vogeltjes redden

Het is vandaag woensdag. Drie dagen geleden was het hier een vrolijke boel. Erik en Katelyn, pas getrouwd, kwamen naar het E.H. om de felicitaties van de familie in ontvangst te nemen. Ergens op die dag zei Erik dat er een vogeltje het sousterrain in was gevlogen en in het washok zat. Ik meen tenminste dat het Erik was. Ik schonk er geen aandacht aan, veel te druk met vrolijk zijn en bovendien heb ik al vaak m'n handen vol aan het verwijderen van vogeltjes uit de serre, vanuit het washok moest ie zelf maar de uitgang vinden. En dus vergat ik het vogeltje. Tot 10 minuutjes geleden. Waarom ben ik dan niet 10 minuten geleden begonnen met schrijven? Ik moest eerst mijn tranen drogen. Het waren tranen van blijdschap dat ik het een vogeltje (een pimpelmeesje) alsnog zijn vrijheid kon geven, en tranen van verdriet omdat hij drie dagen in de (niet dodelijke) muizenval heeft gezeten! Hij ritselde een beetje en ik dacht dat er een muis in zat. Maar toen zag ik dat angstige kleine balletje veertjes tegen het tralies gedrukt, zonder voer, zonder water, zonder vriendjes. Nadat ik 'm zijn vrijheid gaf, vloog hij meteen naar de buren. Ik kan 't hem niet kwalijk nemen.