Wel heel verdacht hoor dat hij, de dag nadat ik met pensioen was gegaan, ineens de bezem door de rotzooi in zijn werkkamer haalde, waardoor het er zowaar gezellig uit begon te zien.
Maar toen hij mijn beëindigingsvergoeding aanwendde voor de aanschaf van een digitale piano, begon ik te begrijpen waar het hier werkelijk om draaide.
Met blozende wangen leidde hij mij rond in zijn paradijs.
"Ik denk niet dat ik nog vaak naar beneden kom," sprak hij, innig tevreden.
7 opmerkingen:
Arme Beppie. De mijne kocht een ruïne toen ik met pensioen ging. Och, het wordt wel heel rustig voor je, je komt nog eens aan je eigen hobbies toe.
Geef het een winter, daarna komt ie vast weer ramen zemen.
Bachs musikalisches Opfer kan je volgens mij heel lang blijven spelen, hoor.
Ik pleit ervoor de tweede Kerstdagtraditie op het Essche Heike met familie concert weer in het leven te roepen. En dan mag Toon als eerste zijn stukje spelen.
Heeft u nog hazenpeper?!
Hahaha, die Toon. Zegt dit nu wat over Toon of over Beppie? Ik zeg niets...
Een diep verlangen was er sinds zijn jeugd naar:
1. piano te mogen leren spelen
2. het bezit van een clavecymbel en
3. ooit eens op een orgel mogen spelen.
De eerste wens werd vervuld toen hij 40 werd, 2 en 3 zijn nu virtueel ook in vervulling gegaan.
Waren dat ook jouw wensen? Of zit er toevallig ook een koptelefoon bij?
Een reactie posten