Eerst even bedanken voor de reacties op mijn vraag hoe me te gedragen t.o.v. mijn cursisten spaans. Ik was immers aangesteld als juf spaans, en lag precies een half jaar voor op mijn leerlingen. Ik heb ongeveer 5 lessen gegeven en er mijn stinkende best voor gedaan, en het ging prima, maar na iedere les van 90 minuten was ik werkelijk doodop. De operales die ik aansluitend (aan een andere groep) gaf, was gewoon een makkie!
Ik had bij aanvang van de lessen spaans gezegd dat ik een zieke juf verving, en later (toen ik een foutje maakte) zei ik dat het voor mij wel een tijdje geleden was dat ik iets aan spaans had gedaan. Dat klopte wel, het was zeker twee uur geleden. Ik dacht dat ik er voor de rest van het schooljaar aan vast zat, maar toen kwam er een engel uit de hemel in de gedaante van Patricia! Patricia is een jonge Eindhovense die een HBO opleiding doet tot lerares spaans en Patricia zocht een stageplek! Bovendien is haar moeder een Spaanse en haar vader een Peruaan! Een lot uit de loterij. Vanaf volgende week neemt ze mijn taak over en ik begeleid haar een tijdje wat betreft het doceren op zich. Want daar weet ik wél alles van.
Zo. En dan nu het volgende probleem dat ik aan jullie wil voorleggen.
De jas.
Op donderdagmiddagen geef ik een groepje dames Engelse les. Daar zit een heel lieve vriendin bij die mij alsmaar dingetjes toestopt. Als het zelfgebakken appelflappen zijn, dan is dat geen probleem: die eten we met z'n allen meteen op. Nu heeft ze me ook een jasje gegeven dat ze speciaal voor mijn verjaardag had gemaakt. Ik zie nog haar verwachtingsvolle gezichtje toen ik het cadeau uitpakte: een paars jasje met een enorme kraag. Ik kon niet anders doen dan zeer enthousiast bedanken: precies mijn kleur en precies mijn maat en precies mijn model, je kent dat wel. Om EERLIJK te zijn: het staat mij van geen kanten en ik trek het nooit aan. Tenzij we samen ergens naar toe gaan en dan voel ik me doodongelukkig. Het is nu te laat om te zeggen dat ik het eigenlijk niet mooi vind, dus mijn vraag aan jullie: hoe kom ik van dat ding af zonder haar gevoelens te kwetsen?
6 opmerkingen:
Doe wat koekjes en stukjes worst in de jaszakken en laat 'm op een laag stoeltje slingeren. Zebbie doet de rest...
Of zeg dat het je favoriete jasje was en dat je het droeg op een herfstige dag vol regen en wind toen je in het park een zwerver zag zitten, slechts gehuld in een t-shirtje. Hij was verkleumd en je kon het niet over je hart verkrijgen de arme man aan onderkoeling te laten sterven, dus stond je hem je paarse lievelingsjasje met de enorme kraag af. Twee vliegen in een klap: je bent van het vreselijke ding af en je maakt een goede beurt.
Hou wel rekening met het hoge liefdadigheidsgehalte in dit laatste verhaal en wees voorbereid op een nieuw kado: eenzelfde jasje in een andere kleur...
Erik, deze laat ik aan jou over!
Yeah..
Adequaat, Erik! 'k Had het zelf niet beter kunnen formuleren.
Een paars jasje. Had ik altijd al willen hebben. Laat het nog even hangen. Je durft het me toch niet te weigeren!
Dank voor de geweldige suggesties! Ik heb die van Michael en Erik even overwogen, maar uiteindelijk heeft Margriet het ding heel blij meegenomen en in de zak van Max gedeponeerd. Komt ie misschien toch bij Lonnekes zwerver terecht.
Een reactie posten