zondag, oktober 16, 2011

Marleense dansen

Het is zondagochtend. Ik heb koffie gemaakt en ga nu werken aan een voorstel voor Coutinho. Daar is het plan opgekomen om een vernieuwende, communicatieve grammatica uit te brengen, voor middenopgeleide immigranten die Nederlands willen/moeten leren. De taalwetenschap heeft namelijk nieuwe theorieën ten aanzien van dit onderdeel van het taal leren. Leidt het traditionele grammaticaonderwijs wel tot succesvol taalgebruik?

- Maar laat ik eerst even mijn mail checken. Hé, een mail van Loesje. Die kan ik nu meteen wel even beantwoorden.

- Ik schrijf dat ik het momenteel druk heb met het wegbakken van onze appeloogst van …. Mm, even tellen hoeveel appels het ook al weer waren.

- Ik ga naar de hal - waar de appels liggen opgeslagen - en bedenk intussen dat ik nu best ook even mijn tanden kan gaan poetsen.

- Ik loop door naar de keuken om een krant te halen, want wie poetst er nou zijn tanden zonder er iets bij te lezen?

- In de keuken valt mijn oog op een artikel dat ik al heb gelezen, maar wil bewaren voor een debat in mijn debatclubje. Ik pak gelijk een schaar, knip het uit en ga terug naar de kamer om het in mijn la met knipsels te leggen.

- Die la met knipsels is wel erg vol! Denk aan: cursistenlijst van mijn laatste groep Engels, overlijdenskaart auntie Marie + bijbehorende mails, treinkaartjes, googleroute van hotel naar kerk, geboortekaartje van Mees, programmaboekje concert, Liber Amicorum bij afscheid van collega-vriendin, kalenderblaadje met belangrijke week voor Em & M, rekening van hotel in Emeryville, entreekaartje toneelstuk, treinkaartje naar dagje uit, enzovoort enzovoort enzovoort. Heb ik hem dit jaar wel netjes periodiek geleegd en voor zover van eeuwigheidswaarde - voor mij dan - in mijn knipselmappen gedaan? Nu gelijk maar even doen.

- Ben een half uur bezig met het uitzoeken van mijn knipsels - sommige sneuvelen alsnog - en breng de rest naar boven naar de kast met de knipselmap - mijn privé-museum. De boel gaat erin, ik kom op de terugweg langs de badkamer en hoor - of niet - dat de wasmachine is gestopt.

- Ik haal de was eruit, hang de boel op - op zolder - en op weg naar beneden passeer ik de werkkamer van Toon. Is het niet tijd voor een tweede kopje koffie? Toon zegt altijd ja, dus: naar de keuken, koffie maken, gisteren gebakken appel-gember-muffin erbij. Oh ja, ik was bezig met die mail over mijn appeltaarten.

- Voorzien van een tweede koffie zet ik mij weer aan mijn mail: lees de tekst dat ik het momenteel erg druk heb met het wegbakken van onze appeloogst van …. oh ja, even tellen hoeveel appels het ook al weer waren.

- Ik loop naar de hal - waar de appels liggen - en bedenk ineens dat ik nu onderhand toch echt mijn tanden moet gaan poetsen…. enzovoort enzovoort enzovoort.

Ik heb deze eindeloze heen-en-weer-bewegingen ooit de naam Marleense dansen gegeven, omdat ik het - járen geleden - voor het eerst zag bij Marleen, als we een paar dagen in Maastricht doorbrachten. Ik zat bij haar altijd dagenlang lekker in een luie stoel te lezen, maar waar hing Marleen ergens uit? Dat was totáál onvoorspelbaar: was ze het ene moment bedden aan het opmaken, het volgende stond ze ineens in de tuin te spitten, was ze aan de voorkant buiten de ramen aan het lappen of bleek ze plots op de fiets ergens heen te zijn vertrokken. Later realiseerde ik me dat ik precies zo was als zij. Waarschijnlijk zijn alle mensen zo.

Maar… is dat wel waar? Of zijn er mensen in onze familie die een wonder van georganiseerdheid zijn? Iets in mij denkt dat Margriet met het voorbeeld van Roelof-Jan aan gaat komen. Klopt dat? Of misschien is het een vrouw-ding. Want ik bedenk ineens dat ook Toon veel georganiseerder is dan ik. Enfin, ik wacht jullie reacties af.

6 opmerkingen:

Beppie zei

P.S. Het is intussen zondagmorgen kwart over 12. Ik heb ook nog even huiswerk nagekeken, daarna iets uitgezocht over de hypotheek, want er belt morgen iemand van de bank, dan Margriets artikel gelezen en mijn eigen tekst 7 keer nagekeken. Nu is het te laat om nog aan het werk te gaan. Dan maar even de - vorige - was vouwen, en dan is het etenstijd, toch? En buiten schijnt nu de zon, no way dat ik dat grammaticavoorstel vandaag nog inkijk.....

mg zei

Ja, ik ben precies hetzelfde. Maar ik ben er heel trots op. Op deze manier doe ik heel veel op een dag. En inderdaad: Roelof-jan kan dat niet. Daar is hij dan weer trots op. Want hij doet maar één ding op een dag, maar dat doet hij dan ook meteen goed. Het heeft meer met het verschil tussen mannen en vrouwen dan met het verschil tussen termeers en niet-termeers te maken. Multitasken, dat kunnen Beppie en ik heeeeeeeeeel goed.

Erik zei

Volgens mij is het typisch voor vrouwen: http://www.ted.com/talks/ken_robinson_says_schools_kill_creativity.html - specifiek 13:30 tot 14:30 (de rest van de video is misschien relevant voor je voorstel).

Michael zei

Ook ik ben hartstikke goed in multitasken, maar kan nu helaas even niet reageren, want ik ben bezig met ademhalen.

jeroen zei

Dit, beste familieleden, heet Efficiëntie! Uiteindelijk zul je nooit weten hoeveel appels je had, maar wat wás je me toch efficiënt bezig! Ik - en ik ben geen vrouw - herken het bij uitstek op mijn Pappadagen! Beppie, heb jij misschien ook drie kinderen, een baan op de tocht, een huis in de verkoop en teveel zin in teveel dingen tegelijkertijd? Goh, van wie zou ik het hebben? Ik zal het Marleen eens vragen als ze weer een keer bij ons op bezoek is en lekker in een luie stoel een boekje zit te lezen (dan heeft ze daar eindelijk even tijd voor!), wanneer ik ondertussen de speelgoedjes opruim, nieuwe thee in ga schenken, de kat eten geef, ...
PS: Es is zo goed nog beter hierin. Daarom heb ik ook maar één Pappadag en zij vier Mammadagen. Wat mij betreft kunnen we het dan beter hebben over Essifiëntie. Maar ik vind Marleense dans een mooie verbeelding!

Beppie zei

Ik moet trouwens even iets terugnemen:dat T. een georganiseerd wonder zou zijn. Ik bedoelde natuurlijk alleen maar dat hij goed de hele dag met 1 ding bezig kan zijn. Maar hoe hij dat doet... overal stapels met van alles, ik snap niet hoe hij daar zijn weg in vindt en die vindt hij dan ook niet. Ik moet bijna elke dag aanhoren dat-ie iets kwijt is. In zijn computer geen netjes geordende mappen (zoals ik), slaat hetzelfde document gerust onder 7 verschillende namen op, enfin ik kan uren doorgaan over mijn overigens zeer hard werkende echtgenoot die deze blog nooit leest, dus ik kan zeggen wat ik wil ;-)