Jeppe is ziek. Hij hangt lethargisch op de bank. Wij zitten erbij om hem in de gaten te houden en zo nu en dan een emmer onder zijn mond te houden. Pien maakt dankbaar gebruik van ons tijdelijk sedentair bestaan en speelt trein. Wij zijn de passagiers, zij is de machinist én de conducteur. Als de conducteur langs komt om kaartjes te knippen, maakt ze even een praatje met de reizigers.
"Oh, wat een lieve kleine baby heb je daar! Hoe heet die?"
"Dat is Flinn, mevrouw de conducteur."
"Oh, en hoe heten de andere kinderen?"
"Pien en Jeppe, mevrouw."
"Oh, en hoe heet jij?"
"Ik ben Lonneke, mevrouw."
Links naast me klinkt het zieke, zwakke stemmetje van Jeppe: "Nee, máma!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten