Nu pas, nu dat waardeloze kabinet eindelijk het Catshuis heeft verlaten, worden bij mij op het werk de gevolgen van hun eerdere beslissingen zichtbaar en voelbaar.
Mogen er geen nieuwe inburgeringscursussen meer starten? Dan is er ook minder te doen voor ondergetekende. Menige collega is al naar elders verdwenen, langzamerhand begint het stil te worden rondom mijn eenzame post. En omdat ik al jaren structureel teveel werk, neem ik nu maar eens een echte vrije dag op.
Marleen doet dat tegenwoordig ook. Was ze voorheen tot in haar vakantie nog bezig met die achtste-groepers van haar, toen ik haar laatst belde, zat ze gewoon aan de keukentafel naar de tuin te kijken. En midden in een zin van mij zei ze ineens: "Ik ga denk ik nu maar eens even naar buiten. Ik zie iets wat ik kan doen."
Dus wat zal ík eens doen op mijn vrije dag? Ik kijk ook maar eens naar buiten. In onze tuin is genoeg te doen, maar daar kijk ik maar liever niet naar. Een lichtbruine houtduif op mijn plaatsje scharrelt met takjes. Deze is niet goed, die is niet goed, een derde - te lang, meen ik - wordt goedgekeurd. Het beest vliegt recht omhoog, met tak en al ons bloesemboompje in.
En wie zie ik daar zitten, midden op een 4-taks-kruising? Zijn/haar bolle maat. Die houdt op die plek de eerste 3 miezerige takjes in bedwang door er bovenop te zitten. Het vierde takje blijft niet zitten, na wat wrikken valt het naar beneden.
Oh nee, had ik dat maar niet gezien! Had ik maar gewoon iets nuttigs te doen! Nu moet ik blijven kijken hoe het afloopt!!
6 opmerkingen:
Ik moest vanochtend toezien hoe de eekhoorn stukjes brood van het vogelvoederplaatsje stal en boven in de boom verstopte tussen twee takken. Vervolgens moest ik lijdzaam aanschouwen hoe een kraai het boterhammetje ontvreemde. De eekhoorn had het ook gezien en paste zijn strategie aan: hij begroef de gestolen stukjes brood in de provisorische kruidenbak met twee-vingers-diepe aarde. Ik kon niet zien of de hongerige wormen zich er direct op stortten. En dat alles terwijl ik druk bezig was op Pien te passen, die genoot van haar boetelam met hihaha, en op Jeppe, die druk op zijn duim lag te sabbelen, op mijn vrije dag.
Sinds ik met pensioen ben, heb ik geen vrije dagen meer. Ik kijk wel elke dag of de specht weer in dezelfde boom komt zitten, maar dat beschouw ik meer als mijn huidige werk, net zoals ik uren langs de Dommel moet lopen met Zebbie, waarbij ik de wind opsnuif en zwaai naar mensen die ik niet ken. Pensioenwerk, hartstikke leuk, dat beruchte zwarte gat bestaat volgens mij niet. Kom er maar gauw bij, Beppie! Lonneke, geniet vooralsnog van het leren van Pientaal!
Als je echt niks te doen hebt, kijk dan mee op beleefdelente.nl, speciaal naar mijn merel. Maar ook de roofvogels zijn spectaculair, zie de clips. Ik zit in Frankrijk te kijken naar een koolmees die een gaatje bij het balkon heeft gevonden en ik hoor de nachtegaal. Blij dat ik niks te doen heb.
Wat betreft 'mijn merel': daar kijk ik elke dag naar, maar niet op internet! Al moesten we haar de afgelopen week even missen, want met school naar Italie. Zie haar facebook voor commentaar en foto's, ze heeft het er fantastisch gehad.
Hoe het afliep?
Er stak een enorme wind op, gevolgd door een welhaast tropische bui, en dat verhinderde het blijven liggen van welk takje dan ook daarboven. Nu is er geen enkele activiteit meer op die kruising. Gelukkig!
vanochtend, op koninginnedag, hoorde ik de eerste koekoek van dit jaar. Uiteraard bij de Dommel.
Een reactie posten