Ik had in juli bij een afscheidsetentje een gerecht gegeten dat door een Irakese cursiste was bereid, Birjani genaamd, met rijst en flinters kip en noten en rozijnen en vermicelli en kikkererwten en heerlijke kruiden en wat al niet meer. Ik probeerde het thuis na te maken, maar dat leek nergens op. Dus vroeg ik haar in september alsnog naar het recept. En ze antwoordde: 'Beppie, ik ga Birjani koken voor jou."
Maar ik zei "Nee, ik wil alleen het recept. Schrijf het voor me op alsjeblieft."
En zij zei: "Ik kan niet goed schrijven, ik ga koken voor jou."
En ik zei "NEE, ik wil alleen het recept. Ik schrijf het wel op, zeg maar wat ik er in moet doen."
En zij zei: "Ik kan niet goed zeggen, ik ga koken voor jou."
En ik zei "NEE, ik wil ECHT ALLEEN het recept."
En toen zei ze: "Ik vraag het mijn dochter."
Enfin, jullie begrijpen het al. Komt ze op MAANDAGOCHTEND HALF NEGEN aanzetten met een reuzeschaal met 5 kilo Birjani erin, nog warm, in aluminiumfolie gewikkeld in een koeltas. Ik werd GEK. Ik liet de schaal met inhoud eerst de hele ochtend op mijn bureau staan, toen kwam iemand op het idee om hem in de koelkast op de lerarenkamer te zetten.... 's Avonds ging de schaal in mijn fietstas mee naar huis en tot mijn grote verbazing durfde Toon ervan te eten (hij is een pietlut die op houdbaarheidsdata let). Hij vond het zelfs lekker - en dat was het ook! Nu het recept nog!!!
3 opmerkingen:
Gewoon ff google-n op 'Biryani recept'. 'Birjani' kan ook, dan krijg je het recept in voor mij niet leesbare talen, oa zweeds, en iets oost-europees (het gerecht heet dan: pečen riž z zelenjavo). Biryani had meer hits, heel veel hits - er zijn blijkbaar veel varianten. Lastig kiezen welke de meest geschikte is... Eet smakelijk!
Nooit gegeten! Kun je ons even een kilo mailen? (Stuur anders het recept even.)
Ik eet het ongeveer een keer per twee weken als lunch. In Singapore noemen ze het Briyani; een Indiase variant. Het wordt hier geserveerd als een kleurrijke rijst en je eet er meestal een curry bij.
Een reactie posten