Ik heb begrepen dat bijna niemand van de PI's (professors, assistant professors) 100% salaris krijgen. Vaak krijgen ze maar 40% (voor het onderwijs van september tot mei) en moeten ze de rest van het geld (voor onderzoek en vakantie) zelf bijverdienen door het krijgen van grants (beurzen). Nu met de crisis is dat heel moeilijk en vliegen er dus veel mensen uit. Ik heb al voorbeelden gehoord van hoogleraren met echt een goede reputatie, die hun EIGEN geld in het lab hebben moeten steken, omdat ze geen geld hadden voor chemicaliën. Geen chemicaliën betekent geen experimenten, dus geen resultaten en zonder resultaten ook geen nieuwe grant. Kortom, je MOET wel eigen geld inbrengen, anders verlies je je baan. Vergelijk dat eens met ons systeem, waar een vaste positie gewoon betekent dat je tot je 65ste kunt blijven zitten zonder dat je presteert (even zwart-wit gezien).
En nog zoiets, vanochtend kregen we een mailtje van P&O met de volgende strekking:
Diane, een collega, heeft alvleesklierkanker en kan door heftige chemo een aantal weken, misschien maanden niet werken. Haar vrije dagen zijn op en daardoor kan ze niet langer in het ziekenhuis blijven en MOET ze komen werken. Want als ze niet komt werken, vervalt haar ziektekostenverzekering, en moet ze de kankerbehandeling zelf betalen, wat natuurlijk niet mogelijk is.
De vraag was of wij allemaal een vrije dag, of een aantal uur willen inleveren om Diane te helpen. Diane is de assistent/secretaresse van Liz en werkt al meer dan 15 jaar bij haar. Dat geloof je toch niet!!! Ze is opgenomen in het ziekenhuis en heeft zware chemo, dus dat ze moet komen werken is gewoon onmogelijk. Ik weet niet of mensen vakantiedagen gaan inleveren. Moet je voorstellen, je krijgt er hier maar 10 per jaar!!!!!! Per jaar!!! Dan ga je niet zo snel een dag doneren aan een zieke collega, toch?
Een land van uitersten! Je kunt hier in een dag je huis verliezen en in een week miljonair worden. Maar geef mij maar ons systeem.
4 opmerkingen:
Ik heb nog een heleboel vakantiedagen over, wij krijgen er zoveel. Kan ik wat dagen doneren?
Tsja, dat soort dingen kom je inderdaad tegen als je in een derdewereldland gaat werken. En een beetje plannen wanneer ze het beste hun vrije dagen op kunnen nemen, ho maar. Maar ik zal alvast doppen van melkflessen gaan sparen.
Tja, USA, het land van grote tegenstellingen: dik en dun, arm en rijk, giga sjieke buurten en de levensgevaarlijke getto's, eigenlijk is het een land van alles of niets. Ik heb zo ook al het een en ander voorbij zien komen op mijn oude werk. 'Werk' is overigens ook zo'n voorbeeld: al jaren werk je ergens, en morgen word je gewoon ontslagen. Zonder veel poespas en meestal geen uitkering. En geen (zorg)verzekeringen meer! In Nederland zijn we mogelijk wat te ver doorgeschoten - zoals een voorbeeld ivm vakantiedagen: zelfs met zoveel vrije dagen zijn er nog heel veel mensen die vanuit hun vakantieadres naar het werk bellen dat ze 'ziek' zijn, en daardoor geen (extra) vakantiedagen hoeven op te nemen!! En nog klagen over de voorzieningen in Nederland. Als je dan zo'n verhaal leest over hoe het ook kan gaan ... daar word je toch wel even stil van!
"in een week miljonair worden", wat?, ik boek een vlucht!
Een reactie posten