De titel van deze tekst is is een ode aan de een- of net twee-jarige Dirkje, die een nieuwe winterjas had gekregen en aldus gekleed met ons in de bossen van de Kampina uit wandelen ging. Elke keer als je haar vroeg: "Wat heb jij daar toch aan Dirkje?" Dan sprak ze, licht-krakend, de nooit vergeten woorden : "Mooie jas!!!" Toon en ik zeggen deze woorden tot op de dag van vandaag - indien relevant uiteraard.
7 opmerkingen:
Ze ziet er ook echt koud uit op de laatste foto. Brrr
Ja, vroeger maakten oma's nog eens wat. Tegenwoordig zitten ze een beetje onderuit gezakt te bloggen. Tch.
Ho ho!
Ik heb gebreid:
- 1 grijs vestje voor Matthias met witte strepen. Oké, de mouw zat er een beetje raar in. Scheef ja.
- 1 groen truitje voor Matthias met grijze strepen. Die strepen klopten niet helemaal.
- 1 knalrood vestje voor Sofía met houten knopen erop. Draagt ze nog steeds (was voor 6 maanden meen ik) want het was te breed in verhouding tot de lengte. Niettemin!
- zeker 4 paar slofjes voor Sofía. Zag ze zelden gedragen worden, mogelijk omdat ze allemaal erg belachelijk waren en sommige te groot, andere te klein.
- 1 muts en sjaal voor Sofía.
- 1 paar wanten voor Sofía.
- 1 deken voor de kartonnen doos die als poppenbed fungeert.
- 1 tasje voor als ze groot genoeg zijn om een tasje leuk te vinden.
Nog commentaar?
Niet gek. Fout breiwerk is een kwaliteitskenmerk voor goede oma's.
En Beppie vergeet:
- 1 blauwe trui voor Pien, waarin Jeppe nu de omgeving onveilig maakt, maar van zo'n degelijke kwaliteit dat wij erop rekenen dat ook Flinn er straks een potje in zal voetballen.
- 1 beige vest met blauwe knopen, waar telg twee nu trots in rond paradeert en waar telg drie al halsreikend naar uitkijkt.
- 1 blauwe sjaal met beige randje (gecombineerd met trui en vest een prachtig ensemble), die op dit moment garant staat voor warme poppennekjes.
- 1 paar blauwe slofjes met beige randjes, vakkundig gefabriceerd uit de restjes die overbleven na trui, vest en sjaal, en waarvan we nooit precies weten wat de voor- of achterkant is maar die de babyvoetjes heerlijk warm houden, mits de grijpgrage handjes de wollige zakjes niet van de voeten trekken en in de mond stoppen.
Leuke foto's van Emma, zeg!
ps: Marijntje kijkt over mijn schouders mee terwijl ik haar vertel dat dit Emma is toen ze 9 was. Marijntje vraagt nu of ik aan Emma wil vragen of zij die jurk een keertje mag passen als Emma hem niet meer aan kan.
Een reactie posten