Op vrijdag 7 december nam Toon afscheid van de Erasmus Universiteit Rotterdam met eerst een symposium met vakgenoten uit het land en daarna een openbaar college over zijn nog lopende onderzoek naar de geografische spreiding, financiering (publiek of privaat) en reputatie (receptie) van Nederlandse beeldende kunst en vormgeving in de wereld tussen 1980-2010, een periode die hij de derde Gouden Eeuw van het Nederlandse kunstbeleid heeft genoemd. Omdat hij vooral cijfers moest presenteren, was de hulp ingeroepen van een jonge vormgever die een animatie voor hem maakte van een draaiende wereldbol, waaromheen vlaggen, cijfers en namen draaiden. Als het publiek de tekst niet helemaal kon volgen, dan was er in elk geval nog iets te zien!
Ondanks afzeggingen vanwege de sneeuwval in de ochtend, was er toch een mooie opkomst, met als eregaste de 2-weken oude Sofía die na de lezing met kinderwagen en al naar binnen mocht en die de speeches met vele mooie woorden voor haar opa dus nog in haar kleine oortjes heeft kunnen knopen.
Voor wie interesse heeft in het onderwerp van het college: hieronder een interview met de emeritus uit Trouw van zaterdag 8 december:
3 opmerkingen:
Die visuele media presentatie is twintig jaar te laat. Die had Tante Piet (en ik) nodig toen Toon prof werd (het was prachtig, maar ik snapte er niets van)... Er staat mij vaag iets bij over symmetrie en subsidies(?)
Volgens mij was dat dat zijn promotie. Nee, dat kan niet want dat moet veel langer dan twintig jaar geleden zijn. En uit het artikel blijkt dat Toon nog steeds expert is in subsidies.
Nou Erik, het verhaal was dit keer heel goed te volgen: "Na afloop is er een borrel met hapjes."
Een reactie posten