Vandaag fietste ik op uitnodiging van Bep de zestig kilometers van Nijmegen naar een heerlijke lunch in Boxtel. De weersvooruitzichten waren gunstig: geen wind en geen regen, mogelijk wat zachte miezer die zou verdampen voor het de grond raakte. Ik had Nijmegen net achter me gelaten en het begon inderdaad licht te miezeren. Ach, dat was voorspeld, niet zeuren en doortrappen. Maar... het werd meer. En meer. Halverwege, op de hei van Nistelrode was ik inmiddels behoorlijk natgeregend en kwam ik - hé! - Richard, Bas en Job tegen die naar Nijmegen aan het fietsen waren. Regen? Ja, nu net, kort voordat ze mij tegenkwamen. Vanaf Boxtel was het de hele tijd droog geweest. Dat gaf hoop op een droge tweede helft en ik putte daaruit - inmiddels regende het voluit en was ik kletsnat - nieuwe motivatie. Maar hoe ik ook verder zuidwaarts afdaalde, de regen hield niet op. Eenmaal geheel doorweekt aangekomen bij A3n, toch maar even naar Rich geappt; regen? Nou nee, die was opgehouden kort nadat ze mij hadden ontmoet...
Dat doet mij erg denken aan het verhaal van Ollie B. Bommel, waarin hij het aan
de stok heeft met De Zwarte Zwadderneel, zie afbeelding. We herkennen daarin een streng gereformeerde prediker, die de mensheid voortdurend aan ijdelheid en hovaardij ten onder ziet gaan. Zijn rechtlijnige soberheid trekt voortdurend een regenbuitje aan, waardoor hij altijd onder een paraplu moet schuilen. Nu was de lunch die Bep en Toon bij A3n serveerde ook wel erg katholiek bourgondisch en had het echt wel een stukje soberder gekund, dus dit was mogelijk mijn vooruit genomen straf geweest. De goddelijke bemoeienis werd ook bevestigd door onze weer-appjes: die gaven vrolijk aan dat het droog was en zou blijven, terwijl gestaag de regen op ons viel.
Om A3n snel van deze bui te verlossen, ben ik maar snel naar Nijmeegje terug gefietst. En? Droog. Mooi weer tot de voordeur. Ergo: de weg naar Nijmegen is droog, die naar Boxtel is nat. Zó zat dat dus vandaag. En God bestaat dus niet, het bewijs geleverd.
2 opmerkingen:
Op zo'n hete dag als vandaag wens ik mijzelf soms een mini-Zwadderneeltje. Fijn, een eigen buitje boven je zodra je je buiten waagt! Geen water te hoeven putten voor de potplanten, er gewoon even naast gaan staan!
Ondanks Zwaddermeel moet ik je toch adviseren een paraplu mee te nemen. Dan regent het nooit. Als je wilt dat de zon schijnt, moet je je zonnebril vergeten. En voor onweer ga je gewoon naar een festival.
Een reactie posten