Nieuws uit Oudenbosch

Voor ons als thuisblijvers is de vakantie wel wat tegengevallen. Elk jaar weer hoop ik op zo'n zomer als 2003, het jaar dat Roelof-jan en ik op het landgoed kwamen wonen. Elke dag een blauwe lucht, hangen in de hangmat, iedere avond buiten eten en 's avonds tot laat buiten zitten kletsen. Maar kennelijk moet je naar Frankrijk verhuizen om dat te krijgen …

Het was wel een fantastisch jaar voor de tuin, speciaal de moestuin. We hebben zoveel producten ingevroren dat ons wintermenu nu al vaststaat: elke week een keer rode kool, een keer prei, een keer rode bieten, een keer asperge en een keer pompoen en een keer andijvie. Hebben we per week nog maar een dag om een lekkere curry te eten. Natuurlijk met chinese kool of paksoi, dat hebben we ook nog tig keer.

De ijsvogels hebben nog een tweede nest gehad, in hetzelfde hol. Dit keer waren de jongen zeer luidruchtig, we hoorden ze in het nest voortdurend geluid maken. Zoiets lees je niet in de internetsites over de ijsvogel. Dat geluid werd steeds harder, en toen was het ineens voorbij. Ik heb nog twee ijsvogels op de tak gezien (hun tak moet ik zeggen, het is de tak die speciaal voor ijsvogels is gespaard). Ik denk dat dat jongen waren. Maar het hele gezin hebben we niet meer gezien en het is nu heel erg stil bij de vijver.

Behalve twee gezinnen ijsvogel, hebben we ook twee snoeken in de vijver. Ze zijn allebei even groot en het duurde een paar maanden voordat we door hadden dat de snoek die we zo vaak zagen de helft was van een koppel. Dat is volgens ons de verklaring voor het feit dat alle kleine visjes uit de vijver zijn verdwenen. Er waren er altijd zoveel dat zelfs de kinderen ze met een schepnetje konden opvissen. Ik had elke winter een dozijn visjes in een aquarium in huis. Dat kan nu niet meer. Overigens zegt de enige echte vissenkenner van de familie dat dat niet kan, alle visjes weg door twee snoeken. Dus komen ze misschien nog tevoorschijn vanonder de vele vele eendenkroos.

Ik heb weer eens meegedaan aan een wedstrijd hardlopen. Af en toe doe ik mee om gemotiveerd te blijven. Criterium voor een wedstrijd is: het moet op fietsafstand zijn en er moet een langere afstand zijn dan de mijne, zodat ik niet in mijn eentje als laatste binnenkom. Vorig jaar deed ik mee aan de zes kilometer in Zegge (tijd 37 minuten), dit jaar aan de tien kilometer in Hoeven (tijd 59 minuten en 48 seconden, dus net binnen een uur). Ik was beide keren supertrots op mijn tijd. Ik heb gemerkt dat ik tijdens een wedstrijd veel en veel harder loop dan alleen. Ik denk dat het komt omdat ik 'meeloop' met anderen, als die lekker hard gaan, dan ga ik gewoon mee. Daarom heb ik besloten om bij een atletiekclub te gaan. Ik meldde mij voorzichtig aan met de mededeling dat ik al zestig jaar ben, maar dat werd weggewuifd, de oudste deelnemer is 76 jaar. Deze week ben ik al twee keer gaan 'trainen'. Gezellig en super-relaxed. Alleen: twee avonden per week. Ik weet niet of ik dat volhoud.

Ik merk dat er zoveel foto's op de blog komen. Dat is het grote voordeel van internet ten opzichte van een papieren krantje. Dank zij Eriks vriendin Katelyn heb ik Picasa (van Google) ontdekt. Met Picasa kun je ook via deze blog foto's laten zien. Je moet dan een Google account aanmaken als je dat nog niet hebt (en aangezien deze blog ook van Google is, heb je die misschien al). Dan zoek je linksboven in Google naar foto's (bij mij onder het kopje 'meer'). En dan kun je heel veel foto's opslaan in fotoalbums. Ik zet dus bij dit stukje geen foto's, maar ik verwijs naar een fotoalbum. Het zijn maar een stuk of tien foto's. Klik maar eens op http://picasaweb.google.nl/margriet.termeer/Zomer2008. Picasa is gratis, dus dat past wel bij de zuinige telandterzeetermeers.