Voor het eerste begeeft hij zich regelmatig door het huis met een prachtig trek-meetlint.
"Oma, mag ik even jouw stoel meteren?"
"Natuurlijk. En? Hoeveel is het?
"Elf meter. Ik heef ook de trein van duplo gemeterd."
"En hoe lang was die?"
"Honderd meter."
Ook letters zijn interessant geworden nu opa Toon hem een paar letters heeft laten zien, met vanzelfsprekend onbescheiden veel nadruk op de T. Als de kleine jongen het afhaalbare toetsenbordje van mijn tablet te pakken heeft gekregen, kan hij daar meteen mee aan de slag. Hij gaat aan tafel zitten en typt links en rechts wat interessante zaken. Dan neemt hij het toetsenbordje onder de arm en loopt ermee naar Toon.
"Opa? Waar staat de letter T?"
"Dat is deze letter hier."
"En waar staat de letter KO?"
"De KO? De K zul je bedoelen."
"Nee, de KO van koning!"
6 opmerkingen:
Geweldige engel op die stal!
Dit is een andere kerstgroep , het is gehaakt en bovendien is Jesus wonderbaarlijk ontsnapt uit de ziekenauto. Zijn de klassieke opstellingen misschien ook van jouw hand, Beppie?
Matthias bezit tijdelijk 3 kerstgroepen:
1 is van zijn ouders, die is van hout.
1 is geleend uit Gouda, die is van keihard plastic.
1 is geleend van oma-3, die is van wol.
Hij vindt dat verschil heel belangrijk. Laatst hoorden we hem kort nadat ie naar bed was gebracht door de babyfoon roepen. Wat was er? "Mijn wollen Maria ligt niet in mijn bed!"
Overigens noemt hij de twee Goudse herders Jeppe en Pien, en laatst was hij Jeppe kwijt, die lag onder het bed. "Ja! Daar is mijn Jeppe eindelijk!"
Verder is hij met opa Toon naar een kerststallententoonstelling geweest in een Haags klooster waar ook de daklozen onderdak vinden. Verspreid over de vele monnikencellen hebben zij daar honderden (beweert Toon, die ik persoonlijk altijd met een schep zout neem en ik raad jullie ook aan dat te doen), en waar het op vele plekken expliciet aan kinderen toegestaan was de figuren aan te raken en te herplaatsen. Daar heeft hij gezien hoe je ze hoort te zetten.
Een bovenstaande zin klopt niet helemaal. Maar jullie begrijpen het zo ook wel, denk ik.
Poepoe. Honderden daklozen, 't is wat.
De wollen kerststal is niet door mij uitgeleend, maar geschonken. Ik moest iedere keer de omvallende Maria rechtzetten, ook Jozef keek vaak te diep in het glaasje. Ik zie dat ze bij Matthias keurig overeind blijven staan.
Een reactie posten