Maakte Opa Ed vroeger elk jaar voor al zijn 6 kinderen een stok, later maakten Toon en Edouard eenmaal een stok voor hún kinderen, hieronder de driejarige Emma, druk bezig met haar krakeling tijdens de speech van de burgemeester.
Maar maak voor 2-jarigen maar eens een stok die ze dragen kunnen! Dat lukte dus ook niet. Maar dankzij de slimme standaard konden ze toch van de 2 schuimpjes happen!
Matthias' Haantje Pik had de autorit niet overleefd en moest dus een operatie ondergaan en verbonden worden alvorens hij ten tonele gebracht kon worden. De bewondering leed er niet onder!
5 opmerkingen:
Die wilgentak moet zijn essentak, van oudsher in de vijf toppen met groen versierd van buxus. De tak die Edouard of Opa Ed destijds voor mij maakte en elk jaar van zolder werd gehaald, heb ik na zijn laatste tocht in de tuin gezet, met een topbuxusje ernaast. Die laatste kreeg wortels en heeft daarna de hele tuin van Marleen en Edouard veroverd met heggetjes en solitaire buxusvormen.
Dit jaar hebben we volgens mij voor het eerst geen paastak. Wel hadden we kort een wilgetak met katjes als paasboom. Maar de katjes gingen (uiteraard) bloeien. Daarom moest de paasboom de kamer verlaten voordat Pasen begonnen is, ivm hooikoorts.
Wanneer begint Pasen eigenlijk?
Dat is bij ons (en Edouard) ieder jaar traditie: dat 'vader' het paasverhaal probeert op te dringen aan zijn kinderen. Op die ene paaszondag wordt er dan even voor de vorm braaf geluisterd. Ik ga het dit jaar weer proberen. Is dat niet aanstaande zondag? Even Edouard vragen.
In de Termeer-familie kan ik me deze traditie niet echt herinneren. Hadden wij dit ook? Of ging het daar al fout?
Wij hadden al zoveel tradities met Kerstmis dat we voor de rest van het jaar geen energie meer hadden.
Ik heb eenmaal op de lagere school een palmpaasstok gemaakt en met de tocht meegelopen. Ik wist dat het de bedoeling was dat je die na afloop van de tocht aan een zieke moest geven. Toon bracht de zijne altijd naar zijn tante Zus die in het ziekenhuis woonde.
Op school had ik het adres gekregen van een oude mevrouw op de Braken. Gehoorzaam als ik was, ging ik die, met pinda's en krakelingen en haantje en al, bij deze mevrouw bezorgen. Ik herinner mij dat hij met gering enthousiasme in ontvangst werd genomen. Later hoorde ik dat menig kind de stok gewoon zelf gehouden had en dus ook zelf leeggegeten.
Dit gedrag van mij staat model voor de rest van mijn leven: ik ben vóór alles GEHOORZAAM. Zucht. Een waardeloze eigenschap.
Als je oma al niets deed met (Palm)Pasen en je moeder met Pasen gewoon verdwijnt (vakantie-tje in Zuid-Frankrijk, idd: bij die andere niet-Pasen-vierder), dan kunnen we van de huidige generatie niet verwachten dat ze überhaupt nog weten waar Pasen, laat staan Palmpasen, voor staat. Voor eeuwig verloren...
Een reactie posten