Eten bij opapa, bij wie we toch vaak vlekken op z'n blouse zien:
"Pa, ik ga m'n servet voorhangen, anders knoei ik misschien wel."
"Ja, doe maar."
"Lijkt me voor jou ook geen gek idee, anders heb je straks vlekken op je blouse."
"Nee, dâ gebeurt nie."
"Maar..."
"Onmogelijk!"
Opapa houdt het inderdaad droog bij de soep en de hoofdprut, maar bij het toetje gaat ie voor de bijl.
"Je hebt geknoeid, pa."
"Dâ kan niet!"
"Ik veeg het even op een servetje. Zie je?"
"Verrek."
"Weet je pa, soms vraag ik me wel eens af, van wie ik toch mijn eigenwijsheid heb."
"Nou...van mij in elk geval nie!"
1 opmerking:
"De klok eh, die doet 't niet meer, pa. Hij slaat soms ineens een uur over..."
"Dat kan niet."
"Maar de ketting zit los."
"Onbestaanbaar."
"En gisteren is het gewicht is naar beneden gedonderd."
"Dat is onmogelijk."
"Hij viel precies op de plek waar de kinderen altijd naar hun sprookjesplaat zitten te luisteren."
"Verdorie."
'Dus eh, de klok doet 't niet meer, pa."
"Kan niet. Echt onmogelijk!"
Een reactie posten