt,
- dat gebeurt ontzettend veel -
is het groeien van een bult!
Of je word zelfs een kameel!”
“Nee toch, Bitje, zou het echt?
Hihihi, dat is niet leuk!
Inderdaad, achter mijn schouders
op mijn rug, daar zit de jeuk!
Is er, hihi, niet iets tegen?
Zou ertegen iets bestaan?”
“Ja, heel simpel, eigenlijk:
iemand moet op rijles gaan!
“Ja, heel simpel, eigenlijk:
iemand moet op rijles gaan!
Want zolang jij met een zadel
op je rug een vriendje draagt,
zal de jeuk vanzelf verdwijnen.
Zorg dus dat je iemand vraagt!”
Lisa, jij bent dol op paarden.
Paarden zijn ook dol op jou.
In de Winsumse manège
hinniken ze: “kom je gauw?”
En om de verrassing compleet te maken: Lisa's eerste les was vandaag, over één uurtje!
Nou, ze kon er wat van!
Ze kon alle kunstjes en ging zelfs in draf en galop al, de eerste les!
(het eerste filmpje laat 'de molen' zien, in het filmje ernaast gaat Lisa in draf. Het paard heet trouwens: Puck!)
Na het paardrijden volgde voor Lisa een volgende verrassing:
bezoek van Lonneke, Edouard én haar tweelingoma Marleen en A3n.
...en dat wilde ze zo graag!
Een eigen éénwieler!
Hij werd gelijk in elkaar gezet en buiten uitgeprobeerd! Inmiddels is Lisa er steeds handiger in aan het worden.
Jeroen heeft het na één poging voor gezien gehouden.
Het was een heel gezellige dag. Lisa gaf spontaan een speech om te bedanken:
Maar de meiden hadden ook nog een verrassing in petto voor ons. Ze hadden een dansje ingestudeerd dat met uiterste concentratie en vol overgave voor ons werd opgevoerd. Zie hier een kort stukje daarvan:
Echt een geslaagde feestdag!
De volgende dag zat Lisa 's ochtends op de bank na te genieten, lezend in haar nieuwe 'Penny', op haar éénwieler!
2 opmerkingen:
Wat een leuk verslag van een ontzettend leuke dag!
prachtig feest voor die dame!!!
Gefeliciteerd met je verjaardag Lisa
Een reactie posten