Pien hoort prima, maar heeft soms wat moeite met luisteren. Regelmatig als wij haar roepen, doet ze of ze ons niet hoort en gaat door met waar ze mee bezig is. Als gevolg daarvan hebben wij een meer dwingende roepstrategie ontwikkeld: "Pien! Piehien! Pientje!"
Pien luistert er niet beter om, maar heeft nu wel een goede manier om onze aandacht te trekken: "Mama! Mamaatje!" (en in het verlengde daarvan alle mogelijke varianten: "Ama! Amaatje!", "Jeppe! Jeppetje!", enz.)
1 opmerking:
In dit kader speelt Pien ook regelmatig voetjebal en heeft ze soms last van een snotjebel.
Een reactie posten