Sofía speelt in de zonovergoten achtertuin in haar badje als ergens bij de buren een baby begint te huilen. S steekt haar vinger omhoog: "Hé! Wat is dat voor een geluid? Daar huilt een kindje!" Ze stapt uit bad en probeert tussen de kieren van de schutting heen te kijken. Het huilen houdt niet op. Dan roept ze uit volle borst: "Niet huilen kindje! Je mama is wèr-re-ken!"
4 opmerkingen:
Arme Loesje. Waarom is het belangrijker dat mama gaat werken dan papa?
Arme Esteban bedoel je, want die wordt blijkbaar minder gemist?
Haar prompte optreden tegenover het babietje bij de buren stond in schril contrast met haar reactie toen ze zich 1 dag later plots geconfronteerd zag met een nooit eerder geziene tante Margriet. Toen verdwenen haar praatjes als sneeuw voor de zon!
Zegt dat wat over Sofia of over tante Margriet?? Ik zeg niets...
Een reactie posten