Matthias kan nog niet zo veel woorden zeggen. In het volgende gesprek put hij uit zijn vaste repertoire.
Ik laat hem Loesjes oude knuffel-aapje zien: Kijk eens, Matthias, wat is dat?
Hij: Aap!
Ik: Ja, dat is een aap. Kijk eens, hij heeft twee handjes! Heb jij ook handjes, Matthias?
Hij kijkt naar zijn handjes.
Ik: Ja, jij hebt ook handjes. En kijk eens, hij heeft een staart! Heb jij ook een staart?
Hij moet lachen en roept: Nee!
Ik: En opa dan? Heeft opa een staart?
Matthias, met kracht: Ja!
Oké, het is geen dijenkletser, maar het is ook maar pas de 1e.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten